III SA/Kr 1143/11

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 28 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata R. S. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w związku ze sporządzeniem i wniesieniem skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 14 marca 2012 r. sygn. akt. III SA/Kr 1143/11 w sprawie ze skargi G. Z. na decyzję Wojewody z dnia 7 lipca 2011 r. nr [....] w przedmiocie odmowy wymeldowania postanawia: przyznać od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego adwokatowi R. S. wykonującej zawód w Kancelarii Adwokackiej przy ul. [....] w K. kwotę 120 zł (słownie: sto dwadzieścia złotych) tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w związku ze sporządzeniem i wniesieniem skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 14 marca 2012 r. sygn. akt. III SA/Kr 1143/11, podwyższoną o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług. Postanowieniem z dnia 1.12.2011 r. ustanowiono dla strony adwokata (k. 55), którego Okręgowa Rada Adwokacką wyznaczyła w osobie mecenasa R. S. (k. 65). Wyznaczony adwokat za czynności przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym otrzymał wynagrodzenie (k. 86). Po wydaniu zaś przez Sąd wyroku oddalającego skargę strony sporządził i wniósł skargę kasacyjną (k. 100-104). W jej treści zwarł przy tym wniosek o zasądzenie od Skarbu Państwa na rzecz pełnomocnika z urzędu kosztów zastępstwa adwokackiego za postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w wysokości według norm prawem przepisanych, które to koszty nie zostały opłacone ani w całości ani w części (k. 101). Adwokat nie uczestniczył w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym (vide: odpis protokołu rozprawy z dnia 17.01.2014 r. sygn. akt II OSK 1940/12) Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 17.01.2014 r. sygn. akt II OSK 1940/12 oddalił skargę kasacyjną bez orzekania o wynagrodzeniu dla wyznaczonego adwokata za pomoc prawną spełnioną na zasadzie prawa pomocy. Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 02/153/1270 ze zm.) adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zasady te precyzuje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. 02/163/1348 ze zm.) określając czynności, stawki minimalne i szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielnej przez adwokata ustanowionego z urzędu (§1 rozp.) Zgodnie z rozwiązaniami przyjętymi w §20 powołanego rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości lub części. W realiach rozstrzyganego przypadku adwokat oświadczenie takie złożył. Zachodzą więc warunki do przyznania mu wynagrodzenia za spełnioną z urzędu pomoc prawną. Podstawę zasądzenia opłat stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach 3-5 (§2 ust. 2). Gdy chodzi o postępowanie przed sądami administracyjnymi wysokość stawek minimalnych konkretyzuje umieszczony w rozdziale 5 rozporządzenia przepis §18 ust. 1 różnicując w zależności od instancji i przejawionej przez adwokata aktywności wysokość wskaźnika stawki należnego wynagrodzenia. Za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej przysługuje stosownie do §18 ust. 1 pkt. 2 lit. b) opłata w wysokości 120 zł. Kwota ta odpowiada bowiem 50% stawki określonej w §18 ust. 1 pkt. 1 lit. c). Nie można bowiem tracić z pola widzenia, że za czynności przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji wyznaczony adwokat otrzymał już wynagrodzenie. Na mocy §2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia ustalona opłata ulega powiększeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług. Z przytoczonych względów orzeczono jak w sentencji.