III SA/Kr 1150/14
WyrokWSA w Krakowie2014-11-24
Skład orzekający: Tadeusz Wołek, Dorota Dąbek, Janusz Kasprzycki
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymująca w mocy decyzję organu pierwszej instancji o odmowie przyznania zasiłku okresowego jest zgodna z prawem, jeśli organ pierwszej instancji wznowił postępowanie na podstawie uchylenia przez sąd decyzji organu odwoławczego, która stanowiła podstawę poprzedniej decyzji organu pierwszej instancji?Ratio decidendi
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem. Organy prawidłowo zastosowały art. 145 § 1 pkt 8 KPA, wznowiając postępowanie w związku z uchyleniem przez WSA decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego, która stanowiła podstawę wydania przez organ pierwszej instancji decyzji odmawiającej przyznania zasiłku. W związku z tym, po ponownym rozpatrzeniu sprawy przez organ odwoławczy, który merytorycznie rozstrzygnął sprawę, organ pierwszej instancji uchylił swoją poprzednią decyzję, a następnie Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Sąd nie stwierdził wad postępowania ani naruszeń prawa materialnego, które miałyby wpływ na wynik sprawy.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła odmowy przyznania J. Ł. zasiłku okresowego. Po serii decyzji organów pierwszej i drugiej instancji oraz uchyleniu przez WSA decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego, organ pierwszej instancji wznowił postępowanie i uchylił swoją poprzednią decyzję. Następnie Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji. J. Ł. zaskarżył tę decyzję, zarzucając m.in. błędną interpretację dokumentów i nieprawidłowe ustalenie składu rodziny. Sąd oddalił skargę.Rozstrzygnięcie
Skargę oddala.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Wołek (spr.) Sędziowie WSA Dorota Dąbek WSA Janusz Kasprzycki Protokolant Renata Nowak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 listopada 2014 r. sprawy ze skargi J. Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 6 maja 2014 r. nr [ ] w przedmiocie zasiłku okresowego skargę oddala
wyroku WSA w Krakowie z dnia 24 listopada 2014r.
Decyzją z dnia [...] 2012r. nr [...] Burmistrz Miasta i Gminy odmówił przyznania J. Ł. zasiłku okresowego z powodu przekroczenia kryterium dochodowego rodziny.
Postanowieniem z dnia [...] 2014r. nr [...], wydanym na podstawie art. 145 § 1 pkt 8, art. 149 § 1 i 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, Burmistrz Miasta i Gminy wznowił z urzędu postępowanie dotyczące uchylenia decyzji z dnia [...] 2012r. nr [...].
Następnie decyzją z dnia [...] 2014r. nr [...] Burmistrz Miasta i Gminy uchylił swoją decyzję z dnia [...] 2012r. nr [...]. Organ I instancji stwierdził, że w dniu [...] 2012r. Burmistrz Miasta i Gminy wydał decyzję nr [...] odmawiającą przyznania J. Ł. zasiłku okresowego. Od powyższej decyzji J. Ł. wniósł odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, które decyzją z dnia [...] 2012r. nr [...] uchyliło zaskarżoną decyzję i przekazało sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Burmistrz Miasta i Gminy decyzją z dnia [...] 2012r. nr [...] powtórnie orzekł o odmowie przyznania J. Ł. zasiłku okresowego powołując się na przekroczenie kryterium dochodowego. W międzyczasie J. Ł. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] 2012r. nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 3 października 2013r., sygn. akt III SA/Kr 177/13 uchylił powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] 2012r. W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] 2014r. nr [...] orzekło co do istoty sprawy i przyznało J. Ł. zasiłek okresowy w wysokości 25,08 zł miesięcznie na okres od grudnia 2012r. do stycznia 2013r. W tym stanie faktycznym i prawnym organ I instancji uznał, że zaszły przesłanki określone w art. 145 § 1 pkt 8 Kodeksu postępowania administracyjnego, a mianowicie decyzja z dnia [...] 2012r. nr [...] została wydana w oparciu o decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] 2012r. nr [...], która została uchylona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 3 października 2013r.
Od powyższych decyzji Burmistrza Miasta i Gminy J. Ł. wniósł odwołanie, w którym stwierdził, że w dniu 21 i 28 września 2012r. organ dokonał szeregu przestępstw z art. 240, 247 i 270 Kodeksu karnego oraz art. 6, 7, 10, 11, 77, 80, 107 i 217 Kodeksu postępowania administracyjnego. Zaznaczył, że organ fałszywie zinterpretował akt notarialny i zawiadomienie Sądu Rejonowego – Wydziału Ksiąg Wieczystych Kw. [...] z dnia 23 sierpnia 2004r. Odwołujący się oświadczył, że nigdy nie był w żadnym związku ze swoją matką i nigdy nie prowadził gospodarstwa domowego. Dodał, że nie interesuje go majątek brata, a służebność mieszkania u brata ustanowiono na jego rzecz i na rzecz matki, a nie wspólnie. Odwołujący się zarzucił, że nie zebrano zaświadczeń o dochodach i wydatkach, o które wnioskował i nie wydano decyzji o przeprowadzeniu wywiadu przez Burmistrza, Prokuratora i pracownika socjalnego z innej Gminy.
W dniu 6 maja 2014r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013r. poz. 267), art. 2 ust. 1, art. 4, art. 8 ust. 1 pkt 3, art. 11 ust. 2, art. 38 ust. 1 pkt 2 i art. 107 ust. 1 i ust. 4a ustawy z dnia 12 marca 2004r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2013r. poz. 182 z późn. zm.) oraz § 1 pkt 1 lit. b rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 17 lipca 2012r. w sprawie zweryfikowanych kryteriów dochodowych oraz kwot świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej (Dz. U. z 2012r. poz. 823), wydało decyzję nr [...], którą utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta i Gminy z dnia [...] 2014r. nr [...]. W uzasadnieniu decyzji Kolegium wskazało, że decyzją z dnia [...] 2012r. nr [...] uchyliło decyzję Burmistrza Miasta i Gminy z dnia [...] 2012r. nr [...] i sprawę przekazało do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W związku z tym, po ponownym rozpatrzeniu sprawy, Burmistrza Miasta i Gminy w dniu [...] 2012r. wydał decyzję nr [...], w której powtórnie odmówił przyznania J. Ł. zasiłku okresowego. Organ II instancji stwierdził, że decyzja ta została wydana w oparciu o decyzję Kolegium z dnia [...] 2012r. nr [...], która następnie została uchylona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 3 października 2013r., sygn. akt III SA/Kr 177/13. Kolegium uznało zatem, że organ I instancji słusznie wznowił, na podstawie art. 145 § 1 pkt 8 Kodeksu postępowania administracyjnego, postępowanie w tej sprawie, a następnie uchylił swoją decyzję z dnia [...] 2012r., gdyż uchylona przez WSA w Krakowie decyzja Kolegium stanowiła podstawę do wydania przez organ I instancji decyzji z dnia [...] 2012r.
W skardze na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego J. Ł. wniósł o jej uchylenie. Skarżący zarzucił, że organy fałszywie zinterpretował akt notarialny i zawiadomienie Sądu Rejonowego – Wydziału Ksiąg Wieczystych Kw. [...] z dnia 23 sierpnia 2004r. Nie zebrały również zaświadczeń o dochodach i wydatkach jego ośmioosobowej rodziny. Skarżący stwierdził, że nie ma nic wspólnego z matką, a decyzje organów I i II instancji naruszają jego godność, są fałszywe i zmanipulowane.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze podtrzymało swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniosło o oddalenie skargi, gdyż jest ona bezzasadna. Odnosząc się do zarzutów skargi Kolegium stwierdziło, że nie jest prawdą, że rodzina skarżącego liczy osiem osób. Skarżący mieszka bowiem i gospodaruje wspólnie z matką w budynku nr 82 w G, stanowiąc dwuosobową rodzinę w rozumieniu art. 6 pkt 14 ustawy o pomocy społecznej. Natomiast sześcioosobowa rodzina brata skarżącego – J. mieszka w oddzielnym nowo wybudowanym budynku nr 312 w G i tam prowadzi własne gospodarstwo domowe.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie zaś z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 z późn. zm., zwanej dalej p.p.s.a.), sąd rozstrzygając w granicach danej sprawy nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla je w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi sąd skargę oddala (art. 151 p.p.s.a.).
Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem.
Jak wynika z akt sprawy decyzją z dnia [...] 2012r. Burmistrz Miasta i Gminy wydał decyzję nr [...] odmawiającą przyznania J. Ł. zasiłku okresowego. Od powyższej decyzji J. Ł. wniósł odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, które decyzją z dnia [...] 2012r. nr [...] uchyliło zaskarżoną decyzję i przekazało sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Burmistrz Miasta i Gminy decyzją z dnia [...] 2012r. nr [...] powtórnie orzekł o odmowie przyznania J. Ł. zasiłku okresowego powołując się na przekroczenie kryterium dochodowego. J. Ł. wniósł jednak skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] 2012r. nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 3 października 2013r., sygn. akt III SA/Kr 177/13 uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] 2012r. nr [...]. W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] 2014r. nr [...] orzekło co do istoty sprawy i przyznało J. Ł. zasiłek okresowy w wysokości 25,08 zł miesięcznie na okres od grudnia 2012r. do stycznia 2013r. Należy zatem uznać, że organy obu instancji zasadnie przyjęły, że zachodzi przesłanka do wznowienia postępowania, o której mowa w art. 145 § 1 pkt 8 Kodeksu postępowania administracyjnego. Zgodnie z tym przepisem w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostało następnie uchylone lub zmienione. W wyroku z dnia 22 marca 2013r., sygn. akt II OSK 2236/11 (Lex nr 1299452) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że aby móc mówić o związku między decyzjami, o których stanowi przepis art. 145 § 1 pkt 8 Kodeksu postępowania administracyjnego, należy wykazać, że są one od siebie zależne, a więc jedna decyzja stanowi podstawę wydania drugiej, przy czym wydanie tej drugiej decyzji nie będzie możliwe bez wcześniejszego wydania decyzji pierwszej. Taki związek istnieje pomiędzy decyzją Burmistrza Miasta i Gminy z dnia [...] 2012r. nr [...] a decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] 2012r. nr [...]. Wydanie bowiem przez organ I instancji decyzji z dnia [...] 2012r. było możliwe tylko ze względu na wcześniejsze wydanie przez Kolegium decyzji z dnia [...] 2012r. Ta zaś została uchylona przez WSA w Krakowie wyrokiem z dnia 3 października 2013r. Konieczne stało się więc wznowienie postępowania administracyjnego i uchylenie decyzji Burmistrza Miasta i Gminy z dnia [...] 2012r. nr [...]. Biorąc pod uwagę specyfikę niniejszej sprawy polegającą na konieczności wznowienia postępowania w niniejszej sprawie i uchylenia decyzji z dnia [...] 2012r. w związku z uchyleniem przez Sąd decyzji kasacyjnej organu II instancji i merytorycznym jej rozstrzygnięciem przez organ odwoławczy w ponownie prowadzonym postępowaniu, należy uznać, że organy prawidłowo zastosowały przepis art. 151 § 1 pkt 2 kodeksu postępowania administracyjnego.
Podniesiony przez skarżącego w skardze argument, że jego rodzina liczy osiem osób nie mógł zostać przez Sąd uwzględniony, gdyż kwestia ta nie była przedmiotem badania przez organy administracyjne obu instancji i nie miała wpływu na wydane przez nie decyzje. Niejako na marginesie więc Sąd zwraca uwagę, że z akt sprawy wyraźnie wynika, że skarżący prowadzi dwuosobowe gospodarstwo domowe ze swoją matką w budynku nr 82 w G, zaś jego brat mieszka w budynku nr 312 w G i tam prowadzi własne, odrębne od skarżącego gospodarstwo domowe. Należy wyjaśnić, że prowadzenie wspólnego gospodarstwa domowego oznacza wykonywanie wspólnie czynności życia domowego, polegających m.in. na korzystaniu z pomieszczeń domowych, sprzętu tam się znajdującego, utrzymywaniu czystości, robieniu zakupów, przyrządzaniu i spożywaniu posiłków, gospodarowaniu pieniędzmi itp. Takich działań nie prowadzi skarżący ze swoim bratem i jego rodziną. Wbrew zatem twierdzeniom skarżącego jego rodzina liczy dwie osoby, a nie osiem.
Skarga J. Ł. nie mogła więc być uwzględniona, ponieważ wyniki oceny przeprowadzonego postępowania i stanowisko organów nie dają podstawy do uchylenia zaskarżonej decyzji. Sąd uchyla zaskarżoną decyzję na podstawie art. 145 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi tylko w razie zaistnienia istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu, jeżeli mogły one mieć wpływ na wynik sprawy lub naruszenia przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy. W rozpatrywanej sprawie Sąd nie stwierdził takich wad i uchybień, dlatego orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło