III SA/Kr 1155/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Bożenna Blitek po rozpoznaniu w dniu 13 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. J. na pismo Komendanta Powiatowego Policji z dnia 22 lutego 2017 r. nr [...] w przedmiocie zawiadomienia o sposobie załatwienia skargi postanawia: skargę odrzucić W piśmie z dnia 20 stycznia 2017 r. K. J. podniósł, że w związku z zawisłą sprawą o dostęp do akt administracyjnych przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie do sygn. akt III SAB/Kr 84/16, Komendant Powiatowy Policji był zobowiązany udostępnić mu żądane dokumenty, w tym z postępowania i zebranych nowych środków dowodowych w postępowaniu zakończonym postanowieniem nr [...]. Zdaniem K. J., w jego sprawie utrudniano mu dostęp do żądanych akt administracyjnych oraz uniemożliwiano mu posiadanie ich uwierzytelnionych kopii. W związku z powyższym K. J. wniósł o ustalenie i wskazanie winnych naruszeń prawa oraz pociągnięcie ich do odpowiedzialności, w tym również do odpowiedzialności dyscyplinarnej. K. J. wniósł również o przyznanie mu odszkodowania za szkody oraz zadośćuczynienia za wyrządzoną krzywdę w łącznej kwocie 10000 zł. W odpowiedzi w piśmie z dnia 22 lutego 2017 r. nr [...] Komendant Powiatowy Policji wskazał, że art. 73 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (k.p.a.), dający stronie w postępowaniu administracyjnym prawo wglądu w akta sprawy, sporządzania z nich notatek, kopii lub odpisów odnosi się do ogólnego postępowania administracyjnego, które niejednokrotnie jest błędnie utożsamiane z całym zakresem obowiązywania k.p.a. podczas, gdy stanowi ono tylko jeden z kilku rodzajów postępowania administracyjnego i nie wyczerpuje zakresu zastosowania tego Kodeksu, który normuje ponadto uproszczone postępowanie administracyjne w sprawach skarg, wniosków i zaświadczeń. W związku z powyższym organ uważa, że art. 73 § 1 k.p.a. nie znajduje zastosowania do postępowań dotyczących wydawania zaświadczeń. Brak było zatem podstaw do udostępnienia K. J. żądanych dokumentów zebranych w toku postępowania zakończonego wydaniem postanowienia nr [...] z dnia 10 lipca 2009 r. Pismem z dnia 13 marca 2017 r. K. J. wniósł zażalenie na powyższe pismo Komendanta Powiatowego Policji domagając się jego uchylenia. W piśmie z dnia 30 marca 2017 r. nr [...] Komendant Powiatowy Policji wyjaśnił, że w niniejszej sprawie zostało przeprowadzone postępowanie wyjaśniające na zasadach określonych w Dziale VIII k.p.a., a pismo z dnia 22 lutego 2017 r. przedstawiało stanowisko w odniesieniu do wniosku K. J. z dnia 20 stycznia 2017 r. i nie zostało wydane w formie postanowienia, na które przysługiwałoby zażalenie. Wobec powyższego organ rozpoznał zażalenie z dnia 13 marca 2017 r. w trybie przepisów regulujących postępowanie skargowe. Komendant Powiatowy Policji stwierdził, że K. J. wielokrotnie w sposób zrozumiały i wyczerpujący przedstawiano brak podstaw do realizacji jego wniosku odnośnie wydania uwierzytelnionych odpisów dokumentów. Organ wskazał, że wyrokiem z dnia 14 kwietnia 2010 r., sygn. akt III SA/Kr 1043/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę K. J. i utrzymał w mocy postanowienie nr [...] z dnia 10 lipca 2009 r. K. J. wniósł skargę na pismo Komendanta Powiatowego Policji z dnia 22 lutego 2017 r. nr [...], domagając się stwierdzenia niezgodności z prawem i bezskuteczności czynności Komendanta Powiatowego Policji, o której mowa w tym piśmie, a polegającej na rozpoznaniu wniesionego zażalenia, czy też w zakresie nawet skargowym, wobec naruszenia przez ten organ art. 19 w związku z art. 24 § 1 pkt 1 k.p.a., w zakresie w jakim tryb skargowy dotyczy piastuna funkcji organu oraz z art. 25 § 1 k.p.a. w zakresie w jakim rozpoznanie sprawy wniesionej mogło prowadzić do wszczęcia postępowania dyscyplinarnego. Zdaniem skarżącego, w sprawie mają zastosowanie art. 65 i 66 k.p.a. W odpowiedzi na skargę Komendant Powiatowy Policji wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Przystępując do rozpatrywania skargi sąd administracyjny jest zobowiązany w pierwszej kolejności do ustalenia, czy jest ona dopuszczalna z punktu widzenia zakresu kognicji sądu administracyjnego. Zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm., zwanej dalej p.p.s.a.): "Art. 3. § 1. Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. § 2. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996, 1579 i 2138 oraz z 2017 r. poz. 935), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201, 648, 768 i 935), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. § 2a. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego. § 3. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach." Z przytoczonych wyżej przepisów wynika, że zakres właściwości rzeczowej sądów administracyjnych wyznacza katalog skarg na określone w art. 3 § 2 p.p.s.a. działania organów administracji publicznej, ich bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, ale tylko w przypadkach o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4a. Katalog ten rozszerzają przepisy ustaw szczególnych, które przewidują kontrolę sądu administracyjnego w sprawach nieprzewidzianych w art. 3 § 2 p.p.s.a. Pismo skarżącego z dnia 20 stycznia 2017 r. należy zakwalifikować jako skargę złożoną w trybie art. 227 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257, zwanej dalej k.p.a.). Wynika to z treści tego pisma, w którym skarżący wniósł o ustalenie i wskazanie winnych naruszeń prawa oraz pociągnięcie ich do odpowiedzialności, w tym również do odpowiedzialności dyscyplinarnej. Ponadto skarżący wniósł również o przyznanie mu odszkodowania za szkody oraz zadośćuczynienia za wyrządzoną krzywdę w łącznej kwocie 10000 zł. Zgodnie z treścią art. 227 k.p.a.: "Art. 227. Przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw." Postępowanie w sprawie skarg wnoszonych na podstawie art. 227 k.p.a. cechuje się tym, że nie ma w nim stron postępowania, nie wydaje się rozstrzygnięć adresowanych do skarżącego, lecz jedynie zawiadamia się go o czynnościach wewnętrznych zmierzających do wyjaśnienia okoliczności podniesionych w skardze. Celem tego postępowania jest ocena skutków działania, czy też bezczynności organów, a nie wydawanie wiążących w sprawie rozstrzygnięć. Postępowanie takie nie kończy się władczym aktem, podlegającym ocenie sądu administracyjnego pod względem legalności. Zakończenie postępowania skargowego przybiera formę zawiadomienia o sposobie załatwienia skargi, zawierającego informację o czynnościach organu załatwiającego skargę i ich rezultatach. Zawiadomienie kończące postępowanie skargowe nie dotyczy zatem stwierdzenia, czy też uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Działania organów administracji publicznej będące przedmiotem tego rodzaju skarg nie podlegają kontroli sądów administracyjnych, gdyż nie mieszczą się w katalogu czynności i aktów, który zawiera art. 3 § 2 p.p.s.a. W związku z tym, w przypadku wniesienia skargi do organu administracji w trybie art. 227 k.p.a., na wynik tego postępowania nie służy skarga do sądu administracyjnego (por. postanowienie NSA z dnia 25 lutego 2009 r., sygn. akt II OSK 241/09, Lex nr 557044). Zaskarżone w niniejszej sprawie pismo Komendanta Powiatowego Policji z dnia 22 lutego 2017 r. stanowi zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi, a ponieważ ocena prawidłowości prowadzenia postępowania skargowego w trybie przepisów działu VIII K.p.a. nie podlega kognicji sądów administracyjnych (por. wyrok NSA z dnia 31 sierpnia 2010 r., sygn. akt II OSK 1578/10, Lex nr 737711), przedmiotowa skarga podlega odrzuceniu. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. – orzekł jak w sentencji.