III SA/Kr 1161/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Dorota Dąbek po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg M. M., J. K., J. B., L. S., D. J., K. T., G. B., J. J., R. G., A. S., A. K. i E. K. na zarządzenie Wójta Gminy z dnia 7 kwietnia 2009r., Nr [...] w sprawie do opracowania organizacji szkół i przedszkoli Gminy na rok szkolny 2009/10 postanawia: odrzucić skargi J. K., J. B., L. S., D. J., K. T., G. B., J. J., R. G., A. S., A. K. i E. K. Pismem z dnia 26 października 2009r. M. M., działając w imieniu własnym oraz J. K., J. B., L. S., D. J., K. T., G. B., J. J., R. G., A. S., A. K. i E. K., których pełnomocnictwa dołączył do tego pisma, wniósł skargę na połączenie oddziałów klasy II i III szkoły podstawowej w Zespole Szkół Gminnych im. [...] w N. W uzasadnieniu skargi M. M. wniósł o: - uchylenie wszelkich decyzji, uchwał lub innych aktów prawnych wydanych przez Wójta Gminy lub/oraz Radę Gminy dotyczących połączenia oddziałów klasy II i III szkoły podstawowej w Zespole Szkół Gminnych [...] w N. - wydanie nakazu rozłączenia w/w oddziałów, a jeśli Sąd uzna to za niewłaściwe do dopasowania ramowego planu nauczania zgodnie z rozporządzeniem MENiS z dnia 12 lutego 2002r. - powołanie biegłego z Kuratorium Oświaty w celu ustalenia, czy obecny sposób prowadzenia lekcji jest właściwy, a także utraconych w skutek połączenia klas godzin nauczania. - wydanie nakazu zorganizowania dodatkowych lekcji dla w/w oddziałów w celu nadrobienia utraconych części zajęć wywołanych połączeniem klas zgodnie z ustaleniami biegłego. Skarżący podniósł, iż łączenie klas jest jedynie możliwe na postawie § 5 ust. 7 załącznika nr 2 rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z 21 maja 2001 r. w sprawie ramowych statutów publicznego przedszkola oraz publicznych szkół (Dz. U. nr 61, poz. 624 z późn. zm.) w szkołach działających w szczególnie trudnych warunkach demograficznych lub geograficznych, a co, jego zdaniem, nie występuje w tym przypadku. Stwierdził również, że jeśli już następuje łączenie klas to dyrektor szkoły jest zobowiązany do odpowiedniego dostosowania ramowego planu nauczania z uwzględnieniem możliwości pełnej realizacji przyjętych programów nauczania (na podstawie § 3 ust. 12 rozporządzenia MENiS z 12 lutego 2002r. - Dz. U. nr 15, poz. 142). Skarżący wyjaśnił, iż w chwili obecnej nauczanie w II i III klasie połączonej odbywa się pod nadzorem jednego nauczyciela, który jest zmuszony dzielić czas lekcji na dwie klasy, a ilość godzin w planie lekcji nie została zwiększona w taki sposób, aby zapewnić możliwość pełnej realizacji przyjętych programów nauczania. Zdaniem skarżącego, prowadzenie w ten sposób nauczanie ogranicza realizację programu dla każdej z klas do 50% założonego czasu, a co się z tym wiąże również programu nauczania, co oprócz wyżej przytoczonego rozporządzenia MENiS, narusza również art. 70 pkt 4 Konstytucji RP, który gwarantuje prawo do nieograniczonego i równego dostępu do edukacji. W odpowiedzi na wezwanie Sądu M. M. w piśmie z dnia 13 grudnia 2009r. sprecyzował, że przedmiotem skargi jest realizacja zarządzenia Wójta Gminy z dnia 7 kwietnia 2009r., Nr [...], w sprawie założeń do opracowania organizacji szkół i przedszkoli Gminy na rok szkolny 2009/10. Pismem z dnia 21 grudnia 2009r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wezwał M. M. o wyjaśnienie, czy pozostali skarżący poprzedzili wniesienie skargi wezwaniem Wójta Gminy do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia przez jego zarządzenie Nr [...] z dnia 7 kwietnia 2009r. W odpowiedzi na wezwanie Sądu M. M. oświadczył w piśmie z dnia 4 stycznia 2010r., że pozostali skarżący nie poprzedzili skargi wezwaniem Wójta Gminy do usunięcia naruszenia ich interesu prawnego. Trzeba też odnotować, że w piśmie z dnia 22 grudnia 2009r. M. M. zmodyfikował zarzuty oraz przedmiot skargi, a także wycofał niektóre zawarte w niej wnioski. Oświadczył, iż nie wnosi już zastrzeżeń do samego faktu połączenia oddziałów klas II i III, gdyż jest to zgodne z rozporządzeniem Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 12 lutego 2002r., natomiast przedmiotem skargi jest niezgodny z w/w rozporządzeniem sposób, w jaki połączenie zostało przeprowadzone. Wójt Gminy nie przyznał bowiem dyrektorowi szkoły stosownych środków finansowych na dopasowanie ramowego planu nauczania do warunków prowadzenia zajęć w połączonym oddziale klas II i III szkoły podstawowej w roku szkolnym 2009/2010. W związku z powyższym skarżący wniósł o wydanie nakazu Wójtowi Gminy dostosowania poziomu finansowania szkoły w N w sposób zapewniający dopasowanie ramowego planu nauczania, który ustali biegły oraz nadrobienia utraconych zajęć wynikających z nieprawidłowego połączenia klas. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Zgodnie zaś z przepisem art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. nr 142, póz. 1591 z późn. zm.), warunkiem wniesienia do sądu administracyjnego skargi na zarządzenie organu gminy jest jej poprzedzenie wezwaniem organu gminy, który wydał kwestionowane zarządzenie, do usunięcia naruszenia. Dopiero bezskuteczność takiego wezwania do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia umożliwia zaskarżenie zarządzenia do sądu administracyjnego. Analogiczny wymóg ustanowił ustawodawca także w art. 101a w/w ustawy o samorządzie gminnym, to jest w przypadku zaskarżenia bezczynności organu gminy w wykonywaniu czynności nakazanych prawem. W przedmiotowej sprawie wymienieni w sentencji skarżący nie spełnili powyższego warunku poprzedzenia skargi do sądu administracyjnego środkiem zaskarżenia ani też wskazanym powyżej wezwaniem do usunięcia naruszenia. W aktach sprawy brak jest jakiegokolwiek dokumentu, który wskazywałby, że J. K., J. B. L. S., D. J., K. T., G. B., J. J., R. G., A. S., A. K. i E. K. poprzedzili wniesienie skargi w niniejszej sprawie wezwaniem do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia przez zaskarżone zarządzenie Wójta Gminy, bądź wezwaniem do usunięcia naruszenia ich interesu prawnego lub uprawnienie spowodowanego bezczynnością Wójta Gminy. Znalazło to również potwierdzenie w piśmie M. M. z dnia 4 stycznia 2010r., w którym oświadczył on, że pozostali skarżący nie poprzedzili skargi wezwaniem Wójta Gminy do usunięcia naruszenia ich interesu prawnego. W aktach sprawy znajduje się wprawdzie wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z dnia 3 września 2009r, ale zostało ono wniesione jedynie przez M. M. Nie można przyjąć, że również i to wezwanie M. M. wniósł w imieniu pozostałych skarżących, bowiem pełnomocnictwa, które od nich otrzymał są datowane na 8, 9, 10 i 12 października 2009r, a więc już po wniesieniu tego wezwania. Wobec zatem brzmienia powołanych powyżej przepisów tj. art. 101 ust. 1 oraz art. 101 a ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym w związku z art. 52 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy stwierdzić, że J. K., J. B., L. S., D. J., K. T., G. B., J. J., R. G., A. S., A. K. i E. K. nie spełnili przesłanki warunkującej skuteczne skierowanie skargi do sądu administracyjnego. Wniesienie bowiem do sądu administracyjnego skargi bez uprzedniego wyczerpania przysługującego środka zaskarżenia jest niedopuszczalne i skutkuje odrzuceniem skargi, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z którego wynika, że sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne. Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji.