III SA/Kr 1161/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Pasternak Sędziowie WSA Dorota Dąbek (spr.) WSA Tadeusz Wołek Protokolant Monika Wójcik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 maja 2010 r. sprawy ze skargi M. M. na zarządzenie Wójta Gminy A z dnia 7 kwietnia 2009r. nr [...] w przedmiocie założeń do opracowania organizacji szkół i przedszkoli Gminy A na rok szkolny 2009/10 skargę oddala wyroku WSA w Krakowie z dnia 25 maja 2010r. W dniu 7 kwietnia 2009r. Wójt Gminy A wydał zarządzenie Nr [...] w sprawie założeń do opracowania organizacji szkół i przedszkoli gminy A na rok szkolny 2009/10. Zostało ono wydane na podstawie art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001r. nr 142, poz. 1591 z późn. zm.). Zgodnie z § 1 tego zarządzenia dyrektorzy szkół podstawowych, gimnazjów i przedszkoli gminy A mieli projektować organizację szkół i przedszkoli w roku szkolnym 2009/10 według harmonogramu i zasad określonych w załączniku nr 1 pn. "Założenia do opracowania arkuszy organizacyjnych w roku szkolnym 2009/10". Pismem z dnia 3 września 2009r. M. M. wezwał Wójta Gminy A i Radę Gminy A do bezzwłocznego uchylenia uchwały Rady Gminy, na podstawie której doszło do połączenia klas drugiej i trzeciej szkoły podstawowej oraz klasy pierwszej i zerówki w Zespole Szkół Gimnazjalnych w B oraz zorganizowanie zajęć w taki sposób, który pozwoli na rozdzielenie klas i przywróci normalny tok nauczania. Zdaniem M. M., połączenie klas narusza ważny interes jego córek i wszystkich uczniów, których sytuacja dotyczy oraz ich prawo do nieograniczonego i równego dostępu do edukacji, który gwarantuje art. 70 ust. 4 Konstytucji RP. M. M. wyjaśnił, iż jego starsza córka uczęszcza do trzeciej klasy szkoły podstawowej, która została połączona z klasą drugą. Zdaniem M. M. nauczanie przez jednego nauczyciela programu klasy trzeciej i drugiej jednocześnie w jednym pomieszczeniu o połowę zmniejszy czas, który nauczyciel może poświęcić każdemu z programów, co z kolei stanowi ograniczenie prawa oraz równego dostępu do wykształcenia. Z kolei młodsza córka M. M. (5 lat) miała pójść do zerówki, ponieważ jej rodzice chcieli skorzystać z prawa wysłania jej jako sześciolatki do pierwszej klasy. Jednak stało się to niemożliwe, ze względu na połączenie pierwszej klasy z zerówką. W tej sytuacji, zdaniem M. M., jego córka została całkowicie pozbawiona dostępu do edukacji. W odpowiedzi na powyższe pismo M. M., Wójt Gminy A w piśmie z dnia 2 listopada 2009r. wyjaśnił, iż organizacja nauczania w Zespole Szkół Gminnych w B w roku szkolnym 2009/10 została zatwierdzona w maju 2009r. w oparciu o powszechnie obowiązujące oświatowe przepisy prawne, tj. ustawę z dnia 7 września 1991r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004r. nr 256, poz. 2572 z późn. zm.), rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 12 lutego 2002r. w sprawie ramowych planów nauczania w szkołach publicznych (Dz. U. nr 15, poz. 142 z późn. zm.), a także na podstawie zarządzenia Wójta Gminy A z dnia 7 kwietnia 2009r. Nr [...] w sprawie opracowania organizacji szkół i przedszkoli gminy A na rok szkolny 2009/10. Przy projektowaniu organizacji nauczania uwzględniono także zapisy rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 21 maja 2001r. w sprawie ramowych statutów publicznego przedszkola oraz publicznych szkół (Dz. U. nr 61, poz. 624). Jednocześnie ustalono, że liczebność oddziału przedszkolnego oraz klas I, II i III Szkoły Podstawowej w B jest zbyt niska, aby klasy te mogły funkcjonować jako samodzielne oddziały. W cytowanym wyżej zarządzeniu Wójta Gminy A ustalono bowiem, że klasę z liczbą uczniów mniejszą niż 15 łączy się z inną klasą o zbliżonym programie nauczania, przy czym oddział łączony nie może liczyć więcej niż 28 uczniów. Wójt Gminy A stwierdził, że takie właśnie okoliczności, spowodowane sytuacją demograficzną, wstąpiły w B w tym roku szkolnym, co w myśl § 5. ust. 7 zarządzenia MEN w sprawie ramowych planów nauczania, pozwalało na zastosowanie rozwiązania z klasami łączonymi. Równocześnie Wójt Gminy A wskazał, iż w trosce o dobro uczniów nie chciał korzystać z alternatywnego rozwiązania, tj. rezygnacji z tworzenia niektórych klas i skierowania dzieci w tym roczniku do innych szkół w sąsiednich obwodach szkolnych. Nie bez znaczenia dla polityki oświatowej w gminie jest, zdaniem Wójta Gminy A, drastyczne zmniejszenie przez MEN w lutym 2009r. subwencji oświatowej o kwotę 233 tysięcy złotych. Wójt Gminy A wyjaśnił również, iż we wrześniu 2009r., po zwiększeniu się liczebności oddziału przedszkolnego o dzieci 5-letnie, rozdzielono oddział przedszkolny i klasę I szkoły podstawowej, które w nowych warunkach liczą odpowiednio 11 i 15 uczniów. Jednak w klasach II i III sytuacja pozostała bez zmian. Obie grupy – 8 uczniów z klasy II i 12 uczniów z klasy III – nadal tworzą klasę łączoną z odpowiednio dostosowanym planem nauczania, zgodnie z dyspozycją § 3 ust. 12 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 21 maja 2001r. w sprawie ramowych statutów publicznego przedszkola oraz publicznych szkół. Ponadto Wójt Gminy A stwierdził, że w roku szkolnym 2009/2010 ilość godzin dydaktycznych dla klas I-III uległa zwiększeniu, co najmniej o 6 godzin tygodniowo, ponieważ Gmina A pozyskała środki z Europejskiego Funduszu Społecznego na zajęcia pozalekcyjne. Organ wskazał również, iż Samorząd Gminy A od wielu lat realizuje, najlepszą z możliwych, politykę dostępności szkół dzieciom; bowiem od 10 lat, pomimo postępującego niżu demograficznego, nie zlikwidowano ani jednej placówki szkolnej bądź przedszkolnej na terenie gminy. Zdaniem Wójta Gminy A bezspornym pozostaje fakt, że nauczanie w klasach łączonych nie jest rozwiązaniem dobrym. Zanim go zastosowano, rozważane były wszelkie inne możliwości, prowadzono m.in. konsultacje z dyrektorem szkoły, wizytatorem szkolnym i rodzicami uczniów. Jednak zdaniem Wójta Gminy A, w warunkach pogłębiającego się niżu demograficznego w rejonie B i ograniczonych środków finansowych na utrzymanie wszystkich szkół w gminie, jest to rozwiązanie konieczne, realizowane jako alternatywa dla zamykania szkół, a jednocześnie możliwe do zastosowania w świetle przepisów prawa oświatowego, mimo, że nie satysfakcjonuje zarówno rodziców jak również władz samorządowych. Pismem z dnia 26 października 2009r. M. M. wniósł skargę na połączenie oddziałów klasy II i III szkoły podstawowej w Zespole Szkół Gminnych im. [...] w B. W uzasadnieniu skargi M. M. wniósł o: – uchylenie wszelkich decyzji, uchwał lub innych aktów prawnych wydanych przez Wójta Gminy A lub/oraz Radę Gminy A dotyczących połączenia oddziałów klasy II i III szkoły podstawowej w Zespole Szkół Gminnych im. [...] w B. – wydanie nakazu rozłączenia w/w oddziałów, a jeśli Sąd uzna to za niewłaściwe do dopasowania ramowego planu nauczania zgodnie z rozporządzeniem MENiS z dnia 12 lutego 2002r. – powołanie biegłego z Kuratorium Oświaty w celu ustalenia, czy obecny sposób prowadzenia lekcji jest właściwy, a także utraconych w skutek połączenia klas godzin nauczania. – wydanie nakazu zorganizowania dodatkowych lekcji dla w/w oddziałów w celu nadrobienia utraconych części zajęć wywołanych połączeniem klas zgodnie z ustaleniami biegłego. Skarżący podniósł, iż łączenie klas jest jedynie możliwe na postawie § 5 ust. 7 załącznika nr 2 rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z 21 maja 2001r. w sprawie ramowych statutów publicznego przedszkola oraz publicznych szkół (Dz. U. nr 61, poz. 624 z późn. zm.) w szkołach działających w szczególnie trudnych warunkach demograficznych lub geograficznych, a co, jego zdaniem, nie występuje w tym przypadku. Stwierdził również, że jeśli już następuje łączenie klas to dyrektor szkoły jest zobowiązany do odpowiedniego dostosowania ramowego planu nauczania z uwzględnieniem możliwości pełnej realizacji przyjętych programów nauczania (na podstawie § 3 ust. 12 rozporządzenia MENiS z 12 lutego 2002r. – Dz. U. nr 15, poz. 142). Skarżący wyjaśnił, iż w chwili obecnej nauczanie w II i III klasie połączonej odbywa się pod nadzorem jednego nauczyciela, który jest zmuszony dzielić czas lekcji na dwie klasy, a ilość godzin w planie lekcji nie została zwiększona w taki sposób, aby zapewnić możliwość pełnej realizacji przyjętych programów nauczania. Zdaniem skarżącego, prowadzenie w ten sposób nauczanie ogranicza realizację programu dla każdej z klas do 50% założonego czasu, a co się z tym wiąże również programu nauczania, co oprócz wyżej przytoczonego rozporządzenia MENiS, narusza również art. 70 ust. 4 Konstytucji RP, który gwarantuje prawo do nieograniczonego i równego dostępu do edukacji. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy A powtórzył swoje argumenty podniesione w piśmie z dnia 2 listopada 2009r. Ponadto wyjaśnił, iż Rada Gminy A nie podejmowała żadnej uchwały w zakresie funkcjonowania oświaty w roku szkolnym 2009/2010. Organizacja roku szkolnego należy bowiem do kompetencji dyrektora szkoły, który podlega kuratorium pełniącemu nadzór pedagogiczny oraz wójtowi gminy jako organowi prowadzącemu. Wójt Gminy A podniósł również, iż w jego zarządzeniu z dnia 7 kwietnia 2009r. Nr [...] w sprawie opracowania organizacji szkół i przedszkoli gminy A na rok szkolny 2009/2010, zawarta była instrukcja dla wszystkich dyrektorów szkół Gminy A, że klasy z liczbą uczniów mniejsze niż 15 łączy się z inną klasą o zbliżonym programie nauczania z tym jednak, że oddział łączony nie może liczyć więcej niż 28 uczniów. Przy konstruowaniu projektu organizacyjnego na rok oświatowy 2009/2010 dla szkoły podstawowej w Zespole Szkół Gminnych w B ustalono, że liczebność oddziału przedszkolnego, tzw. "0" oraz klas I, II, i III jest zbyt niska, aby klasy te funkcjonowały samodzielnie. Dokonano więc połączenia oddziału "0" z klasą I w jeden oddział oraz klasy II z III też w jeden oddział. We wrześniu 2009r. po zwiększeniu się liczebności oddziału przedszkolnego o dzieci 5-letnie dokonano rozdzielenia oddziału przedszkolnego i klasy I szkoły podstawowej. Jednak w klasach II i III sytuacja pozostała bez zmian i uczniowie z tych klas nadal tworzą klasę łączoną z odpowiednio dostosowanym planem nauczania (nauczanie zintegrowane). Wójt Gminy A stwierdził, iż w trosce o dobro uczniów, nie chciał stosować alternatywnego rozwiązania, tj. rezygnacji z tworzenia niektórych klas i skierowania dzieci w tym roczniku do innych szkół w sąsiednich obwodach szkolnych. Zdaniem Wójta Gminy A, podjęta decyzja w sprawie połączenia klasy II i III w jeden oddział jest w obecnych warunkach demograficzno-finansowych optymalna mimo, że nie satysfakcjonuje ona zarówno rodziców jak i władz samorządowych. Wezwany do usunięcia braków formalnych skargi M. M. w piśmie z dnia 13 grudnia 2009r. wyjaśnił, iż organem, którego działalność skarży jest Wójt Gminy A oraz realizacja jego zarządzenia z dnia 7 kwietnia 2009r. Nr [...] w sprawie opracowania organizacji szkół i przedszkoli gminy A na rok szkolny 2009/2010. W piśmie z dnia 22 grudnia 2009r. M. M. zmodyfikował swoje wnioski oraz przedmiot skargi, a także wycofał zawarte w niej wnioski. Oświadczył, iż nie wnosi już zastrzeżeń do samego faktu połączenia oddziałów klas II i III, gdyż jest to zgodne z rozporządzeniem Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 12 lutego 2002r. Natomiast przedmiotem skargi jest niezgodny z w/w rozporządzeniem sposób, w jaki połączenie zostało przeprowadzone. Wójt Gminy A nie przyznał dyrektorowi szkoły stosownych środków finansowych na dopasowanie ramowego planu nauczania do warunków prowadzenia zajęć w połączonym oddziale klas II i III szkoły podstawowej w roku szkolnym 2009/2010. Z posiadanych przez skarżącego informacji wynika, że dyrektor szkoły o takie środki wnioskował, lecz nie zostały one przyznane, mimo że to Wójt Gminy A, jako organ prowadzący szkołę, ma obowiązek zapewnić odpowiednie środki finansowe na realizację jej zadań. Doprowadziło to do sytuacji, w której zajęcia w łączonym oddziale II i III klasy są prowadzone tak jakby nie były połączone. W związku z powyższym skarżący wniósł o wydanie nakazu Wójtowi Gminy A dostosowania poziomu finansowania szkoły w B w sposób zapewniający dopasowanie ramowego planu nauczania, który ustali biegły oraz nadrobienia utraconych zajęć wynikających z nieprawidłowego połączenia klas. Odpowiadając na wezwanie do ustosunkowania się do zmodyfikowanych zarzutów skargi, Wójt Gminy A wniósł o odrzucenie skargi lub o jej oddalenie. Organ podniósł, iż wniesienie skargi skarżący winien był poprzedzić wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, zgodnie z art. 52 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Natomiast w zakresie ewentualnego naruszenia § 3 ust. 12 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 12 lutego 2002r. w sprawie ramowych planów nauczania w szkołach publicznych oraz zasad finansowania ramowego planu nauczania, brak takiego wezwania. Ponadto Wójt Gminy A zauważył, iż po stronie skarżącego brak interesu prawnego, o którym mowa w art. 50 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jego zdaniem, przywołana norma rozporządzenia nie wpływa na prawa i obowiązki skarżącego, gdyż jest normą skierowaną do dyrektorów szkół. Wójt Gminy A stwierdził również, że kwestie, które porusza skarżący pozostają poza sferą kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne albowiem nie mieszczą się w zakresie normy art. 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W jego ocenie, nie można tu bowiem mówić w ogóle o czynnościach z zakresu administracji publicznej, które dotyczyłyby uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Skarżący nie jest podmiotem administrowanym w tym zakresie przez Wójta Gminy A. Ponadto zdaniem organu, podstawy skargi nie może stanowić odpowiedź na zapytanie do Ministra Edukacji Narodowej, a także kwestie budżetowe ustalane przez Gminę. W zakresie budżetu właściwa jest Rada Gminy, a nie Wójt, który budżet wykonuje, co z kolei podlega kontroli Regionalnej Izby Obrachunkowej. Ponadto Wójt Gminy A wyjaśnił, iż połączenie oddziałów klasy II i III szkoły Podstawowej w B w roku szkolnym 2009/2010 wynikało z małej liczebności uczniów w tych oddziałach. Dyrektor Zespołu Szkół w B na w/w okres otrzymał środki finansowe na działalność placówki i opracował plan finansowy. Wielkość tych środków uzależniona jest jednak od ilości uczniów w szkole, bowiem subwencja oświatowa jaką samorząd otrzymuje z MEN jest obliczana w stosunku na jednego ucznia. Tak więc zdaniem Wójta Gminy A, podnoszenie w skardze kwestii braku przyznania dyrektorowi szkoły stosownych środków finansowych na dopasowanie ramowego planu nauczania do prowadzenia zajęć w połączonym oddziale jest nieprawdziwe. Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie w dniu 25 maja 2010r. skarżący potwierdził, że przedmiotem jego skargi jest zarządzenie Wójta Gminy A z dnia 7 kwietnia 2009r., w którym nie zostały przyznane dodatkowe środki finansowe związane z połączeniem oddziałów. Ustosunkowując się do tego zarzutu pełnomocnik organu stwierdził, że poziom finansowania był prawidłowy, bowiem obowiązujące przepisy nie wymagają zwiększenia ilości godzin lekcyjnych w związku z połączeniem oddziałów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 145, poz. 1270 z późn. zm., zwana dalej ustawą p.p.s.a.) Wojewódzki Sąd Administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej, a stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Jednocześnie w oparciu o art. 134 § 1 ustawy p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną. W ramach tej kognicji Sąd bada czy przy wydaniu zaskarżonego aktu administracyjnego nie naruszono przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania. Kontrolę Sądu w niniejszej sprawie zainicjowała skarga M. M. wniesiona w trybie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001r., nr 142, poz. 1591 z późn. zm., zwana dalej u.s.g.). Dokonując oceny dopuszczalności tej skargi Sąd uznał, że została ona wniesiona w wymaganym terminie, z zachowaniem poprzedzających jej wniesienie wymogów proceduralnych. Skarga ta poprzedzona bowiem została bezskutecznym wezwaniem do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia skarżącego (pismo z dnia 3 września 2009r.) oraz pochodzi od podmiotu mającego legitymację skargową w rozumieniu art. 101 ust. 1 u.s.g., przyjmując za zasadne w tej ostatniej kwestii argumenty powoływane przez skarżącego, który zarzuca naruszenie interesu prawnego związanego z prawem do edukacji jego dzieci. Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie była zgodność z prawem objętego skargą zarządzenia Wójta Gminy A z dnia 7 kwietnia 2009r. Nr [...] w sprawie założeń do opracowania organizacji szkół i przedszkoli gminy A na rok szkolny 2009/10. W niniejszej sprawie kontrola legalności zaskarżonego zarządzenia wymagała uprzedniego rozstrzygnięcia jego charakteru prawnego w kontekście dopuszczalności jego zaskarżenia do sądu administracyjnego w trybie art. 101 u.s.g. Zaskarżone zarządzenie zawiera "Założenia do opracowania arkuszy organizacyjnych w roku szkolnym 2009/10", wskazuje zatem harmonogram i ogólne zasady, według których dyrektorzy szkół podstawowych, gimnazjów i przedszkoli gminy A mieli projektować organizację szkół i przedszkoli w roku szkolnym 2009/10. Stanowi ono zatem akt służący realizacji zadań gminy jako organu założycielskiego szkoły, a więc akt wydany w sprawie z zakresu administracji publicznej w rozumieniu art. 101 u.s.g., w orzecznictwie słusznie bowiem podkreśla się konieczność szerokiego rozumienia tego pojęcia (por. m.in. uchwałę TK z 14 września 1994r., W 10/94, OTK 1994, cz. II, poz. 44 i 46; wyrok NSA z 17 maja 1999r., OSA 1/99, ONSA 1999, nr 4, poz. 109 oraz wyrok SN z 3 października 2002r., III RN 154/01, OSNP z 2003r., nr 17, poz. 409). Dokonując oceny zgodności z prawem zaskarżonego zarządzenia Sąd doszedł do przekonania, że wbrew twierdzeniom skarżącego nie narusza ono prawa materialnego. W zaskarżonym zarządzeniu wprowadzono zasady co do minimalnej liczby dzieci w oddziale ustalając, że klasę z liczbą uczniów mniejszą niż 15 łączy się z inną klasą o zbliżonym programie nauczania, przy czym oddział łączony nie może liczyć więcej niż 28 uczniów. Wskutek tego, wobec stwierdzenia, że liczebność klas II i III Szkoły Podstawowej w B była zbyt niska, doszło do ich połączenia. W ocenie Sądu zaskarżone zarządzenie nie narusza przepisów dotyczących zasad łączenia oddziałów szkolnych oraz zasad finansowania placówek oświatowych przez organy samorządu terytorialnego jako organy prowadzące szkołę, zawartych w ustawie z dnia 7 września 1991r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004r. nr 256, poz. 2572 z późn. zm.) oraz rozporządzeniu Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 12 lutego 2002r. w sprawie ramowych planów nauczania w szkołach publicznych (Dz. U. nr 15, poz. 142 z późn. zm.), rozporządzeniu Ministra Edukacji Narodowej z dnia 21 maja 2001r. w sprawie ramowych statutów publicznego przedszkola oraz publicznych szkół (Dz. U. nr 61, poz. 624) i rozporządzeniu Ministra Edukacji Narodowej z dnia 23 grudnia 2008r. w sprawie podstawy programowej wychowania przedszkolnego oraz kształcenia ogólnego w poszczególnych typach szkół (Dz. U. nr 4, poz. 18). Zgodnie z § 5 ust. 7 ramowego statutu publicznej szkoły podstawowej, stanowiącego załącznik nr 2 do cyt. rozporządzenia MEN w sprawie ramowych statutów, w szkołach działających w szczególnie trudnych warunkach demograficznych lub geograficznych dopuszcza się organizację nauczania w klasach łączonych. Z kolei w § 3 ust. 12 cyt. rozporządzenia MEN w sprawie ramowych planów nauczania, jeżeli w szkole jest organizowane nauczanie w klasach łączonych, dyrektor szkoły dostosowuje odpowiednio ramowy plan nauczania, z uwzględnieniem możliwości pełnej realizacji przyjętych programów nauczania. W odniesieniu do zasad finansowania szkół publicznych prowadzonych przez samorząd terytorialny obowiązujące przepisy nie przewidują żadnych dodatkowych wymogów wynikających z tego, że dochodzi do połączenia oddziałów ze względów demograficznych. Zaskarżone zarządzenie nie narusza także przewidzianych w cyt. rozporządzeniu MEN w sprawie podstawy programowej wymogów dotyczących podstawy programowej kształcenia ogólnego dla szkół podstawowych, zawartych w załączniku nr 2 do tego rozporządzenia, nie ogranicza ono bowiem podstawy programowej w połączonych oddziałach. Na marginesie należy też zauważyć, że zawarte w skardze wnioski nie mogłyby być przez Sąd uwzględnione, kompetencje przyznane sądom administracyjnym ograniczają bowiem jego uprawnienia jedynie do kontroli legalności zaskarżonego aktu. Sąd nie jest natomiast upoważniony do merytorycznego rozstrzygania spraw administracyjnych, powoływania biegłych czy nakazania organom samorządowym zorganizowania dodatkowych zajęć lekcyjnych. Mając na uwadze powyżej przedstawione argumenty należy stwierdzić, że dokonując kontroli zgodności z prawem zaskarżonego zarządzenia Sąd nie stwierdził naruszenia obowiązujących przepisów. Z tego powodu skarga została oddalona na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.