III SA/Kr 1176/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Bożenna Blitek po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A Sp. z o.o. z siedzibą w K o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu w sprawie ze skargi A Sp. z o.o. z siedzibą w K na akt Dyrektora Archiwum Narodowego z dnia 27 lipca 2017 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania do utworzenia i prowadzenia archiwum zakładowego postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu Zaskarżonym aktem Dyrektor Archiwum Narodowego ustalił stronę skarżącą jako jednostkę organizacyjną, w której powstają materiały archiwalne wchodzące do państwowego zasobu archiwalnego, obowiązaną do utworzenia i prowadzenia archiwum zakładowego, zgodnie z art. 33 ust. 1, art. 34 i art. 35 ustawy z dnia 14 lipca 1983 r. o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach (Dz. U. z 2016 r. poz. 1506 z późn. zm.). W skardze na powyższy akt Dyrektora Archiwum Narodowego A Sp. z o.o. wniosły o wstrzymanie jego wykonania, gdyż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków poprzez konieczność zmian organizacyjnych w bieżącym funkcjonowaniu Spółki, w tym zatrudnienia nowego pracownika dedykowanego zadaniom związanym z archiwizacją. Strona skarżąca podniosła, że powyższe wynika wprost z treści aktu, w którym organ wskazał, że utworzenie i zorganizowanie archiwum zakładowego skutkuje koniecznością opracowania nowych lub znowelizowania dotychczasowych: instrukcji kancelaryjnej sposobu klasyfikowania i kwalifikowania dokumentacji w formie jednolitego rzeczowego wykazu akt oraz instrukcji w sprawie organizacji i zakresu działania archiwum zakładowego. Zdaniem Spółki, nie sposób tego wykonać w oparciu o jej istniejące zasoby ludzkie, gdyż nie zatrudnia ona pracowników obsługowych (sekretarzy, archiwistów stażystów biurowych), a zadania związane z obiegiem dokumentów i ich archiwizacją prowadzą pracownicy merytoryczni. Wdrożenie obowiązków związanych z zaskarżonym aktem wiąże się zatem z zatrudnieniem dodatkowego pracownika, którego stanowiska, w przypadku uchylenia aktu, nie można byłoby utrzymać. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm., zwanej dalej p.p.s.a.): "Art. 61. § 1. Wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. (...) § 3. Po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy." Należy zauważyć, że aby sąd mógł wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji skarżący musi wykazać we wniosku okoliczności uzasadniające możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Twierdzenia strony o niebezpieczeństwie spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w wypadku wykonania decyzji, powinny zostać poparte dokumentami, które uwiarygodniłyby sytuację skarżącego (por. postanowienie NSA z dnia 18 października 2011 r., sygn. akt II GSK 1799/11). Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Powinno zatem wskazywać konkretne okoliczności powodujące, że wykonanie aktu lub czynności będącej przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej spowoduje w stosunku do wnioskodawcy wystąpienie jednej lub obu przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 24 stycznia 2014 r., sygn. akt II GZ 5/14). Obowiązkiem sądu jest ocena argumentów przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia, nie zaś prowadzenie postępowania dowodowego co do przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. (postanowienie NSA z dnia 22 marca 2012 r., sygn. akt l FSK 182/12). W ocenie Sądu, wniosek strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zasadny, gdyż jego wykonanie niesie ze sobą realne i obiektywne niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody Spółce. Bezpośrednią bowiem konsekwencją wydania przedmiotowego aktu jest to, że strona skarżąca będzie zmuszona do założenia i prowadzenia archiwum zakładowego. Wykonanie omawianego aktu oznaczać więc będzie dla strony skarżącej konieczność zorganizowania archiwum zakładowego, co w konsekwencji wiązać się będzie ze znacznymi kosztami. Ponadto Spółka będzie musiała zatrudnić dodatkowego pracownika, któremu należy wypłacać wynagrodzenie. Wprawdzie strona skarżąca nie podała danych obrazujących jej sytuacją finansową, to jednak zdaniem Sądu, nie ulega wątpliwości, że utworzenie archiwum musi wiązać się z pewnymi nakładami finansowymi, które w przypadku ewentualnego uwzględnienia skargi i uchylenia aktu, zostaną poniesione nadaremnie. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. w związku z art. 61 § 5 p.p.s.a. – Sąd orzekł jak w sentencji.