III SA/Kr 1189/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Dorota Dąbek po rozpoznaniu w dniu 28 października 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. S. na uchwałę Rady Gminy B z dnia 26 sierpnia 2011r. Nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia skargi Pana H. S. p o s t a n a w i a : odrzucić skargę. W dniu 26 sierpnia 2011r. Rada Gminy B, na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001r. nr 142, poz. 1591 z późn. zm.) oraz art. 229 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), podjęła uchwałę Nr [...] w sprawie rozpatrzenia skargi Pana H. S. W § 1 tej uchwały Rada Gminy stwierdziła, iż skarga H. S. na Wójta Gminy B w związku z niewywiązywaniem się z ustawowych obowiązków w zakresie skutecznego eliminowania zagrożeń w ruchu drogowym w obiektach budowlanych oraz zagrożeń sanitarno-epidemiologicznych i środowiskowych na terenie wsi A Gmina B jest nieuzasadniona. Pismem z dnia 19 września 2011r. H. S. wniósł skargę na powyższą uchwałę Rady Gminy B z dnia 26 sierpnia 2011r. Nr [...]. W piśmie wniesionym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w dniu 14 października 2011r. (nie opatrzonym datą) podpisanym przez Wójta Gminy B, wniesiono o odrzucenie skargi w całości. Jako uzasadnienie tego wniosku wskazano, że rów, o którego zabezpieczenie wnosił skarżący, został obecnie właściwie zabezpieczony i nie zagraża bezpieczeństwu publicznemu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Przedmiotem zaskarżenia w niniejszym postępowaniu jest uchwała Rady Gminy B z dnia 26 sierpnia 2011r. wydana na podstawie art. 229 Kodeksu postępowania administracyjnego, dotycząca rozpatrzenia skargi na Wójta Gminy B. Przedmiotem skargi jest zatem uchwała wydana przez organ administracyjny w ramach przewidzianego w Dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego postępowania w sprawie skarg i wniosków. W ocenie Sądu niniejsza skarga podlega odrzuceniu, choć z zupełnie innych powodów niż te, które wskazywał Wójt Gminy B w swoim piśmie wniesionym do sądu w dniu 14 października 2011r. Podkreślenia bowiem wymaga, że powodem odrzucenia skargi mogą być jedynie przesłanki formalne, a nigdy przesłanki merytoryczne, a do takich odwołuje się Wójt w swoim piśmie. Dodatkowego podkreślenia wymaga, że stroną w niniejszej sprawie jest Rada Gminy B, a zatem w niniejszej sprawie doszło do naruszenia przez organy gminy obowiązków wynikających z art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Rada Gminy B, pomimo wezwania jej przez Sąd (zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 29 września 2011r.), nie udzieliła bowiem w sposób prawidłowy odpowiedzi na skargę. Pismo Wójta Gminy B, odwołujące się wprawdzie do art. 54 § 2 cyt. ustawy, nie może być potraktowane jako prawidłowa odpowiedź na skargę, z jego treści nie wynika bowiem, by było ono sporządzone przez podmiot posiadający stosowne upoważnienie do działania w imieniu organu czyli Rady Gminy. Zgodnie z obowiązującymi przepisami tego rodzaju naruszenia prawa przez organy administracyjne nie mogą jednak ograniczać skarżącemu prawa do sądu, nie tamują zatem możliwości rozpoznania niniejszej skargi przez sąd. Odnosząc się do treści wniesionej w niniejszej sprawie skargi należy stwierdzić, że wstępną kwestią wymagającą rozważenia w niniejszej sprawie jest kwestia dopuszczalności wniesienia tej skargi, będącej skargą na uchwałę wydaną w sprawie skargi z Działu VIII Kpa do sądu administracyjnego. Zakres kontroli działalności administracji publicznej i stosowania przez wojewódzkie sądy administracyjne środków przewidzianych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) określa art. 3 § 1-3 tej ustawy. Obejmuje on m.in. skargi na: decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, lub rozstrzygające sprawę co do istoty, a także inne niż określone w pkt 1-3 § 2 art. 3 w/w ustawy akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Zaskarżona niniejszą skargą uchwała rady gminy rozstrzygająca skargę z Działu VIII Kpa pozostaje poza wskazanym w art. 3 cytowanej ustawy zakresem kognicji sądu administracyjnego. Nie jest ona bowiem ani rozstrzygnięciem indywidualnym mającym postać decyzji administracyjnej lub postanowienia, ani też nie może być kwalifikowana jako "inny akt lub czynność z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa" (por. m.in. A. Matan w: G. Łaszczyca, Cz. Martysz, A. Matan, "Kodeks postępowania administracyjnego", Zakamycze 2005, tom II, str. 545-546). Istotą bowiem uregulowanych w Dziale VIII Kpa skarg jest uruchomienie jednoinstancyjnego postępowania administracyjnego o charakterze uproszczonym, kończącego się czynnością materialno-techniczną – zawiadomieniem (por. wyrok NSA z 1 grudnia 1998r., III SA 1636/97, niepublikowany, cyt. za M. Jaśkowską w: M. Jaśkowska, A. Wróbel, Kodeks Postępowania Administracyjnego – komentarz, Zakamycze 2000, str. 1025). A zatem rozstrzygnięcie takiej skargi nie następuje drogą decyzji, lecz czynności materialno-technicznej – zawiadomienia, nie mającego charakteru aktu administracyjnego władczo rozstrzygającego o prawach i obowiązkach jednostki wynikających z przepisów prawa administracyjnego, a zatem nie podlegającego kognicji sądu administracyjnego. Zawiadomienie takie wywiera trojakie skutki: zakończenie postępowania skargowego w odniesieniu do sprawy, która była jej przedmiotem, możliwość wniesienia kolejnej skargi będącej wynikiem niezadowolenia ze sposobu załatwienia pierwszej skargi (art. 227 Kpa) oraz możliwość zastosowania trybu z art. 239 Kpa wobec ponowionej skargi. Na takie zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi nie służy jednakże skarga do sądu administracyjnego, ocena zatem prawidłowości prowadzenia postępowania skargowego w trybie przepisów Działu VIII Kpa nie podlega kognicji sądu administracyjnego (por. postanowienie NSA z dnia 9 grudnia 1999r., III SAB 7/99, ONSA 2001, nr 1, poz. 27). Z tego względu będąca przedmiotem niniejszej skargi uchwała rady gminy będąca w istocie zawiadomieniem o sposobie załatwienia skargi z Działu VIII Kpa nie podlega kognicji sądu administracyjnego. Jak z powyższego wynika, brak w niniejszej sprawie podstaw prawnych do rozpoznania skargi na uchwałę – zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi wniesionej w trybie Działu VIII Kpa. W tym stanie rzeczy, ponieważ zaskarżona w niniejszej sprawie czynność rady gminy nie mieści się w granicach kognicji sądu administracyjnego wyznaczonej treścią art. 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) stanowiącego, iż sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji.