III SA/Kr 12/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Kutzner ( spr.) Sędziowie WSA Janusz Kasprzycki WSA Elżbieta Kremer Protokolant Renata Nowak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 listopada 2011 r. sprawy ze skargi A Sp. z o.o. w K na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 2 listopada 2010 r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty długu celnego I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. orzeka, że uchylone decyzje nie mogą być wykonane, III. zasądza od Dyrektora Izby Celnej na rzecz strony skarżącej kwotę 742, 88 zł (siedemset czterdzieści dwa złote i osiemdziesiąt osiem groszy) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Naczelnik Urzędu Celnego działając na podstawie: - art. 53 § 1, 3; art. 55 § 1 art. 207 ustawy z dnia 29.08.1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. J. Dz. U. Nr 8, poz. 60 z 2005 r. ze zm.), - art. 4 ust 5, ust. 18; art. 20 ust. 1, ust. 3 lit. "a", "c", ust.6; art. 67; art. 78; art. 201 ust.1 lit. a, ust.2, ust.3; art. 214 ust. 1; art. 220 ust. 1; art. 221 ust. 1; art. 222 ust. 1 pkt. a i art. 243 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12.10.1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. WE L 302 z 19.10.1992 r. ze zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne z 2004r., roz. 2, t. 4 str.307, ze zm.) zwany dalej Wspólnotowym Kodeksem Celnym lub WKC, - art. 65 ust. 1, ust.5, ust.6; art. 69 ust. 1 pkt. 1; art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 19.03.2004 r. Prawo celne (Dz. U. Nr 68, poz. 622 z 2004r. ze zm.), w związku z art. 1 ustawy z dnia 19.03.2004r. Przepisy wprowadzające ustawę- Prawo celne (Dz. U. Nr 68 poz.623 z 2004r.), - art. 1 rozporządzenia Rady /EWG/ Nr 2658/87 z dnia 23.07.1987r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. L 256 z 07.09.1987 r.; Dz. Urz. UE polskie wydanie specjalne 2004r. roz.2 tom 2, str.382) zmienionego rozporządzeniem Komisji (WE) Nr 1214/2007 z dnia 20.09.2007 r. zmieniającym załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. UE L 286 z 31.10.2007r.), - w związku ustaleniami opisanymi w Protokole kontroli celnej nr [...] z dnia [...] 2010r. - decyzją znak: [...] z dnia [...] 2010 - określił skarżącej "A" Spółka z o.o. - kwotę długu celnego podlegającą retrospektywnemu zaksięgowaniu w wysokości 3.572,00 zł z tytułu importu towaru zgłoszonego w dniu 02.06.2008r. i umieszczonego pod procedurą celną dopuszczenia do obrotu wg SAD OGL nr [...]; - powiadomił o retrospektywnym zaksięgowaniu w/w kwoty długu celnego; - poinformował o obowiązku zapłaty odsetek od kwoty 3.572,00 zł za okres od dnia 03.06.2008 r. do dnia powiadomienia o tej kwocie. W uzasadnieniu swej decyzji organ podniósł, że w dniu 02.06.2008 roku w Oddziale Celnym skarżąca, działając za pośrednictwem swojego przedstawiciela "B" Sp. z o.o., zgłosiła do procedury dopuszczenia do obrotu wg SAD OGL nr [...] towar, opisany w polu 31 jako "Sklejka szalunkowa - 47,25 M3 /11 warstw topoli, 2 warstwy brzozy/"klasyfikując go do kodu CN 4418 40 00 (pozycja 2 na fakturze nr [...]). Zgłoszenie celne zostało przyjęte bez weryfikacji . Naczelnik Urzędu Celnego zakwestionował wskazaną w zgłoszeniu celnym taryfikację towaru i ww. decyzją z dnia [...] 2010r zmienił klasyfikację taryfową sklejki szalunkowej objętej przedmiotowym zgłoszeniem celnym, uznając, że prawidłowym kodem TARIC jest 4412 32 00 00 z przypisana do tego kodu stawką celną 7% . Zmiana taryfikacji spornego towaru spowodowała powstanie długu celnego podlegającego retrospektywnemu zaksięgowaniu. Organ wyjaśnił w uzasadnieniu swej decyzji zasady posługiwania się Taryfą celną i notami wyjaśniającymi podkreślając, że w pierwszej kolejności należy stosować się do Not wyjaśniających do Zharmonizowanego Systemu Kodowania Towarów tj. HS , a dopiero później do Not wyjaśniających do Nomenklatury Scalonej tj. CN , które stanowią uzupełnienie not wyjaśniających do HS i nie mogą być z nimi sprzeczne . W niniejszej sprawie sklejka szalunkowa objęta ww. zgłoszeniem celnym winna być klasyfikowana do kodu CN 4412, zgodnie z brzmieniem tej pozycji oraz regułą 1 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej . Organ przyznał, że Nota wyjaśniająca do CN do pozycji 4418 ma brzmienie, które wskazywałoby na klasyfikację sklejki szalunkowej do pozycji 4418: "Szalunki objęte tą podpozycją są zestawami stosowanymi do wszystkich budowlanych prac betoniarskich (na przykład do fundamentów, ścian, podłóg, filarów, podpór, odcinków tuneli itp.) Szalunki zazwyczaj wykonywane są z drewna żywicznego (desek, belek itp.). Jednakże płyty ze sklejki stosowane jako szalunki (w celu uzyskania gładkich powierzchni) nie są wyłączone z tej podpozycji, nawet jeżeli stosuje się je do pokrycia jednej lub dwóch powierzchni, a ich wykorzystanie jako szalunku do betonu jest oczywiste (pozycja 4412)". Jednak w ocenie organu celnego, przy zachowaniu należytej staranności skarżąca mogła dostrzec nielogiczność brzmienia i redakcji tej Noty wyjaśniającej. Dla potrzeb prowadzonego postępowania organ celny przetłumaczył kontrowersyjne zdanie Not wyjaśniających do Nomenklatury Scalonej Wspólnot Europejskich opublikowane w wersji angielskiej i niemieckiej i stwierdził , że w obu przypadkach zdanie to wyłącza klasyfikację sklejki szalunkowej do pozycji 4418 i wskazuje jako prawidłową pozycję 4412. Organ celny przyznał , że brzmienie polskiej wersji Not wyjaśniających do Nomenklatury Scalonej Wspólnot Europejskich opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej serii C nr 133 z dnia 30 maja 2008r. , mogło wprowadzić klasyfikującego w błąd. Jednakże przy zachowaniu należytej staranności i znajomości zasad klasyfikacji w Nomenklaturze Scalonej, w ocenie organu , w sposób nie budzący wątpliwości można było dokonać prawidłowej klasyfikacji sklejki szalunkowej, bez odnoszenia się do Not wyjaśniających do CN . Mimo , iż to błędne tłumaczenie polskiej wersji Not wyjaśniających do CN nie jest zawinione przez organ celny i nie powinno obciążać skarżącej, jednak zdaniem organu , nie miało to wpływu na dokonanie prawidłowej klasyfikacji sklejki szalunkowej, ponieważ zwykłe przestrzeganie zasad klasyfikacji w Nomenklaturze Scalonej pozwalało, bez żadnych trudności, na prawidłową klasyfikację towarów . Odnoszenie się w tej sprawie do Not wyjaśniających do Nomenklatury Scalonej było – w ocenie organu - zbędne i wręcz nieuzasadnione. W odwołaniu od powyższej decyzji skarżąca wniosła o jej uchylenie zarzucając naruszenie : 1. zasady postępowania określonej w art. 120 Ordynacji podatkowej ; 2. przepisów prawa materialnego zawartych w art. 220 ust.2 litera b zdanie pierwsze Wspólnotowego Kodeksu Celnego. Wskazując na powyższe skarżąca wniosła o umorzenie postępowania. Skarżąca nie kwestionując prawidłowości taryfikacji dokonanej przez organ pierwszej instancji zarzuciła, że Naczelnik Urzędu Celnego dokonując retrospektywnego zaksięgowania kwoty długu celnego na podstawie art. 220 WKC , zastosował tylko ust.1 tego przepisu bez rozpatrzenia , czy nie zachodzą sytuacje określone w ust.2 wyłączające możliwość retrospektywnego zaksięgowania kwoty długu celnego , co stanowi – w ocenie skarżącej - drastyczne naruszenie zasady praworządności. Zdaniem skarżącej , w niniejszej sprawie zachodzą okoliczności wymienione w art. 220 ust. 2 WKC , gdyż spełnione zostały łącznie cztery warunki: 1. zaniżenie zaksięgowanej kwoty długu celnego było następstwem błędu organów celnych polegającym na powtarzającym się przez okres trzech lat akceptowaniu przez organy celne błędnej – ich zdaniem - klasyfikacji sprowadzanych towarów, z drugiej zaś na opublikowaniu przez Komisję Europejską błędnej, polskiej wersji językowej Not wyjaśniających do kodu CN 4418 40 00 . 2. błąd był trudny do wykrycia, gdyż organy celne błędnie interpretowały przepisy przyjmując przez okres 3 lat zgłoszenia celne z nieprawidłowym kodem CN oraz nie zauważyły błędu w opublikowanej polskiej wersji tekstu ; oznacza to , że problem był trudny do rozwiązania, a tym samym błąd organów trudny do wykrycia. (Wyrok ETS w sprawie Fotos Import Sn, C-38/95, pkt 30). 3. zgłaszający działał w dobrej wierze , w pełnym zaufaniu do organów celnych; skoro organy celne nie wystąpiły o sprostowanie błędnego tekstu, to zgłaszający miał pełne prawo przypuszczać, że posługuje się tekstem właściwym, 4. skarżąca przestrzegała obowiązujących przepisów w zakresie zgłoszenia celnego, zlecając przygotowanie zgłoszeń agencji celnej – profesjonalnemu pełnomocnikowi w postępowaniu celnym . Wskazując na powyższe okoliczności oraz na dotychczasowe orzecznictwo Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości, zdaniem skarżącej , nie budzi wątpliwości, że w niniejszej sprawie zostały spełnione przesłanki określone w art. 220 ust. 2 Wspólnotowego Kodeksu Celnego. Dyrektor Izby Celnej, działając na podstawie - art. 207, art. 210 § 1 i § 4, art. 233 § 1 ust. 1 Ordynacji podatkowej , - art. 73 ust. 1 ustawy - Prawo celne , - art. 4 pkt 5, pkt 18; art. 6 ust. 3 i ust. 4; art. 7, art. 20 ust. 1, ust. 3 i ust. 6; art. 67, art. 78; art. 201, art. 214 ust. 1, art. 220 ust. l, art. 220 ust. 2 pkt b), art. 221 ust. l, art. 245 Wspólnotowego Kodeksu Celnego - art. 1 Rozporządzenia Rady /EWG/ Nr 2658/87 z dnia 23.07.1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnotowej Taryfy Celnej (Dz. Urz. L 256 z 07.09.1987 r., zmienionego Rozporządzeniem Komisji (WE) Nr 1214/2007 z dnia 20.09.2007 r. zmieniającym załącznik I do Rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. UE L 286 z 31.10.2007 r. ze zm.) - po rozpatrzeniu odwołania skarżącej , decyzją z dnia 2 listopada 2010 r utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji. Organ odwoławczy stwierdził , że skarżąca nie kwestionuje prawidłowości kodu towaru (CN) określonego przez Naczelnika Urzędu Celnego w zaskarżonej decyzji i w ocenie organu odwoławczego jest to prawidłowa taryfikacja dla spornego towaru . Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 220 ust. 2 WKC, organ odwoławczy wyjaśnił, że przesłankami uniemożliwiającymi dokonanie retrospektywnego zaksięgowania należności celnych są: 1/ błąd organu celnego podczas pierwotnego księgowania należności celnych; 2/ błąd ten nie mógł w racjonalny sposób być wykryty przez osobę; 3/ osoba przestrzegała wszystkich przepisów obowiązujących w zakresie zgłoszenia celnego oraz 4/ osoba działała w dobrej wierze. Dyrektor Izby Celnej podkreślił, że wymienione wyżej przesłanki muszą być spełnione łącznie. Odnośnie błędu organu , Dyrektor Izby Celnej wyjaśnił, że błąd organu celnego występuje jedynie w sytuacji, gdy organ ten go popełnia, a nie w sytuacji, gdy mu jedynie podlega . W rozpatrywanej sprawie zgłoszenie celne zostało przyjęte bez weryfikacji , wiec rola organu celnego była pasywna. Jeżeli chodzi o "bierną" postawę organu w zakresie przyjmowania zgłoszeń celnych skarżącej w okresie 3 lat, to sprawdzenie ilości zgłoszeń dokonanych przez skarżącą wykazało, że w okresie od 2006 do 09.06.2010 r., tylko w przypadku dwóch zgłoszeń celnych, w tym będący przedmiotem niniejszego postępowania, na ogólną liczbę 22, skarżąca zamieściła w polu 33 SAD opis - "sklejka szalunkowa o wymiarach 2500x1250x21mm ...". W pozostałych przypadkach opis towaru miał następującą treść: "szalunki do robót betoniarskich nie zawierające azbestu". Zatem z powyższego wynika, iż zwykłe porównanie oznaczenia towaru (a więc opisu towaru w polu 31 SAD) ze zgłoszoną pozycją towarową 4418.40.00 wskazywało na prawidłowość zadeklarowanego kodu CN, który, zgodnie z Taryfą celną obowiązującą w dniu dokonania zgłoszenia, obejmował szalunki do konstrukcji robót betoniarskich. W związku z powyższym , w ocenie organu odwoławczego , nieuzasadniony jest zarzut istnienia błędu polegający na akceptowaniu przez organy celne błędnej klasyfikacji towaru przez dłuższy okres. Za błąd organu celnego, w rozumieniu art. 220 ust. 2 lit. b) WKC , organ odwoławczy uznał opublikowanie w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej C 133 z 30.05.2008 r. Noty wyjaśniające do CN 4418 w polskiej wersji językowe zawierającej błąd . Jednak błąd ten , z racjonalnego punktu widzenia , był do wykrycia przez działającego w dobrej wierze płatnika przy wykazaniu przez niego minimum staranności . Natura zaistniałego błędu , w ocenie organu , nie była skomplikowana , gdyż nie chodzi tu o porównywanie różnych wersji językowych opublikowanych dokumentów, czy aktów prawnych, ale o posługiwanie się Notami do CN w połączeniu z Notami do HS . Dokonując takiego porównania łatwo było dostrzec sprzeczność między tymi Notami. Przy ocenie staranności działania skarżącej , istotną kwestią jest jej doświadczenie zawodowe ; skarżąca od kilkunastu lat zajmuje się obrotem towarowym z krajami trzecimi , a ponadto działała przez profesjonalnego pełnomocnika, jakim jest agencja celna. Przy zachowaniu należytej staranności doświadczony podmiot z łatwością powinien wykryć występujące w Notach wyjaśniających rozbieżności i istnienie błędu , a to powinno spowodować podjęcie działań mających na celu wyjaśnienie tych wątpliwości. W związku z powyższym błąd należy uznać za możliwy do wykrycia, gdyż skarżąca nie wnosząc o wydanie wiążącej informacji taryfowej (zgodnie z art. 12 WKC), w celu swojej ochrony przed błędami klasyfikacji taryfowej, nie działała z należytą starannością, a biorąc pod uwagę duże doświadczenie zawodowe skarżącej, błąd ten był z racjonalnego punktu widzenia do wykrycia przez działającego w dobrej wierze zgłaszającego. Odnośnie zarzutu naruszenia przepisu art. 120 Ordynacji podatkowej poprzez niezastosowanie w sprawie przepisu art. 220 ust. 2 lit. b) WKC, organ odwoławczy stwierdził, że zaskarżona decyzja nie narusza zasady działania organów podatkowych (celnych) na podstawie prawa, określonej w art. 120 ordynacji podatkowej, ani postanowień art. 7 Konstytucji RP. Organ podniósł , iż w przypadku, gdy tylko podstawa prawna decyzji została wadliwie wskazana, a za taką należy uznać brak w podstawach art. 220 ust. 2 lit. b) WKC, a rozstrzygnięcie sprawy przez organ pierwszej instancji jest prawidłowe, to organ odwoławczy winien utrzymać w mocy kwestionowaną decyzję wskazując w swojej decyzji prawidłową, jego zdaniem, podstawę prawną rozstrzygnięcia (por wyrok NSA I GSK 2521/06 z dnia 09.10.2007). Organ podkreślił, iż samo zaistnienie błędu po stronie organów celnych, a za taki należy uważać opublikowanie w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej dokumentu zawierającego błąd w tłumaczeniu w polskiej wersji językowych Noty do CN do kodu 4418.40.00, nie jest wystarczające, aby odstąpić od retrospektywnego księgowania. Organ nadmienił , że Noty wyjaśniające nie są źródłem taryfikacji. Na powyższą decyzję wpłynęła skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie , w której skarżąca wniosła o jej uchylenie oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji. Skarżąca nie zgadzając się ze stanowiskiem organu zarzuciła , że konsekwencje błędu w przepisach oficjalnie opublikowanych nie mogą być przerzucane na importera. Stanowisko organów w niniejszej sprawie, zdaniem skarżącej, jest sprzeczne z doktryną i jednolitą linią orzecznictwa sądów administracyjnych . W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie i i podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie . Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie , zważył , co następuje : Stosownie do art.1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz.1269 ) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem . Oznacza to , że przedmiotem kontroli Sądu jest zgodność z prawem zaskarżonej decyzji . Usunięcie z obrotu prawnego decyzji może nastąpić tylko wtedy , gdy postępowanie sądowe dostarczy podstaw do uznania , że przy wydawaniu zaskarżonej decyzji organy administracji publicznej naruszyły prawo w zakresie wskazanym w art. 145 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Dz 2002 r Nr 153, poz.1270) . Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji pod kątem kryteriów wyżej wskazanych należy stwierdzić , że skarga zasługuje na uwzględnienie , gdyż zaskarżona decyzja narusza prawo materialne w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy. W rozpatrywanej sprawie okolicznością bezsporną jest , że taryfikacja towaru objętego ww. zgłoszeniem celnym , dokonana przez organy celne była prawidłowa. Towar objęty przedmiotowym zgłoszeniem celnym należało zataryfikować do kodu CN 4412.32.00 ze stawką celną 7%. Okolicznością bezsporną jest również , że wskazana przez skarżącą pozycja kodu CN 4418.40.00 ze stawką celną 0% dla towaru opisanego w dokumencie SAD jako "sklejka szalunkowa – 47,25M3/11 warstw topoli, 2 warstwy brzozy" spowodowana była zastosowaniem się skarżącej do Noty wyjaśniającej do kodu 4418 40 00 , opublikowanej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej serii C nr 133 z dnia 30 maja 2008r , zgodnie z którą sklejki wykorzystywane jako szalunek do betonu nie są wyłączone z tej podpozycji. Organy celne przyznały , że polska wersja językowa ww. Not wyjaśniających była błędna i okoliczność tę można uznać za błąd organu. Istota sporu w niniejszej sprawa dotyczy ustalenia , czy w tych niespornych okolicznościach sprawy dopuszczalna była korekta zgłoszenia celnego , w trybie art. 220 ust. 2 lit.b WKC – jak twierdzą organy , czy też korekta taka była niedopuszczalna – jak twierdzi skarżąca. Art. 220 ust.2 lit.b WKC stanowi , że zaksięgowania retrospektywnego kwoty długu celnego nie dokonuje się , gdy kwota należności prawnie należnych zgodnie z przepisami prawa nie została zaksięgowania w następstwie błędu samych organów celnych , których błąd nie mógł zostać w racjonalny sposób wykryty przez osobę zobowiązaną do uiszczenia należności działająca w dobrej wierze i przestrzegającą obowiązujących przepisów w zakresie zgłoszenia celnego. W ocenie Sądu rozpatrującego niniejszą sprawę , skarżąca spełniła łącznie wszystkie przesłanki uzasadniające niedopuszczalność korekty przedmiotowego zgłoszenia celnego w trybie wyżej wskazanego przepisu. Okolicznością bezsporną jest , że brak zaksięgowania należności celnych w prawidłowej wysokości było wynikiem błędu organów polegającego na opublikowaniu Not wyjaśniających do kodu CN 4418 40 00 zawierających błędne tłumaczenie polskiej wersji tych Not. Jednak wbrew ocenie organów celnych , zdaniem Sądu , skarżąca opierając się na tych wyjaśnienia , działając przez profesjonalnego pełnomocnika jakim jest agencja celna , działała w dobrej wierze i przy zachowaniu staranności wymaganej stosownie do okoliczności związanych ze zgłoszeniem towaru do procedury dopuszczenia do obrotu. Zajmując powyższe stanowisko Sąd w pierwszej kolejności miał na uwadze , że celem art.220 ust.2 lit.b WKC jest ochrona zgłaszającego , który działa w granicach uzasadnionego zaufania co do zasadności wszystkich elementów dotyczących zgłoszenia celnego i wysokości należnej kwoty długu celnego. W niniejszej sprawie nie ma wątpliwości , że błędne tłumaczenie polskiej wersji Not wyjaśniających , zastosowanej przez skarżącą , stanowiło błąd organów , do którego – z oczywistych powodów – skarżąca się nie przyczyniła. Błąd ten istniał w dacie dokonania zgłoszenia celnego , a został wykryty dopiero po tej dacie. Poprawne tłumaczenie polskiej wersji Not wyjaśniających do kodu CN 4418 40 00 zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej serii C nr 137/01 z dnia 6 maja 2011r. Wbrew ocenie organów celnych , błędu tego skarżąca nie mogła wykryć przy zachowaniu staranności stosownej do okoliczności sprawy , działała na podstawie obowiązującego przepisu i dokonywała wielu zgłoszeń celnych z błędną – jak się później okazało - taryfikacją towaru. W okolicznościach faktycznych niniejszej sprawy , nie sposób czynić skarżącej zarzutu braku należytej staranności , bowiem stopień staranności w działaniu zgłaszającego musi być odpowiedni do okoliczności i nie do zaakceptowania jest stanowisko wedle którego staranność importera ma być większa od staranności komisji europejskiej odpowiedzialnej za prawidłową publikację not wyjaśniających. . W rozpatrywanej sprawie stanowisko organów celnych w tym zakresie cechuje nadmierny formalizm , który faktycznie skutki błędnego tłumaczenia dokonanego przez uprawnione organy przerzuca na skarżącą jako zgłaszającego. W działaniu skarżącej trudno doszukać się , aby wprowadzała organy celne w błąd co do klasyfikacji taryfowej zgłaszanego towaru, objętego zakwestionowanym zgłoszeniem celnym. Przy dokonywaniu oceny staranności skarżącej w dokonaniu zgłoszenia celnego należy mieć na uwadze zasadę pewności prawa i zaufania do prawa oficjalnie publikowanego. Argumentacja organów celnych obu instancji, zamieszczona w obszernych uzasadnieniach decyzji co do zasad posługiwania się Taryfą celną jest oczywiście zasadna . Zharmonizowany System Kodowania Towarów , jak i Nomenklatura Scalona są uzupełniane notami wyjaśniającymi do obu tych systemów ; noty te stanowią informację instytucji i organów Unii Europejskiej w zakresie klasyfikacji i nie są prawnie wiążące. Zgodzić również należy się z twierdzeniem organów , że Noty wyjaśniające do systemu CN nie mogą być sprzeczne z Notami wyjaśniającymi do systemu HS. Nie negując zasad posługiwania się Taryfą celną szczegółowo i obszernie opisanych w uzasadnieniach decyzji organów , nie można jednak stracić z pola widzenia tego , co dostrzegł sam ustawodawca , a mianowicie złożoność materii jaką jest Taryfa celna i skomplikowany charakter jej przepisów . Ustawodawca dostrzegając trudności w stosowaniu przepisów Taryfy celnej wprowadził instytucje , które mają na celu pomóc importerowi w prawidłowym posługiwaniu się tym aktem prawnym i jednocześnie chronić przed błędami dotyczącymi nieprawidłowej klasyfikacji. Do tych "instytucji ochronnych" należą między innymi Noty wyjaśniające do HS, Noty wyjaśniające do CN , ale również opinie klasyfikacyjne , czy wiążąca interpretacja przepisów prawa celnego. Jeżeli dokonać oceny działań importera poprzez nie tylko system Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej , ale również poprzez system "instytucji ochronnych" , to w tym kontekście obarczanie importera obowiązkiem badania , czy konkretne Noty wyjaśniające do CN nie są sprzeczne z Notami do HS i z regułami stosowania Taryfy celnej , w ocenie Sądu , jest nadmiernym formalizmem niweczącym cele , dla których ustawodawca wprowadził instytucje chroniące importera. To organy wydające Noty wyjaśniające zobligowane są do badania , aby nie były one między sobą sprzeczne. Wyjaśnienia do Taryfy celnej – jak sam ustawodawca wskazuje – "są w celu zapewnienia jej właściwej interpretacji i jednolitego stosowania ". Podkreślenia wymaga okoliczność , że nie chodzi tu o interpretację poszczególnych zapisów w treści not wyjaśniających , lecz o odczytanie przez skarżącą jednoznacznie brzmiących wyjaśnień. W tym konkretnym przypadku, jaki zaistniał w rozpatrywanej sprawie , skarżąca zastosowała się wprost do treści Noty wyjaśniającej do kodu CN 4418 40 00. Przy ocenie staranności importera należy w pierwszej kolejności odpowiedzieć na pytanie , po co w ogóle wydaje się noty wyjaśniające . Jeżeli jest to instytucja prawa , której celem jest ochrona zgłaszającego , to nie można wymagać od niego , aby sprawdzał , czy konkretna Nota wyjaśniająca do CN nie jest sprzeczna z Notą wyjaśniającą do HS i z Ogólnymi Zasadami Interpretacji Nomenklatury Scalonej. To jest zadanie dla organów wydających te noty. Celem not wyjaśniających jest ułatwienie klasyfikacji towarów dla importera . Nakładanie na te podmioty obowiązków polegających na "studiowaniu" procedur i aktów wydawanych przez stosowne organy unijne , jest postępowaniem naruszającym zasadę zaufania do organów państwa w sytuacji , gdy treść noty wyjaśniającej nie budzi wątpliwości co do zakresu przedmiotowego pozycji Taryfy celnej , której dotyczy. Nadmienić należy również , że język polski jest od daty akcesji Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej jest oficjalnym językiem Unii , na równi z językami wszystkich pozostałych krajów członkowskich. Adresat normy prawnej wynikającej z przepisów prawa unijnego ogłoszonych w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej w języku polskim nie zobowiązany do weryfikacji zgodności polskiej wersji językowej danego przepisu z innymi wersjami językowymi tego samego przepisu. Ta okoliczność jest w sprawie bezsporna , ale podkreślenia wymaga również i to , że z zasady demokratycznego państwa prawnego , zawartej w art.2 Konstytucji RP , wynika również zasada bezpieczeństwa prawnego , zgodnie z którą organy Państwa stosujące prawo powinny działać w sposób nie naruszający zaufania obywateli do tych organów i do obowiązującego prawa. Jeżeli zatem w Nocie wyjaśniającej do kodu 4418 40 00 opublikowanej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej serii C nr 133 z dnia 30 maja 2008r, sklejki wykorzystywane jako szalunek do betonu nie są wyłączone z tej podpozycji , to nie sposób twierdzić , że zastosowanie się do tej noty było wynikiem braku należytej staranności ze strony skarżącej. Zarzut nieprawidłowego określenia zakresu przedmiotowego kodu 4418 40 00 , przy tak zredagowanym zapisie przedmiotowej Noty jest niedozaakceptowania z punktu widzenia wyżej wskazanych zasad zaufania do organów państwa i bezpieczeństwa prawnego. Twierdzenie organów celnych , że w rozpatrywanej sprawie " błąd nie był natury skomplikowanej , łatwy do wykrycia przy minimum staranności" , rodzi pytanie , dlaczego w okresie 3 lat " obowiązywania" błędnej wersji językowej noty wyjaśniającej stosowne organy nie dostrzegły tego błędu , skoro był taki nieskomplikowany. Reasumując należy stwierdzić , że w ustalonych i niespornych okolicznościach faktycznych niniejszej sprawie skarżąca w zakresie zgłoszenia celnego i klasyfikacji towaru dołożyła należytej staranności przy taryfikacji towaru , a zastosowanie się do błędnej wersji językowej noty wyklucza korygowanie zgłoszenia celnego w trybie art.220 ust.2 lit.b WKC. Uznając , że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów prawa materialnego w zakresie wyżej opisanym , Sąd działając na podstawie art.145 § 1 pkt.1 a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270) – orzekł jak w sentencji. Na podstawie art.152 w/w ustawy Sąd orzekł , że uchylone rozstrzygnięcia organów celnych nie podlegają wykonaniu , co oznacza , iż w/w rozstrzygnięcia nie wywołują skutków prawnych od chwili wydania wyroku , mimo że wyrok ten nie jest jeszcze prawomocny. Rozstrzygnięcie to traci moc z chwilą uprawomocnienia się wyroku. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 tej ustawy.