III SA/Kr 120/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Kasprzycki po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. T. na działanie Prezydenta Miasta w związku z odmową wydania abonamentu postojowego mieszkańca postanawia skargę odrzucić. Skarżący – M. T. - wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w związku z odmową wydania mu karty abonamentowej dla strefy płatnego parkowania w dzielnicy A w K. Podniósł w jej treści, że wnosi skargę na działanie Prezydenta Miasta , jak określił, "(...) jako odpowiedzialnego za wykonanie uchwały, w szczególności na stosowaną przez organ wykładnię przepisów uchwały – prowadzącą do naruszenia prawa i godzącą w moje uprawnienia." W dalszej części opisał dotychczasowy przebieg podejmowanych przez niego działań związanych z wydaniem mu abonamentu oraz działań organu. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik dyrektora Zarządu Infrastruktury Komunalnej i Transportu wniósł o jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ((tekst jednolity, Dz. U. z 2012 r. Nr 0, poz. 270, zwanej dalej w skrócie – p.p.s.a.). Podniósł, że zgodnie z art. 3 § 2 pkt 1 do 8 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, inne akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, a także na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w określonych przypadkach. Zdaniem pełnomocnika ZIKiT powołany wyżej katalog form działania administracji publicznej, podlegających kontroli sądowo - administracyjnej, zawiera enumeratywne wyliczenie grup przypadków, w jakich może zostać ona podjęta. Uważa, że z uwagi na charakter przedmiotowego katalogu powinien on być interpretowany w sposób zawężający i ścisły. Podniósł także, że patrząc na kwestię wydania abonamentu z punktu widzenia charakteru prawnego tegoż działania, stwierdzić trzeba, że jest to czynność materialno-techniczna. Podkreślił jednakże, że abonament postojowy w strefie płatnego parkowania dokumentuje jedynie fakt wniesienia opłaty za parkowanie. Nie dochodzi w tym wypadku do powstania jakiegokolwiek uprawnienia po stronie osoby go wykupującej. Wskazał dalej, że zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity, Dz. U. z 2000 r. Nr 98 poz. 1071 z późn. zm., zwanej dalej w skrócie – k.p.a.), niniejszy akt reguluje postępowanie przed organami administracji publicznej w należących do właściwości tych organów sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnych, przed innymi organami państwowymi oraz przed innymi podmiotami, gdy są one powołane z mocy prawa lub na podstawie porozumień do załatwiania spraw określonych w art. 1 pkt 1 k.p.a., w sprawach rozstrzygania sporów o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i organami administracji rządowej oraz między organami i podmiotami, o których mowa w art. 1 pkt 2 k.p.a., a także w sprawach wydawania zaświadczeń. Opisany powyżej zakres przedmiotowy ustawy nie obejmuje czynności materialno-technicznych, co wyraźnie potwierdziły spostrzeżenia poczynione w wyroku Wojewódzkiego Sąd Administracyjnego w Łodzi wyroku z dnia 8 kwietnia 2009 r., sygn. akt: III SA/Łd 500/08, w którym wskazano, iż do czynności materialno-technicznej nie stosuje się przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, wskazuje na to treść art. 1 k.p.a. Przedmiotowa forma działania nie stanowi również innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczącego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., gdyż wydanie abonamentu nie statuuje po stronie osobny go otrzymującej żadnego uprawnienia, ani też nie znosi obowiązku odpłatności za parkowanie w strefie. W związku z tym wydanie abonamentu nie jest, zdaniem pełnomocnika ZIKiT, obejmowane katalogiem form działania administracji publicznej, określonej w art. 3 § 2 pkt 1 do 8 p.p.s.a. Niezależnie od powyższych rozważań, w razie przyjęcia odmiennego poglądu od przedstawionego, na podstawie art. 151 p.p.s.a. wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. W myśl art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity, Dz. U. z 2012 r. Nr 0, poz. 270, zwanej dalej w skrócie – p.p.s.a.) - kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Zdaniem Sądu skarga wniesiona w niniejszej sprawie stanowi w istocie skargę złożoną w trybie przepisów działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego (ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego; tekst jednolity, Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm., zwanej dalej w skrócie – k.p.a.), regulujących postępowanie w sprawie skarg i wniosków. Przesądza o tym wyraźne stwierdzenie w treści skargi: "(...) na działanie Prezydenta Miasta jako organu odpowiedzialnego za wykonanie uchwały, w szczególności na stosowaną przez organ wykładnię przepisów uchwały – prowadzącą do naruszenia prawa i godzącą w moje uprawnienia" , a ponadto zawarte w dalszej części skargi elementy krytyki działań podległych Prezydentowi służb i urzędników w związku z odmową wydania skarżącemu abonamentu postojowego mieszkańca, wskazują, że skarżący przekazuje pewne informacje z zamiarem podjęcia przez odpowiednie, w jego ocenie, instytucje pożądanych z jego punktu widzenia działań. Podkreślić należy, że czynności podejmowane przez organy administracji publicznej, organy jednostek samorządu terytorialnego, organy samorządowych jednostek organizacyjnych oraz przez organizacje i instytucje społeczne w trybie przepisów działu VIII k.p.a., odnoszące się do skarg i wniosków nie mieszczą się w zakresie przedmiotowym objętym art. 3 p.p.s.a. i stąd nie podlegają kognicji sądu administracyjnego. W orzecznictwie sądowym panuje ugruntowany pogląd, który podziela Sąd rozpoznający niniejszą sprawę, że tryb "ogólnoskargowy" jest samodzielnym, jednoinstancyjnym postępowaniem o charakterze uproszczonym, które kończy się czynnością materialno-techniczną (zawiadomieniem o sposobie załatwienia skargi). Skarga z art. 227 k.p.a. jest odformalizowanym środkiem ochrony różnych interesów jednostki, nie dającym podstaw do uruchomienia dalszego trybu instancyjnego, tj. postępowania odwoławczego lub postępowania sądowoadministracyjnego (tak Naczelny Sąd Administracyjny w postanowienia z dnia 21 listopada 2000 r., sygn. akt. III SAB 108/99, z dnia 14 października 2010 r., sygn. akt II OSK 2019/10). W postępowaniu skargowym uregulowanym w dziale VIII k.p.a. nie rozstrzyga się konkretnej sprawy administracyjnej, w szczególności nie kończy się ono wydaniem decyzji administracyjnej. Stosownie do art. 237 § 3 k.p.a. o sposobie załatwienia skargi zawiadamia się skarżącego, przy czym elementy składowe tego zawiadomienia określ Nie służy na nie skarga do sądu administracyjnego, nie jest ono bowiem innym niż decyzje i postanowienia aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej, dotyczącym uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (G. Łaszczyca, Cz. Martysz, A. Matan, Kodeks postępowania administracyjnego, t. II, Zakamycze 2005, s. 544-545). W takim stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity, Dz. U. z 2012 r. Nr 0, poz. 270), orzekł jak w sentencji postanowienia.