III SA/Kr 1208/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący NSA Krystyna Kutzner Sędziowie WSA Bożenna Blitek WSA Wojciech Jakimowicz (spr.) Protokolant starszy referent Renata Nowak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 stycznia 2016 r. sprawy ze skargi A. F. na Starostę w przedmiocie niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 17 stycznia 2005r. sygn. akt II SA/Kr 1158/02 postanawia: I. odrzucić skargę, II. zwrócić skarżącemu z Kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego kwotę 200 ( słownie: dwieście ) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 17 stycznia 2005 r., sygn. akt: II SA/Kr 1158/02, po rozpoznaniu sprawy ze skargi B. J. i A. F. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 28 marca 2002 r., nr [...] w przedmiocie wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów, w punkcie I uchylił zaskarżoną decyzję wraz z poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, w punkcie II orzekł, że uchylone decyzje nie mogą być wykonywane, w punkcie III zasądził od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego na rzecz skarżącej B. J. kwotę 265 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. A. F. pismem z dnia 20 lipca 2015 r., złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na dalsze niewykonywanie przez Starostę wyroku WSA w Krakowie z dnia 17 stycznia 2005 r., sygn. akt: II SA/Kr 1158/02. Skarżący wniósł o wymierzenie grzywny Staroście na podstawie art. 154 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w maksymalnej wysokości, tj. dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku 2014 oraz o zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania według norm prawem przepisanych. W uzasadnieniu skargi wskazano, że uchylone wyrokiem WSA w Krakowie z dnia 17 stycznia 2005 r., sygn. akt: II SA/Kr 1158/02 decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 28 marca 2002 r., znak: [...] oraz poprzedzająca ją decyzja Burmistrza Miasta z dnia 28 stycznia 2002 r. znak: [...] orzekały o zatwierdzeniu zmian powierzchni, konfiguracji i oznaczenia w ewidencji gruntów i budynków działek oznaczonych nr [...] w obrębie [...] oraz nr [...] i [...] w obrębie [...] miasta Z. Jako przyczyny uchylenia ww. decyzji sąd administracyjny wskazał: 1) brak ustalenia, czy operat "Wywłaszczenie nieruchomości ul. T" stanowi integralną część aktu ostatecznie rozstrzygającego o wywłaszczeniu, a więc, czy może być podstawą wprowadzenia zmian w ewidencji; 2) brak udziału w postępowaniu właściciela parceli l.kat. [...] obj. KW nr [...], która jako część działki ewid. nr [...] miała wejść w skład dz. ewid. nr [...]; 3) pozbawienie skarżących możliwości wypowiedzenia się co do zebranych materiałów i dowodów przed wydaniem decyzji; 4) brak dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy; 5) dokonywanie wymiany błędnych danych ewidencyjnych, które zdaniem organów widniały w ewidencji już w 1997 r. na podstawie zdarzeń późniejszych. Skarżący zauważył, że Starosta jest na podstawie art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne organem właściwym do prowadzenia ewidencji gruntów i gleboznawczej klasyfikacji gruntów oraz, że od dnia 1 stycznia 2005 r. przejęte zostało prowadzenie spraw z zakresu ewidencji gruntów od Burmistrza Miasta. Po wydaniu w/w wyroku z dnia 17 stycznia 2005 r. przez WSA w Krakowie, Starosta nie podjął w sprawie określonych prawem czynności. Wskazano, że w niniejszej sprawie skarżący wniósł już dwukrotnie skargę przeciwko Staroście na niewykonanie wyroku WSA w Krakowie z dnia 17 stycznia 2005 r., sygn. akt: II SA/Kr 1158/02. Obydwie skargi zostały przez Sąd uwzględnione, a Staroście została dwukrotnie wymierzona grzywna wyrokiem WSA w Krakowie z dnia 14 października 2009 r., III SA/Kr 306/09 i wyrokiem WSA w Krakowie z dnia 10 stycznia 2012 r., III SA/Kr 725/11. Starosta w dalszym ciągu nie dokonał usunięcia z ewidencji gruntów i budynków wytkniętych przez Sąd nieprawidłowości. Jest tak pomimo wielokrotnych wezwań kierowanych przez skarżącego do Starosty do podjęcia działań zgodnych z prawomocnym wyrokiem, a wynikających z jego uzasadnienia. Wobec ciągłego i uporczywego niestosowania się przez Starostę do wyroków Sądu, zasadne jest w ocenie skarżącego wymierzenie grzywny w wysokości maksymalnej, tj. wyższej niż dotychczas miało to miejsce. W odpowiedzi na skargę Starosta wniósł o jej oddalenie. Przedstawiono stan faktyczny i stwierdzono, że od wydając w dniu 20 czerwca 2011 r. decyzję w sprawie o sygn. akt: [...] dotyczącej działki ewid. nr [...] obr. [...] w Z o umorzeniu postępowania w sprawie aktualizacji danych operatu ewidencji gruntów i budynków, wykonał wyrok WSA w Krakowie z dnia 17 stycznia 2005 r., sygn. akt: II SA/Kr 1158/02. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Powyższe brzmienie art. 154 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uzyskał w związku z treścią art. 1 pkt 42 lit. a ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2015 r., poz. 658) zmieniającej niniejszą ustawę z dniem 15 sierpnia 2015 r. Zgodnie z art. 2 ustawy zmieniającej "Przepisy ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym przez art. 1 pkt 2-8, pkt 10-14, pkt 19-32, pkt 34-39, pkt 41-47, pkt 51, pkt 52, pkt 55, pkt 57, pkt 58, pkt 60-69, pkt 71, pkt 72 i pkt 74-81 niniejszej ustawy stosuje się również do postępowań wszczętych przed dniem jej wejścia w życie. W pozostałym zakresie do tych postępowań stosuje się przepisy ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym". Oznacza to, że w postępowaniu zainicjowanym skargą A. F. z dnia 21 lipca 2015 r. zastosowanie miał art. 154 § 1 Prawa o postępowaniu w brzmieniu wyżej wskazanym, a nie w brzmieniu obowiązującym przed dniem 15 sierpnia 2015 r., zgodnie z którym "W razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Z treści niniejszej skargi wynika, że skarga ta została złożona w trybie art. 154 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i dotyczy niewykonania wyroku WSA w Krakowie z dnia 17 stycznia 2005 r., sygn. akt: II SA/Kr 1158/02. Wyrok ten nie był wyrokiem uwzględniającym skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie, lecz wyrokiem uchylającym decyzje administracyjne. Oznacza to, że w obecnym stanie prawnym nie jest dopuszczalna skarga na niewykonanie tego wyroku, ponieważ obecnie art. 154 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi daje stronie możliwość wniesienia skargi jedynie w przedmiocie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W związku z tym skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym Sąd odrzuca skargę jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne. Dodatkowo należy wskazać, że wyrokiem z dnia 10 stycznia 2012 r., III SA/Kr 725/11 WSA w Krakowie po rozpoznaniu sprawy ze skargi A. F. w przedmiocie niewykonania wyroku WSA w Krakowie z dnia 17 stycznia 2005 r., II SA/Kr 1158/02 wymierzył Staroście grzywnę w kwocie 500 zł. W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, że "Okoliczność, że w dniu 21 czerwca 2011 r. została wydana decyzja kończąca postępowanie przed organem l instancji nie mogła skutkować oddaleniem skargi na niewykonanie wyroku. Jak bowiem stanowi art. 154 § 3 p.p.s.a. wykonanie wyroku lub załatwienie sprawy po wniesieniu skargi, o której mowa w § 1, nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania lub oddalenia skargi. Istotny i decydujący o uwzględnieniu skargi był stan w dniu wniesienia skargi (19 maja 2011 r.) a jak wskazano wyżej, w dacie tej niewątpliwie Staroście można było zarzucić niewykonanie wyroku WSA. W związku z tym Sąd uznał skargę za zasadną, lecz orzekając o wysokości grzywny wymierzonej organowi wziął pod uwagę fakt wydania decyzji po wniesieniu skargi". Nie ulega zatem wątpliwości – również w kontekście ustaleń Sądu w sprawie zakończonej wyrokiem z dnia 10 stycznia 2012 r., III SA/Kr 725/11 - że Starosta wydając decyzję z dnia 21 czerwca 2011 r., znak: [...] o umorzeniu postępowania w sprawie aktualizacji danych operatu ewidencji gruntów i budynków, wykonał wyrok WSA w Krakowie z dnia 17 stycznia 2005 r., sygn. akt: II SA/Kr 1158/02. O zwrocie skarżącemu uiszczonego wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego.