III SA/Kr 1223/17

1 POSTANOWIENIE Dnia 6 lutego 2018 r. Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku C. B. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi C. B. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 8 sierpnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej postanawia: oddalić wniosek. Skarżący w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagał się zwolnienia od kosztów i ustanowienia adwokata Objaśniając swoją sytuację rodzinną wskazał, ze pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żona. Określając swój wykazał mieszkanie o powierzchni 75 m2 oraz samochód osobowy marki Mercedes-Benz Vito 115CDI z 2006 r. Stałe miesięczne dochody gospodarstwa domowego określił łącznie na kwotę 3950 zł podając, że składa się na to jego dochód z prowadzonej działalności w kwocie 2500 zł wyliczonej jako średnia arytmetyczna za ostatnie 6 miesięcy 2017 r. oraz wynagrodzenie zony w kwocie ok. 1450 zł miesięcznie. Uzasadnienie swoich starań ograniczył do wzmianki , że jest w trudnej sytuacji materialnej i czyni starania aby wyjść ze stanu zadłużenia. Wymieniając zobowiązania i stałe podał, że 1560 zł stanowi miesięczna rata kredytu mieszkaniowego, 830 zł rata miesięczna kredytu samochodowego, zaś opłaty mieszkaniowe i media to ok. 1000 zl. Wobec tego, że twierdzenia skarżącego wzbudziły wątpliwości, zarządzeniem z 8.12.2017 r. wezwano skarżącego o złożenie dodatkowych oświadczeń i przedłożenie wskazywanych dokumentów źródłowych mających na celu: – udokumentowanie rachunkami z ostatniego miesiąca lub za ostatni okres rozliczeniowy deklarowanych wydatków związanych z utrzymaniem mieszkania (czynsz, woda, śmieci, prąd, gaz, telefon, rtv). – udokumentowanie pokwitowaniami z ostatniego miesiąca wysokości deklarowanych rat kredytowych za mieszkanie i samochód – wyjaśnienie w oparciu o jakie dane skarżący wyliczył swój deklarowany dochód z działalności na kwotę 0 zł? Wyjaśnienie jakie ma miesięczne przychody prowadzonej działalności, co konkretnie wlicza w koszty? – w jaki sposób małżonka skarżącego otrzymuje wynagrodzenie: gotówką w kasie czy przelewem na rachunek? Okazanie stosownego odcinek z kasy bądź uznania rachunku? – wyjaśnienie czy skarżący oraz małżonka posiadają jakieś rachunki bankowe? Jeśli tak to okazanie wyciągów obrazujących historię operacji dokonanych na tych rachunkach w okresie ostatnich dwóch miesięcy. Jeśli nie posiadają żadnych rachunków bankowych złożenie na tę okoliczność jednoznacznych pisemnych oświadczeń, – wyjaśnienie czy wykazany w rubryce 7.3. samochód osobowy skarżący wykorzystuje obecnie w prowadzonej działalności gospodarczej? Skarżący nie udzielił żadnych wyjaśnień. Wezwanie pozostało bez odpowiedzi. Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Stosownie do art. 252 w związku z art. 246 §1 pkt. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zwanej dalej "ppsa", osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, które obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie m.in. adwokata o ile nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Oświadczenie strony zgodnie z wolą ustawodawcy ma być "dokładne", a owa "dokładność" stopniowana jest przeświadczeniem sądu, że strona okoliczności te wykazała, czyli przedstawiła je w sposób przekonywujący, bo generalnie ciężar dowodu co do wykazania okoliczności uzasadniających przyznanie prawa pomocy spoczywa na stronie składającej wniosek o przyznanie prawa pomocy (por. postanowienie NSA z 18 czerwca 2004 r. FZ 165/04). W realiach niniejszej sprawy oświadczenie skarżącego zawarte we wniosku wzbudzało wątpliwości. Stąd wezwano skarżącego w trybie art. 255 ppsa o złożenie dodatkowych oświadczeń i przedstawienie wskazywanych dokumentów źródłowych. Skarżący nie udzielił jednak żadnych wyjaśnień. To powoduje, że przyznanie stronie w takich warunkach prawa pomocy nie znajduje dla siebie wystarczających podstaw. W ślad za Naczelnym Sądem Administracyjnym powtórzyć trzeba, że ponieważ prawo do sądu nie ma charakteru absolutnego i może być przedmiotem uzasadnionych prawnie ograniczeń (postan. NSA z 15 marca 2006 r. II OZ 258/06), to sprawą zainteresowanego jest wykazanie zasadności złożonego wniosku w świetle ustawowych przesłanek przyznania prawa pomocy (por. postan. NSA z 31 marca 2005 r. I FZ 63/05). Równocześnie skarżący powinien sobie uzmysłowić, że niedostosowanie się do wezwania o którym mowa w art. 255 ppsa należy interpretować na niekorzyść wnioskodawcy (por. postan. NSA z 12 stycznia 2006 r. II OZ 1405/05). Mając to wszystko na uwadze należało więc odmówić wnioskowi skarżącego a w związku z tym orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 243 §1 oraz art. 252 w związku z art. 246 §1 pkt. 1 i art. 245 §2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.