III SA/Kr 1227/14

PostanowienieWSA w Krakowie2016-07-20

Skład orzekający: Monika Rudzka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny pierwszej instancji jest właściwy do przyznania wynagrodzenia adwokatowi z urzędu za czynności podjęte w postępowaniu kasacyjnym, gdy Naczelny Sąd Administracyjny przekazał rozstrzygnięcie w tym zakresie do rozpoznania sądowi pierwszej instancji?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny pierwszej instancji jest właściwy do przyznania wynagrodzenia adwokatowi z urzędu za czynności podjęte w postępowaniu kasacyjnym, jeśli Naczelny Sąd Administracyjny przekazał rozstrzygnięcie w tym zakresie do rozpoznania sądowi pierwszej instancji. Wynagrodzenie to jest ustalane na podstawie przepisów o opłatach za czynności adwokatów, z uwzględnieniem stopnia zawiłości sprawy, nakładu pracy adwokata oraz wartości przedmiotu sprawy, a także powiększone o podatek od towarów i usług.
Stan faktyczny
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie rozpoznał wniosek adwokata o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Wcześniej przyznano stronie prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu. Adwokat reprezentował stronę w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, a następnie sporządził skargę kasacyjną. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną i przekazał rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej do rozpoznania sądowi pierwszej instancji.
Rozstrzygnięcie
Przyznano na rzecz adw. K. K. kwotę 240,00 zł powiększoną o podatek od towarów i usług w wysokości 55,20 zł, stanowiącą wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Monika Rudzka po rozpoznaniu w dniu 20 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adw. K. K. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skarg K. Ś. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 7 maja 2014 r. nr: [...] w przedmiocie zasiłku celowego z dnia 7 maja 2014 r. nr: [...] w przedmiocie zasiłku okresowego p o s t a n a w i a przyznać na rzecz adw. K. K. wykonującej zawód w Kancelarii Adwokackiej ul. N, K od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie kwotę 240,00 zł (słownie: dwieście czterdzieści złotych) powiększoną o podatek od towarów i usług w wysokości 55,20 zł (słownie: pięćdziesiąt pięć złotych, dwadzieścia groszy), stanowiącą wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu Postanowieniami Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 29 maja 2015 roku w sprawach o sygn. akt III SA/Kr 1227/14 i III SA/Kr 1229/14 przyznane zostało skarżącemu K. Ś. prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu. Na tej podstawie Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej zarządzeniami z dnia 21 lipca 2015 roku Nr: [...] i [...] wyznaczył dla skarżącego pełnomocnika w osobie adw. K. K. Na rozprawie w dniu 28 października 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie połączył sprawę o sygn. akt III SA/Kr 1277/14 i sprawę o sygn. III SA/Kr 1229/14 do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia pod sygn. III SA/Kr 1277/14 i skargi K. Ś. oddalił. Wyznaczona Pani Mecenas reprezentowała skarżącego w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji i z tego tytułu przyznane jej zostało wynagrodzenie w kwocie 480 zł. W dniu 25 stycznia 2016 roku do tut. Sądu wpłynęła skarga kasacyjna od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28 października 2015 roku sporządzona przez adw. K. K. W skardze zawarty został wniosek o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu wraz z oświadczeniem, że koszty te nie zostały opłacone ani w całości, ani w części. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 25 maja 2016 roku sygn. akt I OSK 698/16 oddalił skargę kasacyjną, zaś rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu przekazał do rozpoznania przez Sąd I instancji. Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje: Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 718, dalej: p.p.s.a.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Pełnomocnik ustanowiony w ramach przyznanego stronie prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie w związku z faktycznym udzieleniem pomocy prawnej. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje w niniejszej sprawie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1801, dalej: rozporządzenie). Stosownie do treści § 4 ust. 1 rozporządzenia opłatę ustala się w wysokości co najmniej 1/2 opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Ustalenie opłaty w wysokości wyższej niż określona w ust. 1, a nieprzekraczającej opłaty maksymalnej następuje z uwzględnieniem stopnia zawiłości sprawy oraz nakładu pracy adwokata oraz wkładu jego pracy w przyczynienie się do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia sprawy, a w szczególności czasu poświęconego na przygotowanie się do prowadzenia sprawy, liczby stawiennictw w sądzie, w tym na rozprawach i posiedzeniach, czynności podjętych w sprawie, w tym czynności podjętych w celu polubownego rozwiązania sporu, również przed wniesieniem pozwu, wartości przedmiotu sprawy, wkładu pracy adwokata w przyczynienie się do wyjaśnienia okoliczności faktycznych, jak również do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia istotnych zagadnień prawnych budzących wątpliwości w orzecznictwie i doktrynie, a także trybu i czasu prowadzenia sprawy, obszerności zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego lub biegłych sądowych, dowodu z zeznań świadków, dowodu z dokumentów o znacznym stopniu skomplikowania i obszerności. W myśl § 21 ust. 1 pkt 2 lit "b" tego rozporządzenia opłaty maksymalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej wynoszą 50% opłaty maksymalnej określonej w pkt 1, nie mniej niż 240 zł. Opłata maksymalna "w innej sprawie" wynosi 480 zł zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 1 lit "c" rozporządzenia. Z uwagi na fakt połączenia do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia dwóch spraw, opłatę tę należało zwielokrotnić do kwoty 480 zł (240 zł x 2 = 480 zł). W przedmiotowej sprawie biorąc pod uwagę stopień jej zawiłości i charakter oraz nakład pracy pełnomocnika w sporządzenie jednej skargi kasacyjnej orzekający uznał, że wynagrodzenie w wysokości 240 zł (1/2 z 480 zł) jest adekwatne do udziału pełnomocnika w postępowaniu. Opłata ta została podwyższona o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług w myśl § 4 ust. 3 rozporządzenia (240 zł x 23% = 55,20 zł). Wobec powyższego, działając na podstawie art. 250 § 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło