III SA/Kr 1234/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Halina Jakubiec (spr.) Sędziowie WSA Barbara Pasternak WSA Janusz Kasprzycki Protokolant Honorata Kuźmicka-Wełna po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 listopada 2011 r. sprawy ze skargi K. W. na decyzję Wojewody z dnia 26 sierpnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej oraz prawa do zasiłku dla bezrobotnych I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. orzeka, że uchylone decyzje nie mogą być wykonane. Zaskarżoną przez K. W. decyzją z dnia 26 sierpnia 2010r. znak [...] Wojewoda utrzymał w mocy decyzję Starosty z dnia [...] 2010r. znak [...] o utracie przez K. W. statusu osoby bezrobotnej oraz prawa do zasiłku dla bezrobotnych od 07.06.2010r. z powodu braku gotowości do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy. Jako podstawa prawna decyzji wskazany został art. 33 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U. z 2008r., Nr 69, poz. 415) i art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.). Decyzja zapadła w następujących okolicznościach stanu faktycznego: K. W. zarejestrowała się w Powiatowym Urzędzie Pracy w dniu 18.01.2010r. Decyzją Starosty Powiatu z dnia [...] 2010r. znak [...] K. W. uzyskała status osoby bezrobotnej z dniem wydania tej decyzji, a na podstawie decyzji z dnia [...] 2010r. znak [...] uzyskała prawo do zasiłku dla bezrobotnych od dnia 18.04.2010r. do dnia 17.07.2010r. w wysokości 80% kwoty zasiłku tj. 573,60 zł oraz prawo do zasiłku dla bezrobotnych od dnia 18.07.2010r. do dnia 19.07.2010r. w wysokości 80% kwoty zasiłku tj. 450,40 zł. W dniu 22.06.2010r. K. W. zawiadomiła Powiatowy Urząd Pracy o planowanej w tym dniu nieobecności na spotkaniu w Urzędzie z uwagi na to, że jest uczestnikiem szkolenia w ramach działania 6.2 POKL, organizowanego w K przez Stowarzyszenie Księgowych w Polsce (projekt "Będę aktywnym przedsiębiorcą" w dniach 07.06.2010 – 23.06.2010r) oraz firmę [...] (projekt "Zostań kobietą sukcesu" w dniach 20.06.2010-12.07.2010). Szkolenia odbywają się codziennie w godzinach 8.00-16.00, co jak skarżąca podniosła, uniemożliwia jej stawienie się w Urzędzie Pracy. Załączyła jednocześnie zaświadczenia o odbywaniu w/w kursów. W konsekwencji uzyskania powyższej informacji Starosta Powiatu wydał w dniu [...] 2010r. decyzję znak [...] na podstawie art. 9 ust. 1 pkt 14 a i b, art. 2 ust. 1 pkt 2, art. 33 ust. 4 pkt 1 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy o utracie przez K. W. statusu osoby bezrobotnej oraz prawa do zasiłku dla bezrobotnych z dniem 07.06.2010r. z powodu braku gotowości do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy. Starosta uzasadnił decyzje w ten sposób, że poprzez uczestniczenie w szkoleniach organizowanych przez inny podmiot niż Urząd Pracy skarżąca nie jest zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 2 w/w ustawy zdolna i gotowa do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy. W odwołaniu od powyższej decyzji K. W. zakwestionowała stwierdzenie organu, że szkolenia, w których uczestniczy nie są organizowane przez Powiatowy Urząd Pracy, wskazując, że posiadanie statusu partnera w projekcie "Będę aktywnym przedsiębiorcą" i współorganizowanie tego projektu przez Powiatowy Urząd Pracy zaświadcza informacja na stronie internetowej Urzędu. Zakwestionowała również niewskazanie w podstawie prawnej decyzji przepisu, który stanowiłby o tym, że uczestnictwo w szkoleniu skutkuje utratą gotowości do podjęcia pracy a także zarzuciła organowi naruszenie przepisu art. 33 ust. 4 pkt 1 w zw. z art. 75 ust. 3 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, które z kolei stanowią o tym, że w przypadku braku gotowości do podjęcia pracy trwającego do 30 dni nie następuje utrata statusu osoby bezrobotnej. Wojewoda po rozpoznaniu odwołania wydał opisaną na wstępie decyzję, podzielając ustalenia faktyczne organu pierwszej instancji i zauważając, że w założeniu ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy osoba bezrobotna jest zdolna i gotowa do podjęcia zatrudnienia, a zadaniem organu jest aktywizowanie bezrobotnych, wykorzystując formy przewidziane w ustawie. Organ ten również wyszedł z założenia, że skoro skarżąca brała udział w szkoleniach organizowanych przez jednostkę inną niż Urząd Pracy nie spełnia warunku posiadania statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku dla osoby bezrobotnej. Organ wyjaśnił ponadto treść przepisu art. 75 ust. 3 ustawy, na który powołała się w odwołaniu skarżąca. Przepis ten dopuszcza sytuację, w której nie pozbawia się statusu osoby bezrobotnej w przypadku gdy bezrobotny w okresie nie krótszym niż 10 dni przebywa za granicą lub pozostaje w innej sytuacji powodującej brak gotowości do podjęcia zatrudnienia, ale warunkiem jest uprzednie zgłoszenie tego faktu organowi. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na w/w decyzję Wojewody K. W. zarzuciła organowi nieustosunkowanie się do okoliczności podniesionej w odwołaniu, że Powiatowy Urząd Pracy jest współorganizatorem szkoleń, w którym uczestniczy skarżąca poprzez podanie źródła tej informacji, a stwierdzenie jedynie, że są to szkolenia organizowane przez inną niż ten Urząd jednostkę. Ponadto zarzuciła organowi brak informacji o konsekwencjach udziału w szkoleniach. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź aktów wymienionych a art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zmianami dalej p.p.s.a.) sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, zgodnie z art. 145 § 1 tejże ustawy, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny, konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia przepisów prawa materialnego, bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albo też do naruszenia przepisów prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, albo stwierdzenia nieważności decyzji. Przystępując do oceny legalności zaskarżonych decyzji sąd bada czy zaskarżona decyzja nie narusza prawa oraz czy została wydana w prawidłowo przeprowadzonym postępowaniu. Kierując się powyższymi kryteriami należy stwierdzić, że skarga K. W. podlega uwzględnieniu. Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (dalej także jako ustawa) stanowi w art. 2 ust. 1 pkt 2, że ilekroć w ustawie mowa jest o bezrobotnym - oznacza to osobę, o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 1 i 2 lit. a-g lub lit. i, j, 1, lub cudzoziemca - członka rodziny obywatela polskiego, niezatrudnioną i niewykonującą innej pracy zarobkowej, zdolną i gotową do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym w danym zawodzie lub służbie albo innej pracy zarobkowej, albo jeżeli jest osobą niepełnosprawną, zdolną i gotową do podjęcia zatrudnienia co najmniej w połowie tego wymiaru czasu pracy, nieuczącą się w szkole, z wyjątkiem uczącej się w szkole dla dorosłych lub przystępującej do egzaminu eksternistycznego z zakresu tej szkoły lub w szkole wyższej gdzie studiuje w formie studiów niestacjonarnych, zarejestrowaną we właściwym dla miejsca zameldowania stałego lub czasowego powiatowym urzędzie pracy oraz poszukującą zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej (...). Gotowość do podjęcia zatrudnienia lub wykonywania innej pracy zarobkowej oznacza, iż określona osoba wyraża wolę rzeczywistego skorzystania z pomocy świadczonej przez służby zatrudnienia. Dla uzyskania statusu bezrobotnego nie jest to jednak wystarczające. Konieczne jest jeszcze poszukiwanie zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej. Jednak nie można przyjąć, jak zdają się wyrażać to orzekające w sprawie organy, aby o takiej czynnej postawie świadczyło wyłącznie utrzymywanie kontaktu z urzędem pracy i oczekiwanie na propozycje pomocy składane przez ten urząd. Główny zarzut , który postawiły skarżącej organy to uczestnictwo w szkoleniu nieorganizowanym przez Powiatowy Urząd Pracy. Choć ustawodawca nie wskazuje wyraźnie, chodzi także w sferze aktywności bezrobotnego o podejmowanie własnych działań, które zwiększają szanse na uzyskanie zatrudnienia (innej pracy zarobkowej). Bezrobotny musi zatem wykazać własną aktywność, której celem byłaby utrata posiadanego statusu. O tym, jakie mają być konkretne przejawy owej aktywności i jak może ona być weryfikowana, ustawa nie stanowi. Co więcej, z przywołanej wyżej definicji bezrobotnego nie wynika, by zdolność i gotowość do podjęcia zatrudnienia należało utożsamiać z brakiem jakiegokolwiek zajęcia czy też z brakiem jakiejkolwiek formy organizacji wolnego czasu. Skarżąca, nie pozostając w zatrudnieniu, mogła czas wolny spędzać w różny sposób - zgodnie ze swoim wyborem. Nie powinno to jedynie kolidować z realną możliwością podjęcia przez nią zatrudnienia. Skoro uczestnictwo w szkoleniu było spowodowane wyborem skarżącej i od woli skarżącej zależało, czy będzie ona w nim uczestniczyć, czy nie, nie można skutecznie stawiać tezy, że powodowało ono u skarżącej brak gotowości do podjęcia zatrudnienia, tak jak uczyniły to organy. Miernikiem gotowości do pracy jest kryterium pozostawania do dyspozycji urzędu pracy, przez co należy rozumieć zgłaszanie się w urzędzie bez zbędnej zwłoki i korzystanie z usług świadczonych przez ten urząd. Znajduje to swoje potwierdzenie w art. 33 ust. 3 ustawy, zgodnie z którym bezrobotny ma obowiązek zgłaszania się do właściwego PUP w wyznaczonym terminie "w celu przyjęcia propozycji odpowiedniej pracy lub innej formy pomocy proponowanej przez urząd lub w innym celu wynikającym z ustawy i określonym przez urząd, w tym potwierdzenia gotowości do podjęcia pracy". Wobec powyższego uznać należy, że decyzje obu instancji zapadły z naruszeniem przepisów prawa materialnego tj. art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach i rynku pracy, bowiem nie było podstaw do uznania, że skarżąca nie spełniała w dniu 07.06.2010r. przesłanek pozwalających na uznanie jej za osobę bezrobotną w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy a w konsekwencji brak było podstaw do pozbawienia jej z dniem 07.06.2010r. statusu osoby bezrobotnej oraz prawa do zasiłku. Rozpoznając ponownie sprawę organ pierwszej instancji rozważy zgodnie z podanymi wyżej wskazówkami czy w związku z uzyskaniem przez Powiatowy Urząd Pracy informacji o odbyciu przez K. W. w dniach 07.06.2010r. do 23.06.2010r. oraz w dniach 20.06.2010r. do 12.07.2010r. szkoleń organ organizowanych przez Stowarzyszenie Księgowych w Polsce i firmę [...] zachodzi potrzeba weryfikacji posiadania przez skarżąca cech osoby bezrobotnej. Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy p.p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzje oraz poprzedzająca ją decyzje organu pierwszej instancji, w pkt II orzekając na podstawie art. 152 p.p.s.a.