III SA/Kr 1251/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożenna Blitek Sędziowie WSA Halina Jakubiec (spr.) WSA Tadeusz Wołek Protokolant Ewelina Kalita po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 lutego 2011 r. sprawy ze skargi K. J. na Komendanta Wojewódzkiego Policji w przedmiocie niewykonania wyroku WSA w Warszawie z dnia 14 stycznia 2009 r. sygn. akt III SA/Wa 1032/08 skargę oddala. Wyrokiem z dnia 14 stycznia 2009r., sygn. akt II SA/Wa 1032/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] 2008r., nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] 2008r., nr [...] o odmowie stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji Komendanta Powiatowego Policji nr [...] z dnia [...] 2005r., stwierdzającej wygaśniecie z dniem 30 kwietnia 2005r. własnej decyzji nr [...] z dnia [...] 1999r., o przyznaniu K. J. równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego. Wyrok stał się prawomocny z dniem 24 marca 2009r. W wyniku ponownego rozpoznania sprawy, Komendant Wojewódzki Policji decyzją z dnia [...] 2009r. znak [...] wydaną na podstawie art. 158 § 1 w zw. z art. 156 § 1 pkt 2 i art. 157 § 1 i 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.), po rozpoznaniu wniosku K. J., stwierdził nieważność ostatecznej decyzji znak [...] Komendanta Powiatowego Policji z dnia [...] 2005r. stwierdzającej wygaśnięcie z dniem 30 kwietnia 2005r. decyzji nr [...] z dnia [...] 1999r. o przyznaniu K. J. równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego, z uwagi na wydanie jej bez podstawy prawnej. Następnie, Komendant Wojewódzki Policji decyzją Nr [...] znak [...] wydaną na podstawie art. 127 § 2, art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 162 § 1 pkt 1 kpa , art. 97 ust. 5 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990r. o Policji (Dz.U. z 2007r., Nr 43, poz. 277) w zw. z § 9 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego (Dz.U. Nr 100, poz. 918) po rozpatrzeniu odwołania K. J. od decyzji Nr [...] z dnia [...] 2009r. Komendanta Powiatowego Policji o przyznaniu K. J. równoważnika za brak lokalu mieszkalnego od dnia 01 maja 2005r. do dnia 12 maja 2005r. i wygaszającej z dniem 13 maja 2005r. decyzje nr [...] z dnia [...] 1999r. Komendanta Powiatowego Policji – uchylił zaskarżoną decyzję w całości a w pkt II wygasił z dniem 01 maja 2005r. decyzję Nr [...] Komendanta Powiatowego Policji z dnia [...] 1999r. o przyznaniu K. J. równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego w wysokości przysługującej policjantom posiadającym rodzinę. Stan faktyczny sprawy, na tle którego wydana została w/w decyzja ukształtował się w następujący sposób: K. J., pozostający funkcjonariuszem Policji od dnia 16 czerwca 1988r. do 30 kwietnia 2005r. został zwolniony ze służby w związku z nabyciem uprawnień emerytalnych. Do dnia 12 maja 2005r. obowiązywał § 8 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego, w myśl którego jego przepisy stosowało się do emerytów i rencistów policyjnych. Mocą tego paragrafu emeryci i renciści policyjni posiadali więc uprawnienie do równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego. W dniu 12 maja 2005r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 6 kwietnia 2005r. zmieniające rozporządzenie w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego (Dz. U. z 2005r., Nr 70, poz. 633). Zgodnie z § 1 ust. 2 tego rozporządzenia uchylony został § 8 rozporządzenia z dnia 28 czerwca 2002r. W ocenie orzekających w sprawie organów w chwili wejścia w życie tego rozporządzenia K. J. utracił prawo do przedmiotowego równoważnika a decyzja z [...] 1999r. nr [...] o przyznaniu mu równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego jest w podanych okolicznościach bezprzedmiotowa. Wykluczono bowiem z kręgu osób uprawnionych do tego świadczenia osoby zwolnione ze służby w Policji. Pozostawienie w obrocie prawnym decyzji o przyznaniu skarżącemu równoważnika pozostaje bezsprzecznie w kolizji z interesem społecznym. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji przyznając emerytom i rencistom równoważnik za brak lokalu przekroczył ustawowe upoważnienie a zmiana przepisów stanowi tylko i wyłącznie powrót do stanu zgodnego z prawem. Pismami z dnia 18.08.2009r. i 20.10.2009r. K. J. skierował do Komendanta Wojewódzkiego Policji wezwania do wykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wydanego pod sygnaturą II SA/Wa 1032/08 poprzez wydanie decyzji, która w konsekwencji spowoduje, że decyzja z dnia [...] 1999r., nr [...] o przyznaniu K. J. równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego pozostanie w mocy. Przedstawił przy tym własna wykładnię wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który w jego ocenie stanowi rozstrzygniecie sporu prawnego czy należy się mu po zwolnieniu ze służby i nabyciu uprawnień emerytalnych równoważnik za brak lokalu mieszkalnego. Wskazał, że na podstawie decyzji nr [...] w oparciu o rozporządzenie z roku 2002 wypłacano mu równoważnik do 2005r., organ nie ma podstaw prawnych do rozstrzygania o decyzji zapadłej na gruncie rozporządzenia z 2002r. Może stanowić jedynie na przyszłość. Podniósł też, że nie wypłacono mu zaległych świadczeń. W odpowiedzi na pismo z dnia 20.10.2009r. Komendant Wojewódzki Policji podniósł, że organy działają na podstawie i w granicach prawa, czego potwierdzeniem może być postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie sygn. akt III SA/Kr 841/09 z dnia 25 września 2009r. o odrzuceniu skargi K. J. w przedmiocie niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 stycznia 2009r., sygn. akt II SA/Wa 1032/08 jak również decyzja nr [...] Komendanta Głównego Policji z dnia [...] 2009r. o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji nr [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] 2009r. stwierdzającej nieważność decyzji nr [...] KPP, która stanowi właśnie wykonanie wskazanego przez skarżącego wyroku. Organ zauważył, że postępowanie w przedmiocie uprawnienia skarżącego do równoważnika jest zawisłe z uwagi na złożenie przez skarżącego skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na decyzję nr [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] 2009r. jak również do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Komendanta Głównego Policji. Oba postępowania na dzień 24.11.2009r. nie zostały zakończone, tym samym dopiero w przypadku gdy sąd prawomocnie orzeknie o istnieniu materialno prawnego obowiązku po stronie organów Policji, świadczenie to może zostać mu wypłacone. K. J. wniósł następnie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie za pośrednictwem Komendanta Wojewódzkiego Policji skargę na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 stycznia 2009r., sygn. akt II SA/Wa 1032/08 poprzez niezastosowanie się przez ten organ do wiążącej wykładni prawa dokonanej przez ten sąd. Skarżący wyszedł z założenia, że skoro Sąd uchylił decyzję odmawiające stwierdzenia nieważności decyzji w przedmiocie wygaśnięcia decyzji o przyznaniu prawa do równoważnika organy orzekające w sprawie równoważnika organy winny orzec w sposób, który doprowadzi do stwierdzenia nieważności decyzji o wygaśnięciu decyzji o przyznaniu skarżącemu prawa do tego świadczenia z uwzględnieniem wskazówki Sądu, że uchylenie przepisu, będącego podstawą wydanej decyzji administracyjnej nie stanowi samoistnej przesłanki do stwierdzenia jej wygaśnięcia. Według skarżącego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł zgodnie z jego żądaniem ze skargi, uchylając zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję pierwszej instancji a także w pkt II stwierdzając, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości. Co więcej, z uzasadnienia wyroku WSA w Warszawie w ocenie skarżącego wynika, że decyzja w przedmiocie przyznania mu równoważnika za brak lokalu nie powinna podlegać wzruszeniu a zaległe świadczenie w postaci równoważnika powinno zostać mu wypłacone. W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji wniósł o jej odrzucenie, względnie o oddalenie z uwagi na bezzasadność skargi. Zauważył, że wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie został zrealizowany poprzez wydanie przez Komendanta Wojewódzkiego Policji ostatecznej decyzji nr [...] z dnia [...] 2009r. stwierdzającej nieważność (na wniosek K. J.) decyzji nr [...] Komendanta Powiatowego Policji stwierdzającej wygaśnięcie uprawnienia K. J. do równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego. Ponadto decyzją nr [...] z [...] 2009r. Komendant Powiatowy Policji wygasił decyzję nr [...] o przyznaniu skarżącemu równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego. Decyzja ta w toku postępowania odwoławczego została uchylona przez Komendanta Wojewódzkiego Policji (decyzja nr [...]), który jednakże wygasił również przedmiotowe uprawnienie skarżącemu. Aktualnie sprawa zawisła przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie pod sygn. akt III SA/Kr 1018/09 i na chwilę obecną decyzja nr [...] pozostaje poza obrotem prawnym. Organ zauważył też, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie rozpatrywał już raz skargę K. J. na niewykonanie wyroku Sądu w Warszawie i Sąd ten skargę odrzucił (sygn. akt II SA/Wa 1032/08). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga K. J. nie podlega uwzględnieniu. Powyższy wniosek wynika z analizy art. 154 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Przez niewykonanie wyroku należy rozumieć pozostawanie organu w bezczynności w podjęciu lub kontynuacji postępowania administracyjnego mającego na celu zakończenie sprawy decyzją administracyjną lub w innej formie przewidzianej prawem (por. wyr. NSA z dnia 30 maja 2001 r., II SA 2015/00, niepubl.). Bezczynność zaś organu zachodzi wówczas, gdy w prawnie określonym terminie wymieniony organ nie podejmuje żadnych czynności w sprawie lub gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, jednakże mimo istnienia ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem stosownego aktu lub nie podjął czynności. Innymi słowy, z bezczynnością organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności mamy do czynienia w sytuacji, gdy będący adresatem rozstrzygnięcia sądowego właściwy w sprawie organ administracji publicznej nie wykonuje orzeczenia sądowego, które to orzeczenie dotyczyło aktu administracyjnego tegoż organu. Adresatem rozstrzygnięcia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 stycznia 2009r., sygn. akt II SA/Wa 1032/08 był Komendant Wojewódzki Policji orzekający w pierwszej instancji w przedmiocie nieważności ostatecznej decyzji Komendanta Powiatowego Policji nr [...] z dnia [...] 2005r., stwierdzającej wygaśniecie z dniem 30 kwietnia 2005r. własnej decyzji nr [...] z dnia [...] 1999r., o przyznaniu K. J. równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego. Uchylenie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie decyzji Komendanta Wojewódzkiego Policji spowodowało stan rzeczy tego rodzaju, że kwestia stwierdzenia nieważności decyzji Komendanta Powiatowego Policji nr [...] z dnia [...] 2005r. podlegała z wniosku K. J. ponownemu rozpoznaniu przez Komendanta Wojewódzkiego Policji. Z punktu widzenia wykonania przez organ wyroku Sądu uchylającego ,w rozumieniu art. 154 § 1 p.p.s.a , istotne jest czy Komendant Wojewódzki Policji jako organ właściwy w kwestii nieważności podjął postępowanie mające na celu wydanie decyzji w przedmiocie nieważności. Z akt sprawy wynika, że organ ten faktycznie wykonał wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, gdyż w dniu 21 maja 2009r. wydał decyzję znak [...] na podstawie art. 158 § 1 w zw. z art. 156 § 1 pkt 2 i art. 157 § 1 i 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.). Komendant Wojewódzki Policji mocą tej decyzji stwierdził nieważność ostatecznej decyzji znak [...] Komendanta Powiatowego Policji z dnia [...] 2005r. stwierdzającej wygaśnięcie z dniem 30 kwietnia 2005r. decyzji nr [...] z dnia [...] 1999r. o przyznaniu K. J. równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego, z uwagi na wydanie jej bez podstawy prawnej. W postępowaniu w przedmiocie niewykonania wyroku sądu kontrola sądu administracyjnego nie obejmuje legalności wydanych w następstwie wykonania tego wyroku aktów prawnych czy podjęcia innych czynności. Dla stwierdzenia, że organ wykonał dany wyrok wystarczające jest ustalenie, że został wydany dany akt prawny czy podjęta została czynność z zakresu administracji publicznej. Stąd nie ma znaczenia dla sprawy twierdzenie K. J., że Komendant Wojewódzki Policji nie wykonuje wyroku Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie, które wiąże się z przekonaniem skarżącego o niezastosowaniu się w wydanych w następstwie wyroku decyzjach do wykładni przepisów zawartych w uzasadnieniu wyroku tego sądu. Kwestii niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie nie można utożsamiać z faktem zaprzestaniem wypłacania skarżącemu jako emerytowi policyjnemu równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego. Skarżący wywodzi to przekonanie z decyzji Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] 2009r. Nr [...] znak [...] o wygaszeniu z dniem 01.05.2005r. decyzji nr [...] Komendanta Powiatowego Policji z dnia [...] 1999r. o przyznaniu K. J. równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego. Niewypłacanie skarżącemu równoważnika stanowi konsekwencję wydanych w sprawie decyzji na podstawie art. 162 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego a ich kontrola przez sąd administracyjny może nastąpić jedynie w trybie kontroli zainicjowanej skargą na podstawie art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skoro organ w następstwie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 stycznia 2009r. (w/w) uchylającego decyzję w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności, wydał decyzję w dniu [...] 2009r. znak [...] stwierdzającą zgodnie z wnioskiem skarżącego nieważność decyzji ostatecznej Komendanta Powiatowego Policji z dnia [...] 2005r. , to stanowi to wykonanie powołanego tego wyroku. Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił skargę K. J.