III SA/Kr 127/12

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 14 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. D. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi H. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 29 listopada 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy odstąpienia od żądania zwrotu wydatków za zrealizowane usługi opiekuńcze postanawia: umorzyć postępowanie wywołane obecnym wnioskiem skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Skarżąca w złożonym dnia 24.08.2012 r. za pośrednictwem poczty wniosku o przyznanie prawa pomocy sporządzonym na urzędowym formularzu "PPF" domagała się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Z urzędu stwierdza się, że postanowieniem z dnia 17 lutego 2012 r. sygn. akt. j.w. przyznano skarżącej na jej wcześniejszy wniosek (vide: k. 7-8) prawo pomocy. Działając zaś w wykonaniu powyższego postanowienia Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła dla skarżącej konkretnego pełnomocnika w osobie mecenas K. S. – P. (k. 27) Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej "ppsa". Sąd może przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 §2 ppsa). Jednocześnie prawo pomocy przyznane przed lub w toku postępowania rozpoznawczego obejmuje także postępowanie egzekucyjne (art. 243 § 2 ppsa). W niniejszej sprawie bezsporne jest, że postanowieniem z dnia 17 lutego 2012 r. przyznano skarżącej prawo pomocy w zakresie całkowitym (k. 16-19). Działając zaś w wykonaniu powyższego postanowienia Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła konkretnego pełnomocnika w osobie mecenas K. S. – P. (k. 27). W świetle powyższego przyznanie po raz kolejny skarżącej prawa pomocy w zakresie całkowitym jest więc bezprzedmiotowe jako, że zostało ono już bowiem skonsumowane (por. także post. NSA z 8.11.2007 r. I OZ 795/07 oraz postanowienie WSA w Szczecinie II SA/Sz 24/08). Innymi słowy, o bezprzedmiotowości obecnego wniosku skarżącej przesądza to, że skarżąca ma już wszystko czego chce. Z przytoczonych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 161 §1 pkt. 3 ppsa w związku z art. 258 §1 i §2 pkt. 7 ppsa.