III SA/Kr 128/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Piotr Lechowski Sędziowie WSA Dorota Dąbek spr. WSA Elżbieta Kremer Protokolant Urszula Ogrodzińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 kwietnia 2010 r. sprawy ze skargi J. J. na uchwałę Rady Miasta z dnia 24 października 2007 r. nr : [...] w przedmiocie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu Gminy Miejskiej postanawia : s k a r g ę o d r z u c i ć . postanowienia WSA w Krakowie z dnia 13 kwietnia 2010r. W dniu 13 października 2009r. do Urzędu Miasta wpłynęło pismo J. J. z dnia 12 października 2009r., w którym wezwała ona Radę Miasta do usunięcia § 40 ust. 4 pkt 3 uchwały Rady Miasta z dnia 24 października 2007r. Nr [...] w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu Gminy Miejskiej. Zdaniem J. J. przepis ten jest sprzeczny z ustawowymi wymogami wynikającymi z art. 4 i art. 21 ustawy o ochronie praw lokatorów. Rada Miasta nie udzieliła odpowiedzi na powyższe wezwanie. J. J. przesłano jedynie pismo Przewodniczącego Rady Miasta z dnia 17 listopada 2009r. z dołączonym do niego pismem Prezydenta Miasta z dnia 9 listopada 2009r. zawierającym jego stanowisko w sprawie powyższego wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Równocześnie Przewodniczący Rady Miasta zastrzegł, iż nie jest to stanowisko Rady Miasta i ma ono jedynie charakter informacyjny. Pismem z dnia 8 stycznia 2009r. J. J. wniosła skargę na § 40 ust. 4 pkt 3 uchwały Rady Miasta z dnia 24 października 2007r. Nr [...] w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu Gminy Miejskiej – w brzmieniu ustalonym uchwałą Nr [...] z dnia [...] 2009r. w sprawie zmiany uchwały Nr [...] Rady Miasta z dnia 24 października 2007r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu Gminy Miejskiej – domagając się stwierdzenia jego nieważności. Zaskarżonemu przepisowi uchwały Nr [...] skarżąca zarzuciła rażące naruszenie przepisów prawa materialnego: art. 32 ust. 1 i ust. 2 Konstytucji RP oraz art. 21 ust. 1 pkt 2 i ust. 3 pkt 3 ustawy o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U. z 2007r. nr 173, poz. 1218 z późn. zm.). Na rozprawie w dniu 13 kwietnia 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zwrócił uwagę stronom na terminowość wniesienia skargi. Pełnomocnik skarżącej wyjaśnił, iż skarga została wniesiona w terminie, a na dowód tego okazał dowód jej nadania w dniu 8 stycznia 2010r. Natomiast pełnomocnik Rady Miasta pozostawił kwestię terminowości wniesienia skargi do uznania Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz.1270 z późn. zm.), skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W niniejszej sprawie jednakże, a więc w sprawie ze skargi wnoszonej do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001r. nr 142, poz. 1591 z późn. zm.), zastosowanie znajdzie reguła zawarta w art. 53 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który przewiduje, że skargę należy wnieść w terminie 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeśli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie 60 dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia (por. uchwała NSA z dnia 2 kwietnia 2007r., sygn. akt II OPS 2/07). Pełnomocnik skarżącej podniósł w skardze, że została ona wniesiona przed upływem 30 dni od końca dwumiesięcznego terminu na załatwienie sprawy w postępowaniu administracyjnym (mającego miejsce w dniu 13 grudnia 2009r.), a więc w terminie. Stwierdził, że zgodnie z treścią art. 102a ustawy o samorządzie gminnym, w sprawach skarg na uchwały organów gminy nie stosuje się art. 52 § 3 i § 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W ocenie Sądu stanowisko pełnomocnika skarżącej nie jest trafne. Sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela pogląd wyrażony w powołanej powyżej uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2007r., sygn. akt II OPS 2/07, że przepis art. 53 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ma zastosowanie do skargi wnoszonej do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. W uchwale tej Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że wniesienie skargi na podstawie art. 101 ust. 1 na uchwałę lub zarządzenie organu gminy ustawa o samorządzie gminnym uzależnia od bezskutecznego wezwania organu gminy do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia, przy czym w sprawie wezwania do usunięcia naruszenia stosuje się przepisy o terminach załatwiania spraw w postępowaniu administracyjnym. To odesłanie do postępowania administracyjnego oznacza stosowanie w sprawie wezwania do usunięcia naruszenia przepisu art. 35 Kodeksu postępowania administracyjnego, z którego sformułowania wynika, że terminy te mają charakter instrukcyjno-porządkowy oraz są terminami maksymalnymi, w tym znaczeniu, że organ ma załatwić sprawę bez zbędnej zwłoki, nie później niż we wskazanych terminach. Organ może jednak wskazać dłuższe terminy załatwiania sprawy (art. 36 Kodeksu postępowania administracyjnego). Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że analiza art. 101 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym w związku z art. 35 Kodeksu postępowania administracyjnego nie daje podstaw do wnioskowania, że po stronie organu powstaje uprawnienie do załatwiania wezwania do usunięcia naruszenia w terminie dwóch miesięcy od dnia wniesienia wezwania oraz że tego rodzaju uprawnienie organu gminy jest przeszkodą do wniesienia skargi przed załatwieniem wezwania przez organ gminy. Z przepisów tych wynika tylko tyle, że organ gminy powinien załatwić wezwanie bezzwłocznie, ewentualnie nie później niż w terminie określonym w art. 35 Kodeksu postępowania administracyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny zwrócił przy tym uwagę, że przepis ten dotyczy nie tylko spraw skomplikowanych, ale także i prostych, a ponadto nie tylko uchwał rady gminy, ale również zarządzeń innych organów gminy. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego nie sposób więc przyjąć, bez względu na to, jaki akt i jakiego organu jest zaskarżany, że z przepisu art. 101 ust. 3 w związku z art. 35 Kodeksu postępowania administracyjnego wynika jednolity termin załatwienia wezwania do usunięcia naruszenia wynoszący dwa miesiące. Naczelny Sąd Administracyjny zwrócił również uwagę na fakt, że ustawa o samorządzie gminnym w żaden sposób nie wiąże wniesienia skargi z terminem załatwienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Jedynym warunkiem wniesienia skargi na uchwałę lub zarządzenie organu gminy jest uprzednie bezskuteczne wezwanie do usunięcia naruszenia, co można rozumieć w ten sposób, że przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego skarżący ma obowiązek wezwać organ do usunięcia naruszenia i to wezwanie ma być bezskuteczne. O bezskuteczności tego wezwania można mówić zarówno wówczas, gdy organ nie uwzględnił wezwania i to stanowisko przedstawił w odpowiedzi na wezwanie, jak i wtedy, gdy właściwy organ gminy nie zajął stanowiska w sprawie wezwania i nie udzielił odpowiedzi skarżącemu. Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnił, iż w normalnym toku czynności podejmowanych przez skarżącego w celu wniesienia skargi do sądu na uchwałę lub zarządzenie organu gminy, po wniesieniu wezwania do usunięcia naruszenia, skarżący otrzymuje odpowiedź na wezwanie, a następnie, jeżeli w ocenie skarżącego wezwanie nie było skuteczne, wnosi skargę w terminie 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie. Jeżeli natomiast organ nie udzieli odpowiedzi na wezwanie, skarżący powinien wnieść skargę w terminie 60 dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia. Oznacza to, że w przypadku doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie przed upływem 60 dni od dnia wniesienia wezwania zaczyna biec termin 30 dni na wniesienie skargi, obliczany od dnia doręczenia odpowiedzi organu, jeżeli skarżący nie wniósł już skargi. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy zatem stwierdzić, że skargę na uchwałę Rady Miasta z dnia 24 października 2007r. Nr [...] skarżąca winna była wnieść w terminie 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi Rady na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeśli nie udzieliła ona odpowiedzi na wezwanie, w terminie 60 dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia. Wezwanie skarżącej do usunięcia naruszenia prawa przez zaskarżoną uchwałę wpłynęło do Urzędu Miasta w dniu 13 października 2009r. (data prezentaty Urzędu Miasta). Rada Miasta nie udzieliła odpowiedzi na powyższe wezwanie. Pismo Przewodniczącego Rady Miasta z dnia 17 listopada 2009r. nie może być traktowane jako odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, bowiem nie było ono uchwałą Rady Miasta, a poza tym jak wynika z jego treści, miało jedynie charakter informacyjny. Z uwagi więc na to, że Rada Miasta nie udzieliła skarżącej odpowiedzi na jej wezwanie, z dniem wpłynięcia tego wezwania, tj. 13 października 2009r. rozpoczął bieg 60-dniowy termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Termin ten upłynął w dniu 14 grudnia 2009r. Skarga została natomiast wniesiona w dniu 8 stycznia 2010r. (dowód nadania skargi przedłożony przez pełnomocnika skarżącej na rozprawie w dniu 13 kwietnia 2010r.). Tym samym należy stwierdzić, że skarga została złożona z uchybieniem terminu do jej wniesienia i jako taka podlega odrzuceniu zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Mając powyższe na względzie orzeczono jak w sentencji.