III SA/Kr 1281/11

Sygn. akt III SA/Kr 1281/11 | | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 30 sierpnia 2012 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Kutzner, Sędziowie WSA Maria Zawadzka (spr.), WSA Janusz Kasprzycki, , Protokolant Urszula Bukowiec, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 sierpnia 2012 r., sprawy ze skargi M. B., na postanowienie Wojewody, z dnia 2 września 2011r. nr [...], w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania skargę oddala Decyzją z dnia [...] 2011 r., Nr [...] Wójt Gminy orzekł o zameldowaniu na pobyt stały D. M. w miejscowości K. Decyzja ta została skutecznie doręczona skarżącej M. B. w dniu 5 lipca 2012 r. Od powyższej decyzji skarżąca wniosła odwołanie. Przesyłka zawierająca odwołanie została nadana w niemieckim urzędzie pocztowym w dniu 18 lipca 2012 r., a wpłynęła do Urzędu Gminy w dniu 25 lipca 2012 r. Postanowieniem z dnia 2 września 2011 r., Nr [...] Wojewoda stwierdził, że odwołanie skarżącej zostało wniesione z uchybieniem terminu przewidzianego w art. 129 § 2 K.p.a. W związku z powyższym odwołanie pozostawiono bez rozpoznania. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy powołując się na treść art. 57 § 5 pkt 2 i 3 K.p.a., a także art. 134 w zw. z art. 129 § 1 i § 2 K.p.a. stwierdził, że odwołanie skarżącej zostało wniesione po upływie ustawowego terminu do jego wniesienia, albowiem jako datę jego wniesienia nie można uznać daty nadania przesyłki w niemieckim urzędzie pocztowym, ale datę jego wpływu do Urzędu Gminy. Od powyższego postanowienia skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. W skardze wyraziła swoje niezadowolenie z rozstrzygnięcia Wójta Gminy z dnia [...] 2011 r. w przedmiocie zameldowania na pobyt stały D. M. w miejscowości K. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Według art. 1 § 1 oraz § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269) i art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz.270 ze zm.; zwana dalej w skrócie "p.p.s.a."), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, która jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Skarga może zostać uwzględniona, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć wpływ na wynik sprawy (art.145 - 150 p.p.s.a.). W rozpatrywanym przypadku Sąd nie dopatrzył się naruszeń prawa uzasadniających wyeliminowanie zaskarżonego postanowienia z obrotu prawnego. Zgodnie z art. 129 § 1 i 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 00r., Nr 98, poz. 1071 ze zm. – dalej K.p.a.), odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał decyzję, w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Do obliczania terminów na wniesienie środków odwoławczych od decyzji wydanych w trybie K.p.a. znajdą zastosowanie unormowania Działu I Rozdziału 10 Kodeksu pt. "Terminy". Zgodnie z art. 57 § 1 K.p.a jeżeli początkiem terminu określonego w dniach jest pewne zdarzenie, przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie nastąpiło. Upływ ostatniego z wyznaczonej liczby dni uważa się za koniec terminu. Przepis § 5 stanowi z kolei, że termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało: 1) wysłane w formie dokumentu elektronicznego do organu administracji publicznej, a nadawca otrzymał urzędowe poświadczenie odbioru, 2) nadane w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego, 3) złożone w polskim urzędzie konsularnym, 4) złożone przez żołnierza w dowództwie jednostki wojskowej, 5) złożone przez członka załogi statku morskiego kapitanowi statku, 6) złożone przez osobę pozbawioną wolności w administracji zakładu karnego. Dla zachowania terminu do wniesienia odwołania niezbędne jest zatem nadanie odwołania przed upływem ustawowego terminu do jego wniesienia w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego. Jeśli pismo nadane jest zagranicą, dla zachowania ustawowego terminu konieczne jest, aby przed upływem terminu przekazane było polskiej placówce pocztowej, bowiem o zachowaniu terminu do dokonania czynności decyduje nie data nadania pisma zagranicą, ale data jego przekazania polskiemu urzędowi pocztowemu. Strona postępowania przebywająca zagranicą posługuje się bowiem zagranicznym urzędem pocztowym w celu nadania pisma w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego i potwierdzenie (niezależnie od formy) dokonane przez tę polską placówkę pocztową operatora publicznego też należy traktować jako urzędowe potwierdzenie faktu nadania. (por. J. Pokrzywnicki, Postępowanie administracyjne, 1948, s. 117; postanowienie SN z dnia 12 maja 1978 r., IV CR 130/78, OSPiKA 1979, z. 4, poz. 76; podobnie w wyroku NSA z dnia 26 września 2008 r., II OSK 1101/07 – wyrok dostępny na stronie internetowej http//www.nas.gov.pl). Taka interpretacja nie budzi obecnie żadnych wątpliwości i nie jest kwestionowana zarówno w doktrynie jak i judykaturze. Z akt sprawy wynika, że skarżąca została prawidłowo pouczona przez Wójta Gminy w decyzji z dnia [...] 2011 r. o terminie i sposobie wniesienia odwołania: "Od decyzji niniejszej przysługuje stronie odwołanie do Wojewody. Odwołanie wnosi się za pośrednictwem Wójta Gminy w terminie 14 dni od dnia otrzymania decyzji". Skoro decyzja organu pierwszej instancji została doręczona skarżącej w dniu 5 lipca 2011 r., co potwierdza sama skarżąca w treści skargi, to oznacza, że ostatnim dniem wniesienia odwołania był dzień 19 lipca 2011 r. Skarżąca w dniu 18 lipca 2011 r., przesłała swoje odwołanie do właściwego organu administracji publicznej za pośrednictwem niemieckiego urzędu pocztowego, który nie jest polską placówką pocztową operatora publicznego. Ponadto odwołanie zostało wniesione przesyłką zwykłą, a nie poleconą toteż przesyłka ta nie została zarejestrowana w polskiej placówce pocztowej i trafiła wprost do adresata. Skoro więc Poczta Polska S.A. nie była pośrednikiem przy doręczaniu przedmiotowego odwołania, to słusznie organ zauważył, że za datę wniesienia odwołania należy uznać datę wskazaną w prezentacie Urzędu Gminy – tj. dnia 25 lipca 2011 r. Z akt sprawy wynika również, że skarżąca nie złożyła wniosku o przywrócenie terminu. Zaskarżone postanowienie zostało wydane na podstawie art. 134 K.p.a., zgodnie z którym organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Postępowanie odwoławcze czyli postępowanie przed organem odwoławczym, składa się z fazy wstępnej, postępowania wyjaśniającego i wydania decyzji. W fazie wstępnej obowiązkiem organu odwoławczego jest zbadanie, czy odwołanie jest dopuszczalne i czy zostało wniesione w terminie. W niniejszej sprawie, w sposób nie budzący wątpliwości wynika, że odwołanie zostało wniesione po upływie terminu do jego wniesienia. W orzecznictwie utrwalił się pogląd, że uchybienie terminowi jest okolicznością obiektywną i w razie jej stwierdzenia organ odwoławczy nie ma innej możliwości niż wydanie postanowienia o uchybieniu terminowi przewidzianego w art. 134 K.p.a. Stwierdzenie uchybienia terminowi do wniesienia odwołania nie zależy również od uznania organu odwoławczego, lecz wynika z bezwzględnie obowiązującej normy prawnej. Nawet nieznaczne przekroczenie terminu do wniesienia odwołania zobowiązuje organ do stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania (uzasadnienia wyroków Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 21 marca 1997 r. SA/Łd 2990/95, LEX nr 29079; z dnia 29 stycznia 1997 r. I SA/Gd 1482/96, LEX nr 29004; z dnia 15 listopada 1995 r. SA/Ka 2111/94, LEX nr 27060, z dnia 27 listopada 1996 r. SA/Łd 2665/95, Biul. Skarb. 1997, nr 5, poz. 32). Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd nie stwierdził zarzucanego przez skarżącą naruszenia prawa przez organy orzekające. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 151 p.p.s.a., skarga podlegała oddaleniu.