III SA/Kr 1290/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Tadeusz Wołek po rozpoznaniu w dniu 30 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. B. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi Z. B. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 20 lipca 2012 r. nr [....] w przedmiocie przyznania płatności postanawia: odrzucić wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny prawomocnym postanowieniem z dnia 13 lutego 2012 r. sygn. III SA/Kr 1290/12 odrzucił skargę Z. B. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 20 lipca 2012 r. nr [....] w przedmiocie przyznania płatności, jako wniesioną z uchybieniem terminu. Następnie Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 11 lipca 2013 r. sygn. II GSK 1239/13 oddalił skargę kasacyjną Z. B. na powyższe postanowienie. Zaskarżona w sprawie decyzja z dnia 20 lipca 2012 r. nr [....] została doręczona skarżącemu w dniu 26 lipca 2012 r. W piśmie z dnia 9 września 2013 r. skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na powyższą decyzję. Wniosek motywował uchybieniem terminu nie z winy skarżącego, lecz innej interpretacji dat wpływu skargi za pośrednictwem organu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniosek podlega odrzuceniu. Kwestie uchybienia i przywrócenia terminu ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej "P.p.s.a.", reguluje w sposób następujący: Jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 86 § 1). Przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeżeli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego (§ 2). Na postanowienie o przywróceniu terminu albo o odmowie jego przywrócenia przysługuje zażalenie (§ 3). Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi (§ 3). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Po upływie roku od uchybionego terminu, jego przywrócenie jest dopuszczalne tylko w przypadkach wyjątkowych (§ 5). Spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym (art. 88). Powyższa regulacja wskazuje, że wniosek o przywrócenie terminu powinien zawierać uzasadnienie, w którym strona uprawdopodobni brak winy w przekroczeniu terminu. Stosownie do art. 87 § 5 P.p.s.a. strona winna również uprawdopodobnić wystąpienie wyjątkowego przypadku, jeżeli od uchybionego terminu upłynął więcej niż rok. Z treści art. 87 § 5 P.p.s.a. wynika, że ma on na względzie rozstrzygnięcie, czy przywrócenie uchybionego terminu w okolicznościach danej sprawy jest w ogóle dopuszczalne. W sprawie decyzja organu odwoławczego została doręczona skarżącemu w dniu 26 lipca 2012 r. Termin do wniesienia skargi upływał zatem z dniem 27 sierpnia 2012 r. Skoro skarżący wniósł wniosek o przywrócenie terminu datowany na 9 września 2013 r., to należy stwierdzić, że od uchybienia terminu upłynął więcej niż rok, zatem zastosowanie znajdzie art. 87 § 5 P.p.s.a. W ocenie Sądu, skarżący w żaden sposób nie uprawdopodobnił wystąpienia wyjątkowego przypadku w uchybieniu przez siebie terminu do wniesienia skargi. W konsekwencji powyższego, wniosek o przywrócenie terminu jako niedopuszczalny musiał zostać odrzucony. Dlatego też na podstawie art. 88 w zw. z art. 87 § 5 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.