III SA/Kr 1294/10

PostanowienieWSA w Krakowie2014-01-10

Skład orzekający: Maria Zawadzka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy w przypadku uchylenia wyroku sądu pierwszej instancji przez sąd drugiej instancji, rozstrzygnięcie o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej zawarte w uchylonym wyroku jest prawomocne i czy należy ponownie orzekać o tych kosztach?
Ratio decidendi
Rozstrzygnięcie o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej zawarte w wyroku sądu pierwszej instancji, który został następnie uchylony przez sąd drugiej instancji, nie jest prawomocne. W takiej sytuacji konieczne jest ponowne orzeczenie o przyznaniu adwokatowi kosztów nieopłaconej pomocy prawnej za postępowanie w pierwszej instancji, a także zasądzenie wynagrodzenia za postępowanie w drugiej instancji.
Stan faktyczny
J. K. złożył skargę do WSA w Krakowie na decyzję SKO odmawiającą umorzenia zadłużenia. Sąd ustanowił dla skarżącego adwokata z urzędu. Wyrokiem z 8 listopada 2011 r. Sąd oddalił skargę i przyznał adwokatowi koszty pomocy prawnej. Strona skarżąca wniosła skargę kasacyjną, która została uwzględniona przez NSA wyrokiem z 6 sierpnia 2013 r. uchylającym wyrok WSA i decyzję SKO. Po uchyleniu wyroku, adwokat zwrócił się o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego, wskazując na udział w postępowaniu kasacyjnym.
Rozstrzygnięcie
Przyznano od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie adwokatowi M. F. kwotę 420 zł, podwyższoną o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Zawadzka po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata M. F. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 6 października 2010 r., nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zadłużenia z tytułu wypłaconych zaliczek, postanawia: przyznać od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie adwokatowi M. F. wykonującemu zawód w Kancelarii Adwokackiej przy ul. [...] w K kwotę 420 (słownie: czterysta dwadzieścia) zł, podwyższoną o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług. J. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 6 października 2010 r., nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zadłużenia z tytułu wypłaconych zaliczek. Postanowieniem z dnia 31 grudnia 2010 r., sygn. akt III SA/Kr 1294/10, Referendarz sądowy ustanowił dla skarżącego adwokata, którego zarządzeniem z dnia 10 lutego 2011 r. wyznaczono w osobie adw. M. F. Wyrokiem z dnia 8 listopada 2011 r., sygn. akt III SA/Kr 1294/10, Sąd oddalił skargę i przyznał adwokatowi kwotę 240 zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Strona skarżąca wywiodła skargę kasacyjną od tego wyroku, w którym zaskarżyła go w całości, wnosząc m.in. o zasądzenie na rzecz adwokata kosztów zastępstwa procesowego, wobec ich niepokrycia przez skarżącego ani w całości ani w części. Na rozprawie kasacyjnej stawił się substytut adw. M. F., a wyrokiem z dnia 6 sierpnia 2013 r. sygn. akt I OSK 534/12 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżony wyrok oraz zaskarżoną decyzję. Pismem z dnia 29 października 2013 r. adw. M. F. zwrócił się do Sądu o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego w związku z ich nieuiszczeniem w całości ani w części przez skarżącego. Postanowieniem z dnia 15 listopada 2013 r. Referendarz sądowy przyznał adwokatowi kwotę 120 zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. W sprzeciwie od tego orzeczenia adw. M. F. wskazał, że orzekający nie uwzględnił faktu, że pełnomocnik skarżącego brał udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, w związku z czym za postępowanie kasacyjne powinien otrzymać wynagrodzenie w wysokości 75% stawki minimalnej, a nie w wysokości 50% tej stawki, jak orzekł Referendarz sądowy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Stosownie do art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej: p.p.s.a.), adwokat ustanowiony w ramach prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461). Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. "c" tego rozporządzenia za postępowanie w pierwszej instancji przysługuje w niniejszej sprawie kwota 240 zł. Co prawda orzeczenie w przedmiocie pokrycia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej zostało zawarte w wyroku z dnia 8 listopada 2011 r., sygn. akt III SA/Kr 1294/10, to jednak należy zauważyć, że wyrok ten został zaskarżony w całości skargą kasacyjną i w tym samym zakresie uchylony wyrokiem NSA z dnia z dnia 6 sierpnia 2013 r., sygn. akt I OSK 534/12. To zaś oznacza, że zawarte w nim rozstrzygnięcie w przedmiocie pokrycia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej nie będzie prawomocne. Taki stan rzeczy powoduje konieczność ponownego orzeczenia o przyznaniu adwokatowi skarżącego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej za postępowanie w pierwszej instancji, zgodnie z wnioskiem złożonym na rozprawie w dniu 8 listopada 2011 r. Z kolei podstawą orzeczenia o wynagrodzeniu pełnomocnika za postępowanie w drugiej instancji jest § 18 ust. 1 pkt 2 lit. "a" tego rozporządzenia. Stanowi on, że za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym przysługuje wynagrodzenie w wysokości 75% stawki minimalnej określonej w pkt 1 (tj. 240 zł). A zatem, skoro wnioskujący adwokat sporządził i wniósł skargę kasacyjną i zapewnił profesjonalną reprezentację skarżącego na rozprawie kasacyjnej, to za postępowanie w drugiej instancji przysługuje mu wynagrodzenie na poziomie 180 zł. Wynagrodzenie za nieopłaconą pomoc prawną w obu instancjach, należy jeszcze podwyższyć o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach, stosownie do § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia. Z tych przyczyn, na zasadzie art. 250 w zw. z art. 260 p.p.s.a., postanowiono, jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło