III SA/Kr 1297/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Halina Jakubiec Sędziowie WSA Bożenna Blitek (spr.) NSA Grażyna Danielec Protokolant Monika Wójcik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 czerwca 2009r. sprawy ze skargi T. M. na decyzję Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej z dnia 20 października 2008r. nr [...] w przedmiocie przyznania dodatku za wysługę lat uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą decyzję organu pierwszej instancji. I. T. M. pismem z dnia 19.04.2001 roku zwrócił do Dyrektora Aresztu [...] o przyjęcie do służby w charakterze funkcjonariusza Służby Więziennej. Jednocześnie złożył szereg dokumentów, w tym m.in. kserokopię książeczki wojskowej i zaświadczenie Jednostki Wojskowej Nr [...] z dnia 05.02.2001 roku o pełnieniu zasadniczej służby wojskowej od dnia 09.11.1995r. do dnia 28.01.1997r. i pełnieniu zasadniczej służby wojskowej nadterminowo od dnia 28.01.1997r. do dnia 29.01.2001r. (k. 9 - 10 akt osobowych - dział A). Decyzją personalną Nr [...] z dnia [...] 2001r. Dyrektor Aresztu [...] przyjął T. M. do Służby Więziennej mianując na konkretne stanowisko, ustalając miesięczne uposażenie zasadnicze, dodatek służbowy i nadając stopień szeregowego Służby Więziennej, a także zaliczając do wysługi lat okres odbywania zasadniczej służby wojskowej w wymiarze 1 rok, 2 miesiące i 20 dni przy odstąpieniu od uzasadnienia tej decyzji na podstawie art. 107 § 4 kpa. W przedmiocie zaliczenia lub odmowy zaliczenia do wysługi lat okresu odbywania zasadniczej służby wojskowej nadterminowej organ nie wypowiedział się (k. 4 akt osobowych - dział B) II. W dniu 23 kwietnia 2008r. T. M. zwrócił się do Dyrektora Aresztu [...] o zaliczenie do stażu pracy w Służbie Więziennej okresu zasadniczej nadterminowej służby wojskowej pełnionej przez niego w okresie od 28 stycznia 1997r. do 29 stycznia 2001r. Decyzją personalną z dnia [...] 2008r. Nr [...] Dyrektor Aresztu [...] odmówił T. M. zaliczenia okresu zasadniczej nadterminowej służby wojskowej - pełnionej w okresie od 28 stycznia 1997r. do 29 stycznia 2001r. - do okresu służby w Służbie Więziennej, od którego zależy wysokość dodatku za wysługę lat. Uzasadniając swoją decyzję organ administracyjny wyjaśnił, iż w obowiązującym stanie prawnym brak jest jednoznacznych przepisów dających podstawę do zaliczenia funkcjonariuszowi okresu pełnienia nadterminowej zasadniczej służby wojskowej do wysługi lat funkcjonariuszy Służby Więziennej podlegającej uwzględnieniu przy ustalaniu dodatku za wysługę lat. Przepis art. 100 ust. 2 ustawy z dnia 26 kwietnia 1996r. o Służbie Więziennej w sposób ogólny posługuje się pojęciem ,,zasadniczej służby wojskowej" nie precyzując bliżej treści tego pojęcia. Wobec powyższego koniecznym jest odniesienie się w tym zakresie do przepisów ustawy z dnia 21 listopada 1967r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej. Przepis art. 59 tejże ustawy enumeratywnie wymienia rodzaje służby i stanowi, że żołnierzami w czynnej służbie wojskowej są osoby, które odbywają: zasadniczą służbę wojskową, nadterminową zasadniczą służbę wojskową, przeszkolenie wojskowe, ćwiczenia wojskowe, okresową służbę wojskową oraz pełnią służbę wojskową w razie ogłoszenia mobilizacji i w czasie wojny. Zdaniem Dyrektora Aresztu [...], z brzmienia tego przepisu wynika, iż nadterminowa zasadnicza służba wojskowa jest kategorią odrębną od zasadniczej służby wojskowej. Różnice występują także w zakresie uregulowania czasu pełnienia służb. W przypadku zasadniczej służby wojskowej czas jej pełnienia wynosi 9 miesięcy, natomiast nadterminowa zasadnicza służba wojskowa trwa od jednego roku do siedmiu lat. Kolejna różnica dotyczy podstawy pełnienia służby i w przypadku zasadniczej służby wojskowej jest nią administracyjne powołanie, zaś w przypadku zasadniczej nadterminowej służby wojskowej jest dobrowolne zgłoszenie. Organ I instancji podkreślił, że skoro z powyższego wyraźnie wynika, że ustawodawca rozróżnia zasadniczą służbę wojskową od nadterminowej zasadniczej służby wojskowej, to sformułowanie przepisu art. 100 ust. 2 ustawy o Służbie Więziennej nie pozostawia wątpliwości, że ustawodawcy chodziło w nim o zasadniczą służbę wojskową, a nie o nadterminową zasadniczą służbę wojskową. W przeciwnym razie, gdyby intencją ustawodawcy było zaliczenie do wysługi lat funkcjonariuszy Służby Więziennej podlegającej uwzględnieniu przy ustalaniu dodatku za wysługę lat również nadterminowej zasadniczej służby wojskowej brzmienie powołanego przepisu art. 100 ust. 2 byłoby inne. W związku z powyższym organ nie znalazł podstaw do zaliczenia wnioskowanego przez stronę okresu pełnienia nadterminowej zasadniczej służby wojskowej do okresu służby w Służbie Więziennej. Po rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez T. M., Dyrektor Okręgowy Służby Więziennej decyzją personalną z dnia [...] 2008r. Nr [...] utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Aresztu [...] z dnia [...] 2008r. Nr [...]. Organ II instancji wyjaśnił, iż zgodnie z art. 100 ust. 2 ustawy z dnia 26 kwietnia 1996r. o Służbie Więziennej (Dz. U. z 2002r. Nr 207, poz. 1761 z późn. zm.) przy ustalaniu dodatku za wysługę lat uwzględnia się okres zasadniczej służby wojskowej oraz okresy zatrudnienia w jednostkach organizacyjnych w pełnym wymiarze czasu pracy. Jednocześnie z art. 59 ustawy z dnia 21 listopada 1967r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2004r. Nr 241, poz. 2414 z późn. zm.) wynika, iż ustawodawca rozróżnia zasadniczą służbę wojskową od nadterminowej zasadniczej służby wojskowej. Obie te służby różnią się ponadto od siebie zarówno w zakresie ustawowego uregulowania czasu ich pełnienia jak i podstawą prawną ich odbywania. Zdaniem organu II instancji, sformułowanie przepisu art. 100 ust. 2 ustawy o Służbie Więziennej nie pozostawia wątpliwości, iż ustawodawcy chodziło w nim włącznie o uwzględnianie przy ustalaniu dodatku za wysługę lat okresu "zasadniczej służby wojskowej", a nie "nadterminowej zasadniczej służby wojskowej". Gdyby intencja ustawodawcy była inna, przepis miałby inne brzmienie. W ten sposób organ odwoławczy powtórzył argumenty organu I instancji. III. Decyzją personalną z dnia [...] 2008r. Nr [...] Dyrektor Okręgowy Służby Więziennej, na podstawie art. 54 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w wyniku wniesionej skargi przez T. M. na powyższą decyzją personalną z dnia [...] 2008r. Nr [...] postanowił: "uwzględnić w całości skargę i uchylić zaskarżoną decyzję oraz decyzję poprzedzającą ją." W uzasadnieniu tej decyzji organ powołał się na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 października 2004r., sygn. akt II SA 1920/03 (Lex nr 160305), z którego, zdaniem organu, jednoznacznie wynika, że w niniejszej sprawie nie można było wydawać odrębnej decyzji o zaliczaniu okresu nadterminowej służby wojskowej do okresu służby w Służbie Więziennej. Zdaniem organu, zaskarżone decyzje i tak podlegałyby uchyleniu, tyle że przez Wojewódzki Sąd Administracyjny. Kwestia zaliczania okresu nadterminowej służby wojskowej do okresu służby w Służbie Więziennej winna znaleźć swe odzwierciedlenie w decyzji ustalającej wysokość dodatku za wysługę lat lub wysokość nagrody jubileuszowej, w których dany okres zostanie bądź nie zostanie uwzględniony. Od takich decyzji stronie przysługiwać będzie prawo do złożenia środka odwoławczego, w razie ewentualnego niezadowolenia z treści takiej decyzji np. z powodu nie zaliczenia pewnych okresów do okresu służby w Służbie Więziennej. IV. Decyzją personalną - będącą przedmiotem postępowania w niniejszej sprawie - z dnia [...] 2008r. Nr [...] Dyrektor Aresztu [...] przyznał T. M. od dnia 1 października 2008r. dodatek za wysługę lat po 10 latach służby w wysokości 15% miesięcznego uposażenia zasadniczego, który na dzień 1 października 2008r. wynosił 291 zł miesięcznie. Organ wyjaśnił, iż obliczony zgodnie z przepisami art. 100 ust. 2 ustawy o Służbie Więziennej z dnia 26 kwietnia 1996r. oraz § 1 i § 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 7 lutego 2002r. w sprawie dodatków o charakterze stałym do uposażenia zasadniczego funkcjonariuszy Służby Więziennej (Dz. U. z 2002 r. Nr 14, poz. 137) - staż służby, od którego zależy wysokość dodatku za wysługę lat udokumentowany w aktach osobowych na dzień 30 września 2008r. wynosił 12 (dwanaście) lat 7 (siedem) miesięcy 28 (dwadzieścia osiem) dni w tym: 8 (osiem) lat 7 (siedem) miesięcy i 27 (dwadzieścia siedem) dni - zasadniczej służby wojskowej i służby w Służbie Więziennej oraz 4 (cztery) lata 1 (jeden) dzień - okres nadterminowej służby wojskowej. Od powyższej decyzji T. M. wniósł odwołanie podnosząc w szczególności, że z zaskarżonej decyzji nie wynika w jaki zostanie uregulowana sprawa wyrównania dodatku za wysługę lat za okresy poprzednie i podkreślił, że całość dokumentacji będąca podstawą naliczenia dodatku za wysługę lat znajdowała się w jego aktach osobowych od dnia przyjęcia do Służby Więziennej, tj. 23 kwietnia 2001r. Zdaniem odwołującego się, nie wliczenie okresu nadterminowej zasadniczej służby wojskowej w decyzji personalnej nr [...] z dnia [...] 2001r. spowodowało wypłacanie zaniżonego dodatku za wysługę lat. W wyniku tego odwołania - decyzją personalną z dnia 20 października 2008r. Nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, Dyrektor Okręgowy Służby Więziennej utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Aresztu [...] z dnia [...] 2008r. Nr [...]. Po dokonaniu analizy akt sprawy organ II instancji stwierdził, iż nie ma podstaw do uchylenia przedmiotowej decyzji. Organ przyznał, że w dniu przyjęcia do służby T. M. zaliczono do wysługi lat podlegającej uwzględnieniu przy ustalaniu dodatku za wysługę lat okres odbywania zasadniczej służby wojskowej, a nie zaliczono okresu pełnienia nadterminowej służby wojskowej i zaznaczył, że decyzją z dnia [...] 2008r. od dnia 1 października 2008r. przyznano mu dodatek za wysługę lat w wysokości 15% uposażenia zasadniczego uwzględniając do stażu, od którego zależy wysokość dodatku za wysługę lat okres zasadniczej służby wojskowej, okres nadterminowej zasadniczej służby wojskowej oraz okres dotychczasowego pełnienia służby w Służbie Więziennej w łącznym wymiarze 12 lat, 7 miesięcy i 28 dni. Organ II instancji stwierdził, iż nie ma wpływu na rozstrzygnięcie sprawy podanie w uzasadnieniu decyzji okresu zasadniczej służby wojskowej łącznie z okresem służby w Służbie Więziennej, a osobno okresu nadterminowej zasadniczej służby wojskowej. Wszystkie te okresy zostały bowiem zaliczone do stażu uprawniającego do dodatku za wysługę lat. Zdaniem tego organu - do dnia 1 października 2008r. podstawą wypłaty dodatku za wysługę lat była prawomocna decyzja Nr [...] z dnia [...] 2001r., która nie została uchylona ani zmieniona i w związku z tym nadal pozostaje w obrocie prawnym. W celu ewentualnego dochodzenia wypłaty wyrównania dodatku za wysługę lat za okres od przyjęcia do służby do dnia 1 października 2008r. funkcjonariusz może złożyć wniosek o zmianę w/w decyzji administracyjnej w trybie art. 155 Kpa. Kwestia zaś ewentualnego wyrównania dodatku za wysługę lat będzie dotyczyć tych okresów służby, za które dodatek ten nie był w ogóle wypłacony bądź został wypłacony w niższej wysokości aniżeli wynikałoby to z zaliczenia do stażu nadterminowej zasadniczej służby wojskowej, od którego zależy wysokość dodatku za wysługę lat. Z powyższą decyzją nie zgodził się T. M., który w skardze domagał się między innymi uchylenia decyzji personalnej Dyrektora Aresztu [...] z dnia [...] 2001r. Nr [...], w której okres nadterminowej zasadniczej służby wojskowej nie został wliczony do stażu, od którego zależy wysokość dodatku za wysługę lat. Skarżący wniósł również o wyrównanie dodatku za wysługę lat za okresy od dnia 23 kwietnia 2001r. do dnia 30 września 2008r. w trybie art. 155 Kpa oraz - jak podał - "o odszkodowanie." Skarżący podniósł, iż wydanie decyzji personalnej Nr [...] przez Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej na podstawie analizy akt osobowych z pominięciem okresu zasadniczej nadterminowej służby wojskowej, który był odnotowany w jego aktach osobowych na dzień przyjęcia, tj. 23 kwietnia 2001r. spowodowało, iż podstawą wypłaty dodatku za wysługę lat na dzień 1 października 2008r. była prawomocna decyzja Nr [...] z dnia [...] 2001r., która nie została uchylona, ani zmieniona pomimo tego, iż pełna dokumentacja czynnej służby wojskowej znajdowała się w aktach osobowych skarżącego. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Okręgowej Służby Więziennej wniósł o odrzucenie skargi lub ewentualnie o jej oddalenie. Uzasadniając wniosek o odrzucenie skargi organ wyjaśnił, iż pomimo właściwego pouczenia co do terminu i sposobu wniesienia skargi skarżący, który przedmiotową decyzję otrzymał dnia 28 października 2008r., wniósł skargę nie za pośrednictwem Dyrektora Okręgowej Służby Więziennej, lecz do Dyrektora Aresztu [...]. Do Okręgowego Inspektoratu Służby Więziennej skarga wpłynęła dopiero w dniu 28 listopada 2008r., a więc po upływie 30-dniowego terminu do jej wniesienia. Wobec powyższego skarga winna zostać odrzucona. Nadto organ wskazał, iż merytoryczne zarzuty skargi tak naprawdę nie odnoszą się do zaskarżonej decyzji, lecz sprowadzają się do żądania zmiany prawomocnej decyzji Nr [...] z dnia [...] 2001r. poprzez zaliczenie okresów nadterminowej służby wojskowej do okresu służby w Służbie Więziennej, od którego zależy wysokość dodatku za wysługę lat, a w dalszej konsekwencji do żądania wyrównania dodatku za wysługę lat oraz odszkodowania. Powyższe kwestie nie były przedmiotem postępowania i rozstrzygnięcia w zaskarżonych decyzjach, zaś strona w celu zmiany prawomocnej decyzji Nr [...] winna była skorzystać z innych, prawem przewidzianych środków. W odpowiedzi na pismo Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie - Dyrektor Aresztu [...] pismem z dnia 3 lutego 2009 roku wyjaśnił, że skarga T. M. została zarejestrowana w dzienniku podawczym jako wysłana do organu odwoławczego - Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w dniu 27 listopada 2008 roku. (k. 15 akt ). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Wojewódzki Sąd Administracyjny zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. (Dz. U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm.) - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.) sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej i stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Jednocześnie w oparciu o art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną. W ramach tej kognicji Sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu administracyjnego nie naruszono przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania. Mając na względzie wniosek Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej o odrzucenie skargi z powodu jej wniesienia z uchybieniem terminu. Sąd zauważa, że decyzja drugiej instancji została doręczona skarżącemu w dniu 28 października 2008r. (datę tę podaje skarżący w skardze oraz organ administracyjny w odpowiedzi na skargę). Trzydziestodniowy termin na wniesienie skargi upływał więc 27 listopada 2008r. Z pisma Dyrektora Aresztu [...] z dnia 3 lutego 2009r., wynika, że skarżący złożył skargę te tego organu, nie mniej jednak skarga ta została wysłana w dniu 27 listopada 2008r. do Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej. Zdaniem Sądu, pomimo tego, że skarga nie została wniesiona bezpośrednio do organu II instancji to należy uznać, że wniesiono ją w terminie, albowiem w ostatnim dniu ustawowego terminu do jej wniesienia została wysłana do organu II instancji. Decydujące znaczenie ma tutaj data wysłania skargi do organu II instancji, a nie to czy wysłał ją skarżący czy organ I instancji. Mając powyższe na względzie skargę należało rozpatrzeć pod względem merytorycznym. Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarga jest zasadna i zasługuje na uwzględnienie, chociaż z innych względów niż naprowadzone w skardze. W art. 100 ust. 1 ustawy z dnia 26 kwietnia 1996r. o Służbie Więziennej (Dz. U. z 2002r. Nr 207, poz. 1761 z późn. zm.) określone zostały rodzaje przysługujących funkcjonariuszom Służby Więziennej dodatków o charakterze stałym do uposażenia zasadniczego. Są to: dodatek za wysługę lat, dodatek za stopień i dodatek służbowy. Z kolei zgodnie z art. 100 ust. 2 ustawy o Służbie Więziennej: "Przy ustalaniu dodatku za wysługę lat uwzględnia się okres zasadniczej służby wojskowej oraz okresy zatrudnienia w jednostkach organizacyjnych w pełnym wymiarze czasu pracy." Z kolei zgodnie z § 2 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 7 lutego 2002r. w sprawie dodatków o charakterze stałym do uposażenia zasadniczego funkcjonariuszy Służby Więziennej (Dz. U. Nr 14, poz. 137): "Zaliczenie okresów służby lub zatrudnienia do okresu służby w Służbie Więziennej, od którego zależy wysokość dodatku za wysługę lat, dokonuje się w drodze decyzji administracyjnej, na dzień przyjęcia do służby funkcjonariusza, na podstawie dokumentów znajdujących się w aktach osobowych funkcjonariusza, a w szczególności: 1) decyzji personalnej o przyjęciu do Służby Więziennej, 2) decyzji o udzieleniu urlopu bezpłatnego, 3) świadectwa służby, 4) świadectwa pracy, 5) wyciągu z książeczki wojskowej." Między stronami jest niespornym fakt, że organ administracyjny na dzień przyjęcia do służy skarżącego dysponował stosownymi dokumentami pozwalającymi na zaliczenie zarówno okresu "zasadniczej służby wojskowej", jak i okresu "zasadniczej służby wojskowej nadterminowej". Jest poza sporem także to, że organ administracyjny zaliczył skarżącemu w decyzji personalnej z dnia [...] 2001r. tylko okres pełnienia"zasadniczej służby wojskowej", natomiast organ w tej decyzji nie orzekł - nie wypowiedział się w kwestii zaliczenia okresu "zasadniczej służby wojskowej nadterminowej" . Prawdą jest to, co podnoszą organy administracyjne obu instancji, że ustawa o Służbie Więziennej nie zawiera definicji pojęcia "zasadnicza służba wojskowa" i że w tej sytuacji należy sięgnąć do takiej dziedziny prawa, z którego pojęcie to pochodzi, a więc należy sięgnąć do ustawy z dnia 21 listopada 1967r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2004r. Nr 241, poz. 2416 z późn. zm.), Organy sięgnęły do art. 59 ustawy określającego osoby, które są "żołnierzami w czynnej służbie wojskowej", jednak nie zauważyły, że zarówno "zasadnicza służba wojskowa" jak i "nadterminowa zasadnicza służba wojskowa" uregulowane są w tej ustawie w jednym rozdziale ustawy o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej - Rozdziale 3 zatytułowanym: "Zasadnicza służba wojskowa". Już tylko to wskazuje, że w pojęciu: zasadniczej służby wojskowe" mieści się zarówno"zasadnicza służba wojskowa" jak i "nadterminowa zasadnicza służba wojskowa". Dodatkowo Sąd zauważa, że zgodnie z art. 82 tej ustawy czas trwania zasadniczej służby wojskowej wynosi dziewięć miesięcy i odbywa się ją w jednym nieprzerwanym okresie. Z kolei zgodnie z art. 86 ust. 1 w/w ustawy żołnierze odbywający zasadniczą służbę wojskową mogą pełnić ją nadterminowo przez okres od jednego do siedmiu lat na podstawie dobrowolnego zgłoszenia. Nie ulega zatem wątpliwości, że żołnierz pełniący nadterminową zasadniczą służbę wojskową w dalszym ciągu pełni zasadniczą służbę wojskową. Sąd podziela stanowisko wyrażone przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 25 października 2006r., sygn. akt I OSK 283/06 (Lex nr 281399): "Wprawdzie nadterminowa zasadnicza służba wojskowa przebiega z określonymi modyfikacjami wynikającymi z przepisów rozporządzenia MON z dnia 12 października 2004 r. w sprawie trybu przyjmowania oraz sposobu odbywania nadterminowej zasadniczej służby wojskowej (Dz. U. Nr 238, poz. 2396), czy też podobnego, wcześniejszego rozporządzenia MON z dnia 22 czerwca 1992 r. (Dz. U. Nr 56, poz. 277 ze zm.), nie zmienia to jednak oceny, że jest to zasadnicza służba wojskowa. Nie ma bowiem żadnych istotnych, racjonalnych przesłanek, by odmiennie traktować osoby odbywające zasadniczą służbę wojskową i nadterminową zasadniczą służbę wojskową. Oceny tej nie może zmienić i to, że jedna z tych służb wynika z określonego obowiązku, druga natomiast zasadza się na dobrowolnym jej pełnieniu. Taka też była intencja ustawodawcy, który obydwie te służby objął wspólnym mianem zasadnicza służba wojskowa (rozdział 3 dział III). W ich rozdzieleniu i nadaniu im z punktu widzenia przepisu art. 100 ust. 2 odmiennego znaczenia należałoby upatrywać nierównego traktowania wobec prawa (art. 32 Konstytucji)." Sąd ponownie zauważa, że w decyzji z dnia [...] 2001 roku nie orzeczono - nie wypowiedziano się w żaden sposób - w przedmiocie zaliczenia skarżącemu okresu pełnienia nadterminowej zasadniczej służby wojskowej pomimo tego, że organ dysponował odpowiednim dokumentem świadczącym o pełnieniu przez skarżącego takiej służby w okresie od dnia 28.01.1997 roku do dnia 29.01.2001 roku, a więc przy ponownym rozpatrzeniu sprawy organy wypowiedzą się w tym zakresie. Należy także podnieść, że mimo braku stosownego uzasadnienia w decyzji z dnia [...] 2008 roku, skarżący mógł oczekiwać uregulowania tej kwestii wobec jednoznacznego stwierdzenia w treści samej decyzji, w której organ rozpoznając skargę na swoją ostateczną decyzję postanowił "uwzględnić w całości skargę i uchylić zaskarżoną decyzję oraz decyzję poprzedzającą ją." W tej sytuacji organy przy ponownym rozpatrzeniu sprawy uwzględnią wskazówki Sądu i uregulują kompleksowo kwestię związaną z zaliczeniem skarżącemu okresu pełnienia nadterminowej zasadniczej służby wojskowej. Sąd nadmienia, że kwestia ewentualnego "odszkodowania", o którym wspomina skarżący nie należy do drogi postępowania administracyjnego. Mając powyższe na względzie Sąd uznał, że zaskarżona decyzja II instancji oraz poprzedzająca ją decyzja organu I instancji zostały wydane z naruszeniem prawa materialnego, a przeto na podstawie wyżej powołanych przepisów oraz art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.