III SA/Kr 1301/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Kutzner (spr.) Sędziowie WSA Wojciech Jakimowicz WSA Tadeusz Wołek Protokolant Sylwia Piwowarska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 grudnia 2014 r. sprawy ze skargi M. W. – B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 11 czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku pielęgnacyjnego skargę oddala. Decyzją z dnia 11 czerwca 2014 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję wydaną przez Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej z upoważnienia Burmistrza Miasta z dnia [...] 2014 r. Nr [...] orzekającą o przyznaniu skarżącej M. W. – B. zasiłku pielęgnacyjnego w okresie od dnia 1 sierpnia 2005 r. do dnia 31 marca 2006 r. w kwocie 144 zł miesięcznie i odmawiającej przyznania skarżącej zasiłku pielęgnacyjnego od dnia 1 kwietnia 2006r. Organy wskazały jako podstawę prawną podjętych rozstrzygnięć m.in. art. 16 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz.U.2013.1456). Powyższe decyzje zostały wydane w wyniku ponownego rozpatrzenia wniosku skarżącej o ustalenie prawa do zasiłku pielęgnacyjnego w związku z uchyleniem wcześniejszych decyzji przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie z dnia 1 sierpnia 201.3 r. sygn. akt III SA/Kr 1296/12 . Sąd stwierdził w uzasadnieniu wyroku , że decyzja organu l instancji przyznająca skarżącej zasiłek pielęgnacyjny poczynając od miesiąca, w którym złożyła ona wniosek o przyznanie tego świadczenia rodzinnego , jak i decyzja samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymująca tę decyzje w mocy , naruszają art. 24 ust. 3a ustawy o świadczeniach rodzinnych w brzmieniu obowiązującym w dniu ich wydania w sposób mający wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z wyrokiem trybunału konstytucyjnego z dnia 23 października 2007r. , sygn. akt P 28/07 (OTK-A 2007/9/106 , Dz.U.2007.1446) , powołany przepis winien być rozumiany w ten sposób, że osoba niepełnosprawna winna otrzymać zasiłek pielęgnacyjny za okres, w którym jest - zgodnie z orzeczeniem właściwej władzy publicznej - niepełnosprawna w stopniu uzasadniającym jego przyznanie , niezależnie od tego , czy po utracie ważności orzeczenia o niepełnosprawności wpierw wystąpiła z wnioskiem o kontynuację tego świadczenia, czy też z wnioskiem o ustalenie odpowiedniego stopnia niepełnosprawności oraz że istotne jest nie to , kiedy niepełnosprawny wystąpił z wnioskiem o kontynuację świadczenia , ale czy rzeczywiście , w świetle orzeczenia właściwej władzy publicznej , był niepełnosprawny w odpowiednim dla przyznania zasiłku pielęgnacyjnego stopniu. W wyniku ponownego postępowania administracyjnego organy ustaliły następujący stan faktyczny i prawny : W dniu 9 maja 2012r. skarżąca złożyła wniosek o ustalenie prawa do zasiłku pielęgnacyjnego, do którego dołączono m.in. orzeczenie o stopniu niepełnosprawności wydane przez Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w dniu 16 stycznia 2006 r., zaliczające skarżącą do znacznego stopnia niepełnosprawności na stałe, a ustalony stopień niepełnosprawności datuje się od dnia 18 sierpnia 2005r. Na podstawie decyzji wydanej z upoważnienia Burmistrza Miasta przez Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej Nr [...] z dnia [...] 2012 r. przyznano skarżącej bezterminowo prawo do zasiłku pielęgnacyjnego w wysokości 153,00 zł miesięcznie począwszy od dnia 1 maja 2012r. - tj. począwszy od miesiąca, w którym został złożony wniosek o przyznanie prawa do zasiłku pielęgnacyjnego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją [...] z dnia [...] 2012 r. utrzymało w mocy decyzję organu l instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie powyższe decyzje wyrokiem z dnia 1 sierpnia 2013r. , sygn. akt III SA/Kr 1296/12 . W ocenie Sądu skarżąca od momentu wskazanego przez władze publiczną w decyzji ustalającej wystąpienie niepełnosprawności w stopniu znacznym (tj. od 18 sierpnia 2005r., - orzeczenie o stopniu niepełnosprawności z dnia 16 stycznia 2006 r.) ma prawo uzyskać zasiłek pielęgnacyjny w określonej wysokości. W wyniku przeprowadzenia ponownego postępowania administracyjnego organ l instancji uzyskał informację z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, że skarżącą pobierała dodatek pielęgnacyjny począwszy z ZUS-u w okresie od stycznia 1999 r. do marca 2003r. oraz że obecnie jest uprawniona do dodatku pielęgnacyjnego począwszy od kwietnia 2006 r. do chwili obecnej. Dodatek pielęgnacyjny został przyznany skarżącej na stałe. W związku z powyższym organ l instancji w dniu [...] 2014r. wydał decyzję nr [...] przyznająca skarżącej zasiłek pielęgnacyjny na okres od dnia 1 sierpnia 2005r. do dnia 31 marca 2006r. w wysokości 144,00 zł miesięcznie i jednocześnie odmówił przyznania skarżącej zasiłku pielęgnacyjnego od dnia 1 kwietnia 2006r. W uzasadnieniu wydanej decyzji organ wyjaśnił, że zgodnie z art. 16 ust. 6 ustawy o świadczeniach rodzinnych zasiłek pielęgnacyjny nie przysługuje osobie uprawnionej do dodatku pielęgnacyjnego. W świetle zebranych w sprawie dokumentów , w ocenie organu l instancji , od miesiąca kwietnia 2006 r. brak jest podstaw do przyznania zasiłku pielęgnacyjnego w związku z pobieraniem przez skarżącą dodatku pielęgnacyjnego wypłacanego przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymując w mocy decyzję organu l instancji podniosło , że orzeczeniem Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności z dnia [...] 2006 r. skarżąca została zaliczona do osób o znacznym stopniu niepełnosprawności na stałe, a ustalony stopień niepełnosprawności datuje się od 18 sierpnia 2005 r. Z treści orzeczenia wynika również, że nie da się ustalić daty powstania niepełnosprawności. Organ l instancji, będąc związanym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 1 sierpnia 2013r. , sygn. akt III SA/Kr 1296/12 , co do początkowej daty przyznania skarżącej wnioskowanego świadczenia i przyznał zasiłek pielęgnacyjny od dnia 1 sierpnia 2005r. w wysokości 144 zł miesięcznie . Ustalenie organu , że skarżąca pobierała dodatek pielęgnacyjny z ZUS-u w okresie od stycznia 1999r. do marca 2003r. oraz od kwietnia 2006r. - na stałe , obligowało organ do zastosowania art.16 ust.6 ustawy o świadczeniach rodzinnych . Przepis ten stanowi, że zasiłek pielęgnacyjny nie przysługuje osobie uprawnionej do dodatku pielęgnacyjnego . W związku z powyższym zasiłek pielęgnacyjny mógł być przyznany skarżącej do dnia 31 marca 2006r., natomiast od kwietnia 2006r. brak jest podstaw prawnych do przyznania wnioskowanego świadczenia. Organ podkreślił, że nie jest możliwe pobieranie zasiłku pielęgnacyjnego w okresie pobierania dodatku pielęgnacyjnego . Na powyższą decyzje wpłynęła skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie , w której skarżącą nie zgodziła się ze stanowiskiem organów. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie i podtrzymało w całości swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Stosownie do art.1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U.2002.1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że przedmiotem kontroli Sądu jest zgodność zaskarżonej decyzji z przepisami prawa materialnego, które mają zastosowanie w sprawie oraz z przepisami prawa procesowego, regulującymi tryb jej wydania. Na podstawie art.134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2012.270 zwanej dalej p.p.s.a) Sąd przy rozstrzyganiu sprawy nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Mając na uwadze wskazane powyżej kryterium legalności, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, po poddaniu ocenie ustalonych w sprawie w toku administracyjnego postępowania instancyjnego okoliczności faktycznych i okoliczności prawnych stwierdza, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji stanowił art.16 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz.U.2013.1456) regulujący zasady przyznawania specjalnego zasiłku pielęgnacyjnego. Zgodnie z art. 16 ust. 1 zasiłek pielęgnacyjny przyznaje się w celu częściowego pokrycia wydatków wynikających z konieczności zapewnienia opieki i pomocy innej osoby w związku z niezdolnością do samodzielnej egzystencji. Ustęp 2 określa, iż zasiłek pielęgnacyjny przysługuje: niepełnosprawnemu dziecku; osobie niepełnosprawnej w wieku powyżej 16 roku życia, jeżeli legitymuje się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności; osobie, która ukończyła 75 lat. Zasiłek pielęgnacyjny przysługuje także osobie niepełnosprawnej w wieku powyżej 16 roku życia legitymującej się orzeczeniem o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności, jeżeli niepełnosprawność powstała w wieku do ukończenia 21 roku życia. Zasiłek pielęgnacyjny przysługuje w wysokości 153 zł miesięcznie. Zasiłek pielęgnacyjny nie przysługuje osobie umieszczonej w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie. 5 a. Osobom, o których mowa w ust. 2 i 3, zasiłek pielęgnacyjny nie przysługuje, jeżeli członkom rodziny przysługują za granicą świadczenia na pokrycie wydatków związanych z pielęgnacją tych osób, chyba że przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego lub dwustronne umowy o zabezpieczeniu społecznym stanowią inaczej. 6. Zasiłek pielęgnacyjny nie przysługuje osobie uprawnionej do dodatku pielęgnacyjnego. Stan faktyczny ustalony przez organy orzekające w niniejszej sprawie nie jest sporny. Skarżąca pobierała dodatek pielęgnacyjny z ZUS od stycznia 1999 r. do marca 2003 r. oraz obecnie jest uprawniona do dodatku pielęgnacyjnego od kwietnia 2006 r. do nadal. Dodatek pielęgnacyjny przysługuje skarżącej na stałe. Zdaniem organów skarżąca, ubiegając o przyznanie wnioskowanego świadczenia, nie spełnia przesłanek do jego przyznania wskazanych w art. 16 wskazanej ustawy, gdyż pobiera dodatek pielęgnacyjny z ZUS. Jednym z warunków przyznania świadczenia z art. 16 o świadczeniach rodzinnych jest, aby osoba nie pobierała innego świadczenia tj. dodatku pielęgnacyjnego. Oba świadczenia (zasiłek pielęgnacyjny i dodatek pielęgnacyjny) przysługują osobom niezdolnym do samodzielnej egzystencji. Osobami niezdolnymi do samodzielnej egzystencji są osoby o znacznym stopniu niepełnosprawności. Skarżąca legitymująca się orzeczeniem Wojewódzkiego Zespołu do spraw Orzekania o Niepełnosprawności spełnia przesłanki do otrzymania zasiłku pielęgnacyjnego, o których mowa w art. 16 ust. 2 pkt 2 ww. ustawy oświadczeniach rodzinnych . Zasiłek pielęgnacyjny nie przysługuje osobie uprawnionej do dodatku pielęgnacyjnego (art. 16 ust. 6 ustawy). W niniejszym postępowaniu administracyjnym organy obu instancji prawidłowo zgromadziły materiał dowodowy świadczący o tym, że skarżąca od kwietnia 2006r. pobiera na stałe z ZUS-u dodatek pielęgnacyjny. W związku z powyższym należy stwierdzić, że organy orzekające zasadnie odmówiły skarżącej przyznania zasiłku pielęgnacyjnego, począwszy od dnia 1 kwietnia 2006r. mając na uwadze treść art. 16 ust.6 ww. ustawy o świadczeniach rodzinnych. Skarżącą we wskazanym okresie nie spełniała przesłanek ustawowych do przyznania wnioskowanego świadczenia . W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, działając na podstawie art. 151 ww. ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.