III SA/Kr 1305/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Hanna Knysiak-Molczyk (spr.) NSA Krystyna Kutzner Sędziowie WSA Wojciech Jakimowicz Protokolant Sylwia Piwowarska po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2014 r. na rozprawie sprawy ze skargi A Sp. z o.o. w P na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 29 maja 2014 r. nr [...] w przedmiocie kontynuowania czynności kontrolnych postanawia 1. skargę odrzucić, 2. zwrócić z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie stronie skarżącej A Sp. z o.o. w P kwotę 100,00 zł (słownie: sto złotych) tytułem opłaty sądowej od skargi. Pismem z dnia 11 lipca 2014 r. A Spółka z o.o. z siedzibą w P (dalej: strona skarżąca) wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie ze skargą na postanowienie nr [...] Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 29 maja 2014 r., utrzymujące w mocy postanowienie nr [...] Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] 2014 r. wydane w przedmiocie sprzeciwu na czynności kontrolne. W odpowiedzi na skargę, Wojewódzki Inspektor Sanitarny wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne powołane są do badania zgodności z prawem decyzji, postanowień, czynności i innych aktów administracyjnych. Sądy te kontrolują, czy organy administracyjne wydające zaskarżone akty nie dopuściły się naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego, mającego bądź mogącego mieć istotny wpływ na wynik sprawy, czy też stanowiącego podstawę wznowienia postępowania, albo naruszenia prawa uzasadniającego ich nieważność. Jedynie wówczas jest możliwe uchylenie kwestionowanego rozstrzygnięcia bądź stwierdzenie jego nieważności w trybie art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej: p.p.s.a.). Jednocześnie zgodnie z art.134 p.p.s.a., sądy te nie są związane zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Przed przystąpieniem do merytorycznej kontroli zaskarżonego aktu, należało jednak dokonać kontroli dopuszczalności skargi w rozpatrywanej sprawie. Trzeba zatem zauważyć, że przedmiotem analizowanej skargi jest postanowienie wydane na skutek sprzeciwu złożonego przez stronę skarżącą w trybie art. 84c ust. 1 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (t.j.: Dz.U. z 2013 r., poz. 672 ze zm.; dalej: u.s.d.g.). Tymczasem z uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 stycznia 2014 r., sygn. akt II GPS 3/13 wynika, że "na odmowę rozpatrzenia sprzeciwu wniesionego na podstawie art. 84c ust. 1 u.s.d.g. nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego" (publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W tym miejscu należy przypomnieć, że ogólna moc wiążąca uchwały NSA powoduje, że wiąże ona sądy administracyjne we wszystkich sprawach, w których miałby być stosowany interpretowany przepis (por. A. Skoczylas, "Działalność uchwałodawcza Naczelnego Sądu Administracyjnego", Warszawa 2004, s. 221 i n.). Sąd zauważa, że w treści przywołanej uchwały NSA stwierdził, że postępowanie organu w zakresie kontroli, o którym mowa w art. 84c u.s.d.g., nie jest w ogóle postępowaniem administracyjnym, a w postanowieniach wydawanych na skutek rozpatrzenia sprzeciwu organ kontroli nie rozstrzyga bezpośrednio o obowiązkach lub uprawnieniach kontrolowanego przedsiębiorcy. Skoro zaś postępowanie kontrolne prowadzone na podstawie ustawy o swobodzie działalności gospodarczej nie ma charakteru postępowania administracyjnego, to oznacza, że sprzeciw wniesiony w postępowaniu kontrolnym, nie prowadzi do wszczęcia nowego postępowania względem postępowania kontrolnego, a zwłaszcza nie wszczyna postępowania administracyjnego w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. Postanowienia podjęte w wyniku rozpatrzenia sprzeciwu wpływają więc jedynie na sytuację faktyczną a nie prawną kontrolowanego przedsiębiorcy, bowiem odnoszą się one do samej kontroli a więc do obowiązków organu prowadzącego kontrolę. Nie ma podstaw, aby z takiego postanowienia wyprowadzić jakiekolwiek uprawnienia kontrolowanego podmiotu. Rozważania na temat charakteru prawnego postanowień wydanych na skutek rozpatrzenia sprzeciwu determinują analogiczne rozwiązanie w przypadku odmowy rozpatrzenia sprzeciwu, które także nie jest rozstrzygnięciem podjętym w postępowaniu administracyjnym (zob. postanowienie NSA z dnia 21 października 2014 r., sygn. akt II GSK 2368/14, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Mając powyższe na uwadze, na zasadzie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. postanowiono o odrzuceniu skargi. W związku z tym, stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd zarządził skarżącemu zwrot całego uiszczonego wpisu od odrzuconej skargi.