III SA/Kr 131/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Pasternak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych po wniesieniu sprzeciwu K. P. od zarządzenia Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 29 stycznia 2010r. w dniu 28 maja 2010 r. w sprawie ze skargi K. P. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 1 grudnia 2008 r. znak: [...] w przedmiocie choroby zawodowej postanawia przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym, ustanawiając dla skarżącego adwokata z urzędu, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka Na rozprawie w dniu 14 października 2009r. skarżący złożył wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Następnie skarżący został wezwany do wypełnienia urzędowego formularza wniosku o ustanowienie pełnomocnika z urzędu w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawieniu wniosku bez rozpoznania. Wezwanie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 19 października 2009r. Ponieważ skarżący nie nadesłał w zakreślonym terminie wypełnionego urzędowego formularza wniosku, referendarz sądowy WSA w Krakowie zarządzeniem z dnia 29 stycznia 2010r. pozostawił wniosek skarżącego bez rozpoznania. Odpis tego zarządzenia został doręczony skarżącemu 9 lutego 2010r. W dniu 12 lutego 2010r. skarżący wniósł pismo (opatrzone datą 9 lutego 2010r.) zatytułowane "sprzeciw", w którym opisał okoliczności, które uniemożliwiły mu nadesłanie w terminie wypełnionego formularza. Zarządzeniem z dnia 25 marca 2010r. skarżący został wezwany do sprecyzowania w terminie siedmiu dni swojego pisma. Odpis tego zarządzenia został doręczony skarżącemu w dniu 31 marca 2010r. W odpowiedzi na wezwanie w dniu 6 kwietnia 2010r. skarżący wyjaśnił, że jego pismo opatrzone datą 9 lutego 2010r. jest sprzeciwem od zarządzenia referendarza WSA w Krakowie z dnia 29 stycznia 2010r. Skarżący podniósł, że był przekonany, że złożył urzędowy formularz wniosku o ustanowienie adwokata do sprawy o sygn. akt III SA/Kr 132/09 i że nie ma potrzeby składać dwóch odrębnych formularzy, bo dane o jego sytuacji majątkowej zawarte w formularzu nadesłanym do sprawy o sygn. akt III SA/Kr 132/09 są takie same. W formularzu tym skarżący oświadczył, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z jakimkolwiek kwalifikowanym pełnomocnikiem. Objaśniając swoją sytuację rodzinną, podał, że jest osobą samotną i nie posiada rodziny. Skarżący podał, że posiada mieszkanie o powierzchni 32 m2, natomiast nie ma zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Oświadczył też, że utrzymuje się z emerytury w wysokości 960 zł. Uzasadniając swój wniosek, powołał się na stan swojego zdrowia, sytuację majątkową i materialną oraz koszty leków i leczenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w skrócie "ppsa", prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Art. 245 § 2 ppsa stanowi, że prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Natomiast zgodnie z art. 245 § 3 ppsa prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Należy wyjaśnić, że przedmiotowa skarga została wniesiona w sprawie dotyczącej choroby zawodowej, a w tego rodzaju sprawach, na podstawie art. 239 pkt 1 lit. c ppsa, strona skarżąca działanie organu administracji publicznej z mocy prawa i bez potrzeby składania wniosku jest zwolniona od uiszczenia kosztów sądowych. Dlatego w takich sprawach możliwe jest tylko przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. W ocenie Sądu sytuacja majątkowa skarżącego uzasadnia przekonanie, że nie jest on w stanie ponieść kosztów ustanowienia pełnomocnika procesowego, ponieważ wysokość emerytury skarżącego nie pozwala na ponoszenie dodatkowych kosztów poza zaspokajaniem najpilniejszych potrzeb życia codziennego. Skarżący nie jest też w stanie poczynić jakichkolwiek oszczędności w celu zgromadzenia środków na wynagrodzenie dla zawodowego pełnomocnika procesowego. Dlatego też Sąd uznał za uzasadnione ustanowienie dla skarżącego adwokata zgodnie z wnioskiem i orzekł jak w sentencji na podstawie art. 260, 243 § 1, 244 § 1, 245 § 1, 246 § 1 pkt 2 ppsa. Na marginesie Sąd wyjaśnia, że w niniejszej sprawie przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w postaci ustanowienia dla skarżącego adwokata z urzędu nie oznacza, że adwokat ten będzie zajmował się sprawą tylko "częściowo". Orzeczenie o "częściowym przyznaniu prawa pomocy" wynika z tego, że skarżący jest ustawowo zwolniony od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych i dlatego ustanowienie adwokata jest przyznaniem prawa pomocy właśnie w zakresie częściowym, czyli nieobejmującym zwolnienia od kosztów sądowych.