III SA/Kr 1313/13

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 20 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. W. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M. W. na decyzję Wojewody z dnia 21 sierpnia 2013 r. nr [....] w przedmiocie wymeldowania postanawia: przyznać uczestniczce prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Uczestniczka w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagała się zwolnienia od kosztów sądowych/ Objaśniając swoją sytuację rodzinną podała, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z dwiema córkami i synem. Określając majątek swój i osób pozostających z nią we wspólnym gospodarstwie domowym uwidoczniła, że w jego skład wchodzi tylko mieszkanie lokatorskie o powierzchni 63 m2. Nie posiada zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Miesięczne dochody gospodarstwa domowego oszacowała łącznie na 715 zł z alimentów na dzieci. Uzasadniając swoje starania zaakcentowała, że jest bez pracy i prawa do zasiłku dla bezrobotnych już szósty miesiąc. Córki się uczą. Syn jest bez pracy, zarejestrowany. Uczestniczka powiada, że z uwagi na stan zdrowia ma lekki stopień niepełnosprawności przyznany na trzy lata. Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Stosownie do art. 252 ppsa w związku z art. 246 §1 pkt. 2 osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym m.in. poprzez zwolnienie od opłat sądowych (art. 245 §3 ppsa) o ile – poza wnioskiem (art. 243 ppsa) - złoży oświadczenie którym wykaże, że nie jest w stanie ponieść tych kosztów bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny. W realiach niniejszej sprawy uczestniczka złożyła oświadczenie o jakim mowa w art. 252 ppsa wskazując na swój stan rodzinny, majątek, dochody. Oświadczenia są wystarczające do oceny możliwości płatniczych strony. Te nie rysują się szczególnie. Uczestniczka nie należy bowiem do osób "zamożnych" w potocznym tego słowa znaczeniu gdyż tak wypada postrzegać osobę bezrobotną, utrzymującą się de facto z alimentów na dzieci. Z zasad doświadczenia życiowego wynika, że przy obecnym poziomie cen oraz usług skromne środki jakie ma do dyspozycji to czteroosobowe gospodarstwo domowe wystarczają z trudem na opędzenie najpilniejszych potrzeb życia codziennego. Okoliczność, że do uczestniczki należy wykazane mieszkanie lokatorskie nie zmienia tego spojrzenia. Mając zaś na uwadze powyższe można stwierdzić, że uczestniczka nie jest w stanie opłacić kosztów sądowych bez uszczerbku dla swego koniecznego utrzymania. W konsekwencji udzielono uczestniczce wnioskowanej pomocy o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekając jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 2 ppsa w związku z art. 245 §3 ppsa.