III SA/Kr 1329/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Czarny-Drożdżejko po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnowie z dnia 5 czerwca 2024 r. nr SKO.UP/4121/16/2024 w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy postanawia: odrzucić skargę. B. K. (dalej: "skarżąca"), reprezentowana przez pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnowie z dnia 5 czerwca 2024 r. nr SKO.UP/4121/16/2024 w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy. Pismem z 22 sierpnia 2024 r., pełnomocnik skarżącej oświadczył, że cofa wniesioną skargę. W dniu 4 września 2024 r., w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 16 sierpnia 2024 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez: złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Nadto zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 16 sierpnia 2024 r., pełnomocnik skarżącej został wezwany do uiszczenia należnego od wniesionej skargi wpisu sądowego w kwocie 200 zł, tj. w wysokości określonej w § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634). Opisane powyżej zarządzenia, pełnomocnik skarżącej odebrał w dniu 11 września 2024 r. W wyznaczonym terminie, pełnomocnik skarżącej nie udzielił odpowiedzi na powyższe wezwania. Z zapisku urzędowego sporządzonego w dniu 24 października 2024 r. wynika, że do dnia 23 października 2024 r. nie uiszczono należnego wpisu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem czy skarga została wniesiona z zachowaniem wszelkich wymogów formalnych przewidzianych przez przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej "p.p.s.a."). Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a także zawierać elementy wymienione w punktach od 1 do 3 art. 57 § 1 p.p.s.a. Stosownie zaś do art. 37 § 1 zd. 1 p.p.s.a., pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Na tle art. 46 § 3 p.p.s.a. nie budzi zatem wątpliwości, że załączenie dokumentu pełnomocnictwa do pisma procesowego, w sytuacji określonej w tym przepisie, stanowi warunek formalny tego pisma (por. uchwała SN z dnia 27 listopada 2003 r., sygn. akt III CZP 74/03, publ. OSNC 2005/1/6). W konsekwencji niedołączenie pełnomocnictwa, w sytuacji kiedy pismo strony wnosi pełnomocnik, stanowi brak formalny, którego nieuzupełnienie, w wyznaczonym terminie rodzi określone skutki prawne. Stosowanie do art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądami administracyjnymi w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi, zgodnie z § 2 powołanego przepisu są: skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Natomiast w myśl przepisu art. 220 § 1 p.p.s.a. zdanie pierwsze, sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Do opłat sądowych zaliczamy natomiast wpis i opłatę kancelaryjną, które można uiszczać w kasie właściwego sądu, albo na rachunek bankowy tego sądu. I jak wynika z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Jak wynika z treści z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Zgodnie z dyspozycją art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., jeżeli nie uzupełniono w terminie braków formalnych skargi, to taka skarga podlega odrzuceniu. Mając przedstawione regulacje prawne na uwadze, wskazać należy, że zarządzeniami z 16 sierpnia 2024 r., pełnomocnik skarżącej został wezwany do usunięcia stwierdzonych braków formalnych skargi oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi – w terminie 7 dni. Pomimo upływu zakreślonego terminu, nie uzupełniono braków formalnych i fiskalnych skargi. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, powyższe wezwania, pełnomocnik skarżącej odebrał w dniu 11 września 2024 r. W związku z powyższym w niniejszej sprawie termin do dokonania powyższych czynności, upłynął z dniem 18 września 2024 r. W tym stanie rzeczy, bezspornym jest, że przedmiotowa skarga jest obarczona brakami uniemożliwiającymi jej rozpoznanie w ramach postępowania sądowego. Odnosząc się natomiast do znajdującego się w aktach sprawy pisma pełnomocnika skarżącej z 22 sierpnia 2024 r. i zawartego w nim oświadczeniu o cofnięciu skargi, Sąd nie mógł uwzględnić tego oświadczenia. Zgodnie z art. 60 p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę i cofnięcie to wiąże sąd. Jednakże cofnięcie skargi jest niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Zgodnie z przyjętą linia orzeczniczą cofnięcie skargi, jako czynność dyspozycyjna strony (rozumiana jako wyraz przyznanego prawa do rozporządzalności skargą) może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga jest dopuszczalna i nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. (postanowienie WSA w Opolu z 6.03.2013 r., I SA/Op 155/13, LEX nr 1344362). Zatem merytoryczne rozpatrzenie wniosku o cofnięcie skargi jest dopuszczalne, jeżeli skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Jeżeli skarga zawiera braki, np. nie został uiszczony należny od skargi wpis, sąd ją odrzuci (por. postanowienia NSA: z 10.06.1987 r., SA/Gd 537/87, LEX nr 10747; z 3.01.2008 r., I OSK 1829/07, LEX nr 335007). Następstwem procesowym każdego cofnięcia skargi ze skutkiem prawnym jest umorzenie przez sąd postępowania. Zanim jednak sąd umorzy postępowanie z tej przyczyny, obowiązany jest z urzędu poddać kontroli skuteczność cofnięcia skargi, a także skuteczność wniesienia skargi. Jeżeli skarga zawiera braki uniemożliwiające nadanie jej dalszego biegu, sąd skargę odrzuca, a nie umarza postępowanie. (B. Dauter [w:] A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, B. Dauter, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. II, LEX/el. 2021, art. 161) Wobec powyższego rozpatrzenie wniosku o cofnięcie skargi z 22 sierpnia 2024 r. jest niedopuszczalne. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 w zw. z art. 230 § 1 i § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.