III SA/Kr 133/11

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 31 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata G. D. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w związku ze sporządzeniem i wniesieniem skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 26 października 2011 r. sygn. akt. III SA/Kr 133/11 w sprawie ze skargi Z. B. na postanowienie Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 8 grudnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: przyznać od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie adwokatowi G. D. wykonującemu zawód w Kancelarii Adwokackiej przy ul. [...] w K kwotę 180 zł (słownie: sto osiemdziesiąt złotych) tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w związku ze sporządzeniem i wniesieniem skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 26 października 2011 r. sygn. akt. III SA/Kr 133/11, podwyższoną o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług. Ustanowiony dla strony adwokat (k. 28), wyznaczony przez Okręgową Radę Adwokacką w osobie mecenasa G. D. (vide: zarządzenie Dziekana ORA k. 39) sporządził i wniósł skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 26 października 2011 r. sygn. akt. III SA/Kr 133/11domagając się jednocześnie w jej treści przyznania pełnomocnikowi wynagrodzenia z tytułu świadczenia z urzędu nieopłaconej pomocy prawnej (k. 71-72). Adwokat zapewnił tez stronie reprezentację na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym (vide: kopia protokołu rozprawy z dnia 31 lipca 2013 r. sygn. akt. II GSK 551/12). Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 31 lipca 2013 r. sygn. akt. II GSK 551/12 nie orzekł o wynagrodzeniu dla wyznaczonego adwokata za pomoc prawną udzieloną z urzędu. Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 02/153/1270 ze zm.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zasady te precyzuje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. 02/163/1348 ze zm.) określając czynności, stawki minimalne i szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielnej przez adwokata ustanowionego z urzędu (§1 rozp.) Zgodnie z rozwiązaniami przyjętymi w §20 powołanego rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości lub części. W realiach rozstrzyganego przypadku należy przyjąć, że adwokat złożył takie oświadczenie (k. 76) a w związku z tym zachodzą warunki by przyznać mu należne wynagrodzenie. Podstawę zasądzenia opłat stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach 3-5 (§2 ust. 2). Gdy chodzi o postępowanie przed sądami administracyjnymi wysokość stawek minimalnych konkretyzuje umieszczony w rozdziale 5 rozporządzenia przepis §18 ust. 1 różnicując w zależności od instancji i przejawionej przez adwokata aktywności wysokość wskaźnika stawki należnego wynagrodzenia. Za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed NSA przysługuje adwokatowi, który prowadził sprawę w pierwszej instancji stosownie do §18 ust. 1 pkt. 2 lit. a) opłata w wysokości 180 zł. Kwota ta odpowiada bowiem 75% stawki określonej w §18 ust. 1 pkt. 1 lit. c). Na mocy §2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia ustalona opłata ulega powiększeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług. Z przytoczonych względów orzeczono jak w sentencji.