III SA/Kr 1334/16

Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego M. B. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skargi M. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 19 lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zezwolenia na przebudowę zjazdu postanawia: przyznać od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie radcy prawnemu M. B. wykonującemu zawód w Kancelarii Radcy Prawnego przy ul. C w K kwotę 120 zł (słownie: sto dwadzieścia złotych) tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy związane ze sporządzeniem i wniesieniem skargi kasacyjnej, podwyższoną o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług. Ustanowiony dla strony radca prawny, którego Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych wyznaczyła w osobie mecenasa M. B. reprezentował stronę w postepowaniu I instancji przed tut. wojewódzkim sądem administracyjnym za co przyznano mu wynagrodzenie (k. 55). Następnie sporządził i wniósł skargę kasacyjną w której zawarł wniosek o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, która nie została w całości ani w części opłacona (k. 75). Wyrokiem z dnia 12 stycznia 2018 r. sygn. akt I OSK 1662/17 wydanym na posiedzeniu niejawnym Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, bez orzekania o wynagrodzeniu za pomoc prawną spełnioną na zasadzie prawa pomocy. Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Stosownie do treści art. 250 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Wobec tego, że skarga kasacyjna została wniesiona w 2017 r., więc zasady te precyzuje obowiązujące od dnia 2 listopada 2016 r. rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz.U. z 2016, poz. 1715). Zgodnie z rozwiązaniami przyjętymi w §3 obowiązującego rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości lub części. W realiach rozstrzyganego przypadku wyznaczony radca prawny złożył oświadczenie takiej treści. W konsekwencji w sprawie takiej jak niniejsza, za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej przysługuje wyznaczonemu radcy prawnemu który prowadził sprawę przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji opłata w wysokości 120 zł stosownie do §21 ust. 1 pkt. 2 lit. b). Kwota ta odpowiada bowiem 50% stawki określonej w §21 ust. 1 pkt. 1 lit. c). Na mocy §4 ust. 3 cytowanego rozporządzenia ustalona opłata ulega powiększeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług. Z przytoczonych względów orzeczono jak w sentencji.