III SA/Kr 134/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia NSA Grażyna Danielec po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2008r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. W. – L. na decyzję Wojewody z dnia [...] nr [...], w przedmiocie wymeldowania, p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie sądowe Decyzją z dnia [...] nr [...] Wojewoda utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] znak: [...]. Skargę na tę decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie za pośrednictwem Wojewody złożyła skarżąca w wnosząc o uchylenie decyzji pierwszo i drugo instancyjnej. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o oddalenie skargi jako bezzasadnej. Pismem z dnia 27 lutego 2008 roku skarżąca cofnęła skargę. W uzasadnieniu wskazała, iż nadal ma zastrzeżenia co do treści merytorycznej decyzji, ale w związku z przekazaniem lokalu nr [...] przy ul. [...] w K. swojemu synowi, nie jest on już jej miejscem zamieszkania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Jak wynika z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 z 2002r.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd, chyba że sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne. Uznanie cofnięcia skargi za niedopuszczalne może nastąpić wyłącznie w sytuacji, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Po analizie akt przedmiotowej sprawy należy stwierdzić, że nie zachodzą przesłanki, które powodowałyby uznanie cofnięcia skargi za niedopuszczalne. Wobec faktu, że cofnięcie skargi nastąpiło skutecznie, postępowanie należało umorzyć. Jak wynika bowiem z art. 161 § 1 pkt 1 wyżej wskazanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji.