III SA/Kr 1343/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia WSA Tadeusz Wołek po rozpoznaniu w dniu 24 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Z. Ś. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 20 lutego 2014 r. o sygn. akt III SA/Kr 260/14 w sprawie ze skargi Z. Ś. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 3 stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie przekazania zażalenia Prezydentowi Miasta postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego W piśmie z dnia 6 sierpnia 2014 r. (data nadania 7 sierpnia 2014 r.) Z. Ś. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie pismo określone jako "wniosek o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego nie prawomocną decyzją WSA Kraków z dnia 30.07.2014r" znak sprawy III SA/Kr 260/14, w sprawie odmowy zwolnienia od kosztów sądowych i przyznania adwokata z T. Zarzucił, że nie brał udziału w postępowaniu bez swojej winy. W wykonaniu zarządzenia z dnia 1 września 2014 r. skarżący został wezwany o uzupełnienie braków skargi (wniosku) o wznowienie postępowania sądowego, zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 20 lutego 2014 r. sygn. III SA/Kr 260/14, przez przedstawienie elementów, które skarga ta powinna zawierać na podstawie art. 279 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej "P.p.s.a.": * precyzyjne oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, * wskazanie podstawy wznowienia i jej uzasadnienie, * określenie żądania uchylenia lub zmiany zaskarżonego orzeczenia, * wskazanie i uprawdopodobnienie okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi, w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi o wznowienie postępowania. Skarżącego poinformowano również o treści przepisów art. 270, art. 271, art. 277, art. 279, art. 280 P.p.s.a. Przesyłkę pocztową z powyższym wezwaniem doręczono skarżącemu w dniu 9 września 2014 r. W odpowiedzi na wezwanie, skarżący w piśmie z dnia 11 września 2014 r. (data nadania 12 września 2014 r.) wskazał jako kwestionowane orzeczenie "postanowienie WSA Kraków z dnia 20.02.2014r sygn, akt III SA/Kr 260/14". Wskazując powody wznowienia przywołał treść art. 145, art. 148 oraz art. 149 K.p.a. Z akt sprawy sądowej zarejestrowanej do sygn. III SA/Kr 260/14 wynika, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 20 lutego 2014 r., sygn. akt III SA/Kr 260/14 odrzucił skargę Z. Ś. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 3 stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie przekazania zażalenia Prezydentowi Miasta. Sąd w uzasadnieniu postanowienia wskazał, że skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Sąd wyjaśnił, że z obecnie obowiązującego brzmienia art. 65 § 1 K.p.a. wynika, że przekazanie podania do organu właściwego następuje w formie zwykłego pisma. Przekazanie podania do organu właściwego w oparciu o art. 65 § 1 K.p.a. nie podlega obecnie kontroli sądu administracyjnego. Przekazanie to nie jest dokonywane w formie postanowienia, na które służy zażalenie. Nie stanowi również czynności, o jakiej w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a., nie rozstrzyga bowiem o uprawnieniach lub obowiązkach strony postępowania administracyjnego wynikających z przepisów prawa. Zgodnie z art. 144 K.p.a. w sprawach nieuregulowanych w niniejszym rozdziale do zażaleń mają odpowiednie zastosowanie przepisy dotyczące odwołań. Z kolei w myśl art. 104 K.p.a. w sprawach nieuregulowanych w art. 136 -139 w postępowaniu przed organami odwoławczymi mają odpowiednie zastosowanie przepisy o postępowaniu przed organami pierwszej instancji. Zatem do przekazania zażalenia według właściwości ma również zastosowanie art. 65 § 1 K.p.a. Podsumowując Sąd stwierdził, że z urzędu bada w pierwszej kolejności dopuszczalność skargi, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę. jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego (art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a.). Powyższe postanowienie doręczone skarżącemu w dniu 10 kwietnia 2014 r., a organowi w dniu 9 kwietnia 2014 r., nie zostało zaskarżone. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Skarga o wznowienie podlega odrzuceniu. Zgodnie z treścią art. 270 P.p.s.a. w przypadkach przewidzianych w dziale VII powołanej ustawy można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Wznowienie postępowania jest nadzwyczajnym środkiem prawnym, który może być zastosowany wyłącznie z powodów ściśle określonych w ustawie. Stosownie do art. 279 P.p.s.a skarga o wznowienie postępowania powinna zawierać między innymi podstawę wznowienia i jej uzasadnienie oraz okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi. Na podstawie art. 280 § 1 P.p.s.a. sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd skargę o wznowienie postępowania odrzuca, a w przeciwnym razie wyznacza rozprawę. Na żądanie sądu zgłaszający skargę o wznowienie postępowania obowiązany jest uprawdopodobnić okoliczności stwierdzające zachowanie terminu lub dopuszczalność wznowienia (art. 280 § 2 P.p.s.a.). Badanie, o którym mowa w art. 280 P.p.s.a. nie jest badaniem zasadności skargi. Zgodnie z art. 277 P.p.s.a. skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy. Rozpoznając skargę o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego Sad w pierwszej kolejności bada, zatem, czy skarga została wniesiona z zachowaniem terminu oraz czy opiera się na ustawowej podstawie (art. 280 P.p.s.a.). Brak wskazania ustawowej podstawy wznowienia stanowi, więc podstawę do odrzucenia wniosku o wznowienie postępowania, bez potrzeby czynienia ustaleń w zakresie zachowania ustawowego terminu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 czerwca 2004 r., sygn. akt OW 87/04). Przesłanki uzasadniające wznowienie postępowania określone są w art. 271, art. 272 oraz art. 273 P.p.s.a. Wznowienia z powodu nieważności postępowania można żądać, jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo, jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia (art. 271 pkt 1) oraz -jeżeli strona nie miała zdolności sadowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe (art. 271 pkt 2). Przyczyną wznowienia postępowania jest także przypadek, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie (art. 272 § 1). Wznowienia postępowania można żądać również na tej podstawie, że orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym (art. 273 § 1 pkt 1) bądź też orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa (art. 273 § 1 pkt 2), a ponadto, w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu (art. 273 § 2) oraz w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy (art. 273 § 3). W sprawie okoliczności, które wskazał skarżący pozostają bez znaczenia dla kwestii wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 20 lutego 2014 r., sygn. akt III SA/Kr 260/14 odrzucającym skargę Z. Ś. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 3 stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie przekazania zażalenia Prezydentowi Miasta. Skarżący jako podstawę wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego wskazał fakt, że nie brał udziału w postępowaniu bez swojej winy, wyraził również niezadowolenie z braku przyznania prawa pomocy. Wskazał na naruszenie przepisów K.p.a. przez Sąd. Samo sformułowanie podstawy wznowienia w sposób odpowiadający przepisom art. 271-274 P.p.s.a. nie oznacza, że skarga opiera się na ustawowej podstawie wznowienia, jeżeli już z samego uzasadnienia skargi wynika, że podnoszona podstawa nie zachodzi. Taka skarga, jako nieoparta na ustawowej podstawie wznowienia podlega odrzuceniu na podstawie art. 280 § 1 P.p.s.a. (postanowienie NSA z 23.02.2011 r., sygn. II OSK 257/11, LEX nr 1071226). Nie jest możliwe, aby naruszenie przez sąd administracyjny przepisów K.p.a. dotyczących wznowienia postępowania administracyjnego uzasadniało zarzut pozbawienia możliwości działania strony przed sądem administracyjnym. Nie zachodzą, zatem przesłanki wskazane w Dziale VII P.p.s.a. Skarżący, mimo wezwania, nie uzupełnił braków skargi o wznowienie postępowania w zakresie wskazania podstawy wznowienia oraz jej uzasadnienia. Mając powyższe na uwadze, zdaniem Sądu, wniosek o wznowienie postępowania nie jest oparty na żadnej z ustawowych podstaw wznowienia i podlega odrzuceniu na mocy art. 280 § 1 P.p.s.a. bez badania zasadności skargi. Dlatego też orzeczono jak w sentencji postanowienia.