II OSK 257/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Arkadiusz Despot-Mładanowicz po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi D. P. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 grudnia 2010 r., sygn. akt II OSK 1856/09 oddalającego skargę kasacyjną D. P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 9 września 2009 r., sygn. akt II SA/Po 834/08 w sprawie ze skargi D. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kaliszu z dnia [...] lipca 2008 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania. Pismem z dnia 28 stycznia 2011 r. D. P. wniosła skargę o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 grudnia 2010 r., sygn. akt II OSK 1856/09 oddalającego skargę kasacyjną D. P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 9 września 2009 r. sygn. akt II SA/Po 834/08 w sprawie ze skargi D. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kaliszu z dnia [...] lipca 2008 roku nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji. Jako podstawę wznowienia wskazano art. 273 § 2 p.p.s.a., tj. wykrycie (powzięcie informacji) w dniu doręczenia w/w wyroku, tj. w dniu 28 stycznia 2011 r. takich okoliczności faktycznych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu - brak w aktach sprawy (będących w dyspozycji NSA) nowego uzasadnienia podstaw kasacyjnych (dodatkowego) - które wpłynęło do Biura Podawczego NSA na dwa dni przed rozprawą, tj. w dniu 6 grudnia 2010 r. Jak wskazał skarżąca z treści uzasadnienia doręczonego w dniu 28 stycznia 2011 r. wyroku sygn. akt II OSK 1856/09 z dnia 8 grudnia 2010 r. wynika, że skład orzekający nie dysponował pismem procesowym z dnia 3 grudnia 2010 r. pn. "Nowe uzasadnienie podstaw kasacyjnych (dodatkowe)", które wpłynęło do Biura Podawczego NSA na dwa dni przed rozprawą i które nie zostało dołączone do akt sądowych sprawy. W uzasadnieniu skargi o wznowienie postępowania wskazano, że zgodnie z art. 133 § 1 w związku z art. 193 p.p.s.a. NSA orzeka na podstawie akt sprawy. Podstawą zatem orzekania są kompletne akta sprawy, tzn. akta administracyjne zgromadzone przez organy administracji publicznej w toku całego postępowania toczącego się przed tymi organami oraz akta sądowe. Przyjęcie w art. 133 § 1 p.p.s.a zasady, że sądy administracyjne orzekają na podstawie akt sprawy oznacza, że sądy rozpatrują sprawę na podstawie stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dniu wydania orzeczenia. Oznacza to, że sąd winien wznowić postępowanie w sytuacji, gdy się okaże, tak jak w przedmiotowej sprawie, że akta w momencie orzekania nie były kompletne - brak było pisma procesowego z dnia 3 grudnia 2010 r. doręczonego do Biura Podawczego na dwa dni przed rozprawą, tj. w dniu 6 grudnia 2010 r. W wyroku NSA wyraźnie akcentuje, że "Sąd nie może bowiem zastępować strony i precyzować czy uzupełniać przytoczonych podstaw kasacyjnych." Tym samym NSA daje do zrozumienia, że gdyby podstawy kasacyjne były doprecyzowane i uzupełnione werdykt mógłby być inny. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie należy zaznaczyć, że samo sformułowanie podstawy wznowienia w sposób odpowiadający przepisom art. 271-274 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie oznacza, że skarga opiera się na ustawowej podstawie wznowienia, jeżeli już z samego uzasadnienia skargi wynika, że podnoszona podstawa nie zachodzi. Taka skarga, jako nieoparta na ustawowej podstawie wznowienia, podlega odrzuceniu na podstawie art. 280 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Należy podkreślić, iż wskazany pogląd został wielokrotnie wyrażony w orzecznictwie Sądu Najwyższego (na gruncie analogicznego brzmienia przepisów Kodeksu postępowania cywilnego - np. postanowienie SN z 28 października 1999 r. II UKN 174/99 i powołane tam orzecznictwo; postanowienie z dnia 29 stycznia 1968 r., I CZ 122/67 - OSNCP 1968 nr 8-9 poz. 154; uzasadnienie uchwały SN z dnia 28 października 1981 r., I CO 5/81 - OSNCP 1982 nr 5-6 poz. 77 oraz w uzasadnienie postanowienia SN z dnia 30 maja 1996 r. I CRN 101/95 - OSNC 1996 nr 10 poz. 138) i Naczelnego Sądu Administracyjnego (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 kwietnia 2005 r., GSK 1242/04; postanowienie NSA z 25 września 2001 r., II SA/Gd 970/01). Omawiana wyżej sytuacja ma miejsce w rozpoznawanej sprawie. Jako podstawę wznowienia postępowania sądowego skarżąca wskazała art. 273 § 2 p.p.s.a., zgodnie z którym, można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Z treści niniejszego przepisu wynika, że chodzi o wykrycie okoliczności i dowodów w poprzednim postępowaniu w ogóle nieujawnionych i wówczas nieujawnialnych bo nie znanych stronom (por. wyrok NSA z 19 maja 2004 r., GSK 5/04, M. Pr. 2004, nr 12, s. 535). Skarżąca natomiast podaje, że z treści uzasadnienia wyroku sygn. akt II OSK 1856/09 z dnia 8 grudnia 2010 r., doręczonego w dniu 28 stycznia 2011 r., wynika, że Sąd nie dysponował pismem procesowym z dnia 3 grudnia 2010 r. pn. "Nowe uzasadnienie podstaw kasacyjnych (dodatkowe)", które wpłynęło do Biura Podawczego NSA na dwa dni przed rozprawą. Tego rodzaju okoliczności nie można uznać za wypełniającą hipotezę normy zawartej w przytoczonym wyżej art. 273 § 2 p.p.s.a. Złożonego przed rozprawą pisma pn. "Nowe uzasadnienie podstaw kasacyjnych (dodatkowe)" samego w sobie nie można uznać za nieznaną wcześniej okoliczność faktyczną. Również takiej okoliczności nie stanowi fakt jego wniesienia. Fakt wniesienia niniejszego pisma przez stronę wyklucza traktowanie zaistniałej sytuacji jako okoliczności faktycznej, z której strona nie mogła skorzystać w postępowaniu. Pismo to także nie jest nowym środkiem dowodowym w rozumieniu art. 273 § 2 p.p.s.a., z którego strona nie mogła skorzystać w postępowaniu. Było to bowiem pismo sformułowane przez samą stronę, którego treść była jej znana, a nie nowy środek dowodowy, który nie był jej wcześniej znany i który istniał przed zakończeniem sprawy. Natomiast kwestia zapoznania się przez Sąd z pismem zawierającym nowe uzasadnienie podstaw kasacyjnych i odniesienia się do jego treści w uzasadnieniu wyroku nie stanowi podstawy wznowienia postępowania kasacyjnego, tak samo jak podstawy tej nie stanowią, oparte wyłącznie na treści uzasadnienia wyroku, spekulacje strony na temat dysponowania przez Sąd tym pismem. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny doszedł do wniosku, że brak jest ustawowej podstawy wznowienia, wymienionej w art. 273 § 2 p.p.s.a., co skutkować musiało odrzuceniem skargi o wznowienie postępowania w oparciu o art. 280 § 1 p.p.s.a.