III SA/Kr 1350/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Czarny-Drożdżejko (spr.) Sędziowie: WSA Katarzyna Marasek-Zybura WSA Maria Zawadzka po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 8 lutego 2022 r. sprawy ze skargi M. S. na decyzję Rektora Uniwersytetu z dnia 22 lipca 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania stypendium I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję; II. zasądza od Rektora Uniwersytetu na rzecz skarżącej M. S. kwotę 697 (słownie: sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Rektor Uniwersytetu decyzją z dnia 22 lipca 2021 r. nr [...] na podstawie art. 104 § 1 i 2, art. 127 § 3 w zw. z art. 138 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r. poz. 735) oraz art. 86 ust. 1 pkt 1, ust. 2 i 3, art. 91 ust. 1-3, art. 92 ust. 1-3, art. 93 ust. 1-3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r. poz. 478 z późn. zm.), § 4 – 12 i § 24 oraz załącznika nr 10 do Zarządzenia nr 78 Rektora Uniwersytetu z dnia 1 października 2019 r. w sprawie: Regulaminu świadczeń dla studentów i doktorantów Uniwersytetu, po rozpatrzeniu wniosku M. S. (dalej: "skarżąca") z dnia 24 maja 2021 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy utrzymał w mocy decyzję własną z dnia [...] 2021 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji przyznającej stypendium w roku akademickim 2020/2021 w kwocie 800 zł miesięczne na kierunku [...]. Powyższe rozstrzygnięcia zapadły w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy: W dniu 22 października 2020 r. skarżąca M. S. złożył wniosek o przyznanie stypendium rektora na rok akademicki 2020/2021. Po rozpatrzeniu przedmiotowego wniosku, Komisja Stypendialna dla Studentów decyzją z dnia [...] 2020 r. nr [...] przyznała skarżącej stypendium na rok akademickim 2020/2021 w kwocie 800 zł miesięcznie. Pismem z dnia 18 marca 2021 r. Prorektor ds. dydaktyki, z upoważnienia Rektora, wszczął postępowanie w sprawie uchylenia ww. decyzji w trybie nadzoru, o którym mowa w art. 86 ust. 4 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce w związku z ujawnieniem się istotnych nowych okoliczności dla sprawy. Na podstawie danych zgormadzonych w systemie USOSweb, zostało ustalone, że składając wniosek o stypendium rektora skarżąca zapytana o podanie studiów na innych uczelniach, o ile takie studia miały miejsce, nie podała okresu studiowania poza Uniwersytetem: - od 1 października 2010 r. do 25 kwietnia 2013 r.; - od 1 października 2012 r. do 10 września 2013 r.; - od 1 października 2013 r. do 18 maja 2015 r.; - od 1 października 2017 r. do 12 stycznia 2018 r. Stąd organ wskazał, że skarżąca studiowała powyżej 72 miesięcy, wliczając w to także okres studiowania na Uniwersytecie. W piśmie z dnia 30 marca 2021 r. skarżąca wyjaśniła, że do chwili złożenia wniosku o przyznanie stypendium nie ukończyła żadnego kierunku studiów. Dodatkowo, skarżąca wyliczyła okresy odbywania studiów, które jej zdaniem nie powinny zostać wliczone do ogólnej liczby 72 miesięcy. Skarżąca przedstawiła też własną interpretację art. 93 ust. 2 pkt 1 c ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce w tym przesłanki "odbywania studiów". W tych okolicznościach Prorektor ds. dydaktyki decyzją z dnia [...] 2021 r. uchylił decyzję Komisji Stypendialnej dla Studentów przyznającą stypendium rektora w roku akademickim 2020/2021 W motywach rozstrzygnięcia organ wskazał, że na podstawie informacji uzyskanych ze zintegrowanego systemu informacji o nauce i szkolnictwie wyższym (POL-on), ustalono, że skarżąca studiowała w następującym okresie: - od 1 października 2010 r. do 25 kwietnia 2013 r.; - od 1 października 2012r. do 10 września 2013 r.; - od 1 października 2013 r. do 18 maja 2015 r.; - od 1 października 2017 r. do 12 stycznia 2018 r.; - od 1 października 2017 r. do 10 lipca 2020 r; - od 1 października 2020 r. do marca 2021 r; Z kolei na podstawie danych zgormadzonych w systemie USOSweb, ustalono, że składając wniosek o stypendium rektora, skarżąca zapytana o podanie studiów na innych uczelniach, o ile takie studia miały miejsce, nie podała okresu studiowania poza Uniwersytetem: - od 1 października 2010 r. do 25 kwietnia 2013 r.; - od 1 października 2012 r. do 10 września 2013 r.; - od 1 października 2013 r. do 18 maja 2015 r.; - od 1 października 2017 r. do 12 stycznia 2018 r. W wyniku analizy powyższych danych organ uznał, że okres 72 miesięcy studiowania upłynął w dniu 31 stycznia 2019 r. Oznacza to, że na dzień wydania decyzji o przyznaniu świadczenia tj. [...] 2020 r. skarżąca studiowała powyżej 72 miesięcy. Następnie organ powołał się na stanowisko Ministerstwa Edukacji i Nauki, zaprezentował własną interpretację sformułowania "przysługuje", sposób wyliczenia okresu przysługiwania świadczeń, o których mowa w art. 86 ust. 1 pkt 1-4 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz przywołał wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 lutego 2021 r. sygn. III OSK 3219/21 uchylający wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 18 czerwca 2020 r., sygn. akt II SA/Go 155/20. Pismem z 24 maja 2021 r., skarżąca złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Skarżąca zarzuciła naruszenie art. 93 ust. 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym, poprzez jego nieprawidłowe zastosowanie i błędne uznanie, że do 6-cio letniego okresu wliczono okres, w którym świadczenie skarżącej nie przysługiwało. Skarżąca zarzuciła również, że organ niesłusznie do 6-cio letniego okresu zaliczył okresy sprzed 1 października 2019 r. tj. sprzed daty wejścia w życie art. 86-95 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, co stoi w sprzeczności z zasadą pewności prawa i jego przewidywalności. W uzasadnieniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, jako podparcie swojej argumentacji, skarżąca powołała się na wyroki wojewódzkich sądów administracyjnych, w których sądy pojęcie "przysługiwanie świadczeń" interpretują jako "pobieranie świadczeń". Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i utrzymaniu w mocy decyzji Komisji Stypendialnej dla Studentów z [...] 2020 r. o przyznaniu stypendium rektora w roku akademickim 2020/2021. Ponownie rozpoznając sprawę, organ wydał opisaną na wstępie decyzję. Na wstępie organ powołał przepisy mające zastosowanie w sprawie. Wskazał, że tryb i szczegółowe zasady przyznawania świadczeń, w tym stypendium rektora zostały ustalone przez Rektora w porozumieniu z Samorządem Studentów w Regulaminie, ustanowionym na podstawie art. 95 ust. 2 zdanie pierwsze w związku z art. 95 ust. 1 ustawy w ramach przysługującej Uczelni autonomii. Regulamin został zatem wprowadzony na podstawie prawa, a normy w nim zawarte m.in. zasady i tryb przyznawania świadczeń określone zostały w graniach prawa. Podkreślił, że osią sporu w niniejszej sprawie jest interpretacja art. 93 ust. 2 pkt 1 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Zdaniem Rektora, w świetle ww. przepisu stypendium rektora nie może zostać przyznane studentowi, który na studiach pierwszego stopnia, studiach drugiego stopnia i jednolitych studiach magisterskich posiada status studenta przez okres dłuższy niż 6 lat. 6-letni okres, o którym mowa w art. 93 ust. 2 pkt 1 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce nie należy odnosić wyłącznie do okresu, w którym student spełnia przesłanki otrzymywania pomocy finansowej określonej w tejże ustawie oraz do faktu, czy te świadczenia pobierał. Przepis nie zawiera definicji "przysługiwania świadczeń". W § 5 ust. 2 Regulaminu stanowiącym uszczegółowienie art. 93 ust. 2 pkt 1 ustawy określono sposób liczenia 6-cio letniego okresu tj. w miesiącach. Przywołana w zaskarżonej decyzji definicja słownikowa sformułowania "świadczenie przysługuje" rozumiana jest w niniejszej sprawie, jako potencjalne uprawnienie do korzystania ze świadczenia, bez względu na to, czy uprawniony świadczenie pobiera, czy nie. Zdaniem organu, gdyby intencją racjonalnego Ustawodawcy było ograniczenie 6-cio letniego okresu wyłącznie do czasu, w którym student "pobiera" świadczenie to użyłby określenia "pobiera". Z uwagi na to, iż w omawianym przepisie użyto sformułowania "przysługuje" utożsamianie go z pojęciem "pobiera" jest w niniejszej sprawie nieuzasadnione. Celem takiego rozwiązania jest premiowanie za terminowe ukończenie studiów. Skoro "przysługiwać" oznacza "należeć się komuś z mocy prawa" to, mimo iż stypendium rektora inicjowane jest wyłącznie na wniosek studenta, uznać należy, że skarżącej w okresie studiowania również to świadczenie przysługiwało. Odnosząc się do zarzutu, że organ do obliczeń okresu przysługiwania świadczeń uwzględnił okresy studiowania skarżącej sprzed wejścia w życie ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym, wskazać należy, że w ustawie Prawo o szkolnictwie wyższym oraz ustawie przepisy wprowadzające prawo o szkolnictwie wyższym i nauce brak przepisu szczególnego (przejściowego), który ograniczałby okres, o którym mowa w art. 93 ust. 2 pkt l ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, tylko do okresu studiów po jej wejściu w życie. W konsekwencji brak jest podstaw prawnych do zawężania okoliczności faktycznych, istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy do okresu studiów po wejściu w życie tejże ustawy. W niniejszej sprawie organ stanął na stanowisku, że należy zastosować zasadę bezpośredniego działania nowego prawa. Zgodnie z przytoczoną zasadą "nowe przepisy należy stosować do wszelkich stosunków prawnych i zdarzeń, które powstaną po ich wejściu w życie, jak również tych, które powstały wcześniej, ale nadal - pod ich rządami - trwają." (zob. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 29 maja 2018 r., III SA/G1 228/18, LEX nr 2511216). Z przedłożonych przez skarżącą zaświadczeń z 23 kwietnia 2021 r. z Uniwersytetu [...] w K wynika, że skarżąca w okresie od l października 2010 r. do 25 kwietnia 2013 r. nie otrzymywała żadnych stypendiów, oraz że studiowała na kierunku [...], studia stacjonarne, pierwszego stopnia w okresie od l października do 25 kwietnia 2013 r. (zaliczony semestr zimowy oraz letni w roku akademickim 2010/2011, data skreślenia to 25 kwietnia 2013 r.); na kierunku [...], studia stacjonarne, pierwszego stopnia w okresie od l października 2012 r. do 10 września 2013 r. (nie zaliczyła żadnego semestru, data skreślenia to 10 września 2013 r.); na kierunku [...], studia stacjonarne, pierwszego stopnia w okresie od l października 2013 r. do 18 maja 2015 r. (zaliczony semestr zimowy roku akademickiego 2013/2014, data skreślenia to 18 maja 2015 r.). W konsekwencji zdaniem organu prawidłowo ustalono okres studiowania skarżącej tj. okres przysługiwania świadczeń określonych w art. 86 ust. 1 pkt 1-4 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (na podstawie danych zgromadzonych w systemie POL-on): od 1 października 2010 r. do 25 kwietnia 2013 r.; od 1 października 2012 r. do 10 września 2013 r.; od 1 października 2013 r. do 18 maja 2015 r.; od 1 października 2017 r. do 12 stycznia 2018 r.; od 1 października 2017 r. do 10 lipca 2020 r.; od 1 października 2020 r. do lipca 2021 r. W ocenie organu prawidłowo ustalono, na podstawie § 5 ust. 2 Regulaminu w zw. z art. 93 ust. 2 pkt 1 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, że okres 72 miesięcy studiowania upłynął skarżącej 31 stycznia 2019 r. Oznacza to, że na dzień wydania decyzji o przyznaniu świadczenia tj. [...] 2020 r. skarżąca studiowała powyżej 72 miesięcy. Z powyższym rozstrzygnięciem nie zgodziła się skarżąca M. S. i wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie: 1. art. 93 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce w zw. z § 4 - 12 i § 24 oraz załącznika nr 10 do zarządzenia nr 78 Rektora Uniwersytetu z 1 października 2019 r. w sprawie Regulaminu świadczeń dla studentów i doktorantów Uniwersytetu poprzez jego błędną wykładnię i uznanie że świadczenia przysługują przez okres nie dłużej niż sześciu lat od rozpoczęcia studiów i w konsekwencji przyjęcie, że przekroczony został okres 6 lat, w którym można pobierać stypendium, podczas gdy wnikliwa analiza tego przepisu oraz właściwa jego wykładnia prowadzi do odmiennego wniosku, albowiem okres 6 lat, o którym mowa w ww. przepisie wiąże się bezpośrednio z pobieraniem świadczenia a nie z posiadaniem statusu studenta przez osobę ubiegającą się o jedną z form pomocy materialnej; 2. art. 7, art. 77 § 1 k.p.a. poprzez niedokonanie ustaleń dotyczących okresów pobierania świadczeń istotnych dla ustalenia przysługiwania prawa do stypendium rektora; 3. art. 86 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym w zw. z art. 107 § 1 k.p.a. poprzez wadliwe powołanie wskazanej podstawy rozstrzygnięcia niemającej uzasadnienia na gruncie rozpoznawanej sprawy, albowiem z ww. przepisu wynika, że student może ubiegać się o przyznanie prawa do stypendium socjalnego, podczas gdy skarżącej zostało przyznane stypendium rektorskie - art. 86 ust. 1 pkt 4 ustawy Prawo o szkolnictw wyższym. Nadto na podstawie art. 106 § 3 i § 5 p.p.s.a skarżąca wniosła o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z: - zaświadczeń x 4 Uniwersytetu [...] w K z dnia 23 kwietnia 202Ir. na okoliczność faktu: skreślenia skarżącej z listy studentów na kierunku [...] w dniu 25 kwietnia 2013 r., skreślenia skarżącej z listy studentów na kierunku [...] w dniu 10 września 2013 r., skreślenia skarżącej z listy studentów na kierunku [...] w dniu 18 maja 2015 r., nie pobierania przez skarżącą stypendiów w okresach: 01 października 2020r. - 25 kwietnia 2013r. - filologia [...], 01 października 2012r. - 10 września 2013r. - historia [...], 01 października 2013r. - 18 maja 2015r. -filologia [...]. W związku z powyższym skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonych decyzji i poprzedzającej ją decyzji z dnia [...] 2021 r. oraz o zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania wraz z kosztami zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi, skarżąca rozwinęła powyższe zarzuty. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 p.p.s.a. wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.) Na wstępie wskazać trzeba, że niniejsza sprawa rozpoznana została na posiedzeniu niejawnym, w składzie trzech sędziów, w oparciu o art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (tekst jedn.: Dz. U. z 2020 r. poz. 1842 z późn. zm.), ze względu na konieczność jej rozpoznania, a także uwzględniając aktualną sytuację epidemiczną, jak również brak możliwości przeprowadzenia rozprawy na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Przeprowadzona przez Sąd kontrola, zaskarżonej decyzji Rektora Uniwersytetu z dnia 22 lipca 2021r. utrzymującej w mocy decyzję Prorektora do spraw dydaktyki z dnia [...] 2021r., którą to uchylono decyzję Komisji Stypendialnej dla Studentów z [...] 2020r., na mocy której przyznano skarżącej stypendium rektora, pod kątem kryterium legalności, wykazała, że skarga zasługuje na uwzględnienie. W rozpoznawanej sprawie materialnoprawną podstawę działania organu stanowiły przepisy ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 478 z późn. zm.), zwanej dalej u.p.s.w.n. Zgodnie z art. 86 ust. 1 u.p.s.w.n. student może ubiegać się o: 1) stypendium socjalne; 2) stypendium dla osób niepełnosprawnych; 3) zapomogę; 4) stypendium rektora; 5) stypendium finansowane przez jednostkę samorządu terytorialnego; 6) stypendium za wyniki w nauce lub w sporcie finansowane przez osobę fizyczną lub osobę prawną niebędącą państwową ani samorządową osobą prawną. Z kolei na podstawie art. 91 ust. 1 u.p.s.w.n. stypendium rektora może otrzymać student, który uzyskał wyróżniające wyniki w nauce, osiągnięcia naukowe lub artystyczne, lub osiągnięcia sportowe we współzawodnictwie co najmniej na poziomie krajowym. W art. 93 u.p.s.w.n. (obowiązującym w czasie wydawania zaskarżonej decyzji) zostały sprecyzowane ograniczenia możliwości przyznawania świadczeń, który dotyczy również stypendium rektora. Przede wszystkim student kształcący się równocześnie na kilku kierunkach studiów może otrzymywać świadczenia, o których mowa w art. 86 ust. 1 pkt 1-4 i art. 359 ust. 1 u.p.s.w.n., tylko na jednym, wskazanym przez niego kierunku. Z kolei świadczenia, o których mowa w art. 86 ust. 1 pkt 1-4 i art. 359 ust. 1 u.p.s.w.n.: 1) przysługują na studiach pierwszego stopnia, studiach drugiego stopnia i jednolitych studiach magisterskich, jednak nie dłużej niż przez okres 6 lat; 2) nie przysługują studentowi posiadającemu tytuł zawodowy: a) magistra, magistra inżyniera albo równorzędny, b) licencjata, inżyniera albo równorzędny, jeżeli ponownie podejmuje studia pierwszego stopnia. Należy przy tym zauważyć, że na podstawie art. 1 ustawy z dnia 3 lipca 2018 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. poz. 1669 z późn. zm.) weszły w życie z dniem 1 października 2019r. Poprzednio obowiązująca ustawa z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 2183 z późn. zm.) również przewidywała ograniczenie w możliwości uzyskania świadczenia, w tym stypendium rektora dla najlepszych studentów, gdyż art. 184 ust. 5 powołanej ustawy przewidywał, że studentowi, który po ukończeniu jednego kierunku studiów kontynuuje naukę na drugim kierunku studiów, nie przysługują świadczenia, o których mowa w art. 173 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym, chyba że kontynuuje on studia po ukończeniu studiów pierwszego stopnia w celu uzyskania tytułu zawodowego magistra lub równorzędnego, jednakże nie dłużej niż przez okres trzech lat. Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest wykładnia art. 93 ust. 2 pkt 1 u.p.s.w.n. obowiązującego w czasie wydawania zaskarżonej decyzji. Zdaniem organu, w świetle art. 93 ust. 2 pkt 1 u.p.s.w.n. stypendium rektora nie może zostać przyznane studentowi, który na studiach pierwszego stopnia, studiach drugiego stopnia i jednolitych studiach magisterskich posiada status studenta przez okres dłuższy niż 6 lat. Skoro skarżąca posiadała status studenta przez okres ponad 6 lat, w którym mogła otrzymywać stypendium, to jej uprawnienie do uzyskania stypendium wygasło, co skutkowało zastosowaniem ograniczenia z art. 93 ust. 2 pkt 1 u.p.s.w.n. i wydaniem decyzji uchylającej decyzję Komisji Stypendialnej dla Studentów Uniwersytetu z [...] 2021r., na mocy której przyznano skarżącej stypendium rektora. Z powyższym stanowiskiem, nie sposób się zgodzić, bowiem przyjęta przez organ wykładnia ww. przepisu jest wadliwa. Organ przyjął bowiem, że pojęcie "przysługiwania świadczenia" jest pojęciem tożsamym z pojęciem "posiadania statusu studenta". Tymczasem takie rozumienie tego pojęcia nie wynika z treści cytowanego przepisu. Należy przy tym podkreślić, ze stanowisko zarówno w doktrynie (zob. K. Lewecki, Wykładnia nowego ograniczenia w przyznawaniu stypendium dla studentów, Doradztwo Podatkowe – Biuletyn Instytutu Studiów podatkowych nr 1/2020, s. 57-62), jak i orzecznictwie sądów administracyjnych jest co do tej kwestii jednolite. 6-letni okres, o którym mowa w art. 93 ust. 2 pkt 1 u.p.s.w.n. należy bowiem odnosić do okresu, w którym student spełnia przesłanki otrzymywania stypendium rektora. Zastosowano w tym przypadku wykładnię językową, a więc zgodna z jego znaczeniem w języku potocznym pojęcia "świadczenie przysługuje" użytego w art. 93 ust. 2 pkt 1 u.p.s.w.n.. Zgodnie bowiem ze Słownikiem Języka Polskiego PWN (pod red. W. Doroszewskiego, wydanie internetowe) należy je odczytywać jako "należeć się komuś z mocy ustawy, prawa, przywileju" a więc ma odnosić się do świadczenia, które zostało przyznane studentowi po spełnieniu wszystkich kryteriów. W związku z tym dla biegu okresu, o którym mowa w omawianym przepisie, ma znaczenie to, że student występował o stypendium rektora, które zostało mu przyznane i je pobrał. Musi więc zachodzić koniunkcja pomiędzy występowaniem o stypendium a pobieraniem go. Taka wykładnia znajduje odzwierciedlenie w wyroku NSA z 15 czerwca 2021 r. sygn. akt III OSK 4082/21, wyroku NSA z 7.07.2021 r., III OSK 3596/21 oraz wyroku NSA z 1.10.2021 r., III OSK 3967/21 i prezentowana jest także w przytłaczającej większości orzecznictwa wojewódzkich sądów administracyjnych np. w wyrokach: WSA w Szczecinie z 10 czerwca 2020 r., sygn. akt II SA/Sz 222/20; WSA w Gdańsku z 26 sierpnia 2020 r., sygn. akt III SA/Gd 461/20 i z 20 sierpnia 2020 r., sygn. akt III SA/Gd 460/20; WSA w Gorzowie Wielkopolskim z 18 sierpnia 2020 r., sygn. akt II SA/Go 155/20, WSA w Łodzi z 12 sierpnia 2020 r., sygn. akt III SA/Łd 106/20, WSA w Poznaniu z 17 lutego 2021 r. sygn. akt II SA/Po 773/20; WSA w Krakowie z 25 stycznia 2021 r. sygn. akt 394/20, WSA w Bydgoszczy z 19 stycznia 2021 r. sygn. akt II SA/Bd 1223/20, WSA w Warszawie z 10 marca 2021 r. sygn. akt II SA/Wa 2166/20 - pub. www.nsa.orzeczenia.gov.pl. Ponadto wskazuje się, że wykładnia ta znajduje również potwierdzenie w uzasadnieniu rządowego projektu ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (str. 28), w którym wskazano, iż "realizując cel wynikający z art. 70 ust. 4 Konstytucji RP, w projekcie ustawy zawarto regulacje pozwalające na pobieranie stypendiów i zapomóg do momentu uzyskania wykształcenia wyższego, ale nie dłużej niż przez 6 lat". Tak więc 6 letni okres odnosi się do faktycznego pobierania stypendium, a nie do okresu studiowania. Należy przy tym nadmienić, że określony w ustawie 6-letni okres odnosi się do roku kalendarzowego. Tak więc skarżącej przysługuje prawo do pobierania stypendium rektora przez okres 72 miesięcy. Należy przy tym zauważyć, że z akt administracyjnych sprawy nie wynika, aby skarżąca miała przyznane stypendium rektora przez okres 6 lat kalendarzowych, a jedynie okres posiadania statusu studenta, który jest dłuższy niż 72 miesiące. Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a w związku z art. 135 orzekł o uchyleniu zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji z dnia 30 kwietnia 2021r. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a., uwzględniając wynagrodzenie profesjonalnego pełnomocnika skarżącego zgodne z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r. poz. 1800 z późn. zm.).