III SA/Kr 1351/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Piotr Lechowski (spr.) Sędziowie WSA Halina Jakubiec WSA Elżbieta Kremer Protokolant Renata Nowak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 maja 2011 r. sprawy ze skargi R. S. na decyzję Rektora Politechniki z dnia 8 października 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyjęcia na I rok studiów III stopnia I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. zasądza od Rektora Politechniki na rzecz skarżącego kwotę 200,- (dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Rektor Politechniki po rozpatrzeniu odwołania z dnia 6 października 2010 r. R. S. oraz wniosku Uczelnianej Komisji Rekrutacyjnej, decyzją z dnia 8 października 2010 r. Nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Wydziałowej Komisji Rekrutacyjnej Wydziału [...] z dnia [...] 2010 r. orzekającą o odmowie przyjęcia w roku akademickim 2010/2011 R. S. na pierwszy rok studiów stacjonarnych trzeciego stopnia w dziedzinie Nauki [...], dyscyplina [...], prowadzonych przez Wydział [...] Politechniki. Decyzję organu II instancji oparto na przepisach art. 169 ust. 8 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz.U. Nr 164 poz. 1365 z późn.zm.), oraz na § 3 ust. 2 uchwały Senatu Politechniki z dnia [...] 2009 r. w sprawie zasad przyjęć na studia doktoranckie. W uzasadnieniu decyzji Rektora Politechniki wskazano, że podstawą odwołania od decyzji Wydziałowej Komisji Rekrutacyjnej może być jedynie wskazanie naruszenia warunków i trybu rekrutacji na studia, a w postępowaniu odwoławczym nie stwierdzono naruszenia warunków i trybu rekrutacji. Podniesiono, że powodem odmownej decyzji Wydziałowej Komisji Rekrutacyjnej była negatywna ocena rozmowy kwalifikacyjnej, podczas której komisja oceniała kompetencje i zainteresowania kandydata, osiągnięcia w zakresie publikacji, udział w konferencjach, stażach przemysłowych oraz kołach naukowych. W opinii Wydziałowej Komisji Rekrutacyjnej skarżący nie udowodnił swoich predyspozycji i wystarczających umiejętności do pracy naukowej, w wyniku czego otrzymał negatywny wynik, który został zatwierdzony w jawnym głosowaniu wszystkich członków komisji. R. S. złożył na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. W uzasadnieniu skargi wskazał, że podstawą odwołania od decyzji Wydziałowej Komisji Rekrutacyjnej (dalej WKR) było wskazanie naruszenia warunków i trybu rekrutacji. Podnosił, że już w momencie składania dokumentów aplikacyjnych Sekretarz WKR poinformował go, że starając się o przyjęcie do instytutu [...] może nie otrzymywać stypendium doktoranckiego z uwagi na niskie dochody instytutu [...]. W swoim odwołaniu podniósł więc pytanie, jaki cel miała ta informacja i dlaczego nie została wcześniej opublikowana na stronie internetowej Wydziału. Nie otrzymał na nie odpowiedzi, a przy tym sugerowano mu zmianę tematu i promotora co na początku stawiało go na niższej pozycji w stosunku do osób wybierających inne Instytuty i promotorów. Wskazywał, że ze względu na ocenę na dyplomie (4,5), z egzaminu wstępnego był zwolniony i postępowanie rekrutacyjne w przypadku skarżącego ograniczyło się do rozmowy kwalifikacyjnej. W uzasadnieniu Wydziałowej Komisji Rekrutacyjnej z dnia [...] 2010 r. napisano, iż: "nie uzyskał liczby punktów, wystarczającej do przyjęcia na studia w wybranej dziedzinie nauki i dyscyplinie naukowej". W decyzji tej brak jest informacji ile punktów trzeba było zdobyć oraz na jakiej podstawie je wyliczono. Ponadto w załączniku nr 2 do uchwały Senatu z dnia [...] 2009 r. dot. zasad rekrutacji na Wydział [...] brak jest w ogóle wskazania, że rozmowa kwalifikacyjna jest punktowana, a przy innych Wydziałach wskazana jest dokładna skala punktacji. Skarżący podkreślił, iż w pierwszej części przeprowadzanych rozmów kwalifikacyjnych tj. do godz. 13 nie obecny był jeden z imiennie wskazanych członków komisji. Jeżeli, WKR przyznawała punkty, można łatwo wywnioskować, iż do godz. 13 można było ich zdobyć mniej. Stanowi to kolejną nieścisłość oraz brak jednolitości w stosunku do wszystkich kandydatów. W załączniku nr 2 do uchwały Senatu z dnia [...] 2009 r. dot. zasad rekrutacji na Wydział [...] nie podano, że "zainteresowania kandydata, osiągnięcia w zakresie publikacji, udział w konferencjach, stażach przemysłowych oraz kołach naukowych" będą brane pod uwagę przy ocenie kandydata. Natomiast przy innych Wydziałach było to ściśle określone. Zarzucił również, że o predyspozycjach i umiejętnościach mogą rzetelnie wypowiedzieć się osoby współpracujące z nim w czasie trwania studiów tj. promotor pracy magisterskiej oraz jej recenzent. Według internetowego Słownika Języka Polskiego PWN, umiejętność to: "praktyczna znajomość czegoś, biegłość w czymś". Skarżący podważył możliwość oceny praktycznej znajomości danej tematyki przez WKR. Skarżący, podobnie jak w odwołaniu, zarzucił WKR, że zadawane przez jej członków pytania wykazywały brak merytorycznego przygotowania do podjęcia dyskusji dotyczącej jego zainteresowań. Wskazał także, że przyjęta została jedna osoba z tzw. odwołania, a zatem Uczelnia uznała, że naruszono warunki i tryb rekrutacji. Rektor Politechniki w odpowiedzi na skargę podtrzymał argumentację z uzasadnienia decyzji II instancji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył: Skarga jest uzasadniona. W myśl przepisu art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DZ.U. Nr 153, poz. 1270 z późn.zm.) sądy administracyjne orzekają także (poza zakresem spraw określonych w § 2) w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Zgodnie z art.. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 z późn.zm.), kryterium sądowej kontroli stanowi zgodność z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Ustawa z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz.U. z 2005 r. Nr 164, poz. 1365 z późn.zm. – dalej ustawa), kontroli pod względem zgodności z prawem poddała decyzje organów uczelni m.in. w indywidualnych sprawach studentów i doktorantów a także osób ubiegających się o uzyskanie statusu studenta lub doktoranta. Zgodnie bowiem z art. 207 ust. 1 w/w ustawy do decyzji, o których mowa w art. 169 ust. 7 i 8, decyzji podjętych w indywidualnych sprawach studentów i doktorantów, a także w sprawach nadzoru nad działalnością uczelnianych organizacji studenckich oraz samorządu studenckiego, stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn.zm. – dalej kpa) oraz przepisy o zaskarżaniu decyzji do sądu administracyjnego. Sprawując kontrolę pod względem zgodności z prawem, stosownie do przepisu art. 134 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – dalej ustawa ppsa – Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Ustawa ppsa w przepisie art. 145 § 1 pkt 1 stanowi, że sąd uwzględniając skargę na decyzję (lub postanowienie) uchyla decyzję (lub postanowienie) w całości albo w części, jeżeli stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Dokonana na powyższych zasadach kontrola zaskarżonej decyzji, prowadzi do wniosku o zasadności skargi z przyczyn określonych przepisem art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c. Zawarty w Rozdziale 3 studia doktoranckie Działu IV ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym przepis art. 196 ust. 1 stanowi, że do studiowania na studiach doktoranckich może być dopuszczona osoba, która posiada tytuł magistra lub równorzędny oraz spełnia warunki rekrutacji ustalone przez uczelnię. Przepisy art. 169 ust. 2-7 i 10 oraz art. 170 stosuje się odpowiednio. Wydane na podstawie art.. 201 ustawy Rozporządzenie Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 19 grudnia 2006 r. w sprawie studiów doktoranckich prowadzonych przez jednostki organizacyjne uczelni (Dz.U. z 2007 r. Nr 1, poz. 3 z późn.zm. – dalej Rozporządzenie) m.in. stanowi, że rada jednostki organizacyjnej uczelni przedstawia rektorowi wniosek o utworzenie studiów doktoranckich zawierający propozycję warunków i trybu rekrutacji (§ 3 pkt 2), a rekrutację na studia doktoranckie przeprowadza komisja rekrutacyjna, zgodnie z warunkami i trybem rekrutacji, o których mowa w art. 169 ust. 2 i art. 196 ust. 1 ustawy. Odesłanie art. 196 ust. 1 do przepisów art. 169 ust. 2 i 7-10 ustawy oznacza, że w postępowaniu rekrutacyjnym na studia doktoranckie mają m.in. odpowiednie zastosowanie następujące prawne reguły: Senat uczelni ustala warunki i tryb rekrutacji oraz formę studiów doktoranckich na poszczególnych kierunkach, a uchwałę podaje się do wiadomości publicznej nie później niż do dnia 31 maja roku poprzedzającego rok akademicki, którego uchwała dotyczy i przesyła ministrowi właściwemu do spraw szkolnictwa wyższego (art. 169 ust. 2, art. 62 ust. 1 pkt 2 in fine); W przypadku gdy wstęp na studia nie jest wolny rekrutację przeprowadzają komisje rekrutacyjne powołane przez kierownika podstawowej jednostki organizacyjnej lub inny organ wskazany w statucie. Komisje rekrutacyjne podejmują decyzje w sprawach przyjęcia na studia (art. 169 ust. 7); Od decyzji komisji rekrutacyjnej służy odwołanie, w terminie czternastu dni od daty doręczenia decyzji, do uczelnianej komisji rekrutacyjnej, powołanej w trybie określonym przez statut. Podstawą odwołania może być jedynie wskazanie naruszenia warunków i trybu rekrutacji na studia określonych zgodnie z ust. 2. Decyzję podejmuje rektor po rozpatrzeniu wniosku uczelnianej komisji rekrutacyjnej. Decyzja rektora jest ostateczna (art. 169 ust. 8) Wyniki postępowania rekrutacyjnego są jawne (art. 196 ust. 9). Przepis art. 169 ust. 10 dotyczy uczelni wojskowej a art. 170 określa moment nabycia statusu studenta. Z przedstawionych akt postępowania w sprawie rekrutacji skarżącego na studia doktoranckie wynika, że powołaną w podstawie i uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Rektora Politechniki uchwałą Senatu Politechniki z dnia [...] 2009 r. Nr [...] określono zasady przyjęć na I rok stacjonarnych i niestacjonarnych studiów III stopnia uruchamianych w roku akademickim 2010/2011 w poszczególnych jednostkach organizacyjnych Uczelni. Przepis § 1 pkt 3 uchwały przewiduje, że kandydat może zostać przyjęty na I rok studiów na podstawie postępowania kwalifikacyjnego, którego elementami – w zależności od wybranego wydziału i dyscypliny studiów są: wyniki egzaminu wstępnego z przedmiotów wskazanych przez radę jednostki organizacyjnej, wyniki rozmowy kwalifikacyjnej, ocena z toku ukończonych studiów, ocena działalności naukowej kandydata. Punkt 4 § 1 stanowi, że szczegółowe kryteria kwalifikacyjne dla kandydatów na studia prowadzone w zakresie poszczególnych dyscyplin naukowych zawiera załącznik Nr 2 do uchwały. Postanowienia § 1 pkt 3 i 4 wyznaczają zatem maksymalny zakres elementów postępowania kwalifikacyjnego na studia doktoranckie, którego nie mogą przekroczyć zasady rekrutacji na wybrany wydział i dyscyplinę studiów, ustalane przez wydziałowe komisje rekrutacyjne. Zarazem z § 1 pkt 7 wynika, że przyjęcia na studia III stopnia odbywają się w ramach planowanej liczby miejsc określonej w załączniku Nr 1, ustalanej przez Senat na wniosek rady jednostki organizacyjnej. Ta regulacja ma charakter generalny i przesądza co do zasady, że na wszystkie kierunki i dyscypliny studiów III stopnia wstęp nie jest wolny, a liczba miejsc ograniczona. Również generalny charakter ma zawarta w § 2 pkt 3 zasada, że na podstawie wyników postępowania kwalifikacyjnego, wydziałowe komisje rekrutacyjne sporządzają listy rankingowe kandydatów. Przyjęcie na I rok studiów III stopnia następuje w przypadku, gdy wyniki uzyskane przez kandydata w postępowaniu kwalifikacyjnym spełniają kryteria punktowe ustalone przez wydziałowe komisje rekrutacyjne. Ustalenie przeto w myśl uchwały kryteriów punktowych przez wydziałowe komisje rekrutacyjne ma charakter elementarnego wymogu postępowania rekrutacyjnego. Uchwała nie przewiduje możliwości odstępstwa od tego trybu. Materialnoprawne warunki przyjęcia na studia III stopnia w Politechnice w roku akademickim 2010/2011, na które wstęp nie był wolny określone zostały zatem przepisami art. 196 ust. 1 ustawy oraz § 2 pkt 3 Uchwały Senatu, gdyż wyniki uzyskane w postępowaniu kwalifikacyjnym z poszczególnych jego elementów podlegały przełożeniu na uzyskaną liczbę punktów (§ 2 pkt 3 i 5), a przyjęciu podlegali kandydaci, którzy spełnili kryteria punktowe ustalone przez wydziałowe komisje rekrutacyjne. Z załącznika Nr 1 do omawianej uchwały Senatu Politechniki wynika, że na Wydziale [...] przewidziano wyłącznie formy studiów stacjonarnych przy planowanej liczbie łącznej 15 miejsc, w dziedzinie nauk [...] w tym w dyscyplinie naukowej [...] – 10 miejsc, a w dyscyplinie inżynierii chemicznej 5 miejsc. Rację ma skarga co do stwierdzenia, że zawarte w załączniku Nr 2 do uchwały Senatu kryteria kwalifikacyjne dla kandydatów na stacjonarne i niestacjonarne studia III stopnia przewidziane do uruchomienia w roku akademickim 2010/2011, w odniesieniu do kandydatów na studia III stopnia na Wydziale [...] nie zawierają żadnej skali ocen przewidzianych dla poszczególnych elementów postępowania kwalifikacyjnego, ani nawet nie zawierają informacji, iż przyjęcie warunkowane jest uzyskaniem oceny punktowej, jak to ma miejsce w odniesieniu do niektórych jednostek organizacyjnych. W powyższym załączniku Nr 2, jako wymogi rekrutacyjne na studia stacjonarne III stopnia na Wydziale [...] wymieniono: ← ukończenie studiów II stopnia w zakresie nauk przyrodniczych, ← pozytywny wynik egzaminu ustnego z podstaw technologii chemicznej (inżynierii chemicznej) z zaznaczeniem, że osoby posiadające na dyplomie ocenę co najmniej ponad dobry (4,5) będą zwolnione od egzaminu, ← odbycie rozmowy kwalifikacyjnej. Nadto z przewidzianych załącznikiem wymogów złożenia zaświadczenia lekarza specjalisty medycyny pracy o braku przeciwwskazań do podjęcia studiów w dziedzinie chemii oraz wykazu osiągnięć naukowych i zawodowych wynika, że poza stanem zdrowia, elementem postępowania kwalifikacyjnego była ocena ewentualnych osiągnięć naukowych i zawodowych kandydata. Jest poza sporem, iż skarżący był zwolniony z egzaminu wstępnego. Pomijając zatem kwestię wykazanej świadectwem lekarskim zdolności do studiów, o spełnieniu wymogów rekrutacyjnych decydował w zasadzie tylko wynik rozmowy kwalifikacyjnej oraz przekazane dodatkowe informacje. Skarżący zgłosił się na studia III stopnia, bezpośrednio po ukończeniu studiów magisterskich w dniu 1.07.2010 r., nie wskazywał dorobku naukowego, natomiast wskazywał na ukończenie Studium Pedagogicznego dla studentów. Zaskarżona decyzja Rektora Politechniki, opiera się na stwierdzeniach zawartych w przewidzianej § 3 pkt 3 uchwały Senatu opinii Wydziałowej Komisji Rekrutacyjnej o odwołaniu, w której opisano dopiero przedmiot rozmowy kwalifikacyjnej i wymieniono oceniane elementy takiej rozmowy: 1. kompetencja i zainteresowania kandydata, 2. osiągnięcia: w postaci publikacji, udziałów w konferencjach, staże przemysłowe, udział w kołach naukowych oraz 3. sposób autoprezentacji (wrażenie ogólne), i przyjmuje wniosek tej opinii, że "kandydat nie potrafił udowodnić swoich predyspozycji i wystarczających umiejętności do pracy naukowej". W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji pominięto natomiast okoliczność, że w decyzji Wydziałowej Komisji Rekrutacyjnej odwołano się do protokołu [...], który miał odzwierciedlać wynik postępowania kwalifikacyjnego, a którym było nie uzyskanie liczby punktów, wystarczających do przyjęcia na studia w wybranej dziedzinie nauki i dyscyplinie naukowej. Z kolei powołany w uzasadnieniu decyzji Wydziałowej Komisji Rekrutacyjnej protokół Nr [...] ogranicza się do odnotowania wyniku egzaminu z podstaw technologii chemicznej (od którego zdawania był zwolniony) oraz do określenia wyniku rozmowy kwalifikacyjnej jako negatywnego. Protokół nie zawiera żadnej oceny punktowej rozmowy kwalifikacyjnej, żadnej łącznej oceny punktowej uzyskanej w postępowaniu kwalifikacyjnym, ani też nie nawiązuje do jakichkolwiek kryteriów punktowych ustalonych przez tę komisję. Zawarta w przepisie art. 169 ust. 8 zd. II ustawy norma ma charakter szczególny, gdyż ogranicza z woli ustawodawcy zakres przedmiotowy do jakiego mogą być odniesione zarzuty względem decyzji odmawiającej przyjęcia na studia, w tym na studia doktoranckie. Zarazem przepis ten nie może stanowić samodzielnej materialnoprawnej podstawy rozstrzygnięcia o odwołaniu, gdyż ustalenie warunków i trybu rekrutacji następuje w formie uchwały Senatu Uczelni. Wynikające z ustawy i uchwały Senatu warunki (przesłanki) przyjęcia na studia doktoranckie mają charakter materialnoprawny gdyż ich spełnienie lub niespełnienie stanowi podstawę decyzji w przedmiocie przyjęcia lub odmowy przyjęcia na te studia. Wynikający z art. 207 ust. 1 ustawy obowiązek odpowiedniego stosowania w postępowaniu rekrutacyjnym, w tym na studia doktoranckie, przepisów kodeksu postępowania administracyjnego kreuje obowiązek dokładnego i wyczerpującego w rozumieniu art. 7 i 77 kpa wyjaśnienia stanu faktycznego w zakresie niezbędnym do załatwienia sprawy – wydania decyzji w przedmiocie przyjęcia lub odmowy przyjęcia na studia. Oznacza to, iż organy Uczelni winny poczynić ustalenia odzwierciedlone w zebranym materiale i w uzasadnieniu decyzji (art. 107 § 3 kpa) co do tego czy zostały ustalone kryteria punktowe przewidziane § 2 pkt 3 uchwały Senatu dla naboru na studia doktoranckie na Wydziale [...], jaki wynik punktowy uzyskał skarżący z poszczególnych elementów postępowania kwalifikacyjnego i jaki wynik był konieczny dla uzyskania decyzji pozytywnej przy przyjętym limicie miejsc. Oparcie zaskarżonej decyzji na ustaleniach oderwanych od zasady przyjmowania kandydatów w oparciu o liczbę uzyskanych w postępowaniu kwalifikacyjnym punktów stanowi naruszenie warunków rekrutacji, a więc naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy. Z kolei przyjęte w uzasadnieniu decyzji Wydziałowej Komisji Rekrutacyjnej ustalenie, że skarżący nie uzyskał wystarczającej liczby punktów do przyjęcia na studia nie znajduje żadnego oparcia w przedstawionych aktach postępowania i pozostaje w sprzeczności z treścią protokołu Nr [...], na który się powołano. Ustalenia decyzji nie poddają się więc weryfikacji na tle zebranego i przedstawionego materiału. Zarówno zatem decyzja organu I instancji jak i akceptująca ją zaskarżona decyzja podjęte zostały z naruszeniem trybu postępowania przewidzianego m.in. § 2 pkt 3 powołanej wyżej uchwały Nr [...] Senatu Politechniki z dnia [...] 2009 r. oraz przepisów art. 7, 77 i 107 § 3 kpa co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy kwestię pierwszorzędną stanowi ustalenie czy w czasie przeprowadzania postępowania rekrutacyjnego Wydziałowa Komisja Rekrutacyjna na Wydziale [...] miała już ustalone kryteria punktowe dla poszczególnych elementów postępowania rekrutacyjnego podlegających ocenie, czy wszyscy kandydaci podlegali ocenie według tych kryteriów, jaką liczbę punktów uzyskał skarżący łącznie i z poszczególnych elementów postępowania kwalifikacyjnego i na jakiej pozycji listy rankingowej sytuował skarżącego osiągnięty wynik. Należy też wyjaśnić i ustalić czy wskazane w opinii Wydziałowej Komisji Rekrutacyjnej o odwołaniu i przyjęte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Rektora Politechniki elementy rozmowy kwalifikacyjnej dotyczyły wszystkich kandydatów, czy podlegały oddzielnej punktacji i jak ustalono zasady obliczania wyniku punktacji rozmowy kwalifikacyjnej w wieloosobowej komisji oraz jak ustalano możliwy do uzyskania punktowy wynik kandydatów, którzy byli zwolnieni od egzaminu ustnego w porównaniu z tymi, którzy egzamin ustny musieli zdawać. Przyjmuje się w orzecznictwie sądowo administracyjnym, że odpowiednie zastosowanie przepisów kpa, o którym mowa w art. 207 ustawy polega na zachowaniu przez organy uczelni minimum procedury administracyjnej, niezbędnej do załatwienia sprawy i zagwarantowania ustawowych uprawnień strony (por. np. wyrok WSA w Warszawie z 8.12.2006 I SA/Wa 1057/06 – Lex nr 320565). Skoro podstawę odwołania stanowią tylko zarzuty dotyczące naruszenia warunków i trybu rekrutacji, to zasady te winny być w ustaleniach organu zawartych w uzasadnieniu decyzji odzwierciedlone. Poddanie odmowy przyjęcia na studia kontroli sądowoadministracyjnej na płaszczyźnie jej zgodności z prawem, powoduje że zaniechanie uzasadnienia decyzji przez poczynienie konkretnych ustaleń stanowi uchybienie procesowe uniemożliwiające ocenę zgodności z prawem tej decyzji. Powyższe wskazania oraz ocena prawna Sądu co do przyjęcia uchwałą Senatu z [...] 2009 kryteriów punktowych w postępowaniu kwalifikacyjnym na studia doktoranckie w roku 2010/2011 na wszystkich kierunkach objętych tą uchwałą, wiążą z mocy art. 153 ppsa Organ Uczelni oraz Sąd przy ponownym rozpatrzeniu sprawy. Orzeczenie w punkcie I-szym sentencji oparto na przepisie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c oraz 135 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wobec treści uchylonych decyzji art. 152 ppsa nie miał zastosowania. Orzeczenie w przedmiocie kosztów postępowania oparto na przepisie art. 200 w zw. z 209 i 205 § 1 ppsa.