III SA/Kr 1408/11

PostanowienieWSA w Krakowie2012-05-24

Skład orzekający: Sędzia WSA Bożenna Blitek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy ocena okresowa pracownika uczelni niebędącego nauczycielem akademickim, rozstrzygnięta w drodze odwołania przez Rektora, podlega kognicji sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Spory dotyczące stosunku pracy pracowników uczelni, w tym oceny okresowej, niebędących nauczycielami akademickimi, podlegają przepisom Kodeksu pracy i rozpatrywane są przez sądy pracy. Ustawa Prawo o szkolnictwie wyższym nie przewiduje w tym zakresie drogi sądowej administracyjnej. Dlatego skarga do sądu administracyjnego w tej sprawie podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Stan faktyczny
Skarżący M. M. wniósł skargę na decyzję Rektora Uniwersytetu z dnia 28 września 2011r., która podtrzymała negatywną ocenę okresową pracownika niebędącego nauczycielem akademickim. Sąd administracyjny badał dopuszczalność skargi.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Bożenna Blitek po rozpoznaniu w dniu 24 maja 2012r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M. na decyzję Rektora Uniwersytetu z dnia 28 września 2011r. Nr [...] w przedmiocie oceny okresowej pracownika niebędącego nauczycielem akademickim p o s t a n a w i a : odrzucić skargę Pismem z dnia 27 października 2011r. M. M. wniósł skargę na decyzję Rektora Uniwersytetu z dnia 28 września 2011r. Nr [...], którą podtrzymano negatywną ocenę wydaną przez bezpośredniego przełożonego skarżącego zawartą w Kwestionariuszu oceny okresowej pracownika niebędącego nauczycielem akademickim z dnia 7 lipca 2011r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Przystępując do rozpatrzenia skargi sąd w pierwszej kolejności bada, czy jest ona dopuszczalna z uwagi na zakres spraw podlegających kognicji sądów administracyjnych. Zgodnie bowiem z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres spraw objętych kontrolą sądów administracyjnych określa art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270, zwanej dalej "p.p.s.a."), zgodnie z którym: "§ 2. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a." Ponadto – zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. – "sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach". Jedną z tych ustaw szczególnych jest ustawa z dnia 27 lipca 2005r. Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. Nr 164, poz. 1365 z późn. zm.), która przewiduje wydanie decyzji administracyjnych w sprawach ściśle w niej wymienionych. I tak w drodze decyzji administracyjnej rozstrzygane są sprawy: przyjęcia na studia (art. 169 ust. 10-15 tej ustawy), pomocy materialnej – różnego rodzaju stypendiów i innych świadczeń (art. 175 tej ustawy), skreślenia z listy studentów (art. 190 tej ustawy) i stwierdzenia nieważności postępowania w sprawie nadania tytułu zawodowego (art. 193 omawianej ustawy o szkolnictwie wyższym). Z charakteru wymienionych wyżej spraw wynika, że kontroli sądownictwa administracyjnego podlegają tzw. akty zakładowe zewnętrzne, czyli rozstrzygnięcia, które mają znaczenie dla praw i obowiązków studenta, a przesądzające o nawiązaniu, odmowie nawiązania, przekształceniu bądź rozwiązaniu stosunku zakładowego. Natomiast stosunki pomiędzy pracownikami uczelni a samą uczelnią ustawa Prawo o szkolnictwie wyższym reguluje w sposób następujący: "Art. 107. Pracownikami uczelni są nauczyciele akademiccy oraz pracownicy niebędący nauczycielami akademickimi." "Art. 135. 1. Pracownicy uczelni niebędący nauczycielami akademickimi są zatrudniani na podstawie umowy o pracę. Umowę o pracę zawiera rektor lub inny organ uczelni wskazany w statucie." "Art. 136. 1. W sprawach dotyczących stosunku pracy pracowników uczelni, nieuregulowanych w ustawie, stosuje się przepisy ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy. 2. Spory o roszczenia ze stosunku pracy pracownika uczelni rozpatrują sądy pracy." Potwierdzają to również zapisy Statutu Uniwersytetu, przyjętego uchwałą Senatu Akademii nr [...] z dnia 12 czerwca 2006r., z uwzględnieniem późniejszych zmian: "§ 52 1. Pracownikami Uczelni są nauczyciele akademiccy oraz pracownicy niebędący nauczycielami akademickimi." "§ 67 1. Pracownicy niebędący nauczycielami akademickimi zatrudniani są na podstawie umowy o pracę." "§ 68 1. Pracownicy Uczelni niebędący nauczycielami akademickimi podlegają ocenie: 1) bieżącej, 2) przed upływem okresu zatrudnienia na czas określony, 3) przed każdym wnioskowanym awansem na wyższe stanowisko, jeżeli od ostatniej oceny okresowej upłynął okres dłuższy niż 2 lata, 4) okresowej – raz na cztery lata. 2. Wnioski wynikające z oceny, o której mowa w ust.1, mają wpływ na: 1) awanse i wyróżnienia, 2) wysokość uposażenia, 3) powierzanie stanowisk kierowniczych. 3. Szczegółowe kryteria oceny, o której mowa w ust.1 pkt.2-4, sprecyzowane są w kwestionariuszu oceny okresowej pracownika, wprowadzanym zarządzeniem rektora. 4. Ocena pracowników, o której mowa w ust.1, dokonywana jest przez ich bezpośrednich przełożonych. 5. Wyniki oceny okresowej przedstawiane są rektorowi. 6. Od uzyskanej oceny okresowej pracownikowi służy – w terminie 14 dni od dnia przedstawienia mu pisemnej oceny – odwołanie do rektora, którego rozstrzygnięcie jest ostateczne. 7. Raz na cztery lata, po dokonaniu oceny, o której mowa w ust.1 pkt.4, rektor przedstawia na posiedzeniu senatu sprawozdanie z działania administracji, przykładając szczególną wagę do przedstawienia senatowi oceny działalności kanclerza i kwestora. 8. W przypadku otrzymania przez pracownika oceny negatywnej, ponowna ocena dokonana powinna zostać w ciągu roku, nie wcześniej jednak niż po 3 miesiącach w przypadku pracownika nie pełniącego funkcji kierowniczej, a po 6 miesiącach w przypadku pracownika pełniącego funkcję kierowniczą." "§ 70 W sprawach dotyczących stosunku pracy pracowników Uczelni nieuregulowanych przepisami ustawy i statutu stosuje się przepisy Kodeksu pracy." Mając powyższe na względzie należy uznać, iż sprawa dotycząca okresowej oceny pracownika nie może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego, a w związku z tym na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., który stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego – orzeczono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło