III SA/Kr 142/09

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata M. A. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej stronie z urzędu w związku z opinią o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 7 października 2009 r. sygn. akt III SA/Kr 142/09 w sprawie ze skargi G. B. na decyzję Wojewody z dnia 17 grudnia 2008 r. Nr [...] w przedmiocie statusu osoby bezrobotnej postanawia: przyznać od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie adwokatowi M. A. wykonującemu zawód w Kancelarii Adwokackiej przy ul. [...] kwotę 120 zł (słownie: sto dwadzieścia złotych) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej stronie z urzędu podwyższoną o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług, a nadto kwotę 7 zł (słownie: siedem złotych) z tytułu pozostałych wydatków. Ustanowiony dla skarżącego na podstawie postanowienia sądu z dnia 19 marca 2009 r. adwokat (k. 63) wyznaczony przez Okręgową Radę Adwokacką w osobie mecenasa M. A. (vide: zarządzenie Dziekana ORA z dn. 30.04.2010 r.) w skierowanym do tutejszego wojewódzkiego sądu administracyjnego piśmie datowanym na dzień 18 maja 2010 r. w którym był zawarł swą opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniósł o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej stronie z urzędu, które nie zostały pokryte przez skarżącego w całości ani w części a także zwrot wydatków w kwocie 7,50 zł tytułem kosztów korespondencji kierowanej do skarżącego. Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 02/153/1270 ze zm.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zasady te precyzuje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. 02/163/1348 ze zm.) określając czynności, stawki minimalne i szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielnej przez adwokata ustanowionego z urzędu (§1 rozp.) Zgodnie z §20 powołanego rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości lub części. W realiach rozstrzyganego przypadku należy uznać, że zostało ono złożone przez adwokata skoro w swym piśmie z dnia 28 maja 2010 r. podaje, że "wnosi o przyznanie wynagrodzenia za udzieloną skarżącemu pomoc prawną z urzędu według norm przepisanych, albowiem nie zostało ono pokryte przez skarżącego w całości ani w części". Wyjaśnienie tej treści zawiera bowiem w sobie wymagane oświadczenie. Z kolei zwrócenia uwagi wymaga, że zgodnie ze stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażonym w postanowieniu z dnia 22 grudnia 2004 r. w przypadku gdy pomoc prawna udzielona przez pełnomocnika ustanowionego w ramach przyznanego prawa pomocy polega na sporządzeniu dla strony opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej powinien on wykazać, że opinia ta została sporządzona i przekazana stronie. Sąd ustalając czy pomoc prawna w tej formie została rzeczywiście udzielona stronie może jednak poprzestać na oświadczeniu pełnomocnika (sygn. OZ 720/04 ONSAiWSA 05/5/93). Mając to na uwadze należy stwierdzić, że jeśli w okolicznościach rozstrzyganego przypadku adwokat przedłożył do akt pismo w którym był zawarł swą opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie a w jego rozdzielniku widnieje informacja, że pismo to otrzymuje skarżący i Dziekan ORA i jednocześnie z pisma skarżącego jakie rzeczony był złożył w dniu 1.06.2010 r. wynika, że otrzymał od adwokata pismo o odmowie skierowania skargi w jego sprawie wysłane do tutejszego sądu, to zachodzą warunki do tego by przyznać pełnomocnikowi należne wynagrodzenie. W myśl §2 ust. 2 powołanego rozporządzenia podstawę zasądzenia opłat stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach 3-5. Gdy chodzi o postępowanie przed sądami administracyjnymi konkretyzuje je umieszczony w rozdziale 5 rozporządzenia przepis §18 różnicując w zależności od instancji i przejawionej przez adwokata aktywności wysokość wskaźnika stawki należnego wynagrodzenia. Za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej przysługuje opłata w wysokości 120 zł stosownie do §18 ust. 1 pkt. 2 lit. b. w związku z pkt. 1 lit. c) powołanego rozporządzenia, która odpowiada 50% stawki należnej za czynności adwokackie przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji. Na mocy §2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia ustalona opłata ulega powiększeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług. Nadto w myśl §19 pkt. 2 rozporządzenia adwokatowi przysługuje zwrot niezbędnych, udokumentowanych wydatków w kwocie 7 zł na którą składają się koszty korespondencji kierowanej do skarżącego (vide: koperta przesyłki rejestrowanej i karty rozliczenia przesyłki listowej) Kończąc, nadmienić wypada, że orzeczeniu o przyznaniu wynagrodzenia adwokatowi M. A. nie sprzeciwiała się okoliczność, że w aktach sprawy brak jest dokumentu pełnomocnictwa na fakt udzielenia, którego się powołuje. Pomijając bowiem w tym miejscu dotychczasową niejednolitości stanowisk gdy chodzi o potrzebę lub brak legitymowania się adwokata takim dokumentem w postępowaniu z uwagi na brzmienie art. 244 §2 ppsa (por. post. NSA z 22 czerwca 2006 I OZ 863/06 i post. NSA z 23 czerwca 2005 II OZ 519/05 a także postan. NSA 30 maja 2005 r. OZ 1295/04 i post. NSA z 4 marca 2005 r. FZ 696/04) zwrócenia uwagi wymaga, że przepis art. 250 ppsa stanowiący podstawę orzekania o wynagrodzeniu nie wspomina o pełnomocniku strony lecz stanowi o "wyznaczonym adwokacie". Nadto po wejściu w życie uregulowań wprowadzonych ustawą z dnia 12 lutego 2010 r. o zmianie ustawy - Prawo o ustroju sądów administracyjnych oraz ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z dnia 10 marca 2010 r.) a więc od dnia 10 kwietnia 2010 r. nie ma potrzeby udzielenia wyznaczonemu adwokatowi pełnomocnictwa. W myśl bowiem znowelizowanego przez art. 2 pkt. 11 lit. a) powołanej ustawy przepisu art. 244 §2 ppsa ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego w ramach prawa pomocy jest równoznaczne z udzieleniem pełnomocnictwa. Z tych względów orzeczono jak w sentencji.