III SA/Kr 1427/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Tadeusz Wołek po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. B. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 18 sierpnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry postanawia oddalić wniosek. A. B., reprezentowany przez radcę prawnego, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 18 sierpnia 2015 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] 2015 r., nr [...] wymierzającą karę pieniężną w wysokości 36 000 zł za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry. W obszernej skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący w uzasadnieniu wniosku wskazał na okoliczności przedstawione w skardze, w szczególności na brak jednolitego stanowiska Służby Celnej co do charakteru gier na urządzeniu, różną praktykę organu I instancji, wątpliwości co do waloru dowodowego opinii biegłego. Ponadto skarżący przywołał szereg orzeczeń sądów administracyjnych uchylających zaskarżone decyzje orzekające kary pieniężne za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry. Przytoczył również liczne orzeczenia sądów administracyjnych wstrzymujące wykonanie tego rodzaju decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. W świetle art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "P.p.s.a.", po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Badaniu przez sąd administracyjny podlegają, zatem przesłanki niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Co istotne, brak jest podstaw do oceny wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu pod kątem zasadności wniesionej skargi. W postanowieniu z dnia 28 kwietnia 2005 r. (sygn. akt II OZ 184/05, Lex nr 302251) Naczelny Sąd Administracyjny podniósł, iż niezgodność danego aktu z prawem, która będzie przedmiotem oceny Sądu pierwszej instancji w toku rozprawy, i ochrona tymczasowa wynikająca z art. 61 P.p.s.a. to dwie różne kwestie. O ile, bowiem pierwsza z nich (kontrola legalności aktu) jest celem postępowania sądowoadministracyjnego, to druga - jako poprzedzająca merytoryczne rozstrzygnięcie sądu - ma odmienną funkcję. Oparcie wniosku o ochronę tymczasową na niezgodności danego aktu z prawem, a zwłaszcza rozstrzygnięcie Sądu w tym zakresie, niweczyłoby kontrolę sądową legalności zaskarżonego aktu. W związku z powyższym przywołane przez skarżącego orzeczenia uchylające zaskarżone decyzje orzekające kary pieniężne za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry w innych sprawach, nie mogą mieć znaczenia dla oceny wniosku skarżącego w niniejszej sprawie. Należy także wskazać, że zaistnienie przesłanek, które uzasadniają udzielenie przez sąd administracyjny tzw. ochrony tymczasowej winno być wykazane przez wnioskodawcę. Niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków to, bowiem pojęcia nieostre. Konkretyzację zawartej w nich treści powiązać należy z okolicznościami faktycznymi danej sprawy, w rozpatrywanym przypadku z konsekwencjami, jakie dla strony skarżącej wynikają z wykonania ww. decyzji w przedmiocie nałożenia 36 000 zł kary pieniężnej. Same stwierdzenia strony skarżącej w tym zakresie nie stanowią wystarczającej podstawy do dokonania przez Sąd ustalenia, iż w tym konkretnym przypadku wykonanie decyzji rzeczywiście może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Skarżący nie przedłożył dokumentów wskazujących na stan finansowy i swoją bieżącą sytuację gospodarczą. Żądając wstrzymania wykonania decyzji skarżący ma obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (tak m.in.: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 listopada 2006 r., sygn. akt II FZ 585/06; Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych; orzeczenia.nsa.gov.pl). Wobec powyższego, nie wystarczy jedynie złożenie stosownego wniosku, czy powtórzenie przesłanek ustawowych. Twierdzenia strony powinny, bowiem wyjaśniać, na czym polega niebezpieczeństwo powstania kwalifikowanych skutków, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Wywody w tej materii powinny być poparte nie tylko szczegółową argumentacją, ale także materiałem dowodowym (vide: B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2009, s. 206; zob. nadto postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 stycznia 2012 r., sygn. akt II FSK 2910/11; Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych; orzeczenia.nsa.gov.pl). Zdaniem Sądu, nie mogą mieć dla oceny przedmiotowego wniosku również znaczenia rozbieżności w stosowaniu przez organy administracji przepisów ustawy o grach hazardowych, wobec zaniechania przez skarżącego wykazania wystąpienia w tej konkretnej sprawie przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. W ocenie Sądu, skarżący nie wykazał, że grozi mu niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie powołano ponadto wystarczających dowodów, które uzasadniałyby wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Jest to o tyle istotne, że sąd administracyjny nie ma obowiązku działania w tej kwestii z urzędu. W konsekwencji Sąd uznał, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie, o czym orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a.