III SA/Kr 143/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Kasprzycki Sędzia WSA Jakub Makuch (spr.) Asesor WSA Ewelina Dziuban po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 17 lipca 2025 r. sprawy ze skargi J. G. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z dnia 26 listopada 2024 r.; nr 1201-IEE.7113.2.201.2024.4.ID w przedmiocie skargi na czynność egzekucyjną - postanawia - 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącej J. G. 100 (sto) złotych uiszczone tytułem wpisu od skargi. 1. Skarżąca J. G., działając przez zawodowego pełnomocnika (adwokata) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z 26.11.2024 r. (nr 1201-IEE.7113.2.201.2024.4.ID) w przedmiocie skargi na czynność egzekucyjną. 2. Z uwagi na to, że do wniesionej skargi nie zostało załączone pełnomocnictwo uprawniające pełnomocnika do reprezentowania skarżącej przed sądami administracyjnymi, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 20.01.2025 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do przedłożenia oryginału lub poświadczonego za zgodność z oryginałem pełnomocnictwa uprawniającego do reprezentowania skarżącej przed sądem administracyjnym – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi (k. 26). 3.1. W odpowiedzi na to wezwanie przedłożone zostało pismo przewodnie z 13.02.2025 r. którego załącznikami były: odpis pełnomocnictwa oraz potwierdzenie uiszczenia opłaty skarbowej. Pod tym pismem znajduje się nadrukowane imię i nazwisko adwokata mającego reprezentować skarżącą w tej sprawie oraz odręczny dopisek "w zastępstwie M.", zaś dalsza część podpisu tej osoby jest nieczytelna. 3.2. Z kolei załączony do w.w. pisma dokument pełnomocnictwa stanowi kserokopię umocowania udzielonego przez skarżącą oraz inną jeszcze osobę - adwokatowi, który wniósł skargę w tej sprawie do działania przed sądami administracyjnymi. Pod tą kserokopią znajduje się odręczny dopisek "za zgodność z oryginałem 13.02.2025 r." oraz nieczytelny podpis, którego pierwszą literę stanowi "M". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: 4. Skarga podlegała odrzuceniu. 5. Stosownie do art. 46 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 dalej: p.p.s.a.) do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Z kolei art. 37 § 1 p.p.s.a. stanowi, że pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Dalej przepis ten mówi, że adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Brak pełnomocnictwa jest jednocześnie brakiem formalnym pisma strony złożonego w postępowaniu sądowoadministracyjnym, a w ocenianym obecnie przepadku – jest brakiem formalnym skargi. Brak pełnomocnictwa uniemożliwia nadanie skardze prawidłowego biegu. Zgodnie zaś z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Skarga, której braków formalnych nie uzupełniono, podlega odrzuceniu, w myśl art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. 6. W niniejszej sprawie, zawodowy pełnomocnik wnosząc do Sądu skargę, nie załączył dokumentu pełnomocnictwa, z którego wynikałoby umocowanie do działania imieniem skarżącej w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Z tego też powodu został on wezwany do usunięcia stwierdzonego braku formalnego skargi poprzez przedłożenie oryginału pełnomocnictwa tudzież pełnomocnictwa poświadczonego za zgodność z oryginałem. Pełnomocnik, decydując się więc na wykonanie wezwania Sądu - nie poprzez przedłożenie oryginału dokumentu pełnomocnictwa, lecz poprzez złożenie kserokopii tego dokumentu (k. 29 a.s.) – winien należycie uwierzytelnić przedkładany odpis. Uwierzytelnienie odpisu oznacza, że jest on zgodny z oryginałem (por. M. Niezgódka-Medek [w:] B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. IX, Warszawa 2024, uwaga 1 do art. 37). Należyte uwierzytelnienie przedkładanego odpisu dokumentu pełnomocnictwa powinno nastąpić w sposób zgodny z wymogami wynikającymi z przepisów regulujących zasady poświadczania kserokopii za zgodność z oryginałem. Jeden z tych wymogów zawarty jest w cytowanym wyżej art. 37 § 1 zd. 2 p.p.s.a., który określa uprawnienie wyłącznie zawodowych pełnomocników (adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych oraz rzeczników patentowych) do samodzielnego uwierzytelniania odpisu udzielonego im przez stronę pełnomocnictwa. Prawo bowiem do uwierzytelniania odpisu uzyskanego pełnomocnictwa mają wyłącznie zawodowi pełnomocnicy wymienieni w art. 37 § 1 zd. 2 p.p.s.a. Powyższej kompetencji nie mają natomiast inne osoby, tj. np. pracownicy zatrudnieni w kancelarii prowadzonej przez występującego w postępowaniu sądowoadministracyjnym adwokata. Dostrzec przy tym należy, iż z analizowaną regulacją art. 37 § 1 zd. 2 p.p.s.a, wskazującą na kompetencję wyłącznie (jedynie) zawodowego pełnomocnika reprezentującego stronę w postępowaniu - do uwierzytelnienia odpisu udzielonego mu pełnomocnictwa, koresponduje przepis art. 48 ust. 3 p.p.s.a., wedle którego, strona może zamiast oryginału dokumentu złożyć odpis dokumentu, jeżeli jego zgodność z oryginałem została poświadczona przez (...) występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym (...). W ocenianym przypadku zauważyć trzeba, że przedstawiona na wezwanie Sądu kserokopia pełnomocnictwa bezspornie nie została uwierzytelniona przez występującego w postępowaniu adwokata, lecz czynności tej dokonała inna osoba. Nadto, osoba ta, działając "w zastępstwie" zawodowego pełnomocnika w realizacji (wykonaniu) kierowanego do niego wezwania Sądu (por. punkt 2 uzasadnienia), nie przedłożyła ani pełnomocnictwa substytucyjnego, ani nawet nie wykazała tego, że w ogóle dysponuje kwalifikacjami zawodowymi, z którymi przepis art. 37 § 1 zd. 2 p.p.s.a. wiąże możliwość skutecznego uwierzytelniania dokumentu pełnomocnictwa składanego w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Skoro tak, to uznać należało, że przedłożona w reakcji na wezwanie Przewodniczącego Wydziału kserokopia pełnomocnictwa (k. 29 a.s.) nie została w prawidłowy sposób uwierzytelniona, albowiem czynność tę dokonała osoba nieuprawniona, tj. niewymieniona w art. 37 § 1 zd. 2 p.p.s.a. Odnotować przy tym należy pogląd wyrażany w orzecznictwie, który wskazuje na brak kompetencji Sądu do uznania, że nieuzupełniony istotny brak formalny skargi (jakim jest brak należycie uwierzytelnionego pełnomocnictwa) może stać się innego rodzaju brakiem formalnym (brakiem podpisu strony pod skargą), który w dalszym ciągu podlegałby uzupełnieniu. Przepis art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. bowiem w sposób jednoznaczny przewiduje obowiązek sądu odrzucenia skargi ("sąd odrzuca skargę") w przypadku nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi (por. postanowienia NSA z 12.06.2014 r., sygn. akt I FSK 426/14 oraz postanowienie NSA z 6.05.2025 r., sygn. akt II GZ 258/25 – punkt 6 uzasadnienia tego postanowienia). Z uwagi na to, że pełnomocnik nie uzupełnił braku formalnego skargi w terminie siedmiu dni poprzez złożenie oryginału pełnomocnictwa lub odpisu pełnomocnictwa poświadczonego za zgodność z oryginałem w sposób zgodny z obowiązującymi przepisami, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., skargę odrzucił. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego od skargi (pkt 2 sentencji) orzeczono na zasadzie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego.