III SA/Kr 1482/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Halina Jakubiec Sędziowie WSA Tadeusz Wołek WSA Janusz Kasprzycki (spr.) Protokolant Bernadetta Szczypka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 czerwca 2012 r. sprawy ze skargi K. W. na orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej z dnia 19 października 2011 r. nr [...] w przedmiocie uznania za niezdolnego do zawodowej służby wojskowej skargę oddala Orzeczeniem z dnia 19 października 2011 r. nr [...] Rejonowa Komisja Lekarska działając na podstawie art. 127 § 1 i 138 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity, Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 z późn. zm., zwanej dalej w skrócie – k.p.a.), oraz na podstawie art. 5 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (tekst jednolity, Dz. U. z 2010 r. Nr 90, poz. 593, zwanej dalej ustawą o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych), w związku z § 29 oraz § 30 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z 8 stycznia 2010 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. z 2010 r. Nr 15, poz. 80, zwanym dalej rozporządzeniem w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej) - uchyliła orzeczenie Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej Nr [...] z dnia [...] 2011 r. w sprawie uznania K. W. za niezdolnego do zawodowej służby wojskowej - kategoria "N" w części dotyczącej rozpoznań lekarskich, utrzymując ustaloną przez organ I instancji kwalifikację orzeczniczą do kategorii "N" – niezdolny do zawodowej służby wojskowej według załącznika nr 1, grupa I cyt. rozporządzenia w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej. Orzeczenie to zapadło w następujących okolicznościach stanu faktycznego i prawnego. Terenowa Wojskowa Komisja Lekarska orzeczeniem nr [...] z [...] 2011 r. orzekła o niezdolności K. W. do zawodowej służby wojskowej - kategoria "N". Jako rozpoznanie wskazano: 1. małopłytkowość z leukopenią do diagnostyki specjalistycznej (§ 55 pkt 3 załącznika nr 1 do rozporządzenia w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej), 2. nieprawidłowe wartości biochemiczne wskaźników wydolności wątroby (§ 44 pkt 6 wskazanego wyżej załącznika), 3. bliznę pooperacyjną podbrzusza prawego (§ 3 pkt 1 załącznika nr 1 do rozporządzenia w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej). K. W. odwołał się od orzeczenia Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej podnosząc, że nie zgadza się z orzeczoną kategorią zdolności do zawodowej służby wojskowej. Jako nowe dowody w sprawie przedłożył zaświadczenie lekarskie z Specjalistycznego Gabinetu Lekarskiego z dnia 7 października 2011 r., wynik badania laboratoryjnego z NZOZ Laboratorium Analitycznego z dnia 29 września 2011 r., wynik badania laboratoryjnego z Medycznego Laboratorium Diagnostycznego z dnia 5 października 2011 r., wyniki badań laboratoryjnych z Pracowni Analitycznej Wojewódzkiego Szpitala Specjalistycznego z dnia 3 września 2011 r. i z dnia 6.10.2011 r. Podniósł, że badania które zrobił na własną rękę nie stwierdziły, iż jest osobą niezdolną do zawodowej służy wojskowej. Wniósł o skierowanie go na powtórne badania. W celu uzupełnienia materiału dowodowego w postępowaniu odwoławczym, Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska skierowała P. W. do Wojskowego Szpitala Klinicznego do konsultacji internistycznej, na Oddział Zakaźny oraz do badań laboratoryjnych. Wykonane badania potwierdziły ustalenia dokonane przez organ I instancji w zakresie rozpoznanego schorzenia tj. małopłytkowości z leukopenią. Podkreślono, że zgodnie z obowiązującymi przepisami rozpoznane schorzenie nakazuje kwalifikację orzeczniczą wg § 55 pkt 3 wykazu do rozporządzenia, gdzie ustawodawca w grupie kandydatów do zawodowej służby wojskowej przewidział tylko kategorię "N" - niezdolny do zawodowej służby wojskowej. Badania w trybie odwoławczym nie potwierdziły natomiast utrzymujących się nieprawidłowości w zakresie badanych wartości biochemicznych wskaźników wydolności wątroby. W związku z powyższym po analizie całości dostępnej dokumentacji orzeczniczo-medycznej Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska uchyliła zaskarżone orzeczenie ale tylko w części dotyczącej rozpoznań lekarskich, utrzymując ustaloną przez organ I instancji kwalifikację orzeczniczą - kategoria "N" – niezdolny do zawodowej służby wojskowej. Organ odwoławczy wskazał, że konieczność uściślenia brzmienia rozpoznań w celu precyzyjnego odzwierciedlenia stwierdzonych ułomności oraz ich następstw, uzasadnia uchylenie zaskarżonego orzeczenia jedynie w tej części. Skargę na powyższe orzeczenie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniósł K. W. podnosząc, że przedstawione w uzasadnieniu okoliczności są niezgodne z prawdą, tj. lekarz poproszony przez Rejonową Wojskową Komisję Lekarską o wydanie opinii dotyczącej małopłytkowości z leukopenią, którego opinia była znacząca w sprawie, nie znajdował się jak podano w uzasadnieniu z dnia 19 października 2011 r. na Oddziale Zakaźnym, a na innym Oddziale i nie rozpoznał, jak wskazano w wyżej wymienionym dokumencie: "Małopłytkowość z leukopenią do obserwacji". Po zapoznaniu się z dowodami w sprawie, tj. opinią hematologa dr J. S. – I. oraz wynikami badań laboratoryjnych krwi stwierdził, że skarżący jest osobą zdrową i nie występują schorzenia, które uszczuplałyby jego zdolność do zawodowej służby wojskowej. Fakt ten nie został uwzględniony w uzasadnieniu, w którym podano jedynie opinię specjalisty chorób zakaźnych chorób wewnętrznych, który znajdował się na Oddziale Zakaźnym. Obowiązkiem tego konsultującego było jedynie przedstawienie opinii dotyczącej nieprawidłowych wartości biochemicznych wskaźników wydolności wątroby, a który dodatkowo zamieścił informację: "małopłytkowość z leukopenią do obserwacji". Skarżący wskazał na wyrok WSA w Bydgoszczy z 10 lutego 2010 r., sygn. akt II SA/Bd 51/10 w którym stwierdzono, że Wojskowe Komisje Lekarskie, tak jak organy administracji publicznej zobligowane są przestrzegać określonych zasad postępowania administracyjnego wynikających m.in. z przepisów art. 7 i 8 k.p.a. Skarżący podkreślił, że Wojskowe Komisje Lekarskie, "zarówno TWKL, jak i RWKL", nie rozpoznały u niego jednostki chorobowej, która jest opisana w § 55 pkt 3 załącznika do rozporządzenia MON, ani też nie dysponowały takimi dokumentami leczenia, które mogłyby potwierdzić rozpoznanie małopłytkowości z leukopenią nie poddającej się leczeniu, a pomimo tego uznały skarżącego za niezdolnego do zawodowej służby wojskowej. Ponadto brak w uzasadnieniu z dnia 19 października 2011 r. opinii jednego z dwóch konsultujących lekarzy powoduje, że ustalony w sprawie stan jest niezgodny z prawdą, a ustalenia zawarte w uzasadnieniu z dnia 19 października 2011 r. były dla niego krzywdzące i negatywnie wpłynęły na jego kandydaturę. W odpowiedzi na tą skargę Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska wniosła o oddalenie skargi podtrzymując stanowisko, wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity, Dz. U. z 2012 r. Nr 0, poz. 270, zwanej dalej w skrócie p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, stosując środki określone w ustawie. Kontrola sądu polega na zbadaniu, czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do rażącego naruszenia prawa dającego podstawę do stwierdzenia nieważności, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, naruszenia prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy oraz naruszenia przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, zgodnie z dyspozycją art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd administracyjny nie rozstrzyga, więc merytorycznie, lecz ocenia zgodność decyzji z przepisami prawa. Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych(tekst jednolity, Dz. U. z 2010 r. Nr 90, poz. 593, zwanej dalej ustawą o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych), zdolność fizyczną i psychiczną do pełnienia zawodowej służby wojskowej ustala wojskowa komisja lekarska, która wydaje w tej sprawie orzeczenie. Jak wynika z ust. 2 pkt 2 tego przepisu orzeczenie wojskowej komisji lekarskiej jest decyzją. Do wojskowej komisji lekarskiej kieruje się żołnierza i inną osobę, która zgłosiła chęć pełnienia zawodowej służby wojskowej - z urzędu. Stosownie natomiast do treści art. 5 ust. 6 ustawy: ustala się następujące kategorie zdolności fizycznej i psychicznej do zawodowej służby wojskowej: 1) kategoria Z - zdolny do zawodowej służby wojskowej, co oznacza zdolność do pełnienia zawodowej służby wojskowej oraz służby w charakterze kandydata na żołnierza zawodowego; 1a) kategoria Z/O - zdolny do zawodowej służby wojskowej z ograniczeniami, co oznacza ograniczoną zdolność do dalszego pełnienia zawodowej służby wojskowej w poszczególnych rodzajach Sił Zbrojnych i rodzajach wojsk oraz na określonych stanowiskach służbowych; 2) kategoria N - trwale lub czasowo niezdolny do zawodowej służby wojskowej oraz niezdolny do służby w charakterze kandydata na żołnierza zawodowego. W myśl art. 5 ust. 7 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych orzeczenie o zaliczeniu danego żołnierza lub innej osoby do jednej z kategorii, o których mowa w ust. 6, właściwe wojskowe komisje lekarskie wydają na podstawie badania lekarskiego fizycznej i psychicznej zdolności tej osoby do służby w poszczególnych rodzajach Sił Zbrojnych i rodzajach wojsk oraz na poszczególnych stanowiskach służbowych, z uwzględnieniem wyników badań specjalistycznych, a w razie potrzeby również obserwacji szpitalnej. Wojskowe komisje lekarskie orzekają o zdolności do zawodowej służby wojskowej na podstawie rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 8 stycznia 2010 r. z 8 stycznia 2010 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. z 2010 r. Nr 15, poz. 80, zwanym dalej rozporządzeniem w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej). Jak stanowi § 16 tego rozporządzenia: przy orzekaniu o zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej i zaliczeniu do jednej z kategorii zdolności fizycznej i psychicznej do zawodowej służby wojskowej wojskowe komisje lekarskie uwzględniają wykaz chorób i ułomności, stanowiący załącznik nr 1 do rozporządzenia. Ponadto orzeczenia w przedmiocie określenia zdolności do zawodowej służby wojskowej wojskowe komisje lekarskie wydają niezwłocznie po przeprowadzeniu niezbędnych badań lekarskich i skompletowaniu dokumentów (§ 23 ust. 1 cytowanego rozporządzenia). W ocenie Sądu powyższa regulacja wskazuje, że kontrola dokonywana przez sąd administracyjny orzeczeń wojskowych komisji lekarskich w przedmiocie zdolności do zawodowej służby wojskowej obejmuje ocenę prawidłowości postępowania poprzedzającego ustalenie stanu zdrowia orzekanego, w szczególności, czy badania stanu zdrowia orzekanego były wszechstronne, oparte na pełnych badaniach przedmiotowych oraz czy dokonana następnie kwalifikacja zdolności orzekanego do służby wojskowej była zgodna z przepisami w sprawie zasad określania zdolności do służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach. Przeprowadzona w rozpatrywanej sprawie kontrola kwestionowanych przez skarżącego orzeczeń woskowych komisji lekarskich nie potwierdziła zasadności postawionych przez skarżącego zarzutów. Wykazała, bowiem że dokonane u skarżącego rozpoznanie w pełni upoważniało organy do określenia kategorii zdolności do zawodowe służby wojskowej: "N" - niezdolny do zawodowej służby wojskowej. Zdaniem Sądu orzeczenia te wydane zostały na podstawie przeprowadzonego badania lekarskiego, konsultacji specjalistycznych oraz wyników badań dodatkowych także przez organ odwoławczy, który w celu uzupełnienia materiału dowodowego skierował skarżącego do Wojskowego Szpitala Klinicznego do konsultacji internistycznej, na Oddział Zakaźny (vide: k. 15 i 16 akt administracyjnych) oraz do badań laboratoryjnych ( vide: k. 17 akt administracyjnych). Na podstawie tych badań dokonano u skarżącego rozpoznania uwzględniając wykaz chorób i ułomności, stanowiący załącznik nr 1 do rozporządzenia w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej. Prawidłowo skorzystał w tym przypadku organ odwoławczy ze swych kompetencji reformatoryjno - merytorycznych i skorygował orzeczenie organu l instancji dokonując właściwego rozpoznania: 1. małopłytkowości z leukopenią (§ 55 pkt 3 załącznika nr 1 do rozporządzenia w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej), 2. blizny pooperacyjnej podbrzusza prawego (§ 3 pkt 1 wskazanego wyżej załącznika), 3. przebyty epizod nieprawidłowych wskaźników biochemicznych wydolności wątroby – aktualnie w normie bez §. Badania przeprowadzone w trybie odwoławczym nie potwierdziły bowiem rzeczywiście utrzymujących się nieprawidłowości w zakresie badanych wskaźników wydolności wątroby. Powyższe rozpoznanie zgodnie z obowiązującymi przepisami nakazuje kwalifikację orzeczniczą tego schorzenia według § 55 pkt 3, gdzie ustawodawca we wszystkich grupach ubiegających się o powołanie do zawodowej służby wojskowej przewidział kategorię tylko "N" - niezdolny do zawodowej służby wojskowej. Prawidłowo zatem Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska po ponownej analizie materiału dowodowego, dokonanej w zgodzie z art. 80 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity, Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 z późn. zm., zwanej dalej w skrócie – k.p.a.), których stosowanie nie zostało wyłączone przez przepisy specjalne (ustawę o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych i przepisy wykonawcze do tej ustawy), utrzymując ustaloną przez organ l instancji kwalifikację orzeczniczą- kategoria "N" – niezdolny do zawodowej służby wojskowej, z uwagi na konieczność uściślenia brzmienia rozpoznań w celu precyzyjnego odzwierciedlenia stwierdzonych ułomności oraz ich następstw, uchyliła zaskarżone orzeczenia organu l instancji jedynie w części dotyczącej rozpoznań lekarskich, wskazując te rozpoznania ponownie z uwzględnieniem schorzenia według § 55 pkt 3. Wbrew twierdzeniom zawartym w skardze, nie można zarzucić Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej naruszeń przepisów postępowania – w szczególności art. 7 k.p.a. – w stopniu, który mógłby mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Działanie organu odwoławczego w żaden sposób nie mogło też podważyć zaufania uczestnika tego postępowania do władzy publicznej (art. 8 k.p.a.). W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity, Dz. U. z 2012 r. Nr 0, poz. 270), orzekł jak w sentencji wyroku.