III SA/Kr 149/12

WyrokWSA w Krakowie2012-11-15

Skład orzekający: Tadeusz Wołek, Krystyna Kutzner, Dorota Dąbek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy decyzja Dyrektora Izby Celnej utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego określającą kwotę podatku od towarów i usług z tytułu importu towaru, opartą na wcześniejszej decyzji celnej dotyczącej klasyfikacji taryfowej towaru, jest zgodna z prawem, jeśli skarżąca kwestionuje klasyfikację taryfową towaru?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że zaskarżona decyzja Dyrektora Izby Celnej oraz poprzedzająca ją decyzja Naczelnika Urzędu Celnego są zgodne z prawem. Sąd podzielił stanowisko organów celnych co do podstaw prawnych wydania decyzji oraz dokonanych obliczeń podatku od towarów i usług w imporcie. Skarga nie mogła być uwzględniona, ponieważ wyniki oceny postępowania przez organ odwoławczy nie dawały podstaw do uchylenia decyzji.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła decyzji Dyrektora Izby Celnej utrzymującej w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego określającą kwotę podatku od towarów i usług z tytułu importu towaru. Podstawą decyzji była wcześniejsza decyzja celna, która zakwestionowała klasyfikację towaru (strunowe czujniki) i określiła wyższą stawkę celną, co wpłynęło na podstawę opodatkowania VAT. Skarżąca spółka kwestionowała klasyfikację taryfową towaru, zarzucając naruszenie przepisów prawa materialnego i postępowania.
Rozstrzygnięcie
Skargę oddala.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Wołek Sędziowie NSA Krystyna Kutzner (spr.) WSA Dorota Dąbek Protokolant Honorata Kuźmicka-Wełna po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 listopada 2012 r. sprawy ze skargi A Sp. z o.o. z siedzibą w K na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 1 grudnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty podatku od towarów i usług z tytułu importu towaru skargę oddala Naczelnik Urzędu Celnego działając na podstawie : - art.13 § 1 pkt 1 , art.51 § 1 , art.53 § 1 i § 3 , art.207 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. 2005.60 ) ; - art.2 pkt 7 , art.5 ust.1 pkt.3 , art.17 ust.1 pkt.1 , art.19 ust.7 , art.29 ust.13 i ust.15 , art.33 ust.2 i ust.6 , art.34 ust.3 i ust.4 , art.37 ust.1 pkt.1 i art.41 ust.1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz.U.2004.535) w związku z - decyzją Naczelnika Urzędu Celnego nr [...] ( zwanej dalej decyzją celną ) – w dniu [...] 2011r. wydał decyzję nr [...] (zwaną dalej decyzją podatkową ) , którą : • określił wobec skarżącej wymiar podatku od towarów i usług z tytułu importu towarów objętych zgłoszeniem celnym SAD OGL nr [...] z dnia [...] 2009r. - w kwocie 9.463,00 zł według 22% stawki tego podatku , • poinformował o pozostającej do zapłaty kwocie podatku VAT będącej różnicą między kwotą podatku VAT określoną w prawidłowej wysokości , a kwotą podatku VAT zadeklarowaną w ww. zgłoszeniu celny tj. w wysokości 316,00 zł . W uzasadnieniu przedmiotowej decyzji Naczelnik Urzędu Celnego podniósł , że w odniesieniu do ww. zgłoszenia celnego została wydana "decyzja celna", w której stwierdzono nieprawidłową klasyfikację towaru opisanego w poz.1 przedmiotowego zgłoszenia celnego opisanego jako "Strunowe czujniki do pomiaru odkształceń , odchylenia , naprężeń i ciśnienia warz z okablowaniem". W ocenie organu celnego, zakwestionowane towary należy klasyfikować do kodu CN 9031 80 97 ze stawką celną w wysokości 4 % , dlatego w ww. decyzji celnej określono kwotę długu celnego podlegającego retrospektywnemu zaksięgowaniu w wysokości 1.438,00 zł i poinformowano skarżącą o retrospektywnym zaksięgowaniu ww. kwoty długu celnego. Organ wyjaśnił , że kwota cła ma wpływ na kwotę podatku od towarów i usług objętych przedmiotowym zgłoszeniem celnym, co obligowało organ celny do wszczęcia z urzędu postępowania w sprawie określenia prawidłowej kwoty tego podatku. W myśl art. 29 ust.13 ww. ustawy o podatku od towarów i usług, podstawą opodatkowania w imporcie towarów jest wartość celna powiększona o należne cło. W związku z powyższym w decyzji " podatkowej" dokonano określenia podstawy i wymiaru podatku od towarów i usług z tytułu importu uwzględniając decyzję celną dotyczącą retrospektywnego zaksięgowania kwoty długu celnego oraz poinformowano skarżącą o pozostającej do zapłaty kwocie podatku VAT. W odwołaniu od powyższej decyzji podatkowej skarżąca podniosła argumentację dotyczącą klasyfikacji taryfowej zakwestionowanych towarów, natomiast nie podniosła żadnych zarzutów naruszenia przepisów podatkowych stanowiących podstawę wydania zaskarżonej decyzji . Wskazując na naruszenie przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania , które miały zastosowanie w sprawie celnej, skarżąca wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji podatkowej oraz " orzeczenie co do istoty sprawy poprzez zmianę kwoty długu celnego ( typ: A00 ) na prawidłową tj. zgodną z zadeklarowaną pierwotnie przez Stronę ". Dyrektor Izby Celnej decyzją z dnia 01 grudnia 2011r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję podatkową organu I instancji i stwierdził , że treść zaskarżonej decyzji jest ściśle związana z ustaleniami organu celnego w sprawie kwoty długu celnego podlegającego retrospektywnemu zaksięgowaniu, natomiast skarżąca nie kwestionuje obliczeń dokonanych przez Naczelnika Urzędu Celnego w zaskarżonej decyzji podatkowej. W postępowaniu odwoławczym nie stwierdzono naruszenia przepisów proceduralnych , ani materialnych , zatem brak jest – w ocenie Dyrektora Izby Celnej – podstaw do uchylenia decyzji organu pierwszej instancji i orzeczenia co do istoty sprawy poprzez zmianę kwoty podatku od towarów i usług. W skardze do tut. Sądu skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów : 1/ prawa materialnego poprzez błędną wykładnię oraz ewentualnie niewłaściwe zastosowanie , tj. w szczególności art.2 pkt.7, art.5 ust.1, art.17 ust.1 pkt.1 , art.19 ust.1 i ust.7 , art.29 ust.13 i ust.15, art.33 ust.2 i 6 , art.34 ust.2, 3, 4,, art.37 ust.1 , art.41 ust.1 i ust.13 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz.U.2004.535), " a to wobec przyjęcia , że towar powinien zostać objęty stawką podatku celnego 4% w przypadku , gdy prawidłowo przyjęte być powinno iż towar ten korzysta ze zwolnienia od podatku celnego ( stawka 0,0% ) a co najwyżej objęty powinien być stawka 2,8% " ; 2/ postępowania , które miało istotny wpływ na wynik sprawy tj. w szczególności : - art.122 w zw. z art.180 § 1 i 2 i art.187 § 1 i 2 Ordynacji podatkowej w związku z art.7 k.p.a. , a to przez niedostateczne wyjaśnienie stanu faktycznego oraz nie uwzględnienie słusznego interesu strony, które doprowadziło do wydania błędnej decyzji , w szczególności poprzez nie uwzględnienie faktu , iż podczas klasyfikacji należy kierować się obiektywnymi kryteriami, a to przede wszystkim przeznaczeniem towaru , a także poprzez pominięcie dowodu z opinii biegłego na okoliczność faktycznego przeznaczenia towaru ; - art.121 § 1 Ordynacji podatkowej w zw. z art.8 k.p.a. poprzez prowadzenie postępowania w niepogłębiający zaufania obywateli do organów Państwa oraz świadomości i kultury prawnej obywateli , w szczególności nie uwzględnienie całości materiału dowodowego oraz nie wyjaśnienie w pełni stanu faktycznego , pominięcie części dowodów ; - art.121 § 2 Ordynacji podatkowej w zw. z art.9 k.p.a. tj. zasady należytego i wyczerpującego informowania strony o okolicznościach faktycznych i prawnych , które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania podatkowego . Wskazując na powyższe okoliczności skarżąca wniosła o uchylenie decyzji organów obu instancji. W uzasadnieniu skargi powtórzone zostały zarzuty i argumenty przedstawione w sprawie celnej dotyczące klasyfikacji taryfowej towarów objętych przedmiotowym zgłoszeniem celnym . Ponadto skarżąca podniosła , że postępowanie w sprawie podatkowej jest bezpośrednia konsekwencją prowadzenia postępowania w sprawie retrospektywnego zaksięgowania kwoty długu celnego wynikającego z przedmiotowego zgłoszenia celnego. W związku z powyższym, zdaniem skarżącej, zarzuty podnoszone w postępowaniu celnym należy powtórzyć również w sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w imporcie. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył , co następuje : Stosownie do art.1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U.2002.1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem . Oznacza to , że przedmiotem kontroli Sądu jest zgodność zaskarżonej decyzji ( innego aktu lub czynności ) z przepisami prawa materialnego , które mają zastosowanie w sprawie oraz z przepisami prawa procesowego, regulującymi tryb jej wydania lub podjęcia aktu albo czynności będącej przedmiotem zaskarżenia . Wiążące przy tym są przepisy obowiązujące w dacie wydania zaskarżonego aktu. Usunięcie z obrotu prawnego decyzji lub innego aktu może nastąpić tylko wtedy , gdy postępowanie sądowe dostarczy podstaw do uznania , że przy ich wydawaniu organy administracji publicznej naruszyły prawo w zakresie wskazanym w art.145 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U.2012.270) tj. w przypadku istnienia istotnych wad w postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego, mających istotny wpływ na wynik sprawy. Mając na uwadze wskazane powyżej kryterium legalności , Wojewódzki Sąd Administracyjny, po poddaniu ocenie ustalonych w sprawie w toku administracyjnego postępowania instancyjnego okoliczności faktycznych i istniejących wówczas okoliczności prawnych , nie znalazł podstaw dla stwierdzenia zasadności zarzutu naruszenia prawa, procesowego i materialnego w rozpoznawanej sprawie, mimo rozważenia w toku dokonanych czynności przepisu art. 134 § 1 ww. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi , z którego wynika , że Sąd przy rozstrzyganiu sprawy nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W niniejszej sprawie okolicznością bezsporną jest, że skarżąca zadeklarowała do procedury dopuszczenia do obrotu towar objęty ww. zgłoszeniem tj. . czujniki strunowe wskazując dla tego towaru jako prawidłowy kod CN 9031 49 90 z przypisaną do niego stawką celną 0% . Organy celne obu instancji uznały, że zadeklarowany kod CN jest nieprawidłowy w zakresie podpozycji i ustaliły, iż przedmiotowy towar należy taryfikować do kodu CN 9031 80 98 z przypisaną do niego stawką celną w wysokości 4 %. Wydane w sprawie celnej decyzje dotyczącej klasyfikacji taryfowej towarów objętych ww. zgłoszeniem celnym miały wpływ na wysokości podatku od towarów i usług w imporcie z tytułu przywozu tych towarów . Okoliczność ta jest bezsporna , bowiem sama skarżąca przyznała, że " postępowanie w sprawie podatkowej jest bezpośrednią konsekwencją prowadzenia postępowania w sprawie retrospektywnego zaksięgowania kwoty długu celnego". W rozpatrywanej sprawie podstawą prawną wydania zaskarżonej decyzji Naczelnika Urzędu Celnego stanowił art. 29 ust.2 ww. ustawy o podatku od towarów i usług. Zgodnie z tym przepisem podstawą prawną w imporcie towarów jest wartość celna powiększona o należne cło . Zadeklarowany w zgłoszeniu celnym podatek był obliczony nieprawidłowo , w związku z nieprawidłowym zgłoszeniem zakwestionowanych czujników strunowych do procedury dopuszczenia do obrotu . Naczelnik Urzędu Celnego w decyzji celnej znak: [...] określił kwotę długu celnego podlegającego retrospektywnemu zaksięgowaniu w wyższej wysokości niż zadeklarowana w zgłoszeniu celnym , co miało wpływ na wysokość podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług w imporcie tych towarów. Wskazane okoliczności obligowały organ celny do wydania decyzji podatkowej znak : [...]. Obie decyzje tj. decyzja w sprawie celnej i decyzja w sprawie podatku pozostają ze sobą w ścisłym związku , jednak różne są podstawy prawne ich wydania . Skarżąca w skardze na decyzję Dyrektora Izby Celnej znak: [...] podniosła zarzuty dotyczące przepisów podatkowych , na podstawie których została wydana decyzja podatkowa, ale ich nie uzasadniła; w skardze jedynie powieliła argumentację przedstawioną w sprawie celnej dotyczącej spornych towarów wskazując na – jej zdaniem - naruszenia przepisów celnych . W tych okolicznościach nie mając podstaw do oceny zarzutów w postępowaniu podatkowym , należy stwierdzić , że zaskarżona decyzja Dyrektora Izby Celnej oraz poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji – obie wydane w sprawie podatku od towarów i usług w imporcie towarów objętych przedmiotowym zgłoszeniem celnym są zgodne z prawem. Sąd w całości podzielił stanowisko organów celnych , tak co do podstaw prawnych wydania zaskarżonych decyzji , jak i w zakresie dokonanych w nich obliczeń podatku od towarów i usług w imporcie. Skarga nie mogła być uwzględniona, ponieważ wyniki oceny przeprowadzonego postępowania przez organ odwoławczy nie dają podstawy do ich uchylenia . W tym stanie rzeczy , Sąd działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2012.270 ), orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło