III SA/Kr 1490/13

Kraków, dnia 8 sierpnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Kasprzycki po rozpoznaniu w dniu 8 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi D. K. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 19 września 2013 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Decyzją z dnia 19 września 2013 r. nr [...], Główny Inspektor Transportu Drogowego uchylił decyzję Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] 2013 r. nr [...] nakładającą na D. K. karę pieniężną w wysokości 10.000 zł i nałożył na niego karę pieniężną w wysokości 8.000 zł tytułem popełnienia naruszenia z lp. 2.1 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym. Na powyższą decyzję D. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Postanowieniem z dnia 28 stycznia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W konsekwencji wniesionego zażalenia, Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 10 czerwca 2014 r., sygn. akt II GZ 261/14, uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji WSA w Krakowie do ponownego rozpoznania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako P.p.s.a.), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w cytowanym przepisie należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. O takim potencjalnym niebezpieczeństwie jest mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. i z tą sytuacją należy wiązać możliwość wyrządzenia szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Przechodząc do rozstrzygnięcia kwestii wstrzymania wykonania decyzji nakładającej karę pieniężną w transporcie drogowym, zasadnicze znaczenia ma ocena, czy może powstać znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki wywołane wykonaniem tej decyzji, jeżeli okazałoby się, że w wyniku uwzględnienia skargi może dojść do jej ewentualnego wzruszenia. W orzecznictwie zauważa się, że "instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy. Z reguły wiąże się z obawą wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, zaś jej zastosowanie nie może być poprzedzone merytoryczną oceną zasadności skargi lub obawą wystąpienia jakiejkolwiek straty. Podstawową przesłanką wstrzymania, jest wykazanie we wniosku, niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym ostatnim wypadku, chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), kiedy nie będzie możliwe przywrócenie stanu pierwotnego, w szczególności jeśli szkoda nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia" (postanowienie WSA w Warszawie z dnia 14 marca 2013 r., sygn. akt V SA/Wa 54/13). Jak wskazuje się w orzecznictwie sądowym, trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2006r., sygn. akt II SA/Bk 352/06). Dokonując oceny złożonego wniosku oraz dodatkowych wyjaśnień złożonych w toku postępowania zażaleniowego w kontekście opisanych wyżej przesłanek, Sąd doszedł do przekonania, że w niniejszej sprawie zachodzą okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący uprawdopodobnił w dostateczny sposób, że wynikający z wykonania zaskarżonej decyzji obowiązek zapłaty kary pieniężnej w wysokości 8.000 zł rodziłby po stronie skarżącego niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Skarżący spłaca kredyt hipoteczny, który zaciągnął w 2005 r. na budowę domu oraz kredyt gotówkowy z 2010 r. i przedłożył w tym celu wyciągi rachunków bankowych. Ponadto zaznaczył, że bieżąca obsługa finansowa prowadzonej przez niego działalności odbywa się na podstawie kredytów debetowych. Ponadto na jego utrzymaniu pozostaje bezrobotna żona i małoletni syn. W tej sytuacji konieczność uiszczenia kary pieniężnej w kwocie 8.000 zł stanowiłaby poważne, mimo że jednorazowe, obciążenie dla sytuacji finansowej skarżącego. Powyższe uzasadnia, w ocenie Sądu, udzielenie skarżącemu tymczasowej ochrony jego interesów faktycznych i prawnych. Mając powyższe na względzie, na mocy art. 61 § 3 i 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekł jak w sentencji.