III SA/Kr 1511/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Dorota Dąbek po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2015r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 24 sierpnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień diagnosty postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Starosty z dnia [...] 2015r. nr [...] o cofnięciu A. P. uprawnienia diagnosty do wykonywania badań technicznych pojazdów. W skardze na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego A. P. zawarł wniosek o wstrzymanie jej wykonania. W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, że dochód uzyskiwany z tytułu wykonywania zawodu diagnosty jest jego jedynym źródłem utrzymania. Nie pozostaje on bowiem w innym stosunku pracy ani nie prowadzi działalności gospodarczej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 z późn. zm., zwanej dalej p.p.s.a.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Należy zauważyć, że aby sąd mógł wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności skarżący musi wykazać we wniosku okoliczności uzasadniające możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie można bowiem przyjąć, że w sytuacji, gdy skarżący nie wskazuje we wniosku ani na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków ani tych przesłanek w ogóle nie uzasadnia, to obowiązkiem sądu jest poszukiwanie tych okoliczności (postanowienie NSA z dnia 6 lutego 2009 r., sygn. akt II FZ 39/09). Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione. Wnioskujący musi dokładanie przytoczyć okoliczności, które przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, gdyż od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i negatywnych skutków zależy orzeczenie sądu (postanowienie NSA z dnia 7 kwietnia 2005 r., sygn. akt II OZ 201/05). W ocenie Sądu, wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zasadny. Wykonanie zaskarżonej decyzji niesie bowiem za sobą realne i obiektywne niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody skarżącemu, poprzez pozbawienie go jedynego źródła dochodu, a tym samym podstawy codziennego utrzymania. Cofnięcie skarżącemu uprawnienia do wykonywania badań technicznych pojazdów wiązać się będzie bezpośrednio z niemożliwością dalszego wykonywania pracy, a w konsekwencji utratą dotychczasowego źródła utrzymania. Analogiczne stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 12 czerwca 2008 r., II GSK 375/08 (dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych) stwierdzając, że wykonanie decyzji utrzymującej w mocy rozstrzygnięcie cofające przyznane wcześniej wnioskodawcy uprawnienia do wykonywania badań technicznych pojazdów wiąże się w sposób bezpośredni z niemożnością dalszego wykonywania pracy wymagającej posiadania uprawnień diagnosty, co w konsekwencji skutkować może utratą dotychczasowego źródła utrzymania i zaprzestaniem wykonywania dotychczasowego zawodu. Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie także w innych postanowieniach NSA z dnia 25 marca 2015 r., II GSK 299/15, z dnia 30 października 2014 r., II GSK 2487/14, z dnia 21 października 2014r., II GSK 2064/14 i z dnia 8 lipca 2014r., II GSK 1474/14. Mając powyższe na względzie Sąd uznał, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zasadne, a zatem na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. w związku z art. 61 § 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.