III SA/Kr 1524/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Bożenna Blitek po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. A. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 2 września 2015 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do wykonywania badań technicznych pojazdów p o s t a n a w i a : wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Starosty z dnia 3 lipca 2015r. nr [...] o cofnięciu diagnoście M. A. uprawnienia do wykonywania badań technicznych pojazdów. W skardze na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego M. A. zawarł wniosek o wstrzymanie jej wykonania. W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, że jeżeli wykonalność zaskarżonej decyzji nie zostanie wstrzymana to nie będzie mógł wykonywać swojego zawodu i utraci uzyskiwane dotychczas wynagrodzenie za pracę. Będzie również musiał poszukać pracy w innej branży, a więc błyskawicznie się przebranżowić. W trakcie bezrobocia skarżący pozostanie na utrzymaniu swojej żony, a ma na utrzymani również małoletnią córkę, która pozostaje pod opieką psychologa w związku z obniżeniem sprawności grafomotorycznej. Stwierdzono u niej również nieprawidłowości w zakresie integracji wzrokowo-ruchowej, ponadto trudności w nawiązywaniu kontaktów społecznych, niepełną dojrzałość i lękliwość. Zdaniem skarżącego, utrata jednego ze źródeł utrzymania znacznie pogorszy warunki egzystencji jego rodziny, gdyż nie będą w stanie pokryć z jednej pensji wszystkich miesięcznych wydatków. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a.: "Art. 61. § 1. Wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. (...) § 3. Po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. (...)" Należy zauważyć, że aby sąd mógł wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności strona skarżąca musi wykazać we wniosku okoliczności uzasadniające możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Twierdzenia strony o niebezpieczeństwie spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w wypadku wykonania decyzji, powinny zostać poparte dokumentami, które uwiarygodniłyby sytuację skarżącego (por. postanowienie NSA z dnia 18 października 2011 r., sygn. akt II GSK 1799/11). Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Powinno zatem wskazywać konkretne okoliczności powodujące, że wykonanie aktu lub czynności będącej przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej spowoduje w stosunku do wnioskodawcy wystąpienie jednej lub obu przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 24 stycznia 2014 r., sygn. akt II GZ 5/14). Obowiązkiem sądu jest ocena argumentów przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia, nie zaś prowadzenie postępowania dowodowego co do przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. (postanowienie NSA z dnia 22 marca 2012 r., sygn. akt l FSK 182/12). W ocenie Sądu, wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zasadny. Wykonanie zaskarżonej decyzji niesie bowiem za sobą realne i obiektywne niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody skarżącemu, poprzez pozbawienie go źródła dochodu, a tym samym podstawy codziennego utrzymania. Cofnięcie skarżącemu uprawnienia do wykonywania badań technicznych pojazdów wiązać się będzie bezpośrednio z niemożliwością dalszego wykonywania pracy, a w konsekwencji utratą dotychczasowego źródła utrzymania. Analogiczne stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 12 czerwca 2008 r., II GSK 375/08 (dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych) stwierdzając, że wykonanie decyzji utrzymującej w mocy rozstrzygnięcie cofające przyznane wcześniej wnioskodawcy uprawnienia do wykonywania badań technicznych pojazdów wiąże się w sposób bezpośredni z niemożnością dalszego wykonywania pracy wymagającej posiadania uprawnień diagnosty, co w konsekwencji skutkować może utratą dotychczasowego źródła utrzymania i zaprzestaniem wykonywania dotychczasowego zawodu. Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie także w innych postanowieniach NSA z dnia 25 marca 2015 r., II GSK 299/15, z dnia 30 października 2014 r., II GSK 2487/14, z dnia 21 października 2014r., II GSK 2064/14 i z dnia 8 lipca 2014r., II GSK 1474/14. Mając powyższe na względzie Sąd uznał, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zasadne, a zatem na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. w związku z art. 61 § 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.