III SA/Kr 1524/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: ASR WSA Ewelina Dziuban po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 30 lipca 2024 r., nr SKO.UP/4121/95/2024 w przedmiocie odmowy wstrzymania rygoru natychmiastowego wykonania decyzji postanawia odrzucić skargę. J. S. ("skarżący") wniósł skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 30 lipca 2024 r., nrSKO.UP/4121/95/2024 w przedmiocie odmowy wstrzymania rygoru natychmiastowego wykonania decyzji. Zaskarżonym postanowieniem, wydanym na podstawie art. 135 w zw. z art. 123 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. 2024 r., poz. 572, "k.p.a."), organ odmówił wstrzymania rygoru natychmiastowego wykonania decyzji Starosty Suskiego z dnia 3 czerwca 2024 r., nr WK.5430.16.3.2024 o zatrzymaniu prawa jazdy. Postanowienie zawierało pouczenie, że nie przysługuje na nie zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Skarga podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna. Merytoryczne badanie legalności aktów administracyjnych jest możliwe jedynie wówczas, gdy skarga na te akty jest dopuszczalna, tzn. gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot, oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stosownie do art. 3 § 2 pkt 2 administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2024 r. poz. 935 – dalej p.p.s.a.), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej poprzez orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Z przepisu tego jednoznacznie wynika, iż przedmiotem skargi mogą być tylko postanowienia, na które przysługuje zażalenie albo kończące postępowanie, albo rozstrzygające sprawę co do istoty; a contrario skarga jest niedopuszczalna, gdy postanowienie jest niezaskarżalne. W przedmiotowej sprawie została złożona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skarga na postanowienie, na które nie przysługiwało skarżącemu zażalenie, co wynika z treści art. 141 § 1 k.p.a., zgodnie z którym na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. Wskazać należy, że na postanowienie rozstrzygające kwestię wstrzymania wykonalności decyzji organu I instancji, zażalenie nie przysługuje (art. 135 k.p.a.). Takie postanowienie nie ma również charakteru postanowienia kończące postępowanie, ani rozstrzygającego sprawę co do istoty. Orzecznictwo sądowe w tym zakresie jest ugruntowane i Sąd w pełni je aprobuje (por. postanowienia: WSA w Krakowie z 5 czerwca 2023 r., sygn. akt III SA/Kr 1953/22, WSA w Kielcach z 23 stycznia 2020 r., II SA/Ke 799/19, WSA w Warszawie z 29 grudnia 2015 r., sygn. akt VII SA/Wa 2605/15; z 12 grudnia 2014 r., sygn. akt VI SA/Wa 3996/14; z 20 grudnia 2015 r., sygn. akt IV SA/Wa 3014/15; z 20 maja 2013 r., sygn. akt VI SA/ Wa 907/13; WSA w Szczecinie z 8 lutego 2018 r., sygn. akt II SA/SZ 1428/17, dostępne na stronie internetowej: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Jak już wyżej wskazano, stosownie do art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a., sądy wykonując kontrolę działalności administracji publicznej orzekają w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Zaskarżone postanowienie, którego podstawę materialno-prawną stanowił art. 135 k.p.a. i które dotyczyło kwestii wstrzymania natychmiastowej wykonalności decyzji, nie podlega zaskarżeniu, o czym prawidłowo skarżący został pouczony przez organ w zaskarżonym postanowieniu. Stosownie zatem do art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., zgodnie z którymi sąd odrzuca skargę postanowieniem na posiedzeniu niejawnym jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.