III SA/Kr 1572/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Halina Jakubiec (spr.) Sędziowie WSA Barbara Pasternak WSA Janusz Kasprzycki Protokolant st. ref. Urszula Czerwińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 sierpnia 2015 r. sprawy ze skargi M. K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 9 października 2013 r. nr [...] w przedmiocie ewidencji gruntów I. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji; II. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonywana; III. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego na rzecz skarżącego M. K. kwotę 200 zł (słownie: dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego decyzją z dnia 9 października 2013 r. Nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną przez M. K. decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] 2013 r. Nr [...] orzekającą o zmianie danych ewidencyjnych działki nr [...] położonej w obrębie nr [...], jednostka ewidencyjna K – K. W podstawie prawnej decyzji wskazany został przepis art. 7 b ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2010 r., Nr 193, poz. 1287 ze zm.), a poprzedziły ją następujące okoliczności stanu faktycznego: Na skutek wniosku Z. J. i J. K. z dnia 19 grudnia 2012 r., Prezydent Miasta w dniu 25 marca 2013 zawiadomił wnioskodawczynie oraz uczestników o wszczęciu postepowania, a następnie w oparciu o operat pomiarowy Rozdzielenie ciał hipotecznych przyjęty 11 marca 2013r. do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego za numerem [...] wydał opisaną na wstępie decyzję z dnia [...] 2013 r decyzję Nr [...] znak: [...] i orzekł o zmianie danych ewidencyjnych objętych operatem ewidencji gruntów i budynków obrębu Nr [...], jednostka ewidencyjna K - K. Zmiana danych polegała na wydzieleniu w działce nr [...] o pow. 0,0208 ha o niejednorodnym stanie prawnym różnych nieruchomości. W wyniku podziału powstały nowe działki ewidencyjne: nr: [...] o pow. 0,0032 ha objęta księgą wieczystą [...], [...] o pow. 0,0020 ha objęta księgą wieczystą [...], [...] o pow. 0,0020 ha objęta księgą wieczystą LWH [...] b. gm. kat. T, [...] o pow. 0,0027 ha objęta księgą wieczystą LWH [...] b. gm. kat. T, [...] o pow. 0,0078 ha objęta księgą wieczystą LWH [...] cd. [...], [...] o pow. 0,0027 ha objęta księgą wieczystą LWH [...] b. gm. kat. T - zamknięta, [...] o pow. 0,0004 ha objęta księgą wieczystą [...], stanowiące odpowiednio własność wnioskodawczyń oraz uczestników postepowania, do których organ zaliczył: G. C., J. F., Z. J., J. K., A. F. K., K. J. K., M. K., Z. K. i A. P. W uzasadnieniu decyzji powołując się na wyniki przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego, oraz materiał dowodowy zgromadzony w sprawie, w tym dokumentację geodezyjno - kartograficzną opracowaną przez geodetę uprawnionego B. H. – Z. i przyjętą do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego 11 marca 2013r. za numerem KERG [...] organ I instancji stwierdził, że działka nr [...] obejmuje obszar niejednorodny pod względem prawnym, gdyż w swych granicach ewidencyjnych zawiera różne nieruchomości. Kierując się treścią przepisu § 9 ust. 1 rozporządzenia Ministra rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków ( Dz.U. z 2001r. Nr 38 poz. 454 ) żądanie wnioskodawczyń dotyczące aktualizacji danych ewidencyjnych mającej na celu wydzielenie w działce nr [...] obr. [...] odrębnych nieruchomości uznano za zasadne. W oparciu o powołaną wyżej dokumentację, z działki nr [...] o pow. 0,0208 ha obr. [...] o niejednorodnym stanie prawnym zostały wydzielone działki stanowiące odrębne nieruchomości i tak: 1) działka nr [...] o pow. 0,0032 ha została utworzona z parcel katastralnych l. kat. [...] o pow. 0,0013 ha i [...] o pow. 0,0030 ha ( powstałej z podziału l. kat. [...] na 1. kat. [...] i [...]) objętych księgą wieczystą Nr [...], 2) działka nr [...] o pow. 0,0020 ha została utworzona z parceli katastralnej l. kat. [...] o pow. 0,0020 ha ( powstałej z podziału l. kat. [...] na 1. kat. [...] i [...] - po uwzględnieniu równoważnika korygującego na działkę nr [...] z małego obrębu nr [...] T) objętej księgą wieczystą Nr [...], działka nr [...] o pow. 0,0020 ha została utworzona z parceli katastralnej l. kat. [...] o pow. 0,0020 ha ( powstałej z podziału l. kat. [...] na l. kat. [...] i [...] - po uwzględnieniu równoważnika korygującego na działkę nr [...] z małego obrębu nr [...] T) objętej wykazem hipotecznym LWH [...] b. gm. kat. T, działka nr [...] o pow. 0,0027 ha została utworzona z parceli katastralnej l. kat. [...] o pow. 0,0056 ha objętej wykazem hipotecznym LWH [...] b. gm. kat. T, działka nr [...] o pow. 0,0078 ha została utworzona z parceli katastralnej l. kat. [...] o pow. 0,0078 ha ( powstałej z podziału l. kat. [...] na l. kat. [...] i [...] - po uwzględnieniu równoważnika korygującego na działkę nr [...] z małego obrębu nr [...] T) objętej księgą wieczystą LWH [...] T cd. [...], działka nr [...] o pow. 0,0027 ha została utworzona z parceli katastralnej l. kat. [...] o pow. 0,0030 ha ( powstałej z podziału l. kat. [...] na l. kat. [...] i [...] - po uwzględnieniu równoważnika korygującego na działkę nr [...] z małego obrębu nr [...] T) objętej wykazem hipotecznym LWH [...] - zamknięte b. gm. kat. T, działka nr [...] o pow. 0,0004 ha została utworzona z parceli katastralnej l. kat. [...] o pow. 0,0004 ha ( powstałej z podziału l. kat. [...] na l. kat. [...] i [...] objętej księgą wieczystą Nr [...]. Od powyższej decyzji odwołanie złożył M. K., kwestionując rozstrzygnięcie Prezydenta Miasta w zakresie wyodrębnienia z działki nr [...] obr. [...] działki nr [...]. Skarżący poparł odwołanie kopią aktu notarialnego z 12 lutego 1965 r. Rep. [...]. Podniósł, że nowo utworzona działka nr [...] o pow. 4 m powinna mieć inny kształt i inną powierzchnię. Swój zarzut oparł na tym, że jego ojciec kupił parcelę [...] i [...] o łącznej powierzchni 957 m2 objęte LWH [...] T, których granice nie uległy zmianie. Rozpoznając odwołanie organ wydał powołaną na wstępie decyzję, w której stwierdził, że wniosek Z. J. i J. K. z dnia 19 grudnia 2012r. o aktualizację operatu ewidencyjnego zostały poparte operatem pomiarowym [...] dotyczącym wyodrębnienia z działki nr [...] o nieuregulowanym stanie prawnym, położonej w obrębie [...] K – K nowych działek o jednorodnym stanie prawnym pomiarowym sporządzonym przez geodetę mgr inż. B. H. – Z., włączonym do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego 11 marca 2013r. Organ wskazał, że przepisy powołanego rozporządzenia z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków regulują zasady prowadzenia ewidencji gruntów i budynków oraz zasady wymiany danych ewidencyjnych, posługują się kategorią aktualizacji operatu ewidencyjnego poprzez wprowadzenie udokumentowanych zmian do danych ewidencyjnych. Stosownie do § 44 pkt 2 do zadań starosty należy utrzymanie operatu ewidencyjnego w stanie aktualności tj. zgodności z dostępnymi dla organu prowadzącego ewidencję gruntów i budynków dokumentami i materiałami źródłowymi. W pojęciu "aktualizacji'' ewidencji gruntów i budynków, mieści się zatem także usuwanie (prostowanie) błędnych wpisów bazy danych ewidencyjnych. Organ wskazał, że zawarta w aktach sprawy dokumentacja geodezyjno - kartograficzna, wykonana przez geodetę uprawnionego mgr inż. B. H. – Z., aktualizująca obowiązujący operat ewidencji gruntów i budynków obrębu nr [...], jednostka ewidencyjna K - K, przyjęta do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 11 marca 2013 r. KERG [...] jednoznacznie określa przebieg granic nowych działek nr: [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] o jednorodnym stanie prawnym, wyodrębnionych w działce nr [...] na skutek odtworzenia przebiegu granic parcel katastralnych stanowiących materiał źródłowy państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Wskazał dalej, że zgodnie z przepisem prawnym zawartym w § 61 rozporządzenia z 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków w obecnie obowiązującym operacie ewidencji gruntów i budynków dla działki nr [...] o pow. 0,0208 ha wykazany jest numeryczny opis przebiegu granic określony numerami punktów granicznych o zachowanym formacie danych i standardów technicznych tych danych (załącznik Nr 4 do rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków). Przebieg granicy działki nr [...] określają współrzędne punktów nr: 1414, 1108, 1920, 2725, 3816, 3066, 2664, 1665, 2905, 3303, 764, 1224, 1388, 3120, 389, 4046, 3649, 3870, 1414. Z tabeli wykazu punktów granicznych dla działki nr [...] wynika, że tylko dla jednego punktu źródłem jego danych - jest atrybut Nr 7 - digitalizacja mapy z wykorzystaniem wyników geodezyjnych pomiarów, natomiast pozostałe położenie punktów granicznych posiada atrybut Nr 1 - pomiar geodezyjny z ustaleniem granic. W granicach działki nr 240, określonych ww. punktami w sposób informatyczny, zachowując topologię położenia punktów granicznych, odtworzono w oparciu o jedyny materiał źródłowy skalibrowany raster nieobowiązującej mapy ewidencyjnej w skali 1 : 2880 przebieg granic parcel katastralnych objętych księgami wieczystymi opisanymi szczegółowo powyżej. I tak: działkę nr [...] określają punkty graniczne nr : 3, 4, 1, 3870, 1414, 1108, 3; działkę nr [...] określają punkty graniczne nr: 3, 4, 389, 5, 1920, 3; działkę nr [...] określają punkty graniczne nr: 1920, 5, 3120, 6, 2725, 1920; działkę nr [...] określają punkty graniczne nr: 2725, 6, 1388, 1224, 7, 3816, 2725; działkę nr [...] określają punkty graniczne nr: 3066, 8, 3303, 764, 7, 3816, 3066; działkę nr [...] określają punkty graniczne nr: 1665, 2905, 8, 3066, 2664, 1665; działkę nr [...] określają punkty graniczne nr: 1, 4046, 3649, 3870, 1. Stosownie do przepisu § 62 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków analitycznie ze współrzędnych obliczono pole powierzchni działek nr: [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...]. Zatem, w wyniku tego opracowania powstały nowe działki nr : [...] o pow. 0,0032 ha, [...] o pow. 0,0020 ha, [...] o pow. 0,0020 ha, [...] o pow. 0,0027 ha, [...] o pow. 0,0078 ha, [...] o pow. 0,0027 ha , [...] o pow. 0,0004 ha o jednorodnym stanie prawnym, wyodrębnione z działki nr [...] o pow. 0,0208 ha o nieuregulowanym stanie prawnym, dotychczas składającej się z nieruchomości objętych księgą wieczystą : [...], [...], LWH [...] b. gm. kat. T, LWH [...] b. gm. kat. T, LWH [...] cd. [...], LWH [...] b. gm. kat. T - zamknięty, [...]. Organ podkreślił, że dokumentacja zawarta w operacie numer KERG [...] oraz dokumentacja źródłowa zgromadzona w aktach sprawy dowodzą, iż powyższa zmiana danych ewidencyjnych w zakresie działki nr [...] była konieczna z uwagi na stan ewidencji, w którym działka ewidencyjna obejmuje obszar niejednorodny prawnie, jest stanem niezgodnym z zasadami prowadzenia ewidencji gruntów i budynków, i przeprowadzenie tzw. "rozdzielenia" zawartych w jednej działce ewidencyjnej działek będących przedmiotem odrębnej własności należy co do zasady zaakceptować jako formę aktualizacji ewidencji. Przepis § 9 ust. 1 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. z 200lr., Nr 38, poz. 454) definiuje działkę ewidencyjną, jako ciągły obszar gruntu, położony w granicach jednego obrębu, jednorodny pod względem prawnym, wydzielony z otoczenia za pomocą linii granicznych. W świetle cytowanej wyżej definicji działki ewidencyjnej taka zmiana ma charakter przedmiotowo - podmiotowy, gdyż z jej istoty wynika konieczność określenia podmiotów prawa własności, którym w świetle aktualnych wpisów w księgach wieczystych przysługuje to prawo względem nowo wydzielonych. Dokumentacja geodezyjno - kartograficzna wykonana w celu aktualizacji operatu ewidencji gruntów i budynków w zakresie działki nr [...] zawiera między innymi mapę uzupełniającą aktualizacji operatu ewidencji gruntów, wykazy zmian gruntowych oraz wykazy synchronizacyjne nawiązujące do ustanowionych stanów prawnych nieruchomości objętych księgami wieczystymi. Odnosząc się do zarzutów odwołania, organ odwoławczy stwierdził, że nie zasługują na uwzględnienie, gdyż nie tylko nie znajdują oparcia w zgromadzonym materiale dowodowym i są wręcz z nim sprzeczne. Wskazał, że aktem notarialnym z 12 lutego 1965 r. ojciec skarżącego K. K. nabył prawo własności do parceli l. kat. [...] i [...] o łącznej powierzchni 0,0957 ha. Z wykazu synchronizacyjnego (KERG [...]) sporządzonego w ramach modernizacji operatu ewidencji gruntów i budynków dla obr. [...] wynika, że parcela l. kat. [...] o pow. 0,0130 ha wchodziła w skład dawnej działki nr [...] małego obrębu nr [...] T. Parcela I. kat. [...] uległa podziałowi na parcele l. kat. [...] i l.kat. [...]. Z wykazu synchronizacyjnego, zawartego w opracowaniu KERG [...], wynika, że parceli I. kat. [...] o pow. 0,0004 ha objętej KW [...] odpowiada nowa działka nr [...] o pow. 0,0004 ha, wyodrębniona z działki nr [...] obr. [...], jednostka ewidencyjna K - K. Organ podkreślił, że Prezydent Miasta był związany wnioskiem stron o dokonanie zmian danych ewidencyjnych mających na celu doprowadzenie do zgodności ewidencji gruntów i budynków ze stanem prawnym nieruchomości objętych księgami wieczystymi i w oparciu o dokumentację geodezyjno - kartograficzną z 11 marca 2013 r. KERG [...] i całokształt materiału dowodowego wydał zasadną decyzję zgodną z dyspozycją § 44 pkt. 2 cytowanego wyżej rozporządzenia. Podniósł na koniec, że ponieważ w pojęciu "aktualizacji ewidencji gruntów i budynków, mieści się także usuwanie (prostowanie) błędnych wpisów bazy danych ewidencyjnych, zatem przeprowadzenie tzw. "rozdzielenia" (wyodrębnienia) zawartych w jednej działce, nieruchomości będących przedmiotem odrębnej własności, należy co do zasady zaakceptować jako formę aktualizacji ewidencji gruntów i budynków, co też Prezydent Miasta uczynił uznając złożone wnioski za zasadne. W skardze na ww decyzję M. K. ( dalej skarżący ) zarzucił decyzji naruszenie: - art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013r. poz. 167) polegające na bezzasadnym utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji organu pierwszej instancji, - art. 7, 77 § 1 i 80 Kpa polegające na niewyczerpującym zebraniu materiału dowodowego i niepodjęciu kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy, w tym niewyjaśnienie dokładnych powierzchni działek i dokonanie podziału, zgodnie z którym działka skarżącego jest pomniejszona o 126 m kw w porównaniu do stanu zgodnego z rzeczywistością. Wniósł wobec treści tych zarzutów o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, jak i uchylenie decyzji pierwszej instancji. Uzasadniając skargę M. K. zarzucił , że w wyniku podziału zaniżona została powierzchnia jego działki objętej KW [...]. Wyjaśnił, że zgodnie z planem podziału, nr ewidencyjny [...] parcela 1 kat. [...] o pow. 133 m2, objęta KW [...] podzieliła się na: [...] o powierzchni 70 m2 i [...] o powierzchni 63 m2. Następnie, działka o nr [...] podzieliła się na dwie działki o numerach: [...] o pow. i [...] o pow. 50 m2. Zgodnie z zawiadomieniem o wszczęciu postępowania z dnia 7 maja 2013r., nieruchomość objęta księgą wieczystą [...] składa się z parceli [...] i [...] o pow. 30m2 (powstałej z podziału parceli [...] na [...] i [...]). Jak zauważył skarżący, skoro ( jak wynika z powyższego ) parcela [...] miała wyjściową powierzchnię 70 m2, a działki [...] i [...] powstały z podziału parceli [...] to działka [...] musi mieć metraż 40 m2. W nawiązaniu do w/w zawiadomienia nieruchomość objęta księgą wieczystą [...], o numerze [...] ma 20 m2, a powstała z podziału parceli [...] na parcele [...] i [...]. Nadmieniał przy tym, że nie zna parceli [...]. Według skarżącego podział parceli [...] został przeprowadzony "dwukrotnie". Wskazał, że parcela [...] miała wyjściowo 133 m2, a podzieliła się na [...] i [...], co wykorzystało już całkiem jej powierzchnię, a następnie ta sama parcela [...] dzieli się znów na [...] i [...], z czego parcela [...] ma 20 m2, i z tego wynika to zawyżenie o 20 m 2. Dalej skarżący wskazał, że w uzasadnieniu decyzji organu II instancji, wskazano "z wykazu synchronizacyjnego (KERG [...]) sporządzonego w ramach modernizacji operatu gruntów i budynków dla obrębu [...], wynika że parcela I. kat. [...] o pow. 0,0130 h wchodziła w skład dawnej działki nr [...] małego obrębu nr [...] T. Parcela l kat. [...] uległa podziałowi na parcele I. kat [...] i l. kat. [...]. Z wykazu synchronizacyjnego, zawartego w opracowaniu [...] wynika, że parceli I. kat. [...] o pow. objętej KW [...] odpowiada nowa działka nr [...] o pow. 0,0004 ha, wyodrębniona z działki nr [...], obręb [...], jednostka ewidencyjna K - K". Według skarżącego w tym uzasadnieniu organ sam sobie przeczy, bowiem skoro zgodnie z załączonymi wykazami zmian gruntowych działka o nr [...] o pow. 191 m2, wchodzi w całości w skład aktualnej działki [...] o pow. 208 m2, która to działka stanowi przedmiot sprawy, a w skład [...] wchodzi w całości l.kat. [...] o pow. 0,0130 ha stanowiąca własność skarżącego, to w wyniku podziału działki [...], powinien otrzymać powierzchnię 130 m2 a nie 4 m2. Według skarżącego organ błędnie przeprowadził postępowanie, przyjmując, że cała l. kat. [...] wchodzi w skład działki [...], a po podziale działki [...]. Skoro działka [...] ma powierzchnię 191 m2, a w jej skład wchodzi moja działka o powierzchni 130 m, a dalej idąc ta działka stanowi całość działki podlegającej podziałowi, czyli działki [...], to w wyniku podziału działki powinien on otrzymać 4 m2 a 13o m. Wskazał, że w momencie tworzenia działki [...] (wprowadzania obrębu [...] T) błędnie przyjęto, że w jej skład wchodzi w całości l.kat. [...], co skutkowało pominięciem tej działki w dalszym postępowaniu i nie nadaniem jej nowego numeru. Pismem z dnia 23 listopada 2013 r. skarżący uzupełnił skargę poprzez przedłożenie porównania map: ewidencyjnej i katastralnej m. K j. ew. K obręb [...], gm. Kat. T skala 1:500, zauważając, że z mapy tej wynika, że nowo wydzielona dz. [...] nie mogła powstać z l.kat. [...], jak się wskazuje w decyzji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, wskazując, że podstawę do wprowadzenia zmian aktualizujących stanowi operat ewidencji gruntów i budynków przyjęty do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 11marca 2013r. |Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: | |Przepis art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.| |1269) stanowi, iż sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, | |przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie z treścią | |art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze | |zm.) - dalej "p.p.s.a." - sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki | |określone w ustawie. Wojewódzkie sądy administracyjne w zakresie swojej właściwości oceniają zaskarżoną decyzję | |administracyjną lub postanowienie z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania | |administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Sąd rozstrzyga w granicach | |danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.), | |przy czym nie posiada uprawnień do merytorycznego orzekania co do istoty sprawy. | |Z powołanego przepisu wynika, że obowiązkiem sądu administracyjnego jest wszechstronna, wykraczająca poza granice skargi, | |kontrola legalności zaskarżonej decyzji, w kontekście jej zgodności z prawem materialnym i procesowym. | |Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie stwierdza nieważność decyzji lub | |postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego | |lub w innych przepisach. | |Dokonawszy kontroli zaskarżonej decyzji wedle wyżej wskazanych kryteriów Wojewódzki Sąd Administracyjny doszedł do wniosku, że| |zachodzą podstawy do stwierdzenia jej nieważności, bowiem została wydane z rażącym naruszeniem prawa (art. 156 § 1 pkt 2 | |k.p.a.). | |Jednym z adresatów zaskarżonej decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 9 października | |2013r. jak i decyzji organu I instancji Prezydenta Miasta z dnia [...] 2013 r. była Z. K. Tymczasem jak wynika z odpisu | |skróconego aktu zgonu, znajdującego się na k.138 akt sądowych, Z. K. zmarła w dniu 20 lutego 2012 r. Nie mogła mieć przymiotu | |strony już dacie wszczęcia kontrolowanego postępowania, natomiast organ kierował do Zmarłej zawiadomienie o wszczęciu | |postepowania, a następnie także decyzje. | |W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalony jest pogląd, że skierowanie decyzji do osoby nieżyjącej rażąco narusza prawo| |i powoduje nieważność takiej decyzji. | |Szczegółową analizę omawianej sytuacji zawarł Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 6 czerwca 2012 r., sygn. I OSK | |829/11 (LEX nr 1216580). W uzasadnieniu tego wyroku stwierdzono: "Taka sytuacja wielokrotnie była rozważana w orzecznictwie | |sądów administracyjnych, | |w którym jednolicie przyjmowano, że skierowanie decyzji w stosunku do zmarłej osoby musi być zawsze kwalifikowane jako rażące | |naruszenie prawa | |w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. (wyroki NSA z dnia 14 listopada 2001 r., I SA 2462/99, z dnia 20 września 2002 r., I SA| |428/01 (niepubl.), z dnia 11 marca 2008 r., I OSK 1959/06 (niepubl.) czy z dnia 30 września 2009 r., I OSK 1429/08 (LEX nr | |595138). Oceny tej nie zmienia fakt, że kodeks postępowania administracyjnego nie zawiera przepisu, który stwierdzałby wprost,| |że osoba zmarła nie może być stroną w sprawie, gdyż wynika to z samej konstrukcji pojęcia strony (por. J. Borkowski (w:) B. | |Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, Warszawa 1996, s. 183) i jej zdolności prawnej, którą| |ocenia się według przepisów prawa cywilnego (art. 30 § 1 k.p.a.). Zdolność prawna osoby fizycznej ustaje z chwilą jej śmierci.| |Konsekwencją utraty zdolności prawnej jest to, że w stosunku do osoby zmarłej nie można wszcząć i prowadzić postępowania | |administracyjnego oraz wydać decyzji. Nie może zatem ulegać wątpliwości, że decyzja skierowana do nieżyjącej już osoby rażąco | |narusza prawo w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. Na taką kwalifikację omawianej wady decyzji nie ma wpływu to, czy organ | |wiedział o śmierci strony postępowania oraz czy jego niewiedza była zawiniona czy też nie. Powołany przepis w ogóle nie | |nawiązuje do wiedzy organu o okolicznościach skutkujących nieważnością decyzji. Zauważyć również należy, że sądowa kontrola | |zgodności z prawem zaskarżonej decyzji powinna przebiegać w określonej kolejności. W pierwszej kolejności należy ocenić | |zaskarżoną decyzję i postępowanie, które ją poprzedziło, z punktu widzenia wad powodujących nieważność decyzji. Przyjęcie | |takiej kolejności badania zgodności z prawem uzasadnione jest tym, że ustalenie którejkolwiek z wad decyzji powodujących | |stwierdzenie jej nieważności czyni dalszą kontrolę zbędną. W przypadku nieważności decyzji powinno nastąpić stwierdzenie tej | |nieważności przez wojewódzki sąd administracyjny, niezależnie od jakichkolwiek okoliczności (T. Woś (w:) T. Woś, H. | |Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Postępowanie sądowoadministracyjne, LexisNexis 2004, s. 307-308)". | |Na takim samym stanowisku stanęły Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (wyrok z dnia 8 stycznia 2013 r., sygn. I SA/Wa | |1316/12, LEX nr 1274146) oraz Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach z dnia 28 stycznia 2010 r., sygn. I SA/Ke 327/09 (LEX | |nr 554020). W tym ostatnim wyroku podkreślono, że "prowadzenie postępowania w stosunku do osoby zmarłej i wydanie decyzji | |której jest adresatem stanowi uchybienie, w wyniku którego powstają skutki niemożliwe do zaakceptowania z punktu widzenia | |praworządności". | |Całkowicie podzielając powyższą ocenę należało stwierdzić nieważność zaskarżonej decyzji jak i ją poprzedzającej decyzji | |organu I instancji, wstrzymując się od dalszej jego kontroli. Wystąpienie tego rodzaju uchybienia, jak wszczęcie postepowania | |w stosunku do osoby zmarłej wyklucza prowadzenie analizy, co do wpływu tego faktu na wyniki postepowania. Osoba zmarła, jako | |niemająca zdolności prawnej, nie może być podmiotem praw | |i obowiązków, w tym także z zakresu prawa administracyjnego. Z tego powodu prowadzenie postępowania administracyjnego w | |stosunku do osoby zmarłej | |i skierowanie do niej decyzji ocenione być musi, jako rażące naruszenie prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 i 4 k.p.a., gdyż| |jest to uchybienie, w wyniku którego powstają skutki niemożliwe do zaakceptowania z punktu widzenia zasady praworządności | |(por. wyrok NSA z dnia 14 listopada 2001 r. , sygn. akt I SA 2462/99; LEX nr 82653; wyrok NSA z dnia 11 marca 2008 r., sygn. | |akt I OSK 1959/06; LEX nr 505429). | |Należy podkreślić, że przy wydaniu niniejszego orzeczenia nie dokonano pełnej kontroli legalności zaskarżonej decyzji, | |albowiem weryfikacja zarzutów skargi byłaby na obecnym etapie przedwczesna. | |Postępowanie dowodowe przed sądem administracyjnym nie może zdaniem tut. Sądu sanować wady kwalifikowanej, jaką jest rażące | |naruszenie prawa, niezależnie od tego czy organ działał z dostateczną starannością, uznając za stronę tego postepowania osobę| |zmarłą, oraz niezależnie od tego czy okoliczność ta miała wpływ na wyniki postępowania . Rozważenie przez sąd administracyjny | |kwestii wpływu lub istotnego wpływu na wyniki postępowania dostrzeżonego uchybienia przepisom prawa materialnego lub | |postepowania ustawodawca dopuścił tylko w przypadkach określonych w art. 145 § 1 pkt 1 lit.a oraz c , natomiast warunek ten | |pominięty został w pkt 2 przepisu art. 146 § 1 p.p.s.a., co a contrario prowadzi do konstatacji, że wystąpienie przyczyny | |określonej art. 156 k.p.a., bezwzględnie obliguje sąd do stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji. | |Wobec powyższego Sąd stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a. | |Rozpoznając ponownie sprawę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego ustali prawidłowo katalog podmiotów | |biorących udział w prowadzonym przez niego postępowaniu administracyjnym i zapewniając wszystkim tym podmiotom czynny udział w| |tym postępowaniu, doręczy im decyzję wydaną wskutek wszczętego postępowania. | |Na zasadzie art. 152 p.p.s.a. Sąd orzekł, iż zaskarżona decyzja nie może być wykonana. Orzeczenie to ma moc prawną do chwili | |uprawomocnienia się wyroku w niniejszej sprawie. | |W pkt III wyroku Sąd orzekł o kosztach postępowania, na podstawie art. 200 p.p.s.a.. |