III SA/Kr 159/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kremer Sędziowie: NSA Wiesław Kisiel sprawozdawca NSA Piotr Lechowski Protokolant Urszula Ogrodzińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 maja 2005 r sprawy ze skargi Związku Międzygminnego " [...] " w [...] na uchwałę Rady Gminy w Słaboszowie z dnia 4 listopada 2004 r. Nr : XXII/144/04 w przedmiocie wniosku Związku Międzygminnego " [...] " w [...] o zatwierdzenie taryfy zbiorowego zaopatrzenia w wodę na terenie Gminy [...] skargę oddala Pismem z dnia [...] 2004 r., nr [...], Związek Międzygminny "[...]" w [...] skierował do Rady Gminy w [...] wniosek o zatwierdzenie "taryfy dla zbiorowego zaopatrzenia w wodę" (składnia zdania wnioskodawcy) na terenie tej Gminy. Zaskarżoną uchwałą z dnia 4 listopada 2004 r. Rada Gminy w [...] odmówiła podjęcia żądanej uchwały. Jako podstawę prawną Rada wskazała art.18 ust.2 pkt 15 ustawy o samorządzie gminnym w związku z art.16 ust.1, art.19 ust.1 i art.24 ust.1 ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzeniu ścieków (Dz.U.nr 72, poz.747 ze zm.). Odmowę uzasadniono nieposiadaniem przez Związek zezwolenia na prowadzenie tego rodzaju działalności na terenie Gminy [...] oraz brakiem uprzedniego uchwalenia przez Radę regulaminu dostarczania wody. W skardze do sądu administracyjnego Związek zarzucił, że podejmując zaskarżoną uchwałę Rada Gminy naruszyła artykuły 16, 19 i 24 ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków w związku z artykułami 2 i 4 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej. Związek nie jest przedsiębiorstwem wodociągowo-kanalizacyjnym i dlatego może dostarczać wodę bez konieczności ubiegania się o zezwolenie Wójta Gminy. Ustawa nie daje Radzie kompetencji do podejmowania uchwały negatywnej i pogląd taki został wyrażony w wyroku NSA z dnia 9 września 2003 r., II SA/Lu 1040/03. Gmina wniosła o oddalenie skargi. Wyrok NSA z dnia 31 marca 2005 r., OSK 1336/04 potwierdza stanowisko Gminy, że Związek może świadczyć swoje usługi na terenie gminy, która nie jest jego członkiem pod warunkiem posiadania zezwolenia wydanego przez Wójta Gminy. W ocenie Gminy na jej terenie nie obowiązuje regulamin zaopatrzenia w wodę, więc i z tego względu nie było możliwe zatwierdzenie taryfy, przedłożonej przez związek. Art.24 ustawy dozwala na podjęcie uchwały negatywnej . Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje : Stosownie do wyroku NSA z dnia 2 czerwca 2004 r., OSK 313/ 04 "zatwierdzenie taryfy na zbiorowe zaopatrzenia w wodę jest sprawą z zakresu administracji publicznej także wówczas, gdy zadania w tym zakresie wykonuje związek międzygminny w stosunku do gminy, która nie jest członkiem związku." Dlatego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie jest właściwy do merytorycznego rozpoznania skargi Związku na uchwałę Rady Gminy w Słaboszowie z dnia 4 listopada 2004 r., nr XXII/ 144/ 04, w sprawie wniosku Związku Międzgminnego "[...]" w [...] o zatwierdzenie taryfy zbiorowego zaopatrzenia w wodę na terenie gminy [...]. Trafnie podniosła Gmina, że na jej terenie nie obowiązuje regulamin zaopatrzenia w wodę, gdyż Rada Gminy w [...] nie podjęła uchwały w tym zakresie, a art.19 ustawy uzależnia określenie taryfy od uprzedniego ustalenia regulaminu. (prawomocny wyrok WSA w Krakowie z 2 grudnia 2003 r., II SA/Kr 999/). Prawidłowo Gmina powołała się na wyrok NSA z dnia 31 marca 2005 r, OSK 1336/04 dla wykazania, że Związek może przedłożyć do zatwierdzenia taryfę, o ile uprzednio uzyskał od Wójta tej Gminy zezwolenie na świadczenie usług tego rodzaju na terenie Gminy, która nie jest jego członkiem. "Z punktu widzenia gminy [...] niebędącej członkiem Związku Międzygminnego, Związek ten określając taryfę cen i stawek opłat za zbiorowe zaopatrzenie w wodę sytuuje się w sytuacji takiej samej jak każdy inny dostawca prowadzący działalność w zakresie zbiorowego zaopatrzenia w wodę. Może być więc traktowany jako przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyne w znaczeniu funkcjonalnym." Wychodząc z takiego ustalenia NSA skład WSA orzekający w niniejszej sprawie stwierdza, że Związek może zaopatrywać w wodę odbiorców na terenie Gminy [...] pod warunkiem uzyskania od Wójta tej Gminy zezwolenia uregulowanego w art.16 ust.1 ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzeniu ścieków (Dz.U.nr 72, poz.747, zm.Dz.U.r.2002, nr 113, poz.984). Przeszkodą uwzględnienia wniosku był ponadto brak formalny samego wniosku. Art.20 w zw. z art.24 ust.1 ustawy przewiduje że taryfa ma być określona przez przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne czyli w niniejszej sprawie – Związek działający poprzez swoje statutowe organy (Zgromadzenie lub Zarząd). Do ustalenia więc taryfy przedkładanej Gminie uprawnione są wyłącznie statutowe organy Związku. Tymczasem w aktach jest wyłącznie pismo podpisane przez Prezesa Związku i Głównego Księgowego. Mimo wezwania Skarżącego przez Sąd do przedłożenia uchwały organu Związku w sprawie ustalenia taryfy (art.20 ustawy) taka uchwała nie została Sądowi przedłożona. Na tej podstawie wnosić należy, że Radzie Gminy w [...] przedstawiona została propozycja nie będąca taryfą w rozumieniu art.20 ust.1 1 ustawy. Dlatego Rada Gminy nie mogła taryfy zatwierdzić, skoro jej nie otrzymała od Związku w prawidłowej postaci. Uchwałą z dnia 11 kwietnia 2005 r., II OPS 1/05 Naczelny Sąd Administracyjny ustalił, że w okresie 45 dni od otrzymania wniosku, Rada Gminy jest władna podjąć uchwałę odmawiającą zatwierdzenia przedłożonej taryfy. W niniejszej sprawie nie ma potrzeby badania, czy odmowa Gminy była należycie uzasadniona merytorycznie, skoro wniosek w sprawie taryfy nie został poprzedzony uchwaleniem przez Radę regulaminu, przedłożony dokument nie jest taryfą w rozumieniu art.20 ustawy, Związek przedkładający wniosek nie uzyskał pozwolenia Wójta Gminy na zaopatrywanie w wodę odbiorców na terenie Gminy [...]. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji, na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.nr 153, poz.1270, zm. Dz.U. r.2004, nr 162, poz.1692).