III SA/Kr 1607/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Bożenna Blitek po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. B. na działania Rektora Akademii p o s t a n a w i a : odrzucić skargę Pismem z dnia 9 października 2012 r. M. B. wniósł skargę na bezprawne działania ze stosunku służbowego organów i jednostek Akademii wobec doktorantów. Skarżący podał, że pracownicy Akademii próbują bezprawnie i bezpodstawnie zawłaszczyć prawa autorskie doktorantów mogących być współtwórcami dobra chronionego prawami własności. W odpowiedzi na skargę Rektor Akademii wniósł o jej odrzucenie względnie oddalenie podnosząc, ze treść skargi utrudnia ustalenie, jaki jest konkretnie jej przedmiot lecz wydaje się, że przedmiotem tym jest Regulamin ochrony, korzystania oraz komercjalizacji własności intelektualnej w Akademii, a ściślej pkt 3.4.4. tego Regulaminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Podstawową kwestią w przedmiotowej sprawie jest kwestia dopuszczalności wniesienia przedmiotowej skargi na "działania" Rektora Akademii z punktu widzenia zakresu kognicji sądów administracyjnych. Zakres spraw objętych kontrolą sądów administracyjnych określa art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a.", który stanowi: "Art. 3. § 2. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a." Zdaniem Sądu – z żadną z powyższych sytuacji nie mamy do czynienia w niniejszej sprawie, albowiem, według skarżącego, pracownicy Akademii próbują bezprawnie i bezpodstawnie zawłaszczyć prawa autorskie doktorantów mogących być współtwórcami dobra chronionego prawami własności i taka treść skargi - zdaniem Sądu – kwalifikuje ją jako skargę złożoną w trybie działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego (kpa), a konkretnie w trybie art. 228 kpa. Przepis ten stanowi, że przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. W tym wypadku zasadnicze znaczenie ma okoliczność, że rozpatrywanie skarg w trybie działu VIII kpa pozostaje poza zakresem kognicji sądu administracyjnego. Wynika to z założenia, że w przedmiotowym postępowaniu skargowym nie ma stron postępowania, nie wydaje się rozstrzygnięć adresowanych do wnioskodawcy a jedynie zawiadamia się go o swoich działaniach wewnętrznych zmierzających do wyjaśnienia okoliczności będących przyczynami skargi. Do skarg i wniosków uregulowanych w dziale VIII kpa nie ma zatem zastosowania sądowa kontrola administracji publicznej, a skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu (podobnie WSA w Warszawie w wyroku z dnia 20.06.2007r. IV SA/Wa 140/07 i z 07.12.2006r. SA/Wa1785/06 oraz NSA W-wa w postanowieniu z 18.02.2005r. OW 166/04). Mając na uwadze powyższe, Sąd uznał, że skarga M. B. nie należy do właściwości sądu administracyjnego, a zatem na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a w związku z art. 58 § 3 p.p.s.a., skargę odrzucił.