III SA/Kr 1613/24

WyrokWSA w Krakowie2025-07-16

Skład orzekający: Maria Zawadzka, Ewa Michna, Magdalena Gawlikowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy decyzja o zatrzymaniu prawa jazdy na podstawie przekroczenia limitu punktów karnych może zostać utrzymana mimo zarzutu błędu w ustaleniach faktycznych dotyczących liczby punktów oraz zarzutu naruszenia przepisów dotyczących usuwania punktów karnych z ewidencji?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że organ administracji nie ma kompetencji do weryfikacji liczby punktów karnych podanej przez Policję, która jest uprawniona do prowadzenia ewidencji i korygowania punktów. Decyzja o zatrzymaniu prawa jazdy jest decyzją związaną i opiera się na informacji Policji o przekroczeniu limitu 24 punktów. Zarzuty dotyczące usuwania punktów karnych nie mają wpływu na legalność decyzji, gdyż obowiązujące przepisy i brak wdrożenia centralnej ewidencji powodują, że punkty pozostają aktywne do czasu ich usunięcia zgodnie z obowiązującymi terminami.
Stan faktyczny
Skarżący otrzymał łącznie 25 punktów karnych za naruszenia przepisów ruchu drogowego w okresie od 22 października 2022 r. do 29 stycznia 2024 r. Na podstawie informacji Komendanta Wojewódzkiego Policji Starosta Nowosądecki wydał decyzję o zatrzymaniu prawa jazdy, którą utrzymało w mocy Samorządowe Kolegium Odwoławcze. Skarżący zarzucił błędy w ustaleniach dotyczących liczby punktów oraz nieprawidłowe stosowanie przepisów o usuwaniu punktów karnych z ewidencji.
Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Zawadzka (spr.) Sędziowie: WSA Ewa Michna Asesor WSA Magdalena Gawlikowska Protokolant: specjalista Anna Chwalibóg po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 lipca 2025 r. sprawy ze skargi Ł. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławcze go w Nowym Sączu z dnia 17 lipca 2024 r. nr SKO-UP-4121-31/24 w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy oddala skargę. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Nowym Sączu decyzją z dnia 17 lipca 2024 r.nr SKO-UP-4121-31/24 utrzymało w mocy decyzję Starosty Nowosądeckiego z dnia 25 kwietnia 2024 r. o zatrzymaniu skarżącemu prawa jazdy kat. AM, A, B1, B, C, C1, C1E, CE, BE, dokument nr : [...] wydanego przez DVLA Wielka Brytania w dniu 20 lutego 2019 r. Powyższe decyzje zapadły w następującym stanie faktycznym i prawnym. W dniu 9 lutego 2024 r. wpłynął do Starosty Nowosądeckiego wniosek Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie informujący o wielokrotnym naruszeniu przez skarżącego przepisów ruchu drogowego od dnia 22 października 2022 r. do 29 stycznia 2024r. i uzyskaniu przez niego łącznie 25 punktów karnych. W związku powyższym w dniu 25 marca 2024 r. organ wszczął z urzędu postępowanie administracyjne. W wyniku jego zakończenia wydano ww. decyzję z dnia 25 kwietnia 2024 r. o zatrzymaniu skarżącemu prawa jazdy. W odwołaniu skarżący zarzucił: - błąd w ustaleniach faktycznych polegający na uznaniu, że przekroczono limit 24 punktów karnych; - naruszenie art. 17 ust. 2 ustawy o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw poprzez uznanie, że otrzymane punkty karne w dacie 22 października 2022 r. są prawidłowo wpisane w ewidencji, podczas gdy winny one zostać usunięte w terminie l roku od daty nałożenia mandatu karnego. Skarżący wniósł o uchylenie decyzji jako wadliwej ewentualnie o przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Ponadto wniósł o uchylenie rygoru natychmiastowej wykonalności. W wyniku rozpatrzenia sprawy Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Nowym Sączu decyzją z dnia 17 lipca 2024 r. utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu Kolegium wskazało, że o zaistnieniu okoliczności istotnych z punktu widzenia mającego zatasowanie w sprawie art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy o zmianie ustawy Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw, poinformował Komendant Wojewódzki Policji w Krakowie w piśmie z dnia 2 kwietnia 2024 r. Wynika z niego jednoznacznie, że skarżący w okresie od dnia 22 października 2022 r. do dnia 29 stycznia 2024 r. otrzymał łącznie 25 punków karnych, które zostały mu przypisane w związku z czterokrotnym naruszeniem przepisów ruchu drogowego. Powzięcie zatem takiej wiedzy przez organ I instancji obligowało do wydania decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy. Kolegium podkreśliło, że organ administracji nie prowadzi żadnych własnych ustaleń co do naruszenia przepisów o ruchu drogowym, a jedynie opiera swoje rozstrzygnięcie na przekazanej mu informacji, która ma charakter dokumentu urzędowego, stanowiącego dowód tego, co zostało w nim urzędowo stwierdzone. Mianowicie to Policja, jako podmiot uprawniony do prowadzenia ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego i przypisywania określonemu naruszeniu odpowiedniej liczby punktów, jest władna do korygowania tych punktów. Organy administracji, wydające decyzję o zatrzymaniu prawa jazdy nie mają kompetencji do korygowania liczby punktów. Są one związane wpisem w ewidencji kierowców, zatem liczbą punktów podanych przez Komendanta Wojewódzkiego Policji. Ilość punktów karnych może być natomiast kwestionowana w odrębnym postępowania. Dlatego też w niniejszej sprawie organ nie jest uprawniony do ustalania, czy liczba punktów podana w zawiadomieniu przez komendanta Policji została ustalona prawidłowo, a tym bardziej do obniżania liczby punktów. Odnosząc się do zarzutów odwołania SKO wskazało, że podniesiony zarzut naruszenia art. 17 ust. 2 ustawy o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw, nie podlega rozpatrzeniu w niniejszej sprawie. Organ wskazał na szczegółowe regulacje dotyczące sposobu punktowania i liczby punktów odpowiadających naruszeniu przepisów ruchu drogowego, w dacie popełnienia przez skarżącego wykroczenia i wpisania punktów karnych do ewidencji, i wyjaśnił, że w dacie popełnienia wykroczeń w dniu 22 października 2022 r. oraz 29 lutego 2024 r. obowiązywało rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 15 września 2022 r. w sprawie ewidencji kierujących pojazdami naruszających przepisy ruchu drogowego. Zgodnie z przepisem § 6 ust. 1 i 5 ww. rozporządzenia organ prowadzący ewidencję usuwa z niej punkty przypisane na podstawie wpisu ostatecznego jeżeli od daty uprawomocnienia się rozstrzygnięcia wydanego w sprawie o naruszenie upłynęły 2 lata ". Kolegium podkreśliło, że dowodem, który stanowi podstawę dla wydania decyzji w oparciu o art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy zmieniającej jest wyłącznie pismo właściwego Wojewódzkiego Komendanta Policji, w którym zawarta jest informacja o przekroczeniu 24 punktów karnych za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Kwestionowanie ilości przypisanych skarżącemu punktów karnych może nastąpić w odrębnym postępowaniu, a więc innym niż dotyczącym zatrzymania mu prawa jazdy. Z tych samych przyczyn nie można mówić, zdaniem SKO, o naruszeniu art. 17 ust. 2 ustawy o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw, zwłaszcza, że skarżący nie podważył domniemania prawdziwości dokumentu urzędowego w postaci pisma Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 2 lutego 2024 r. Podniesiony w odwołaniu zarzut wadliwości zaskarżonej decyzji jest zatem nietrafny. Nadto organ l instancji postąpił słusznie nadając decyzji rygor natychmiastowej wykonalności na podstawie art. 108 § 1 k.p.a., co uzasadnione jest ochroną życia, zdrowia i bezpieczeństwa uczestników ruchu drogowego. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skarżący zarzucił naruszenie art. 17 ust 2 ustawy o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw poprzez uznanie, że otrzymane punkty karne w dacie 22 października 2022 r. są prawidłowo wpisane w ewidencji podczas gdy winny one zostać usunięte w terminie 1 roku od daty nałożenia mandatu karnego. Mając na uwadze powyższe skarżący wniósł o "zmianę uchylenie" zaskarżonej decyzji jako wadliwej, decyzji Starosty Nowosądeckiego, ewentualnie o przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz o uchylenie rygoru natychmiastowej wykonalności w związku naruszeniem art. 180 § 1 k.p.a. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Podstawowa zasada polskiego sądownictwa administracyjnego została określona w art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2024 r., poz. 1267), zgodnie z którym sądy administracyjne sprawują, m.in. wymiar sprawiedliwości przez kontrolę legalności działalności administracji publicznej. Zasada, że sądy administracyjne dokonują kontroli działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, została również wyrażona w art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935) dalej - p.p.s.a. Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Niezwiązanie zarzutami i wnioskami skargi oznacza, że sąd administracyjny bada w pełnym zakresie zgodność z prawem zaskarżonego aktu organu administracji publicznej. W świetle art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd nie ma jednak obowiązku badania tych zarzutów i wniosków, które nie mają znaczenia dla oceny legalności zaskarżonego aktu (tak NSA w wyroku z dnia 11 października 2005 r., sygn. akt: FSK 2326/04). Wady skutkujące koniecznością uchylenia aktu, stwierdzenia jego nieważności bądź wydania z naruszeniem prawa, przewidziane są w art. 145 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd, uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie, uchyla ten akt w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W przypadku nieuwzględnienia skargi sąd ją oddala - art. 151 p.p.s.a. Dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji w granicach kompetencji przysługujących sądowi administracyjnemu, na podstawie ww. ustaw, Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem kontroli Sądu była decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Nowym Sączu z dnia 17 lipca 2024 r., utrzymująca w mocy decyzję Starosty Nowosądeckiego z dnia 25 kwietnia 2024 r. o zatrzymaniu skarżącemu prawa jazdy. W dacie wydania decyzji obowiązywał przepis art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 20 marca 2015 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. 2015 r. poz. 541), w myśl którego do dnia wskazanego w komunikacie, który minister właściwy do spraw informatyzacji ogłasza w swoim dzienniku urzędowym oraz na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej, określającego termin wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających wprowadzenie, przekazywanie, gromadzenie i udostępnianie z centralnej ewidencji kierowców danych o naruszeniach, o których mowa rozdziale 15 ustawy o kierujących pojazdami, starosta wydaje decyzję administracyjną o zatrzymaniu prawa jazdy (...) w przypadku przekroczenia liczby 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego otrzymanych na podstawie art. 130 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 2023 r. poz. 1047 z późn. zm.). Przepis art. 130 ust. 1 Prawa o ruchu drogowym, do którego odsyła ustawa o zmianie ustawy Kodeks karny został uchylony z dniem 4 czerwca 2018 r., natomiast przed uchyleniem stanowił, że Policja prowadzi ewidencję kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego. Określonemu naruszeniu przypisuje się odpowiednią liczbę punktów w skali od 0 do 10 i wpisuje się do tej ewidencji. Uchylenie art. 130 Prawa o ruchu drogowym z dniem 4 czerwca 2018 r. nastąpiło na podstawie art. 125 pkt 13 w zw. z art. 139 pkt 3 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2011 r. poz. 151). Jednocześnie, w dniu 4 czerwca 2018 r. wszedł w życie art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 09 maja 2018 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2018 r. poz. 957 ze zm.), zgodnie z którym przepis art. 130 Prawa o ruchu drogowym, w brzmieniu dotychczasowym, stosuje się do dnia wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających wprowadzenie, przekazywanie, gromadzenie i udostępnianie z centralnej ewidencji kierowców danych o naruszeniach, o których mowa w art. 130 Prawa o ruchu drogowym. W myśl art. 16 ust. 2 ustawy zmieniającej z 2018 r., Minister właściwy do spraw informatyzacji ogłasza w swoim dzienniku urzędowym oraz na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej komunikat określający termin wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w ust. 1. Komunikat ogłasza się w terminie co najmniej 3 miesięcy przed dniem wdrożenia rozwiązań technicznych określonym w tym komunikacie. Następnie w ustawie z dnia 2 grudnia 2021 r. o zmianie ustawy – Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2021 r., poz. 2328 ze zm.) w art. 14 pkt 2 i 3 przewidziano, że w ustawie z dnia 9 maja 2018 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 957) wprowadzono się następujące zmiany: uchyla się art. 16 natomiast art. 16a otrzymuje brzmienie: "Art. 16a. Do dnia wskazanego w komunikacie, o którym mowa w art. 14 ust. 2, policjant zatrzyma prawo jazdy w razie przekroczenia liczby 24 punktów otrzymanych za naruszenia przepisów ruchu drogowego wpisanych do ewidencji, o której mowa w art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 2 grudnia 2021 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2328). Przepisy art. 135 ust. 4, art. 135a ust. 5, art. 135b i art. 136 ust. 1-3 oraz art. 139 ustawy zmienianej w art. 1 stosuje się odpowiednio.". W myśl art. 17 ust. 1 i 5 ustawy zmieniającej z 2021 r. stanowi, że "Do dnia wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w komunikacie ministra właściwego do spraw informatyzacji wydanym na podstawie art. 14 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 14, Policja prowadzi ewidencję kierujących pojazdami silnikowymi, motorowerami oraz tramwajami naruszających przepisy ruchu drogowego. Określonemu naruszeniu popełnionemu przez osobę uprawnioną do kierowania pojazdem silnikowym, motorowerem lub tramwajem przypisuje się odpowiednią liczbę punktów w skali od 1 do 15 i wpisuje się ją do tej ewidencji.". W myśl natomiast ust. 5 "Ewidencja, o której mowa w ust. 1, obejmuje także naruszenia przepisów ruchu drogowego, o których mowa w art. 130 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu dotychczasowym, popełnione przed dniem wejścia w życie art. 14 pkt 2 niniejszej ustawy. Do tych naruszeń w zakresie liczby przypisanych punktów oraz ich usuwania stosuje się przepisy dotychczasowe.". W dacie wydania przez Starostę decyzji nie doszło do określenia przez Ministra Cyfryzacji terminu wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających wprowadzanie, przekazywanie, gromadzenie i udostępnianie z centralnej ewidencji kierowców danych o naruszeniach. Stąd też fakt przekroczenia przez kierującego pojazdem liczby 24 punktów w wyniku naruszeń przepisów ruchu drogowego jest przesłanką do wydania przez starostę decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy. Decyzja wydawana na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy o zmianie ustawy Kodeks karny jest decyzją o charakterze związanym, a organ prowadzący postępowanie nie ma uprawnień do weryfikacji przypisanej kierowcy liczby punktów, jest informacją o liczbie punktów związany. Powyższy pogląd jest ugruntowany w orzecznictwie (por. np. wyrok WSA w Poznaniu z 26 marca 2025 r. sygn.. akt III SA/Po 622/24 oraz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 29 października 2024 r. II GSK 1139/24; wyrok WSA we Wrocławiu z 11 kwietnia 2024 r. III SA/Wr 261/23 i wymienione w nich orzeczenia; dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń i Informacji o Sprawach na stronie internetowej NSA). Przedmiotowe postępowanie dotyczące zatrzymania skarżącemu prawa jazdy zostało wszczęte na skutek wniosku Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie informującego o wielokrotnym naruszeniu przez skarżącego przepisów ruchu drogowego od dnia 22 października 2022 r. do dnia 29 stycznia 2024 r. i uzyskania liczby 25 punktów karnych. Poza sporem pozostaje, że wobec wielokrotnego naruszenia przez skarżącego w powyższym okresie czasu przepisów ruchu drogowego, a w konsekwencji otrzymania łącznie 25 punktów za ich naruszanie Starosta zobowiązany był wszcząć postepowanie o zatrzymanie prawa jazdy, a w konsekwencji wydać decyzję o zatrzymaniu prawa jazdy. Podkreślić należy, że zgodnie z art. 98 ust. 5 pkt 2 ustawy o kierujących pojazdami, informacje o otrzymanej liczbie punktów zgromadzone w centralnej ewidencji kierowców usuwa się, licząc od daty uiszczenia grzywny (o ile grzywna została nałożona). Pierwsze dwa wykroczenia z dnia 22 października 2022 r. zostały popełnione w czasie gdy w art. 17 ust. 2 i 3 ustawy zmieniającej z 2.12.2021 r. termin usunięcia punktów karnych wynosił 2 lata od uprawomocnienia się rozstrzygnięcia bądź od uiszczenia grzywny w drodze mandatu. Gdyby więc nawet skarżący uiścił mandat za pierwsze wykroczenia w dniu 22 października 2022 r., to i tak odnośnie tego naruszenia termin usunięcia punktów karnych z ewidencji wynosiłby dwa lata tj. 22 października 2024 r. i tym samym okoliczność ta (uprawomocnienia się rozstrzygnięcia bądź od uiszczenia grzywny w drodze mandatu) nie miała wpływu na treść rozstrzygnięcia wobec otrzymania przez skarżącego w dniu 29 stycznia 2024 r. kolejnych punktów karnych (łącznie 25 punktów). Roczny termin usunięcia punktów karnych z ewidencji liczony od daty opłacenia mandatu został wprowadzony od 17.09.2023 r. (art. 22 pkt 5, art. 20 ust. 1 ustawy zmieniającej (Dz.U. 2023.2123 i Komunikat Ministra Cyfryzacji z 24.08.2023r. – M.P. 2023.904) bez przepisów przejściowych obejmujących mające miejsce przed tą datą naruszenia. Kolejne dwa wykroczenia skarżącego miały miejsce w dniu 29 stycznia 2024 r., zatem nawet gdyby skarżący uiścił grzywnę za powyższe wykroczenia w dniu 29 stycznia 2024 r., to usunięcie tych punków karnych z rejestru mogłoby nastąpić dopiero 29 styczni 2025 r., zaś decyzja o zatrzymaniu prawa jazdy została wydana w dniu 25 kwietnia 2024 r., zatem na dzień wydania decyzji wszystkie punkty karne (te które skarżący otrzymał w dniu 22 października 2022 r. i te z dnia 29 stycznia 2024 r.) były aktywne, co stanowiło podstawą do cofnięcia skarżącemu uprawnień przez starostę. Z powyższych względów Sąd działając na podstawie art. 151 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił skargę.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło