III SA/Kr 1624/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Krystyna Kutzner po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. K. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą: J. K. Usługi Transportowo-Przewozowe o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi J. K. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą: J. K. Usługi Transportowo-Przewozowe na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 30 września 2015 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej postanawia: oddalić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. J. K. prowadzący działalność gospodarczą pod firmą: J. K. Usługi Transportowo-Przewozowe, dalej: skarżący, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 30 września 2015 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] 2015 r. nr [...] o nałożeniu na skarżącego kary pieniężnej. Postanowienie z dnia 14 grudnia 2015 r. Sąd odrzucił skargę skarżącego, jako wniesioną z uchybieniem 30-dniowego terminu do jej wniesienia. Skarżący pismem z dnia 1 lutego 2016 r. zwrócił się do Sądu z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, iż złożenie skargi na decyzję było możliwe dopiero z chwilą uzyskania przez skarżącego opinii Firmy Z Sp. z o.o. z siedzibą w G, która określała "powód istnienia błędu rejestracji okresu pracy, jazdy i odpoczynku wobec którego została wydana zaskarżona decyzja". Ponadto skarżący oświadczył, iż był przekonany, iż składa skargę w terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Instytucję przywrócenia terminu w postępowaniu sądowoadministracyjnym normują przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r. poz. 270) – dalej ppsa. Stosownie do treści art. 86 § 1 ppsa jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Wnosząc o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w jego uchybieniu (art. 87 § 1 i 2 ppsa). Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się natomiast za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi (art. 87 § 3 ppsa). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 ppsa). Z treści powołanych przepisów wynika, że w postępowaniu sądowoadministracyjnym termin do dokonania przez stronę czynności, któremu uchybiła należy przywrócić, jeżeli łącznie zostaną spełnione następujące warunki: 1. strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu; 2. wniosek ten zostanie złożony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu; 3. jednocześnie strona dokona czynności, dla której określony był termin; 4. we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, że skarżący o uchybieniu terminu dowiedział się w momencie otrzymania postanowienia z dnia 14 grudnia 2015 r. o odrzuceniu skargi, tj. w dniu 27 stycznia 2016r. Natomiast wniosek o przywrócenie terminu został wniesiony w dniu 25 listopada 2015 r., a zatem z zachowaniem siedmiodniowego terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 ppsa. Spełniona została również przesłanka wynikająca z art. 87 § 4 ppsa, skoro do wniosku załączono skargę. Przechodząc natomiast do oceny jego zasadności zauważyć należy, iż w orzecznictwie sądowym i w literaturze nie budzi wątpliwości, że brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Brak winy warunkujący uwzględnienie wniosku o przywrócenie terminu oznacza, że do niedochowania terminu doszło pomimo dołożenia przez stronę szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu jest skutkiem przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu przez zainteresowanego zalicza się na przykład: przerwę w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar. Przywrócenia uchybionego terminu nie uzasadniają niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw, czy też nieznajomość prawa (por. postanowienia NSA z dnia 8 lipca 2008r., sygn. akt. II OZ 712/08 i z dnia 9 czerwca 2011r., sygn. akt I OZ 402/11, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Warunkiem przywrócenia terminu jest zatem uprawdopodobnienie braku winy strony w jego uchybieniu, przy czym pojęcie winy należy rozumieć w sposób obiektywny – jest to dołożenie przez stronę należytej staranności (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 lutego 2000r., sygn. akt I CKN 1261/99 publ. Biuletyn SN 2000/5/12). W ocenie Sądu, skarżący nie uprawdopodobnił swojego braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Brak swojej winy w uchybieniu terminu skarżący upatruje w przekonaniu, iż złożenie skargi na decyzję możliwe było dopiero po wydaniu opinii przez Firmę Z Sp. z o.o. z siedzibą w G w dniu 6 listopada 2015 r. który to dokument określał powód istnienia błędu rejestracji okresu pracy, jazdy i odpoczynku , którego dotyczyła zaskarżona decyzja. Ponadto skarżący podniósł, iż był przekonany, że złożył skargę w terminie. Należy jednak zauważyć, że uzależnienie złożenia skargi od wydania opinii przez podmiot specjalizujący się w naprawie tachografów nie może być okolicznością przemawiającą za brakiem winy strony w uchybieniu terminu. W takiej sytuacji skarżący winien był złożyć skargę w ustawowym 30 dniowym terminie, a ww. opinię dołączyć w toku postępowania przed sądem administracyjnym. Strona skarżąca nie uprawdopodobniła zatem, że nie ponosi winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. W ocenie Sądu również przekonanie skarżącego, iż składa skargę w terminie nie świadczy jednak o braku jego winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi w rozumieniu art. 86 § 1 ppsa. Podkreślić w tym miejscu trzeba, że zaskarżona decyzja zawierała prawidłowe i czytelne pouczenie o tym, iż może być zaskarżona w terminie 30 dni od daty jej doręczenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie za pośrednictwem Głównego Inspektora Transportu Drogowego. Mając powyższe na względzie – Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał wniosek o przywrócenie terminu za nieuzasadniony i w oparciu o treść art. 86 § 1 ppsa – orzekł jak w sentencji.