III SA/Kr 1674/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Bożenna Blitek po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 27 sierpnia 2012 r. Nr [...] w przedmiocie cofnięcia licencji na wykonywanie transportu drogowego p o s t a n a w i a : odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Decyzją z dnia 27 sierpnia 2012 r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] 2012 r. Nr [...] o cofnięciu M. K. licencji na wykonywanie transportu drogowego taksówką. W skardze na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego skarżący M. K. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący podniósł, iż cofnięcie licencji spowoduje utratę przez niego i jego rodzinę źródła utrzymania. Pismem z dnia 1 lutego 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wezwał pełnomocnika skarżącego o wykazanie, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków przez podanie źródeł utrzymania rodziny skarżącego i udokumentowanie osiąganych z tego tytułu dochodów; wysokości stałych miesięcznych obciążeń gospodarstwa domowego skarżącego na prąd, gaz, wodę, ogrzewanie, wywóz nieczystości, telefon, RTV i przedstawienie na tę okoliczność kopii ostatnich rachunków; wyjaśnienie, czy skarżący ponosi jakieś wydatki związane z leczeniem, a jeżeli tak to na ile szacuje ich miesięczną wysokość oraz wyjaśnienie, czy skarżący korzysta ze świadczeń pomocy społecznej, a jeżeli tak to z jakich i w jakiej wysokości – w terminie 7 dni pod rygorem odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi pełnomocnik skarżącego nadesłał pismo z dnia 12 lutego 2013 r., w którym wyjaśnił, iż M. K. prowadzi gospodarstwo domowe wraz z żoną. Ponadto skarżący z małżonką sprawują faktyczną opiekę nad trójką wnuków, którzy przebywają u nich od poniedziałku do piątku (w tym okresie skarżący ponosi koszty utrzymania wnuków w całości). Pełnomocnik skarżącego podał, iż M. K. pobiera rentę w wysokości 812,51 zł , a jego żona emeryturę wraz z dodatkiem za pracę w warunkach szkodliwych w kwocie 1973,03 zł. Pełnomocnik skarżącego wskazał, iż na stałe miesięczne wydatki gospodarstwa domowego skarżącego składają się opłaty za: prąd (w zależności od zużycia ok. 250 zł), garaż (166 zł co trzy miesiące), czynsz (534,50 zł), gaz (w zależności od zużycia ok. 315 zł co dwa miesiące), telefon (50 zł), zakup żywności dla pięciu osób (co najmniej 1500 zł). Raz w roku skarżący płaci ubezpieczenie samochodu w wysokości 800 zł. Z pisma pełnomocnika skarżącego wynika również, iż M. K. jest osobą chorą na nadciśnienie, a koszt zakupu leków to ok. 100 zł miesięcznie. Z kolei u żony skarżącego pracy w przemyśle chemicznym i długotrwały kontakt z czynnikami szkodliwymi spowodował uszkodzenie gardła i krtani. W związku z powyższym żona skarżącego wydaje na leki ok. 500 zł miesięcznie. Skarżący i jego żona nie korzystają ze świadczeń z pomocy społecznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a.: "Art. 61. § 1. Wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. (...) § 3. Po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. (...)" Zdaniem Sądu, brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku M. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, ponieważ skutki, które wynikają z jej wykonania już wystąpiły. Sąd podziela stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażone w postanowieniu z dnia 9 maja 2012 r., sygn. akt II GZ 156/12: "Należy podkreślić, że warunkiem wstrzymania wykonania decyzji na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. jest jej niewykonanie do czasu rozpatrzenia wniosku. Wstrzymanie wykonania decyzji lub aktu nie ma zastosowania w sytuacji, gdy decyzja objęta skargą została wykonana. Nie spowoduje bowiem odwrócenia już zaistniałych następstw wykonania decyzji. Innymi słowy skoro postanowienie Sądu ma uchronić stronę przed skutkami wykonania decyzji, to jej wykonanie niweczy cel zastosowania instytucji przewidzianej w art. 61 § 3 p.p.s.a." Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy podkreślić, że zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] 2012 r. Nr [...], mocą której skarżącemu została cofnięta licencja na wykonywanie transportu drogowego taksówką. Zgodnie natomiast z art. 15 ust. 4 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2012 r. poz. 1265 z późn. zm.): "Art. 15. 4. Przedsiębiorca jest obowiązany zwrócić dokumenty, o których mowa w art. 11, organowi, który udzielił licencji, niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja o cofnięciu licencji stała się ostateczna." Ostateczna w toku instancji to taka decyzja administracyjna, od której nie przysługuje odwołanie, czyli upłynął 14-dniowy termin do wniesienia odwołania albo po rozpoznaniu wniesionego odwołania organ II instancji utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Zatem w sytuacji, gdy skarżący miał obowiązek zwrócić licencję, zaskarżoną decyzję należy uznać za wykonaną. Natomiast wstrzymanie wykonania wykonanej już decyzji nie wywołałoby żadnych skutków prawnych, bowiem brak byłoby czynności nadających się do wykonania, a zatem takich, które można byłoby wstrzymać (por. postanowienie NSA z dnia 14 lipca 2010 r., sygn. akt II GSK 779/10; postanowienie NSA z dnia 15 lutego 2012 r., sygn. akt II GSK 132/12). Mając powyższe na względzie Sąd – na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. w związku z art. 61 § 5 p.p.s.a. – orzekł jak w sentencji.