III SA/Kr 1693/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Hanna Knysiak-Sudyka po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 12 grudnia 2016 r. wniosku W. M. w sprawie ze skargi W. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 5 października 2016 r. znak [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji. Skarżący W. M. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 5 października 2016 r., znak [...], utrzymującą w mocy decyzję organu pierwszej instancji w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy, wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika profesjonalnego podniósł, iż prawo jazdy jest mu niezbędne do wykonywania pracy. Skarżący jest zatrudniony przez S. G., prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą S. G. A. Przedsiębiorstwo pracodawcy świadczy usługi związane z samochodami (myjnia, parking, wulkanizacja) i posiadanie przez pracownika prawa jazdy jest jednym z podstawowych wymogów. Brak prawa jazdy przez czas trwania postępowania sądowoadministracyjnego, które może trwać kilka lub kilkanaście miesięcy, może skutkować utratą przez skarżącego pracy. Biorąc pod uwagę kwalifikacje skarżącego, poprzednie trudności w znalezieniu pracy oraz sytuację na rynku, w przypadku utraty obecnego zatrudnienia i braku prawa jazdy, skarżący praktycznie nie miałby szans na znalezienie innej pracy. Utrata pracy stanowiłaby niewątpliwie znaczną szkodę dla skarżącego, a nadto brak dochodów spowodowałby utratę przez skarżącego możliwości bieżącego regulowania zobowiązań (w tym alimentacyjnych) i konieczność zadłużenia się. Odwrócenie tego stanu i spłata zobowiązań, które skarżący musiałby zaciągnąć w okresie pozostawania bez pracy byłaby bardzo trudna. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 z późn. zm.; zwanej dalej p.p.s.a.), po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Postanowienie w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane na podstawie § 2 i 3 sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności (§ 4). Postanowienia, o których mowa w § 3 i 4, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (§ 5). Orzeczenie dotyczące wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji ma fakultatywny charakter, a więc sąd może, lecz nie musi wstrzymać wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nawet w wypadku, gdy występują w sprawie przesłanki przewidziane w powołanym wyżej przepisie, od zaistnienia których ustawodawca uzależnia wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Ustawa wymienia w tym przepisie dwie przesłanki: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę - majątkową, a także niemajątkową - która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie wystarczy więc samo powtórzenie treści przepisu. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń i okoliczności świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Sąd podziela pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrażony w postanowieniach z dnia 24 września 2014 r. w sprawach o sygn. akt II OZ 957/14 i II OZ 958/14, zgodnie z którym wykazanie przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu spoczywa na wnioskodawcy, zaś Sąd nie może domyślać się jego intencji, ani też orzekać na podstawie całokształtu akt. Podnieść należy, iż skarżący wskazał, że prawo jazdy jest mu niezbędne do wykonywania pracy. Przedsiębiorstwo pracodawcy świadczy usługi związane z samochodami (myjnia, parking, wulkanizacja) i posiadanie przez pracownika prawa jazdy jest jednym z podstawowych wymogów. Brak prawa jazdy przez czas trwania postępowania sądowoadministracyjnego może – zdaniem skarżącego - skutkować utratą przez niego pracy. Biorąc po uwagę kwalifikacje skarżącego, poprzednie trudności w znalezieniu pracy oraz sytuację na rynku, w przypadku utraty obecnego zatrudnienia i braku prawa jazdy, zdaniem skarżącego praktycznie nie miałby szans na znalezienie innej pracy. Skarżący podniósł, że utrata pracy stanowiłaby niewątpliwie znaczną szkodę dla niego, a nadto brak dochodów spowodowałby utratę przez skarżącego możliwości bieżącego regulowania zobowiązań (w tym alimentacyjnych) i konieczność zadłużenia się. Sąd zwraca uwagę, że żadna z ustawowych przesłanek mogących uzasadniać wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu w rozpatrywanej sprawie nie została przez skarżącego uprawdopodobniona. Za takie nie można uznać zawartych we wniosku twierdzeń. Trudności w komunikacji i utrudnienia w życiu zawodowym to typowe skutki wydania decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy. Skarżący nie wskazał konkretnie, w jaki sposób pozbawienie uprawnień do kierowania pojazdami wpłynie na wykonywanie przez niego pracy zarobkowej. Cofnięcie uprawnienia do kierowania pojazdami silnikowymi może utrudnić skarżącemu pracę wobec faktu, iż pracodawca świadczy usługi związane z samochodami, lecz nie oznacza jeszcze konieczności jej zaprzestania, tym bardziej że profil pracodawcy wskazuje na prowadzenie myjni, parkingu i wulkanizacji. Praca w takich miejscach nie wiąże się bezwzględnie z wymogiem posiadania prawa jazdy. Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł jak w sentencji, na podstawie powołanych przepisów.