III SA/Kr 1725/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Kasprzycki po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. T. w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie o sygn. akt III SA/Kr 266/12 postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania. Postanowieniem z dnia 18 października 2012 r., sygn. akt III SA/Kr 266/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie umorzył postępowanie w sprawie ze skargi S. T. na odmowę udzielenia wyjaśnień przez Wojewodę. Pismem z dnia 27 listopada 2012 r. (wniesionym osobiście w dniu 28 listopada 2012 r.) S. T. wniosła skargę o wznowienie powyższego postępowania, zakończone ww. postanowieniem. Za podstawę wznowienia podała art. 273 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) Skarżąca podniosła, że okolicznością, która mogłaby mieć wpływ na wynik sprawy jest "wykrycie - po wydaniu przez Sąd postanowienia z dnia 18 października 2012 r. braku zamiaru organu II instancji, zapowiadanej w zawiadomieniu z dnia 18 lipca 2012 r. dokonania analizy dokumentacji archiwalnej akt z lat poprzednich będących w posiadaniu organu I instancji." Skarżąca zarzuciła, że na skutek rezygnacji z zapowiadanej w piśmie z dnia 29 sierpnia 2012 r. analizy posiadanych akt, organ II instancji naruszył zagwarantowane w art. 140 Kodeksu cywilnego (ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny; Dz. U. z 1064 r. Nr 16, poz. 93 ze zm.), prawa współwłaściciela nieruchomości przy ul. W w K. Skarga została następnie uzupełniona pismem z dnia 28 stycznia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej w skrócie P.p.s.a.), w przypadkach przewidzianych w dziale VII powoływanej ustawy można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Wznowienie postępowania jest nadzwyczajnym środkiem prawnym, który może być zastosowany wyłącznie z powodów ściśle określonych w ustawie. Stosownie do art. 279 P.p.s.a skarga o wznowienie postępowania powinna zawierać między innymi podstawę wznowienia i jej uzasadnienie oraz okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi. Na podstawie art. 280 § 1 P.p.s.a. sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd skargę o wznowienie postępowania odrzuca, a w przeciwnym razie wyznacza rozprawę. Zgodnie z art. 277 P.p.s.a. skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy. Rozpoznając skargę o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego Sąd w pierwszej kolejności bada zatem czy skarga została wniesiona z zachowaniem terminu oraz czy rzeczywiście opiera się na ustawowej podstawie (art. 280 i art. 281 P.p.s.a.). Brak wskazania ustawowej podstawy wznowienia stanowi więc podstawę do odrzucenia wniosku o wznowienie postępowania, bez potrzeby czynienia ustaleń w zakresie zachowania ustawowego terminu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 czerwca 2004 r., sygn. akt OW 87/04). Przesłanki uzasadniającymi wznowienie postępowania zamieszczone są w przepisach art. 271 P.p.s.a., 172 P.p.s.a. oraz 273 P.p.s.a. i są nimi powody skutkujące nieważnością postępowania, tj. jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia (art. 271 pkt 1) oraz - jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe (art. 271 pkt 2P.p.s.a.). Przyczyną wznowienia postępowania jest także przypadek gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie (art. 272 § 1P.p.s.a.). Wznowienia postępowania można żądać także a tej podstawie, że orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym (art. 273 § 1 pkt 1P.p.s.a.) bądź też orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa (art. 273 § 1 pkt 2 P.p.s.a.), a ponadto, w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu (art. 273 § 2 P.p.s.a.) oraz w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy (art. 273 § 3 P.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie stwierdzić należy, że samo sformułowanie podstawy wznowienia w sposób odpowiadający ustawie nie oznacza, że skarga opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. Dlatego koniecznym było zbadanie w niniejszym przypadku, czy twierdzenia skargi stanowią ustawową przesłankę do wznowienia postępowania. Uwzględniając orzecznictwo sądów administracyjnych należy zauważyć, że jeżeli z samej treści skargi o wznowieniu postępowania wynika, że podnoszona podstawa wznowienia nie zachodzi, to taka skarga jako nie oparta na ustawowej podstawie wznowienia podlega odrzuceniu (wyrok NSA z 26 października 2007 r. sygn. akt II FSK 1201/06). W tym wypadku okoliczności, które wskazuje skarżąca w skardze i piśmie ją uzupełniającym z dnia 28 stycznia 2013 r. pozostają bez znaczenia dla kwestii wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu z dnia 18 października 2012 r., sygn. akt III SA/Kr 266/12. Istnienie tych przyczyn tzw. restytucyjnych uzasadnia uchylenie lub zmianę prawomocnego orzeczenia tylko wtedy, gdy istnieje bezpośredni związek przyczynowo - skutkowy pomiędzy stwierdzonymi przyczynami, a treścią orzeczenia. Z treści uzasadnienia postanowienia Sądu z dnia 18 października 2012 r. wynika, że skarga złożona przez skarżącą w sprawie o sygn. akt III SA/Kr 266/12 jest w istocie skargą na pismo Urzędu Miasta, Wydział Spraw Administracyjnych, Referat Ewidencji Ludności i Dowodów Osobistych z dnia 15 marca 2011 r. nr [...], o czym skarżąca oświadczyła na rozprawie. Równocześnie skarżącą cofnęła skargę na ww. pismo, czego skutkiem było umorzenie postępowania sądowego postanowieniem Sądu z dnia 18 października 2012 r. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie stwierdził, że skarga S. T. o wznowienie postępowania sądowego nie jest oparta na żadnej z ustawowych podstaw wznowienia i podlega odrzuceniu na mocy art. 280 § 1 P.p.s.a. bez badania zasadności skargi. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 280 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi(Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji postanowienia.